Προσωπική άποψη: Ποτίτσα Πιερρουτσάκου

Σιμόν ντε Μπωβουάρ, η συγγραφέας που ξεχώρισε για τα βιβλία της για την θεωρία της,  η φεμινίστρια που αμφισβητήθηκε στην αρχή, χλευάστηκε από το κοινό μα τελικά κέρδισε τον θαυμασμό του κόσμου… Η φιλόσοφος που αποτέλεσε χρόνια το ταίρι του πασίγνωστου επίσης φιλόσοφου Ζαν Πωλ Σαρτρ. Η γυναίκα που ζούσε στο Παρίσι και που η εικόνα που έδινε ήταν εκείνη της ψυχρής, αγέλαστης διανοούμενης που οι παρέες της περιελάμβαναν μόνο άτομα του συγκεκριμένου κόσμου.

Μεσημέρι στο ΠαρίσιΝέλσον Όλγκριν, ένας Αμερικανός συγγραφέας που ζει στο Σικάγο μία ζωή 180 μοιρών διαφορετική από εκείνη της Σιμόν. Στέκια του μπαρ, βρωμερά καταγώγια, ιππόδρομοι και παρέες του πόρνες, χρήστες ναρκωτικών και περιθωριακοί τύποι. Το σπίτι του ένα ακατάστατο δωμάτιο μα η συγγραφική του πένα γερή, που του έχει χαρίσει ήδη την αναγνώριση με το μυθιστόρημα “Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι”, που έγινε μπεστ σέλερ και ταινία με τον Φρανκ Σινάτρα.

Αυτοί οι τόσο διαφορετικοί άνθρωποι ζουν ένα μεγάλο έρωτα που διαρκεί 20 ολόκληρα χρόνια, έχοντας ανάμεσά τους χιλιάδες χιλιόμετρα, ζώντας πολλά σκαμπανεβάσματα στο πάθος τους και τελειώνοντας τόσο άδοξα την σχέση τους….

Μεσημέρι στο ΠαρίσιΟ νεαρός συγγραφέας Douglas Cowie έχει μία δική του ιδιόρρυθμη γραφή που από την μία έτεινε να με κουράσει, μα από την άλλη δεν μου επέτρεπε να διακόψω το διάβασμα. Έχει κάτι γοητευτικό αυτό το βιβλίο, ίσως επειδή αναλύει τα συναισθήματα των δύο πρωταγωνιστών που ζουν αντιφατικές περιόδους στην κοινή τους ζωή, άλλοτε περνώντας συναρπαστικές ημέρες ταξιδεύοντας σε πολλά κράτη αγκαλιασμένοι και τρελά ερωτευμένοι και άλλοτε οδυνηρές στιγμές απόλυτης σιγής και απόστασης μεταξύ τους κι ας βρίσκονται στον ίδιο χώρο..

Το ποτό ρέει άφθονο σε όλο το βιβλίο και πραγματικά μου έκανε εντύπωση η ποσότητα του αλκοόλ που κατανάλωναν οι πρωταγωνιστές. Τα δικά μου συναισθήματα ακολούθησαν πιστά το γαϊτανάκι των αντίστοιχων των πρωταγωνιστών! Από το κρύο στο ζεστό κι απ’ το ζεστό στο κρύο!! Αφιερωμένη απόλυτα συντροφικά-επαγγελματικά στον Σαρτρ, η Σιμόν μπορεί να διαχωρίσει την ζωή στο Παρίσι από εκείνη στο Σικάγο με τον μεγάλο της έρωτα. Εκείνος όμως, ο Νέλσον, ούτε το διαχωρίζει, ούτε το καταλαβαίνει, ούτε τελικά δέχεται να το περνά.

«Δεν είναι τόσο απλό, Νέλσον. Σ’ αγαπώ, κι αυτό που έχουμε εμείς είναι έρωτας, πρέπει όμως να καταλάβουμε πώς θα λειτουργήσει ο έρωτάς μας και πώς μπορεί να λειτουργήσει. Είναι υπέροχο να δουλεύουμε μαζί και να κάνουμε έρωτα στη φωλίτσα μας κι αυτό σημαίνει πάρα πολλά για εμένα, αλλά δεν είναι τα πάντα. Υπάρχουν κι άλλα πράγματα στο Παρίσι που με χρειάζονται»

«Στο Παρίσι υπάρχει ο Σαρτρ που σε χρειάζεται».

Μεσημέρι στο ΠαρίσιΝομίζω πως αξίζει να μάθουμε τον αληθινό χαρακτήρα και τον απόλυτο έρωτα που έζησε πριν τόσα χρόνια η Σιμόν Ντε Μπωβουάρ, ξεφεύγοντας για λίγο από την μυθοπλασία και παρακολουθώντας αληθινή ιστορία πάθους και αγάπης, μέσα από τα μάτια ενός νέου συγγραφέα!!

«Ναι!», είπε χτυπώντας το πόδι της κάτω. «Στο Παρίσι υπάρχει ο Σαρτρ που με χρειάζεται! Αυτό όμως δεν είναι -ακούς αυτά που σου λέω;- δεν είναι αυτό που νομίζεις, ούτε αυτή η διάσταση που του δίνεις. Εγώ αγαπώ εσένα, μόνο με σένα κάνω έρωτα και για σένα κάθομαι και κλαίω στο Παρίσι. Αλλά κι όταν είμαι στο Σικάγο και κοιμάμαι μαζί σου πάλι σκέφτομαι τη δουλειά που πρέπει να κάνουμε ο Σαρτρ κι εγώ. Αυτή η δουλειά είναι αναπόφευκτη. Είναι απαραίτητη. Και εντελώς άλλου είδους. Σε παρακαλώ, Νέλσον, κατάλαβέ το αυτό». 

Περίληψη: Ένα παγωμένο βράδυ του Φεβρουαρίου του 1947, η Σιμόν ντε Μπωβουάρ συναντά στο Σικάγο τον συγγραφέα Νέλσον Όλγκριν και αυτός προσφέρεται να της δείξει την πόλη. Μετά από αρκετές περιπετειώδεις ώρες στα καταγώγια, τα καμπαρέ και την αστυνομία, οι δυο τους επιστρέφουν στο διαμέρισμα του Όλγκριν. Εκεί ανάβει η σπίθα ενός πάθους που θα διαρκέσει για τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Έπιασε το χέρι του, το έσφιξε και προσπάθησε να πιέσει τον εαυτό της να σταματήσει, το σιχαινόταν αυτό όποτε της συνέβαινε, και να που τώρα σε τούτη την άγνωστη πόλη, σε τούτο το άγνωστο διαμέρισμα με αυτόν τον άγνωστο άντρα δεν μπορούσε να σταματήσει την τρεμούλα. Τα χείλη του τρίφτηκαν ελαφρά στο μάγουλό της. Εκείνη άνοιξε το στόμα της και πήρε βαθιά ανάσα, μετά δάγκωσε ξανά το χείλος της. Το στόμα του βρήκε το δικό της, εκείνη αφέθηκε, απαλά, αυτό την έκανε να νιώσει καλύτερα, κατά κάποιον τρόπο, όχι άγνωστη, όπως νόμιζε ότι θα έπρεπε να νιώθει, αλλά δεν ένιωθε, κι έτσι έδιωξε αυτή τη σκέψη, το αναφιλητό της καταλάγιασε, έβαλε το χέρι της στον ώμο του, ένιωσε το δικό του να γλιστράει στο στήθος της, στον γοφό, στον μηρό της, παραμερίζοντας το παλτό της, σπρώχνοντας προς τα πάνω το φόρεμά της, και σε λίγο τα ρούχα της ήταν ένα κουβάρι που έβγαινε πάνω από το κεφάλι, ενώ εκείνη τραβούσε τα κουμπιά του πουκαμίσου του κι εκείνος βρισκόταν πάνω της και το μόνο που ένιωθε πια ήταν το κορμί της και το κορμί του.

Η σχέση τους φουντώνει στη διάρκεια των πρώτων μεθυστικών μηνών που θα περάσουν μεταξύ Παρισιού και Σικάγου. Μεσολαβούν μεγάλα διαστήματα που ζουν χώρια. Εκεί βρίσκουν χώρο η αγωνία, τα αντιφατικά συναισθήματα, παλιοί και νέοι εραστές, το γράψιμο, η πολιτική, τα τυχερά παιχνίδια. Όλα αυτά θα κλονίσουν τον ήδη εύθραυστο και αντισυμβατικό δεσμό τους και θα δοκιμάσουν την αφοσίωσή τους αναδεικνύοντας το μυθιστόρημα του Κάουι σε μια σπουδή για το τι σημαίνει να αγαπάς και να αγαπιέσαι από τον σωστό άνθρωπο τη λάθος στιγμή.

Μεσημέρι στο ΠαρίσιΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: Μεσημέρι στο Παρίσι, πρωί στο Σικάγο

Ο έρωτας της Σιμόν ντε Μπωβουάρ με τον Νέλσον Όλγκριν

Συγγραφέας: Cowie Douglas

Εκδότης: Κριτική

ISBN: 9789605862404

Αριθμός Σελίδων: 416

Έτος Έκδοσης: 2018

Επεξεργασία εικόνας: Σοφία Σαμιώτη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here