Σάββατο, 10 Απριλίου, 2021
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Αγαπητή μου Ευδοξία... - Αθανασία Π. Θεοδωρίδου

    Αγαπητή μου Ευδοξία… – Αθανασία Π. Θεοδωρίδου

    -

    Αγαπητή μου Ευδοξία… Ένα βιβλίο που το έναυσμα για να γραφτεί δόθηκε από τα γράμματα που έστειλε στην Ευδοξία ο άντρας της ο Θανάσης από το μέτωπο της Αλβανίας τον Μάρτη του 1941.

    Προσωπική άποψη: Ζηλιασκοπούλου Βίκυ

    Πρόκειται για μια πολύ μικρή νουβέλα, την οποία διάβασα σε ένα μόνο απόγευμα σχεδόν μονορούφι. Και λέω “σχεδόν” επειδή κάποια στιγμή προτίμησα να διακόψω την ανάγνωση για καμιά ώρα, αφού φορτίστηκα αρκετά. Σε περίπου 100 σελίδες, η συγγραφέας μάς δίνει μια καλή αποτύπωση της ζωής της Ευδοξίας, μιας νεαρής μητέρας τριών ανήλικων παιδιών, σε ένα χωριό κοντά στη Δράμα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής. Της βουλγαρικής κατοχής, αφού δεν ήταν υπό γερμανική κυριαρχία όλη η ελληνική επικράτεια, μεγάλο τμήμα της Βορείου Ελλάδας είχε παραχωρηθεί στους Βούλγαρους.

    Ξανάδαν οι παλιοί τους Βούλγαρους στο χωριό, τους κατακτητές που νόμιζαν πως απ’ τα δόντια τους είχαν γλιτώσει, πως ο φόρος που πλήρωσαν σ΄ εκείνη την “πρώτ’ Βουργαρία” έφτανε για μια ζωή. Όμως γελάστηκαν και χαμήλωσαν τα μάτια μη δώσουν αφορμή για το κακό. 

    Στο εξώφυλλο γράφει ότι πρόκειται για ιστορική νουβέλα και η συγγραφέας στην αφιέρωσή της αναφέρει ότι εν πολλοίς πρόκειται για αληθινή ιστορία. Είναι ένα κείμενο γραμμένο με πολλή αγάπη, που είναι ολοφάνερη σε κάθε του γραμμή, και κατάφερε να μου μεταφέρει έντονα συναισθήματα παρά το μικρό του μέγεθος. Η συγγραφέας επέλεξε να μην πλατειάσει μιλώντας για τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών και απλά αναφέρει τις αντιδράσεις τους. Οι περιγραφές αυτές όμως είναι γραμμένες με τέτοιο τρόπο και τέτοια όμορφη ένταση, που κατάφερε να δημιουργήσει έντονα συναισθήματα και σε εμένα ως αναγνώστρια.

    Κλείνοντας το βιβλίο, συνειδητοποιώ ότι σκέφτομαι δύο πράγματα. Το πρώτο είναι το πόσο πολύ θα ήθελα να δω ακριβώς την ίδια ιστορία πιο ανεπτυγμένη, γραμμένη με τη μορφή μεγάλου μυθιστορήματος, να γνωρίσω τη ζωή των πρωταγωνιστών με λεπτομέρειες. Πιστεύω ότι η συγγραφέας έχει την ικανότητα να το κάνει και το θέμα είναι από αυτά που επιτρέπουν περαιτέρω ανάπτυξη.

    Οι πιο έντονες σκέψεις μου όμως αφορούν το πόσο δύσκολη ζωή πέρασαν οι συγγενείς μας δύο γενιές πίσω, όσοι γεννήθηκαν και έζησαν στις αρχές και μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα. Εκτός από τα τρέχοντα καθημερινά προβλήματα είχαν να αντιμετωπίσουν φτώχεια, αρρώστιες και πολλούς πολέμους, τον έναν πίσω από τον άλλον… Και αναγκαστικά παραδέχομαι ότι είμαστε όντως τυχεροί που έχουμε να αντιμετωπίσουμε “μόνο” μια πανδημία και μια οικονομική κρίση…

    “Οι γιοι δεν περιμένουν τα λόγια των πατεράδων τους, το μπόι τους το αντρίκιο περιμένουν να δουν, για να μετρήσουν τη δική τους σκιά δίπλα και να το φτάσουν. Όσο για τις γυναίκες μας εκεί, από σίδερο γινήκαν κι αυτές εδώ της Πίνδου από πέτρα, την πέτρα που πατούν, την πέτρα που σπάνε για ν’ ανοίξουν τον δρόμο για τα μουλάρια που φέρνουν σ’ εμάς τη ζωή”. 

    Περίληψη: Η Ευδοξία φύλαγε τα γράμματα του Θανάση, όλα τα γράμματα, τις λέξεις που έκλειναν τον έρωτα στο καλό επιστολόχαρτο, τα λόγια που ήρεμα κυλούσαν στο χαρτί απ’ το πακέτο των τσιγάρων όταν έφυγε, όταν δε γύρισε. Μα πάνω πάνω είχε αυτό που ήρθε τελευταίο, αυτό που ξερίζωσε τη ζωή τους, αυτό που έγραφε «9 Μαρτίου 1941». Αυτό που η περιέργεια μιας εγγόνας έφερε στο φως 37 χρόνια μετά κι έγινε η αφορμή κι η αιτία για να ξεδιπλωθεί μια ιστορία για τον έρωτα, για τον πόνο της απώλειας, για τη δύναμη, την ακόρεστη δίψα για ζωή, για τη μνήμη, την προσωπική, τη συλλογική. Γιατί η ιστορία μαθαίνεται απ’ την αφήγηση των γενεών, από το λόγο που μιλά για το έργο, το δύσκολο, το άγνωστο γνώριμο, αυτό των ανθρώπων που επέλεξαν να προχωρήσουν κρατώντας μόνο “μια ψίχα θυμό”, αυτόν το θυμό που δεν έχει μίσος, που θρέφεται μόνο απ’ αγάπη, αυτόν που τον λένε πείσμα, αυτόν που σπρώχνει τη ζωή μπροστά. Το θυμό που μετατρέπει τη θύμηση σε προτροπή ζωής.

    Αγαπητή μου ΕυδοξίαΣτοιχεία βιβλίου

    Τίτλος: Αγαπητή μου Ευδοξία…

    Συγγραφέας: Αθανασία Π. Θεοδωρίδου

    Εκδόσεις: Ελκυστής

    ISBN: 978-618-5525-17-0

    Σελίδες: 114

    Ημερομηνία Έκδοσης: 2020

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here