Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου, 2020
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Αναμνήσεις μιας ζωής - Τ.Σ.

    Αναμνήσεις μιας ζωής – Τ.Σ.

    -

    Αναμνήσεις μιας ζωής

    Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου

    Πρόκειται για μια συλλογή αφηγημάτων που στην ουσία αποτελούν αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος: “Αναμνήσεις μιας ζωής” του συγγραφέως. Μιλάει για την οικογενειακή επιχείρηση, για τους γονείς του και για τη σχέση του με τον αδερφό του. Όλες οι αφηγήσεις είναι γραμμένες όμορφα και με πολλή αγάπη, και αποπνέουν νοσταλγία και γλύκα.

    Σίγουρα σε κάποια σημεία θα σας θυμίσει άτομα που γνωρίζετε (αφού όλοι όσοι περιγράφονται είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι) καθώς και γεγονότα που παρόμοια έχετε ζήσει.

    Θα ήθελα να μείνω λίγο περισσότερο σε κάποια από τα κείμενα που μου άρεσαν κάπως περισσότερο από τα υπόλοιπα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όσα δεν αναφέρω δεν ήταν ενδιαφέροντα ή καλογραμμένα.

    Με το μι και με το νι: Σίγουρα μια πρωτότυπη εισαγωγή και γνωριμία με τα μέλη της οικογένειας, λίγο σαν να πίνεις καφέ με την κουτσομπόλα της γειτονιάς και σου μιλάει για την οικογένεια που ζει στο δίπλα διαμέρισμα.

    Ένα χρόνο αργότερα, σκάρωσαν και ένα κουτσούβελο, τον Αντωνάκη. …. Δεν τους βγήκε όμως όπως το ήθελαν και είπαν να ξαναπροσπαθήσουν, Έτσι σχεδόν τρία χρόνια μετά, ήρθε και ο Τρυφωνάκος. … Η συνταγή είχε πετύχει αυτήν τη φορά. Έτσι έζησαν αυτοί αγαπημένοι και καλά (εμένα θα ρωτάτε) και εμείς καλύτερα…

    Σαν πιο μεγάλος που είσαι: Από τα πολύ ευχάριστα αφηγήματα, μου έφτιαξε μερικώς το κέφι, αλλά στις λίγες σελίδες του είδα και λάθη που έγιναν και που καλά θα ήταν όλοι οι γονείς να αποφεύγουν.

    Αχ αυτή η προεδρίνα: Η αντίδραση του πατέρα σε αυτό το αφήγημα είναι κλασική για έναν γονέα, την έχω δει να συμβαίνει πολλές φορές όταν ο γονιός ανακαλύπτει ότι το παιδί του μεγαλώνει. Συνήθως (ευτυχώς) η αρχική αμφισβήτηση μιας νέας ιδέας που προέρχεται από το παιδί στο τέλος μετατρέπεται σε χαρά και ικανοποίηση.

    Εδώ είμαστε. Φαίνεται ότι ο κυρ Αλέκος έψαχνε ψηφοφόρους και είπε να ψάξει και τους παλιούς συμμαθητές του. Χτύπησε φλέβα χρυσού. Έπεσε πάνω στον πατέρα μου. Πότε τους βρήκε, πότε τους μάζεψε, θα σας γελάσω. Τον έκαναν και πρόεδρο του συλλόγου. Τώρα έπρεπε να πείσει και τον κόσμο να ψηφίσει τον συμμαθητή του.

    Ασυμφωνία χαρακτήρων: Εκτός του ότι δάκρυσα από τα γέλια με τις περιγραφές των όσων έκανε ο αδερφός, μου άρεσε πολύ και σαν ιστορία, ίσως το καλύτερο κομμάτι του βιβλίου.

    Τέλος εποχής: Νομίζω πρόκειται για το πιο τρυφερό και νοσταλγικό κομμάτι του βιβλίου. Αν και περιγράφει περιοχές που μου είναι άγνωστες (αφού δεν κατοικώ στην Αθήνα) μου άρεσε πολύ, γιατί τελικά νομίζω ότι όσοι ζήσαμε τα παιδικά μας χρόνια πριν τη δεκαετία του ’90 βιώσαμε παρόμοιες καταστάσεις σε όποια πόλη και να ζούσαμε, και οι αλλαγές συγκριτικά είναι τεράστιες.

    Το σπιτάκι γκρεμίστηκε, και στη θέση του υπάρχει ένα φωτογραφείο. Ο κινηματογράφος έγινε γκαράζ. Πηγαίνοντας προς το κέντρο, υπήρχε ακόμα ένας κινηματογράφος. Το “Ράδιο Σίτυ”. Το θέατρο “Άννα Μαρία Καλουτά” και μια “Έβγα”. Ο κύριος Μασουρίδης, Εκεί με έστελνε η μητέρα μου με ένα γυάλινο μπουκάλι, που μου το γέμιζε φρέσκο γάλα.

    Περίληψη: Αθήνα, 1960 – 1998. Μια κλεφτή ματιά στην τότε ζωή της πόλης, μέσα από την καθημερινότητα μιας οικογένειας. Τα συμβάντα και τα ευτράπελα σε μικρά κείμενα, γραμμένα με πολύ χιούμορ, που αφήνουν στον αναγνώστη μια μικρή αίσθηση νοσταλγίας.

    Αναμνήσεις μιας ζωής

    Στοιχεία του βιβλίου

    Τίτλος: Αναμνήσεις μιας ζωής

    Συγγραφέας: Τ.Σ.

    Εκδόσεις: Βακχικόν

    ISBN: 978-960-638-067-9

    Σελίδες: 68

    Ημερομηνία Έκδοσης :Σεπτέμβριος 2019

     

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Επεξεργασία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Πουλτσίδη

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here