Πέμπτη, Αύγουστος 22, 2019
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη Αριστοτέλης Βάσιος - Κωνσταντίνα Χαρβάτη

    Αριστοτέλης Βάσιος – Κωνσταντίνα Χαρβάτη

    -

    Αριστοτέλης Βάσιος 

    Το σκοτάδι έπεφτε σαν μαύρο βέλο από καπέλο κάποιας άλλης εποχής. Ψυχή ζώσα δεν κυκλοφορούσε στους νοτισμένους δρόμους των Σερρών. Την απόκοσμη σιωπή έσπαγαν οι μελαγχολικές νότες που ξεπηδούσαν απ΄τη μονοκατοικία στην πλατεία Ελευθερίας. Ο γιατρός έπαιζε βιολί!

    Πριν την Κατοχή, συνήθιζε να κάθεται με τη γυναίκα του, την Ευφημία, και να συζητούν με τις ώρες για ό,τι θέμα μπορούσε να λογιστεί ο ανθρώπινος νους. Τώρα που η πείνα και ο θάνατος θέριζε, γυρνούσε από σπίτι σε σπίτι περιθάλποντας γέροντες αποκαμωμένους από τις κακουχίες, παιδιά που μαράζωναν από την ασιτία και γυναίκες που κατέρρεαν στο άκουσμα των κακών μαντάτων. Αμοιβή δεν δεχόταν. Πώς να δεχτεί χρήματα από χέρια που ικετευτικά απλώνονταν για βοήθεια;

    Το κουδούνι χτύπησε. Η Ευφημία πετάχτηκε όρθια. Κοίταξε από το τζάμι δίπλα στην εξώπορτα. Ένας χλωμός άντρας με ατημέλητο μούσι, μπλαβιά χείλη και αμπέχονο, στεκόταν σκυφτός. Κοιτούσε γύρω του με τα χέρια χωμένα βαθιά στις τσέπες. Μόλις είδε πως κανείς δεν τον παρακολουθούσε, τη ρώτησε απ΄τη μισάνοιχτη πόρτα:

    «Είναι εδώ ο Αριστοτέλης;» Η φωνή ίσα που έφτασε στα αυτιά της. Η Ευφημία του έγνεψε καταφατικά και ο ξένος έκανε μερικά βήματα μπροστά.

    Οι δύο άντρες κοιτάχτηκαν δίχως να ανταλλάξουν λέξη. Ο Αριστοτέλης πήρε το βαλιτσάκι του και χάθηκαν στο σκοτάδι.

    Από τότε η Ευφημία καθόταν στην καρέκλα δίπλα από το τζάμι και τον καρτερούσε να γυρίσει.

    Τα βράδια περνούσαν μαρτυρικά. Μόλις έβαζε την κόρη τους για ύπνο, έπαιρνε νήμα και βελόνι, καθόταν στη συνηθισμένη θέση και ξεκινούσε να πλέκει. Μία ματιά στο βελόνι και δέκα στην πόρτα έριχνε η Ευφημία, όμως εκείνη δεν έλεγε ν΄ανοίξει. Μα κι όταν κουραζόταν κι έγερνε να κοιμηθεί, ο ύπνος δεν ερχόταν. Χίλιες κακές σκέψεις ταλάνιζαν το μυαλό της όσο δεν έπαιρνε νέα του.

    Τέσσερα εφιαλτικά εικοσιτετράωρα κράτησε η αγωνία της. Μέχρι να τον δει ξανά να περνάει άυπνος το κατώφλι του σπιτιού. Από τότε οι επισκέψεις του άντρα με το αμπέχονο πύκνωσαν και ο γιατρός έφευγε κάθε εβδομάδα. Για τρία χρόνια η Ευφημία υπέφερε στην απουσία του. Μέχρι η Ελλάδα να αναπνεύσει ξανά ελεύθερη!

    Δεκαετίες αργότερα, όταν ο Αριστοτέλης δε ζούσε πια, η έφηβη εγγονή τους τη ρώτησε πού πήγαινε ο παππούς.

    «Στα βουνά της Μακεδονίας και στις κρυψώνες των αντιστασιακών. Φρόντιζε τους τραυματίες» απάντησε η Ευφημία βουρκωμένη.

    Αριστοτέλης Βάσιος 

    Κωνσταντίνα Χαρβάτη   

    Avatar
    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση