Κυριακή, 9 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη CHANEL No 5 - Αστέρης Σχοινάς

    CHANEL No 5 – Αστέρης Σχοινάς

    -

    CHANEL No

    Τη γνώριζα από καιρό την Εμμανουέλα, αλλά ήταν η δεύτερη φορά που με καλούσε στο σπίτι της για «ένα ποτό», όπως είπε. Δέχτηκα με συγκίνηση την πρόσκληση, αλλά και με αγωνία. Ήταν οικογενειακή φίλη και η θαρρετή πρόσκλησή της είχε πολλαπλές αναγνώσεις. Το διφορούμενο χαμόγελο τη στιγμή της πρότασης δεν άφηνε πολλά περιθώρια για σαφή ερμηνεία. Το γεγονός, πάντως, είναι ότι δέχτηκα και πήγα κρατώντας συμβολικά λίγα λουλούδια στο χέρι μου.

    Με δέχτηκε με πλατύ χαμόγελο κι ένα τυπικό φιλί, που η καρδιά μου το άδραξε ως ευκαιρία να αυτονομηθεί και να πάψει να πειθαρχεί στα κελεύσματα του φαινομενικά ψύχραιμου νου. Κάθισα στο σαλόνι, έφερε ποτά, έβαλε βελούδινη μουσική να απαλύνει η ατμόσφαιρα και έκατσε δίπλα μου. Έβγαλα τότε απ’ τη φαρέτρα μου μερικές κοινότυπες φράσεις «πολύ καλή μέρα σήμερα, συμφωνείς;» «το άρωμά σου με μεθάει», «τα μάτια σου με μαγεύουν», και άλλα τέτοια ασβεστοκονιάματα για να λειάνω το γρανάζι του δρόμου, να θερμάνω την ψυχούλα μου, να εξαχνώσω την πάχνη των αισθημάτων μου.

    Θέλεις το τρίτο απανωτό ποτό, θέλεις η αύρα του Chanel 5 που ανέδιδαν τα κύτταρά της, η θάλασσα ίσως των ματιών της, μπορεί και το θρόισμα των φύλλων της φιλύρας από το μαϊστράλι της Ελένης Καραΐνδρου, μπορεί και όλα μαζί, πετάχτηκε ο σπινθήρας που περιμέναμε κι όλα λαμπάδιασαν μεμιάς.

    Άπλωσα το χέρι, χάιδεψα τον χρυσαφένιο καταρράχτη της και την αγκάλιασα. Ο τάπητας της φαντασίωσής μου έμοιαζε να στρώνεται με ροδοπέταλα. Τα χείλια μας κόλλησαν με ευκολία και οι πύλες των κήπων της Εδέμ άνοιξαν διάπλατα να υποδεχτούν τους έκπτωτους Αδάμ και Εύα ξανά στον Παράδεισο. Όλα γύρω αλλιώτικα και πρωτοφανέρωτα. Το αλαβάστρινο τοπίο, οι ευειδείς λόφοι, τα μήλα, οι ράγες και ό,τι άλλο αγαθό διαθέτει ο επίγειος παράδεισος, απλωμένα χωρίς φραγμούς και αναστολές ενώπιόν μου. Όλες οι αισθήσεις σε έκτακτο συναγερμό, με την αφή σε πρωταγωνιστικό ρόλο –στη θέση του σολίστα της βραδιάς–, και την ανάσα στο πόστο φλογερού μαέστρου για να συντονίζει τον ασθματικό ερωτικό χορό των ερωδιών.

    Αυτό ήταν. Ενωθήκαμε και γίναμε αχώριστο ζευγάρι για αρκετό καιρό. Δεν μπορούσα να κάνω χωρίς την ύπαρξή της και εκείνη χωρίς εμένα. Φυλακιστήκαμε. Ο ένας αλυσόδεσε τον άλλο. Οι αισθήσεις μας ξυπνούσαν μόνο με την παρουσία του άλλου. Κι όταν κάποτε έφτασε στο τέλος αυτή η υπέροχη αγάπη, πονέσαμε, και πονέσαμε πολύ. Χωρίς να είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε τι έφταιξε, ο καθένας έριχνε την ευθύνη στον άλλο. Ο καθένας έστελνε στον άλλο το εξώδικό του.

    CHANEL No

    Αστέρης Κ Σχοινάς «Σπηλιώτης»

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here