Τετάρτη, Νοέμβριος 13, 2019
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη Δανάη – Κεφάλαιο 6 – Ιανουάριος Χρονιά Β' - Στέλλα Στραύκου

    Δανάη – Κεφάλαιο 6 – Ιανουάριος Χρονιά Β’ – Στέλλα Στραύκου

    -

    Δανάη – Ιανουάριος Χρονιά Β’ 

    Κεφάλαιο 6ο

    Μιλάγαμε… Σχεδόν μέρα παρά μέρα… Μου έλεγες τα νέα σου αλλά άφηνες αρκετά απ’ έξω. Περνούσε ο καιρός και εγώ περίμενα. Περίμενα να μου πεις ότι γυρνάς, αλλά εσύ… Μου λείπεις… Συνέχεια… Ήρθες τελικά τον προηγούμενο Νοέμβριο, για να κλείσεις τους λογαριασμούς του σπιτιού σου και να τα κανονίσεις με τις τράπεζες. Μου είπες ότι δεν θα έχεις χρόνο να με δεις, παρ’ όλα αυτά ήρθα και σε είδα.

    Σε είδα αποφασισμένο, σε είδα αλλαγμένο, διαφορετικό από ό,τι μου ήσουν. Πιο αδύνατο, με πιο σκληρό βλέμμα, ένα βλέμμα που κάποτε με κοιτούσε και έλιωνα. Τώρα απλά με κοιτάς, δεν με βλέπεις. Έμεινα σύξυλη… Με γνώρισες στη μητέρα σου, εκείνη είχε το θάρρος να μου πει ότι έχεις εγκατασταθεί μόνιμα εκεί και ότι θα είναι δύσκολο πλέον να γυρίσεις. Είχε βέβαια και το θράσος να μου μιλήσει και για εκείνην τη Γαλλίδα που έβγαινες τον τελευταίο καιρό. Τα αυτιά μου μούδιασαν στο άκουσμα του ονόματός της. Από εκείνη τη στιγμή σταμάτησα να ελπίζω. Να πώς ένα για αρκετό καιρό γίνεται για πάντα. Σας χαιρέτησα τυπικά και έφυγα.

    Τον Δεκέμβρη είδα για πρώτη φορά την ανιψούλα μου. Το κορίτσι μου, που μου άλλαξε τη ζωή ακόμα και αν τα ματάκια του ήταν διαφορετικά, ακόμα και αν είχε ένα γονίδιο παραπάνω. Μου γέλαγε και όλος ο κόσμος μού χαμογέλαγε. Δεν μπορούσα να τη χορτάσω, και ήταν αυτή η μικρή ψυχή που με βοήθησε μέσα μου να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Φεύγοντας από την πόλη μου για να συνεχίσω τις σπουδές μου, είχα πει στον εαυτό μου ότι η ζωή προχωράει συνέχεια, ποτέ δεν ξαποσταίνει, ποτέ δε σταματά. Θα επικεντρωνόμουν στο στόχο μου. Η σχολή πήγαινε καλά, όλοι οι καθηγητές ήταν ευχαριστημένοι μαζί μου και είχαμε ξεκινήσει ήδη να μιλάμε για τις ευκαιρίες μου και εδώ, αλλά και εκεί που είσαι εσύ…

    Το άλλο δεν το ξέρεις… Είχα ξεκινήσει να μαθαίνω Γαλλικά εντατικά τον Ιούνιο… Δύο μήνες από όταν έφυγες. Δούλευα και παράλληλα μάθαινα να μιλάω τη γλώσσα που τόσες φορές μου μίλαγες, και ενώ δεν καταλάβαινα λέξη, μου ήταν τόσο ρομαντική. Συνεχίζω και τη μαθαίνω… για το στόχο μου… Θα έρθω και εγώ εκεί που είσαι αλλά όχι για σένα, για μένα. Ο τρίτος και τελευταίος χρόνο της σχολής μου μπορεί να γίνει στο Παρίσι, και ήδη ονειρεύομαι τον πύργο του Άιφελ και το Λούβρο. Την Σακρ Κερ και τα μικρά Παριζιάνικα μαγαζιά που στολίζουν τους δρόμους. Δεν θα σε δω… και δίπλα μου να περάσεις απλά θα προσπεράσω… Δεν θα σε δω…

    Φεβρουάριος, Μάρτης, Απρίλης, Μάιος, Ιούνιος…
    Πέντε μήνες με απίστευτη κούραση. Έχω φτάσει σε καλό επίπεδο στη γλώσσα, οι καθηγητές μου, έχοντας περάσει όλα τα μαθήματα της σχολή,ς μου δίνουν το οκ να συμπληρώσω τις αιτήσεις για τη Γαλλία και εγώ πλέω σε πελάγη ευτυχίας. Συμπληρώνω γρήγορα τα χαρτιά, τα καταθέτω και φεύγω για την πόλη μου… Πάω να δω το κοριτσάκι μου…

    Δανάη – Ιανουάριος Χρονιά Β’

    “Δανάη, τι λέει γλυκιά μου;”
    “Με δέχτηκαν…”
    “Ααααααααα!!! Συγχαρητήρια κοριτσάρα μου!!! Θα σου ερχόμαστε διακοπές με τον Στράτο!!”
    Ξέχασα να σας πω… Η Ντίνα τα κατάφερε! Τον βρήκε! Πήρε λίγο καιρό βέβαια αλλά… Είναι μαζί σχεδόν ένα χρόνο τώρα, και σε μία εβδομάδα είναι ο αρραβώνας. Ταιριάζουν απόλυτα… και ας είναι 7 χρόνια μεγαλύτερός της. Αντέχει τον άστατο χαρακτήρα της φιλενάδας μου, κοινώς την κάνει καλά.

    ~ ~ ~ ~ ~

    Έχοντας περάσει τρία χρόνια με μια αγωγή για την πάθησή μου, πλέον μπορώ να πω με την άδεια και των δύο γιατρών μου ότι δεν την χρειάζομαι. Σταδιακά βέβαια κόπηκαν τα χάπια που έπαιρνα, και τώρα είμαι πλέον σχεδόν όπως ήμουν πριν από αυτά. Σχεδόν, γιατί τώρα βρήκα τον δρόμο μου… Σιγά σιγά και με δυσκολίες στην πορεία μου, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι έχω αλλάξει και εγώ. Πλέον έχω πιο πολλή υπομονή και αγάπη προς εμένα. Δεν περιμένω να γίνουν όλα τέλεια… Δεν περιμένω από τους άλλους να τα κάνουν όλα τέλεια. Η ζωή μου είναι δικιά μου και εγώ ορίζω τις πορείες. Πλέον γελάω, περνάω καλά και με περιμένει μια χρονιά γεμάτη με εκπλήξεις!

    “Έτσι δεν είναι;”
    “Oui mon cheri!!”

    Στέλλα Στραύκου

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών 3
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση