Η Δήμητρα Μπαρδάνη είναι μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην τέχνη και τον πολιτισμό. Ελάτε να ανατρέξουμε στο βιογραφικό της, αφού πρώτα κάνουμε μια στάση στο ποίημά της “Οι Εποχές“.

Γράφει η Αγγελική Δαφτσίδου

“Οι Εποχές”

Τις άνοιξές σου δεν τις υπολογίζεις,

τις άφησες και φύγαν με τ’ αγέρι,

κανένας δεν σου είπε την αξία τους

κι αυτό που το φευγιό τους θε να φέρει.

Το καλοκαίρι ήρθε και σε αγκάλιασε,

δεν ήσουν έτοιμος την κάψα να ανταμώσεις,

        ούτε αυτό σου το είχαν πει από το ξεκίνημα,

για να μπορέσει μια σταλιά να δυναμώσεις.

Σε βρήκε το φθινόπωρο στα γκρίζα σου,

ταιριάζατε κι αυτό κι εσύ πολύ

βροχή κι αγέρας σε γυρόφερναν

κι εσύ χαμένος στη σιωπή.

Με το χειμώνα, το κορμί σου έγειρε,

σβάρνα τα πόδια στις βαθιές παντούφλες

απάντηση δεν πήρε στις ερωτήσεις,

κι εγώ, κρατώ το μυστικό που μου πες.

 

              Δήμητρα Μπαρδάνη            

Η Δήμητρα Μπαρδάνη γεννήθηκε στη Λάρισα το 1945. Είναι καθηγήτρια της Γαλλικής Φιλολογίας, ζει στην Αγία Σοφία Τυρνάβου και δημιουργεί τόσο εκεί όσο και στο διπλανό χωριό τα Πλατανούλια, σε συνεργασία με τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο, καθώς και στη γενέτειρά της.

Δημοσίευσε ποιήματα και διηγήματα από μικρή ηλικία. Συνεργάζεται με εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά σε όλη την Ελλάδα.

Ανήκει σε συλλόγους κοινωνικοπολιτικούς όπως: Ερυθρός Σταυρός (βαθμοφόρος), Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος (μέλος του συμβουλίου), Ελληνοκουβανικός (ιδρυτικό μέλος), Φίλοι ζώων και περιβάλλοντος, Αντίσταση, Κοινωνική Πρόνοια και Αλληλεγγύη, Ελληνογαλλικός Σύνδεσμος, Ελληνοαμερικανοβρετανικός Σύνδεσμος (μέλος συμβουλίου), Λέσχη Φιλόμουσων, Βιογραφικό Κέντρο Κέιμπριτζ του Λονδίνου, Σύλλογος Γυναικών Μελισσοχωρίου «Μελίνα», μέλος εφ’ όρου ζωής της Διεθνούς Ακαδημίας Γραμμάτων Τεχνών «Lutece» του Παρισίου, Ιστορικών Μελετών Θεσσαλίας «Άργισσα» (Δέντρα Τυρνάβου), Φίλοι Σωκράτης – Βόλος, Σύλλογος Λογοτεχνών Συγγραφέων Λάρισας (Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ.) (ιδρυτικό μέλος, Αντιπρόεδρος, Ταμίας, Πρόεδρος).

Έχει κάνει πολλές ομιλίες σε πολλές πόλεις, χωριά και σχολεία, καθώς και σε συλλόγους. Συμμετέχει σε ημερίδες και συνέδρια εντός και εκτός της Λάρισας. Είναι μέλος της ομάδας Βιοψυχοαναλυτικής Έρευνας με ιδρυτή τον Κώστα Δημουλά, φιλόλογο και σχολικό σύμβουλο.

Είναι χρόνια παραγωγός μορφωτικών εκπομπών στην Κρατική Ραδιοφωνία Ε.Ρ.Α. Λάρισας και στο Θεσσαλία TV. Ποιήματα και διηγήματά της έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά. Έχει ταξιδέψει σε 40 χώρες του κόσμου.

Ποιήματα και διηγήματά της υπάρχουν στις ανθολογίες: Ανθολογία 60 νέων Ελλήνων ποιητών, στα Λογοτεχνικά κείμενα (1966) του Κώστα Βαλέττα, στην Ανθολογία 19 ποιητών-εκπαιδευτικών του νομού Λάρισας, στην ποιητική Ανθολογία Λαρισαίων Ποιητών (μια από τους επιμελητές της), στην Εγκυκλοπαίδεια Ελλήνων Λογοτεχνών Χάρη Πάτση.

Έχει επιμεληθεί τις τρεις ανθολογίες με γυναίκες ποιήτριες, με γυναίκες διηγηματογράφους και άνδρες ποιητές της Λάρισας, καθώς και το βιβλίο για το χωριό Πλατανιούλα, με μαρτυρίες ηλικιωμένων κατοίκων.

Έχει μεταφράσει ποιήματα ποιητικών συλλογών Λαρισαίων ποιητών στα γαλλικά.

Ποιήματά της και θεατρικά έργα της έχουν διαβαστεί κι έχουν «ανέβει» σε σχολεία της Λάρισας.

Έχει τιμηθεί από το βιβλιοπωλείο «Παιδεία» και την εφημερίδα Ελευθερία, από τον σύλλογο δασκάλων-καθηγητών-λογοτεχνών του Νομού Λάρισας και τον σύλλογο Μελισσοχωρίου «Μελίνα».

Έργα της:

1.       Ταξίδια 1980-1990 στο εξωτερικό.
2.       Μικρά διηγήματα σκέψεις και άλλα.
3.       Ποιήματα.
4.       Ταξίδια 1990-1995 στο εξωτερικό.
5.       Ποιήματα «Η άνοιξη και το φθινόπωρο».
6.       Ταξίδια στην Ελλάδα, 1980-1998.
7.       Ποιήματα «…ήρθαν τα πάνω κάτω…».
8.       Εκ του Γαλλικού (μεταφρασμένα διηγήματα, 3 τόμοι).
9.       Το χωριό μου, Αγία Σοφία (λαογραφική-ιστορική έρευνα).
10.     Πλατανιούλα, το χωριό μας.
11.     Τα απρόοπτα των ταξιδιών μου στο Εξωτερικό.
12.     Καλοκαιρινοί εραστές, διήγημα.

13.   Στα νησιά μας (ταξιδιωτικές εντυπώσεις).
14.   Ξεχασμένα στο συρτάρι.
15.   «…από την ανατολή στη δύση…».

Όλα τα βιβλία έχουν βραβευτεί με χρυσά, επίχρυσα μετάλλια, καθώς και μνείες από τη Διεθνή Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών του Παρισιού, «Lutece».

Το 2008, απέσπασε το 2ο Πανελλήνιο Βραβείο Αεροπορικής Ποίησης, από την Αεροπορική Ακαδημία της Ελλάδας. Είναι επιστημονική συνεργάτης του περιοδικού Larissa Life.

Οι πηγές έμπνευσής της είναι μόνο από αληθινά γεγονότα, ποτέ φανταστικά. Τον ελεύθερό της χρόνο τον περνάει με τα ζώα και τον κήπο της.

Ανήκει στη γυναικεία χορωδία του Ερυθρού Σταυρού και στη Μικτή Χορωδία των Κερκυραίων Λάρισας και του Συλλόγου Κυπρίων Λάρισας.

Ανήκει σε μια ομάδα εθελοντικής προσφοράς και στον σύλλογο δωρητών οργάνων σώματος, στη Μέριμνα (παιδική στέγη), όπου διδάσκει γαλλικά και προφορική διήγηση παραμυθιών που δημιουργούν μόνα τους τα παιδιά, και στο Ευχή Ζωής, όπου διδάσκει τη γαλλική γλώσσα.

Στους πολλούς χαρακτηρισμούς που μπορούμε να προσδώσουμε σ’ αυτή την πολυτάλαντη και πολύπλευρη γυναίκα που τιμούμε σήμερα είναι και ο χαρακτηρισμός της δασκάλας. Η Δήμητρα Μπαρδάνη είναι η δασκάλα της δημιουργικής γραφής της Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ. Κάθε Πέμπτη πρωί, παλιοί και νέοι λογοτέχνες του τόπου μας ζωντανεύουμε στο χαρτί αληθινές ιστορίες μέσα από τα διηγήματά μας, συνθέτουμε ποιήματα που στις αράδες τους καταθέτουμε την ψυχή μας, και προβληματιζόμαστε για τη ζωή και τον άνθρωπο μέσα από τα δοκίμιά μας.

Τίποτα από αυτά όμως δεν θα συνέβαινε αν η Δήμητρα Μπαρδάνη δεν άνοιγε τις πόρτες της Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ. και δεν πραγματοποιούσε το όραμά της να σταθεί δίπλα σε συγγραφείς και ποιητές, να τους διδάξει και, αν θέλετε, να τους βοηθήσει να καλλιεργήσουν το ταλέντο τους. Μια πόλη με πλούσια λογοτεχνική παραγωγή απέκτησε έναν χώρο όπου η δημιουργική γραφή είναι ακριβώς αυτό. Ατόφια και ελεύθερη δημιουργία!

Αλήθεια, πόσο εύκολο είναι κάποιος να μοιραστεί τις γνώσεις του, να μεταδώσει όσα αποκόμισε από μια μακρόχρονη λογοτεχνική πορεία, να συμβουλέψει με ανιδιοτέλεια και να κρίνει αυστηρά και δίκαια το έργο ομότεχνών του;

Να αφυπνίζεις σ’ έναν άλλον λογοτέχνη δυνάμεις, όνειρα και συγγραφικούς ορίζοντες, που πολλές φορές είναι πέρα από τα δικά σου· να παρακινείς ανθρώπους της γραφής να αγαπήσουν αυτά που αγαπάς και έγραψες εσύ· να κάνεις το εσωτερικό σου παρόν, αυτό που για χρόνια δούλεψες και διέπρεψες, δικό τους μέλλον… Αυτή λοιπόν η διδασκαλία δεν μοιάζει με καμιά άλλη, γιατί η δασκάλα μας δεν μοιάζει με καμιά άλλη.

Στο ισόγειο του Γρηγοριάδειου Πνευματικού Κέντρου, με γλαφυρό και παραστατικό τρόπο, αληθινές ιστορίες εξιστορούνται από τη Δήμητρα Μπαρδάνη, προκαλώντας τη φαντασία μας να ταξιδέψει μαζί τους. Ανασταίνονται άνθρωποι, τόποι και ιστορίες μέσα από τη διαφορετική ματιά και την πένα του καθενός. Η Δήμητρα, καθισμένη μπροστά στο γραφείο της, με έναν προφορικό λόγο που συναγωνίζεται επάξια τον γραπτό λόγο πολλών λογοτεχνών, αφηγείται και οι σημειώσεις μας παίρνουν φωτιά, για να γραφτούν στη συνέχεια μοναδικά έργα όπως τα δέχεται και τα αποτυπώνει ο καθένας μας στο χαρτί του.

Ιστορίες για μια πόρνη στο κορμί, που το μεγαλείο της ψυχής της μας έκανε όλους να δακρύσουμε. Για έναν τραχανά που μαγειρεύτηκε τη μέρα τον βομβαρδισμών στη Λάρισα και η Χρυσάνθη δεν άφησε να κρυώσει. Το γραμμένο μια ανάπηρης γυναίκας στα χρόνια του μεσοπολέμου και ένα σχολείο με έναν φτωχό δασκαλάκο κάπου σε ένα ορεινό χωριό. Οι λησμονημένοι γονείς σπουργίτες που ακούμπησαν τρυφερά τα κεφαλάκια τους και έφυγαν από τη ζωή, ο «Νίκος» ο Εβραίος που σώθηκε από τη γενναιότητα ενός κοριτσιού και τα πιτσούνια στον κλειδοπίνακα που ταξίδεψαν με τον Γιάννη στο αλβανικό μέτωπο… είναι μερικές από αυτές.

Η τέχνη των τεχνών -η τέχνη του λόγου- με τις κορωνίδες της, την ποίηση και το διήγημα, ανθίζουν στην Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ. με την καθοδήγηση, την αγάπη και τον σεβασμό της δασκάλας Δήμητρας. Σε μία περίοδο που η πνευματική παραγωγή παραγκωνίζεται και απαξιώνεται, οι λογοτέχνες της Λάρισας έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους να τους κρατήσει το χέρι, αυτό το καλό που γράφουμε, και να εξυψώσει, να εμπλουτίσει και να καλλιεργήσει το ταλέντο τους.

Σε ευχαριστούμε!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here