ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΙ ΟΥΡΑΝΟΣ»

Εσύ κι η θάλασσα

Κι όταν τα μάτια μου ανοίγω χρώμα αλλάζει,

στα όνειρά μου είχε χρώμα χρυσαφί,

σαν ένας ήλιος που απλώθηκε

απάνω της ξεκούραση να βρει.

Μα ’ναι μπροστά μου πιο μεγάλη, πιο καθάρια,

βαθύ το βλέμμα μου, ταξίδι μακρινό,

πάθος που πίστεψε πως ζούσε στην ποδιά της

σε όνειρο ακριβό.

Κι όταν η σκέψη μου σε σένα είναι δοσμένη,

αγάπη ανείπωτη, αγνή αληθινή,

σ’ όποιο καιρό το απέραντό της ξαποσταίνει,

η μέρα μου ανθεί.

Γιατί τα μάτια σου μια θάλασσα θυμίζουν,

χρώμα αλλάζουν στα όνειρά μου χρυσαφί,

σαν ένας ήλιος που απλώθηκε απάνω τους

ξεκούραση να βρει.

Κι είναι μπροστά μου πιο μεγάλα, πιο καθάρια,

βαθύ το βλέμμα τους ταξίδι μακρινό,

πόθος που ζήλεψε ζητώντας στ’ άγγιγμά τους

φιλί δικό σου ερωτικό.

 

ποιήματα

Παραίσθηση

Ώρα τσιγάρου.

Είναι η ώρα εκείνη,

που ο χρόνος χάνεται

κι η απόσταση μικραίνει,

σχεδόν εξανεμίζεται.

Θαύμα κι οδύνη.

Ο καπνός αιωρείται λάθρος και ψεύτης

παίρνοντας σάρκα και οστά

απ’ τη μορφή σου,

ξεγελώντας το νου,

κρατώντας τον δέσμιο,

μήνες τώρα,

σ’ απάτες μυαλού.

ποιητικές

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ «Ο ΚΑΙΡΟΣ»

Ο καιρός στο σκοτάδι

Ο καιρός στο σκοτάδι

μήτε σαλεύει, μήτε λυγά.

Μοιάζει με έρμο καράβι

σε άδεια θάλασσα να κολυμπά.

Ο καιρός στο σκοτάδι

κόβει σαν κρύο φαρμακερό.

Το γυμνό του σημάδι

στάμπα αφήνει μες στο νερό.

Ο καιρός στο σκοτάδι

δεν περιμένει, δεν προσδοκά

κι αν ποτέ νιώσει χάδι,

δεν του χαρίζεται, δεν του γελά.

Ο καιρός στο σκοτάδι

κρύβει τον χτύπο του από θυμό.

Τάμα αφήνει στον Άδη

να ‘ναι το τέλος του παντοτινό.

ποιήματα

Προσμένοντας

Στην άκρη του δρόμου περιμένει

σιωπηλή, ζεστή, καλοσυνάτη,

σαν ένας φάρος που το ναύτη του προσμένει

να του θυμίζει πως υπάρχει ακόμα κάτι.

Κι εκεί στο βάθος της ζωής που ακόμη μένει

ανέμελη, κεφάτη, χαρωπή,

σα ζωγραφιά η ελπίδα επιμένει

πως θα ’ρθει πάλι Κυριακή.

Φωτογραφίες: Jim Vene

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here