Δώρα για βιβλιοφάγους 

Προτείνει ο Σπύρος Τάσιος

Εορταστικές μέρες πλησιάζουν και σίγουρα θα αγοράσετε κάποια βιβλία για σας ή για δώρο, Τι να διαλέξουμε, όμως;

Βασικά, για να είμαστε ειλικρινείς, ό,τι βιβλίο και να προσφέρεις ως δώρο σε κάποιον βιβλιοφάγο, θα το εκτιμήσει, ακόμα κι αν είναι για το πώς να συναρμολογήσεις ένα ελικόπτερο ή βιβλίο μαγειρικής και η μοναδική του σχέση, ως τότε, να είναι να βράζει νερό στο μπρίκι.

Όμως, αν θέλετε να έχετε τη συνείδησή σας ήσυχη, ότι του αγοράσατε ένα καλό και ευανάγνωστο βιβλίο, παρακάτω υπάρχουν κάποιες καλές προτάσεις. Τα βιβλία αυτά τα ξεχωρίζω ως τα βιβλία που πραγματικά ευχαριστιέσαι να διαβάζεις (και να ξαναδιαβάζεις),αφού τόσο η περιγραφική δύναμη όσο και η υπόθεση είναι άψογα.

1. Η γοητεία του κλασικού
Αν θέλετε να ποντάρετε σε κάτι σίγουρο, δεν έχετε παρά να επιλέξετε συγγραφείς της κλασσικής λογοτεχνίας (Ντοστογιέφσκι, Ντίκενς, Ουάιλντ, Σταντάλ κλπ). Προσωπικά θα επέλεγα τις «Μεγάλες Προσδοκίες» του Καρόλου Ντίκενς, το καλύτερο ίσως βιβλίο του συγγραφέα. «Το Μοναστήρι της Πάρμας» του Σταντάλ είναι επίσης μια πολύ καλή επιλογή· ένα γαλλικό μυθιστόρημα με ιταλικό άρωμα.

Για μυημένους θα πρότεινα «Τα σταφύλια της οργής» του Στάινμπεκ. Το συγκεκριμένο βιβλίο το προτείνω και σε φιλόδοξους συγγραφείς (μην ξεκινήσεις να γράφεις, αν δεν έχεις διαβάσει πρώτα αυτό το βιβλίο). Περιγραφικότητα, που άλλους τους κουράζει και άλλους τους κάνει να δώσουν στον Στάινμπεκ νόμπελ λογοτεχνίας. Το μόνο θέμα με αυτήν την επιλογή ως δώρο είναι ότι πιθανόν ένας βιβλιοφάγος να τα έχει ήδη στη συλλογή του.

2. Έλληνες κλασικοί
Φυσικά και έχουμε και εμείς τα δικά μας λογοτεχνικά διαμάντια. Προσωπικά θα ξεχωρίσω δύο βιβλία για να προτείνω. Το πρώτο είναι «Ο κύριός μου ο Αλκιβιάδης» από τον Άγγελο Σ. Βλάχο. Εξιστορείται η ζωή του ιστορικού προσώπου Αλκιβιάδη, ενός από τους πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού πολέμου, μέσα από τα μάτια του σκλάβου του, μια ιδιαίτερη ματιά για αυτήν την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της αρχαιοελληνικής ιστορίας.

Το δεύτερο βιβλίο δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από κάποιο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη (ο καλύτερος Έλληνας συγγραφέας κατ’ εμέ). Από όλη τη βιβλιογραφία του θα ξεχωρίσω το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Το βιβλίο σε καθηλώνει εξαρχής με την αβίαστη περιγραφή, την υπέροχη ανάλυση χαρακτήρων καθώς και την ατμόσφαιρα που,δημιουργεί η επιδέξια πένα του Νίκου Καζαντάκη.

3. Από τον Χάρυ Πότερ στην ενηλικίωση
Όχι, δε θα προτείνω τα βιβλία της σειράς Χάρυ Πότερ, τα οποία εκτιμώ βεβαίως, αλλά για έναν βιβλιοφάγο θα προτείνω το μετέπειτα ενήλικο αριστούργημα της J.K.Rowling, «Ένας ξαφνικός θάνατος». Η συγγραφέας είχε αποδείξει πολύ πριν ότι ξέρει να γράφει και ότι ξέρει να πιάνει τον παλμό της νεολαίας.

Σε αυτό το βιβλίο το πάει ένα βήμα παραπέρα. Η Rowling κάνει πραγματική χαρτογράφηση του εσωτερικού κόσμου των χαρακτήρων, ενώ η εξαιρετική αφηγηματικότητα σε κρατάει συνεχώς σε εγρήγορση και δε θέλεις να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Πάθη, έρωτές, μίση, ίντριγκες, σεξ, συνωμοσίες στη μικρή μας πόλη. Ένα ογκώδες βιβλίο που τελικά θα σας φανεί πολύ μικρό. Φυσικά, ξεχάστε τον Χάρυ Πότερ, το βιβλίο είναι ακατάλληλο για ανηλίκους.

4. Γυναικεία λογοτεχνία
Αυτό που αποκαλείται γυναικεία λογοτεχνία δεν είναι αναγκαστικά έργο γραμμένο από κάποια γυναικεία πένα. Είναι ανάλαφρα αναγνώσματα, με γλυκανάλατα θέματα, είτε για κάποιον έρωτα είτε για οικογενειακά δράματα. Όμως υπάρχει ένα τέτοιο βιβλίο που ξεφεύγει κατά πολύ από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, και αν εντάσσεται όντως στη γυναικεία λογοτεχνία, τότε εξύψωσε το συγκεκριμένο είδος.

Αναφέρομαι στο βιβλίο «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας». Αν διαβάσεις τις πρώτες γραμμές αυτού του βιβλίου, δύσκολα το αφήνεις. Ανήκει φυσικά στα best seller και αφηγείται την ιστορία τριών γυναικών μιας οικογένειας, σε διαφορετική γεννιά η κάθε μία (μητέρα, κόρη και εγγονή), αφήγηση που εκτίνεται από το 1915 ως το 1969. Κεντρικός πρωταγωνιστής ο έρωτας της κόρης για τον ιερέα Ραλφ. Δράμα, έρωτας, συγκίνηση και τραγικότητα δένουν αρμονικά στις σελίδες αυτού του βιβλίου, το οποίο μάλιστα έχει και μια
μεταφορά στη μικρή οθόνη το 1983.

5. Ελλάς Ελλήνων Ποιητών
Αν ο βιβλιοφάγος φίλος είναι μια ρομαντική ψυχή που αγαπάει την ποίηση (ευτυχώς υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι στις μέρες μας) δε θα μπορούσα να προτείνω κάτι καλύτερο για δώρο από μια ποιητική συλλογή του Οδυσσέα Ελύτη. Μελωδικός και ρομαντικός με έντονο ελληνικό στοιχείο και άρωμα Αιγαίου.

Και ένας από τους δύο Έλληνες που κέρδισε ποτέ βραβείο Νόμπελ το 1979 «για την ποίησή του, η οποία, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική καθαρότητα βλέμματος τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργικότητα».

Φυσικά θα μπορούσατε να επιλέξετε από πολλούς Έλληνες ποιητές μιας και είμαστε κατεξοχήν ποιητικός λαός. Ο Σεφέρης είχε πάρει επίσης βραβείο Νόμπελ το 1963. Δε θα μπορούσα να μην προτείνω την ποίηση του Καβάφη και του Καρυωτάκη, αλλά αν ο φίλος μας βιβλιοφάγος θέλει κάτι από εξωτερικό μη διστάσετε μα του κάνετε δώρο το βιβλίο με τα ποιήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Φεδερίκο Γκαρσία Λόρκα και Πάμπλο Νερούδα.

6. Τρέμε κόσμε!
Η λογοτεχνία τρόμου είναι το είδος στο οποίο έχω μια αδυναμία παραπάνω και θα μπορούσα να αναλωθώ προτείνοντας μια πληθώρα βιβλίων. Έχω γράψει βέβαια ήδη κάποιο άρθρο με προτάσεις για τα πιο τρομαχτικά βιβλία, γι’ αυτό εδώ θα προτείνω ένα και μοναδικό που εκδόθηκε σχετικά πρόσφατα.

Δε θα πρωτοτυπήσω και θα αναφερθώ στον μετρ του τρόμου Στίβεν Κινγκ, όπου πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε «Το παζάρι των κακών ονείρων». Ένας τόμος 700 σελίδων αποτελούμενος από είκοσι απόκοσμες ιστορίες τρόμου. Η κάθε ιστορία έχει έναν ξεχωριστό πρόλογο του συγγραφέα που αποκαλύπτει το πώς και γιατί την έγραψε. Ο βιβλιοφάγος φίλος σας θα εκτιμήσει αυτό το δώρο, όμως προσοχή… ο ίδιος ο Στίβεν Κινκ προειδοποιεί ότι κάποιος από τις ιστορίες… δαγκώνουν!

7. Μικροί βιβλιοφάγοι
Αν ο βιβλιοφάγος φίλος σας έχει λιλιπούτειες διαστάσεις, τότε (κυρίως επειδή μου θυμίζει τη δική μου παιδική ηλικία) αυτό που προτείνω τελείως ανεπιφύλακτα είναι παραμύθια του Ρόαλντ Νταλ και πιο συγκεκριμένα το βιβλίο «Ο απίθανος κύριος Φοξ». Μου το είχαν φέρει επίσης ως δώρο και δεν ξέρω πόσες φορές το διάβασα (βασικά ακόμα το διαβάζω).

Αφηγείται τις περιπέτειες του κου Φοξ, μιας αλεπούς που προσπαθεί να φροντίσει την οικογένειά του, ξεγλιστρώντας από τις παγίδες των τριών κακών τις ιστορίας. Εναλλακτικά προτείνω οποιοδήποτε παραμύθι του συγκεκριμένου συγγραφέα ή και γιατί όχι, ένα βιβλίο με τους Μύθους του Αισώπου. 

Ναι, μικρός είχα μια αδυναμία σε προσωποποιημένα ζώα. Ποιός δεν είχε άλλωστε; Αυτές είναι οι προτάσεις μου και θέλω να τελειώσω με ευχές για ένα νέο έτος γεμάτο αισιοδοξία και δημιουργικότητα. Δύσκολοι καιροί, αλλά η σκοτεινότερη ώρα είναι πριν την αυγή. Καλές γιορτές!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here