Τετάρτη, 5 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη Εφιάλτες - Αργύρης Χριστομάγνος

    Εφιάλτες – Αργύρης Χριστομάγνος

    -

    Εφιάλτες – Αργύρης Χριστομάγνος

    Εύχομαι ώρες ώρες να μπορούσα να ξεχάσω.
    Αλλ’ αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
    Έχασα απ’ τις μπόρες όσα ήτανε να χάσω
    κι ακόμη είμαι στην πορεία…

    Θυμάμαι τους εφιάλτες. Τους βάζω στη σειρά.
    Κι όλοι τους τελικά ειν’ ένας.
    Σε καθεμιά απ’ τις κάρτες αυτού του παιχνιδιού χωρά
    κι η πάλη μιας νέας αρένας.

    Είν’ ένα μέρος όπου απόλυτα και αληθινά
    είμαι τελείως μόνος:
    η παραμόρφωση ενός τόπου γνωστού όπου ξεκινά
    εκεί που παγώνει ο χρόνος.

    Πρόσωπα ξεχασμένα επιστρέφουν πάντα εκεί
    μ’ ένα καινούριο μακάβριο έργο
    και πρωταγωνιστή εμένα. Μέσα μού ’ναι η φυλακή,
    γι’ αυτό και δεν ξεφεύγω.

    Στα μαρτύρια δεν θυμάμαι ούτε τέλος ούτε αρχή
    κι είναι τόσο αληθινά, αλλά πες μου,
    αφού ξέρω ότι κοιμάμαι, πώς η νύχτα αυτή διαρκεί
    όσο εκατό ζωές μου;

    Προσπαθώ να ουρλιάξω, μα δεν βγάζω απ’ το λαρύγγι
    ούτε φωνή ούτε καν ρόγχο.
    Πηδάω ν’ αποδράσω και μια μέγγενη με σφίγγει
    που στο στήθος μου την νιώθω.

    Πάλι η ίδια ιστορία… παιδικά κορμιά γυμνά
    να έχουν κεφάλια γέρων.
    Αλίμονο, ποια Τιμωρία τα χείλη τους γυρνά,
    γελώντας να υποφέρουν;

    Στόματα δίχως δόντια στον μαύρον εμετό.
    Ταλαντεύονται μπρος πίσω
    σε λιγνά σπασμένα πόδια, μ’ ένα βλέμμα κενό:
    Το βλέμμα της Αβύσσου.

    Στο αυτί μ’ εκλιπαρούνε φωνές από το παρελθόν
    υγρά διαστρεβλωμένες:
    «άσε μας να πιούμε το αίμα των πληγών
    απ’ τις νεκρές μας γέννες.

    Εδώ είναι το σπίτι σου! μη μας αφήνεις μόνους…
    Γύρνα πίσω, γλυκέ μας αδερφέ!…»
    Χριστέ μου, να ξυπνήσω! Πάρτε με απ’ τους πόνους!
    κι όλες μαζί οι φωνές: «ΠΟΤΕ!»

    Όταν νιώσεις ότι δεν μπορείς παρά μόνο να βελάξεις
    για την τριγύρω φρίκη,
    όταν νιώσεις πως χωρίς νόημα είναι οι πράξεις
    καθώς πλησιάζουν λύκοι,

    όταν με τρόμο αντιληφθείς πως σ’ ένα τσίρκο θά ’σαι
    αιώνιος σχοινοβάτης,
    τότε ανεξάρτητα αν ζεις στον ξύπνιο ή αν κοιμάσαι:
    αυτό λέγεται εφιάλτης.

    Εύχομαι ώρες ώρες να μπορούσα να ξεχάσω…
    Αλλ’ αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

    Εφιάλτες – Αργύρης Χριστομάγνος

    Αργύρης Χριστομάγνος

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here