Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου

Φωτεινή πολιτεία. Ο συγγραφέας τοποθετεί την ιστορία του σε μια πόλη, το Σαν Κριστόμπαλ, που συνορεύει με ένα μεγάλο ποτάμι και μια ζούγκλα. Χωρίς να αναλώνεται σε μακροσκελείς περιγραφές, καταφέρνει και δημιουργεί στο μυαλό του αναγνώστη ένα ασφυκτικό κλίμα με ζέστη και υγρασία, το οποίο φροντίζει να διατηρεί και όποτε χρειάζεται να τονίζει σε όλη τη διάρκεια του βιβλίου.

Τα ωράρια στο Σαν Κριστόμπαλ τηρούνται πολύ αυστηρά λόγω της ζέστης, ο κόσμος ξυπνά από τις έξι τα χαράματα και η ζωή αρχίζει κυριολεκτικά την αυγή, τα ωράρια των υπηρεσιών είναι επτά με μία, ώρα κατά την οποία η ζέστη είναι συνήθως ανυπόφορη. Τις πιο δύσκολες ώρες – από τη μία ως τις τέσσερις και μισή την εποχή των βροχών – η πόλη ζει καταπλακωμένη από έναν υποτροπικό λήθαργο, αλλά τα χαράματα οι κάτοικοι του Σαν Κριστόμπαλ είναι όσο πιο δραστήριοι μπορούν, που πάει να πει, βέβαια, όχι και πάρα πολύ.

Ο αφηγητής της ιστορίας είναι υπάλληλος του Υπουργείου Κοινωνικών Υποθέσεων και καταφτάνει στην περιοχή προκειμένου να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα που αφορά την αντιμετώπιση της υποβάθμισης των ιθαγενών της περιοχής. Ξαφνικά, και χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει την ακριβή χρονική στιγμή, γίνεται αντιληπτό ότι στην πόλη υπάρχει μια ομάδα παιδιών τα οποία ζητιανεύουν, δεν ανήκουν στις οικογένειες της πόλης, δε συνοδεύονται από ενηλίκους, κανείς δεν ξέρει από πού ήρθαν, μιλούν μια γλώσσα ακατανόητη για τους κατοίκους και κανείς δεν ξέρει πού μένουν! Κάποια στιγμή ένας ενήλικος φέρεται βίαια σε ένα από τα παιδιά, και το αποτέλεσμα είναι η ανταπόδοση των παιδιών να έρθει με εξαιρετικά βίαιο τρόπο, γεγονός που θα αλλάξει όλη την καθημερινότητα των κατοίκων του Σαν Κριστόμπαλ.

Φωτεινή πολιτεία

Βρίσκω εξαιρετική την ιδέα του συγγραφέα να βάλει τον αφηγητή να μας διηγηθεί την ιστορία μετά την παρέλευση μιας εικοσαετίας. Όλο το μυθιστόρημα είναι γραμμένο με τρόπο σα να απευθύνεται σε αναγνώστες που γνωρίζουν την τελική κατάληξη των γεγονότων, και ο ίδιος προσπαθεί να κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν συγκεντρώνοντας όλα τα στοιχεία και ψάχνοντας να βρει μια εξήγηση για όσα συνέβησαν.

Πολλά βασικά στοιχεία της υπόθεσης δίνονται ήδη στο οπισθόφυλλο, και παρά το ότι γνώριζα ήδη ότι το τέλος των παιδιών είναι τραγικό (άρα πιθανολογούσα ότι πέθαναν) όταν ήρθε η στιγμή που πια διάβασα τον τρόπο με τον οποίο έγινε αυτό στεναχωρήθηκα πολύ. Φυσικά, πρέπει να δώσω συγχαρητήρια στο συγγραφέα (και στη μεταφράστρια) για τη γρήγορη ροή του κειμένου και την ποιότητα της ιστορίας, αφού δεν είναι εύκολο να διατηρήσεις το ενδιαφέρον κάποιου όταν δίνεις από την αρχή βασικά στοιχεία της πλοκής.

…Για τα παιδιά ο κόσμος είναι ένα μουσείο όπου οι ενήλικοι φύλακες μπορεί να είναι τρυφεροί μαζί τους τον περισσότερο καιρό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παύουν να επιβάλλουν και τους κανόνες: όλα είναι στέρεα, εδραιωμένα, όλα υπάρχουν από πάντα και πριν απ’ τα ίδια. Σε αντάλλαγμα για την αγάπη που εισπράττουν είναι υποχρεωμένα να τρέφουν το μύθο της αθωότητάς τους. Δεν πρέπει απλώς να είναι αθώα, αλλά και να το δείχνουν.

Εκτός από την ιστορία αυτή καθ’ αυτή, το βιβλίο αναγκαστικά σε βάζει να κάνεις σκέψεις για τη δομή της κοινωνίας μας. Είναι άραγε ο τρόπος που είναι δομημένες οι σημερινές κοινωνίες ο μοναδικός τρόπος που μπορεί να λειτουργήσει; Τα παιδιά έχουν δημιουργήσει μια δική τους κοινωνία χωρίς αρχηγούς η οποία φαίνεται να λειτουργεί! Καταφέρνουν μάλιστα να επιβιώσουν μόνα τους!

Γενικά βρήκα το βιβλίο πρωτότυπο. Και ο τρόπος που είναι γραμμένο (σαν καταγραφή των αναμνήσεων του αφηγητή) αλλά και η υπόθεση ήταν πολύ ωραία και ενδιαφέροντα.

Περίληψη: Τριάντα δύο παιδιά εμφανίζονται ξαφνικά μια μέρα στη μικρή πόλη των τροπικών, το Σαν Κριστόμπαλ. Κανείς δεν ξέρει από πού ήρθαν ούτε μπορεί να καταλάβει τη γλώσσα τους. Είναι πεινασμένα και ξεσπούν σε ένα κύμα βίαιων πράξεων διασαλεύοντας την ηρεμία και ανατρέποντας την οικονομική σταθερότητα της κοινότητας. Όταν δύο ενήλικες μαχαιρώνονται σ’ ένα σουπερμάρκετ από τα παιδιά, όλοι οι μεγάλοι αρχίζουν να αποφεύγουν ακόμα και το βλέμμα τους επειδή φοβούνται πως θα είναι το επόμενο θύμα…

Είκοσι χρόνια αργότερα ένας αξιωματούχος της πόλης του Σαν Κριστόμπαλ που είχε εμπλοκή στην υπόθεση γράφει ένα χρονικό αποτυπώνοντας γεγονότα, στοιχεία και φήμες για το πώς η κοινότητά τους αναγκάστηκε να επαναπροσδιορίσει την έννοια της τάξης, της βίας και του ίδιου του πολιτισμού στη διάρκεια του ενάμιση χρόνου που αυτά τα παιδιά παρέμειναν στην πόλη πριν από το τραγικό τους τέλος.

Αγωνιώδες και σπαραχτικό, με αιχμηρότητα ανάλογη αυτής της Καρδιάς του Σκότους του Κόνραντ, η Φωτεινή Πολιτεία είναι ένα ζοφερό μεταφυσικό παραμύθι με τη μορφή μιας σοκαριστικής σύγχρονης ιστορίας που θα μπορούσε και να είναι αληθινή.

Στοιχεία βιβλίου

Φωτεινή πολιτείαΤίτλος: Φωτεινή Πολιτεία

Συγγραφέας: Andres Barba

Μετάφραση: Βασιλική Κνήτου

Εκδοτικός: Μεταίχμιο

Έκδοση: 7/3/2019

Σελίδες: 240

ISBN: 978-618-03-1690-2

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here