Η κρίση στην τέχνη

Γράφει ο Δημήτρης Μπονόβας

Μια βόλτα στους δρόμους μιας πόλης, μια συζήτηση με τους ανθρώπους που ζουν εδώ, ένα πέρασμα από τα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης και όχι μόνο θα σου δείξει πόσο μεγάλο είναι το πλήγμα που έχει επιφέρει αυτή η κατάσταση στην χώρα που γέννησε τον πολιτισμό. Και μιας και μίλησα για πολιτισμό, ας περάσουμε και στο προκείμενο.

Πόσο βαθιά είναι τελικά η κρίση στην Ελλάδα; Είναι μόνο οικονομική; Είναι κοινωνική; Είναι κρίση θεσμών; Ή μήπως είναι κάτι πολύ παραπάνω; Μάλλον το τελευταίο…

Υπάρχει πλέον “τέχνη” στην Ελλάδα, με την πραγματική έννοια του όρου; Δεν θα το’λεγα. Και πώς άλλωστε να υπάρξει, σε μια χώρα όπου πλέον ο καθένας – κυριολεκτικά – χωρίς καμία γνώση και εμπειρία στο αντικείμενο, μπορεί να πιάσει ένα μικρόφωνο και να αρχίσει να αυτοαποκαλέιται τραγουδιστής ή στη χειρότερη περίπτωση, καλλιτέχνης. Σε μια χώρα όπου τα πάντα – και πάλι κυριολεκτικά – είναι πλέον διαφήμιση. Σε μια χώρα όπου δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα χωρίς διαφήμιση. Σε μια χώρα όπου τα πάντα πλέον γίνονται για τα λεφτά, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για το αν το τελικό αποτέλεσμα θα αρέσει στον κόσμο.

Από την άλλη βέβαια, δεν μπορείς και να κατηγορήσεις κανέναν. Όταν αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να έχεις κέρδος, αυτό θα κάνεις. Και είναι λογικό. Και όταν συνεχίζεις να το κάνεις επί μονίμου βάσεως, κάποια στιγμή ο κόσμος θα το συνηθίσει. Και οτιδήποτε άλλο, θα του φαίνεται πλέον αφύσικο και ξένο. Και με αυτό τον τρόπο, έχεις μετατραπεί αυτομάτως από γελωτοποιό σε “καλλιτέχνη”. Και όλο βυθίζεσαι σε ένα βαρέλι δίχως πάτο…

Σκεφτείτε το!

Επεξεργασία εικόνας: Jim Vene

Απάντηση