Κυριακή, 5 Απριλίου, 2020
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    -

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Εντάξει, ποιος δεν ξέρει τους αδελφούς Γκριμ! Γεννήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου του 1785 και στις 24 Φεβρουαρίου του 1786 αντίστοιχα, στο Χάναου της Γερμανίας.

    Γράφει η Ηλιάνα Βολονάκη

    Οι γονείς τους, Φίλιπ Βίλχελμ Γκριμ και Δωροθέα Ζίμμερ, είχαν συνολικά εννέα παιδιά, από τα οποία τα τρία απεβίωσαν όταν ήταν ακόμh βρέφη. Όταν ο Γιάκομπ, που ήταν και ο μεγαλύτερος εν ζωή γιος, ήταν ένδεκα ετών, ο πατέρας τους πέθανε.

    Οι αδελφοί Γιάκομπ και Βίλχελμ τελείωσαν το Γυμνάσιο στο Κάσσελ και σπούδασαν νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ. 

    Αφού εργάστηκαν ένα διάστημα ως βιβλιοθηκάριοι στο Κάσσελ, προσελήφθησαν ως καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, ο Γιάκομπ το 1830 και ο Βίλχελμ πέντε χρόνια αργότερα. Όμως το 1837 απολύθηκαν επειδή διαμαρτυρήθηκαν μαζί με άλλους πέντε συναδέλφους τους κατά του βασιλιά Ερνέστου Αυγούστου Α’, για την απόφασή του να καταργήσει το φιλελεύθερο σύνταγμα του βασιλείου του Ανόβερου. Η ομάδα των επτά αυτών διαδηλωτών μάλιστα, αγαπημένοι μου, έγινε γνωστή ως οι επτά του Γκέτινγκεν.

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Ο Γιάκομπ Γκριμ δεν παντρεύτηκε, σε αντίθεση με τον Βίλχελμ, ο οποίος παντρεύτηκε την Henriette Dorothea Wild, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο Βίλχελμ πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου του 1859. Ο Γιάκομπ στις 20 Σεπτεμβρίου του 1863 στο Βερολίνο. Και οι δύο είναι θαμμένοι στο κοιμητήριο του Αγίου Ματθαίου στο Βερολίνο.

    Οι Γκριμ ήταν συγγραφείς και συλλέκτες παραδοσιακών παραμυθιών, στα οποία ο Βίλχελμ Καρλ Γκριμ έδωσε λογοτεχνική μορφή και τα προσάρμοσε για παιδιά. Άρχισαν να συλλέγουν παραμύθια γύρω στο 1807, μια περίοδο που υπήρχε έντονο ενδιαφέρον για παρόμοια έργα, καθώς μεταξύ του 1805 και του 1809 οι Λούντβιχ Άχιμ φον Άρνιμ και Κλέμενς Μπρεντάνο είχαν κυκλοφορήσει μία συλλογή με παραδοσιακά ποιήματα, ενώ περίπου έναν αιώνα πριν, ο Γάλλος Σαρλ Περώ είχε εκδώσει και αυτός μια συλλογή με παραμύθια.

    Τον πρώτο τόμο παραμυθιών τον εξέδωσαν το 1812. Ο τόμος, υπό το όνομα Παιδικά και Οικογενειακά Παραμύθια, περιείχε 86 ιστορίες. 

    Ακολούθησαν άλλες 70 ιστορίες σε έναν δεύτερο τόμο, που εκδόθηκε το 1814. Μέχρι το 1857, επτά εκδόσεις των παραμυθιών είχαν εκδοθεί και περιείχαν συνολικά 211 παραμύθια. 

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ
    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Ανάμεσα σε αυτά υπάρχουν γνωστά παραμύθια όπως η Κοκκινοσκουφίτσα, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι, Ο Βασιλιάς Βάτραχος, Κουτσοκαλιγέρης, Χάνσελ και Γκρέτελ, Ραπουνζέλ, Ο γενναίος ραφτάκος, Η Ωραία Κοιμωμένη, Σταχτοπούτα, Ο λύκος και τα εφτά κατσικάκια, Αδελφός και Αδελφή και άλλα. 

    Πίστευαν πως τα παραμύθια είχαν κοινή ρίζα και μετακινούνταν μαζί με τα ινδοευρωπαϊκά φύλα, κάτι που περιέγραφαν στην εισαγωγή του έργου τους. 

    Για λίγους γνωστούς, επέλεξαν 50 από αυτά και δημιούργησαν μία έκδοση αποκλειστικά για παιδιά, την λεγόμενη Μικρή έκδοση.

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ
    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Μεταξύ του 1816 και του 1818 εξέδωσαν δύο τόμους με γερμανικούς θρύλους με τίτλο “Deutsche Sagen”, που περιείχαν 585 ιστορίες γραμμένες με χρονολογική σειρά. Ακόμα, κυκλοφόρησαν μία έκδοση με ιρλανδικές ιστορίες σχετικές με ξωτικά, το 1826. Ήταν μετάφραση και σχολιασμός μέρους του έργου “Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland” του Ιρλανδού Τόμας Κρόφτον Κρόκερ, καθώς και μία έκδοση με τον τίτλο “Deutsche Mythologie” το 1835.

    Την εποχή που δούλευαν στο Κάσσελ, ο Γιάκομπ Γκριμ συνέγραψε τη Γερμανική Γραμματική, έργο που ασχολούνταν με την ιστορική εξέλιξη των γερμανικών γλωσσών. 

    Το 1822, διατύπωσε, μάλιστα, επιστημονικά τη σειρά των μεταβολών των πρωτοϊνδοευρωπαϊκών κλειστών συμφώνων στην πρωτογερμανική γλώσσα, η οποία αποτελεί τον κοινό πρόγονο όλων των γερμανικών γλωσσών. 

    Επίσης, συστηματοποίησε το υλικό σχετικά με μια σειρά φωνολογικών μεταβολών η οποία συνέβη στις νότιες διαλέκτους των δυτικών γερμανικών γλωσσών πιθανώς μεταξύ 3ου και 5ου αι. μ.Χ. και είχε σαν αποτέλεσμα να προκύψει μία γλώσσα γνωστή ως Παλαιά Άνω Γερμανική.

    Οι αδελφοί Γκριμ εργάστηκαν στη σύνταξη του λεξικού της Γερμανικής Γλώσσας, “Deutsches Wörterbuch”, από το 1838. 

    Μέχρι το τέλος της ζωής τους, είχαν καταφέρει να εργαστούν με τμήματα του λεξικού, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1961.

    Θα σταθώ, όμως, σε ένα λατρεμένο μου παραμύθι, στο Ο γενναίος ραφτάκος!

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ
    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Είναι παραμύθι που παρουσιάστηκε στην πρώτη συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ το 1812.

    Ναι, είμαι και εγώ παιδί και τρελαίνομαι για παραμύθια! Ειδικά τα Χριστούγεννα, με το δέντρο στολισμένο, με το τζάκι αναμμένο, να χαλαρώνω στον καναπέ και να βλέπω παιδικά!

    Ή ακόμα πιο σωστά, να διαβάζω παραμύθια!

    Ήρωας του παραμυθιού, λοιπόν, είναι ένας φτωχός ράφτης, ο οποίος, χρησιμοποιώντας τεχνάσματα, καταφέρνει να αντιμετωπίσει μια σειρά από αποστολές που του βάζει ο βασιλιάς. Αρχικά, νικώντας έναν γίγαντα κερδίζει την εκτίμηση του λαού, έπειτα νικώντας δύο άλλους γίγαντες, χρήματα, ύστερα, νικώντας έναν μονόκερο, το μισό βασίλειο και τελικά, νικώντας έναν αγριόχοιρο, την ίδια τη βασιλοπούλα.

    Στην αρχική εκδοχή του παραμυθιού, ο βασιλιάς δεν είναι ικανοποιημένος με την προοπτική του νέου γαμπρού-ραφτάκου και του βάζει συνεχώς εμπόδια, ακόμη και μετά τον γάμο. 

    Σε άλλες, μεταγενέστερες εκδοχές, ο βασιλιάς αναγνωρίζει τις ικανότητες του ήρωα από την πρώτη αποστολή και του δίνει την κόρη του με ευχαρίστηση.

    Ηθικό δίδαγμα;

    Το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού είναι ότι ακόμα και ο αδύναμος μπορεί να καταφέρει μεγάλα πράγματα αν έχει αυτοπεποίθηση και πρωτότυπες ιδέες.

    Δυστυχώς, κάποιοι θεωρούν ότι η κουλτούρα των λαών που κατοικούσαν την κεντρική και βόρεια Ευρώπη των 18ο αιώνα δεν ήταν αναίμακτη και ευγενική.

    Ο σκοταδισμός, η μαγεία, η βία και γενικώς η βαρβαρότητα στα ήθη και έθιμα της εποχής αποτυπώνονταν γλαφυρά στα παραμύθια τους.

    Δεν ξέρω τη δική σας άποψη, αλλά και αυτό να ισχύει, άφησαν πίσω τους μεγάλο και σημαντικό έργο, με ηθικά διδάγματα.

    Οι δύο παραμυθάδες, κατανοώντας ότι ποτέ δεν θα πουλούσαν το έργο τους σε ευπρεπείς, χριστιανικές οικογένειες,  έσπευσαν να στρογγυλέψουν, λένε, τις διηγήσεις τους, γλυκαίνοντας τους ήρωές τους, αφαιρώντας τη σεξουαλική ασυδοσία που επικρατούσε συχνά στην πλοκή, περιστέλλοντας δραστικά το στοιχείο της βίας και προσδίδοντας κάποια σταθερά ηθικά χαρακτηριστικά στα πρόσωπά τους.

    Δεν θέλω…

    Δεν μπορώ να το πιστέψω…

    Στα δικά μου μάτια, είναι απλά τα παραμύθια που μυρίζουν μαγεία!

    Γιατί;

    Στον κόσμο πού ζούμε, στον δικό μας αιώνα, τα παραμύθια δεν είναι επηρεασμένα από την κακοτυχία και ασέβεια των ανθρώπων;

    Γιατί να βλέπουμε πάντα τα αρνητικά;

    Να σας φέρω για παράδειγμα, την Ωραία Κοιμωμένη. 

    Στην αρχική εκδοχή της ιστορίας, δεν είναι το φιλί ενός όμορφου πρίγκηπα που ξυπνά την Ωραία Κοιμωμένη, αλλά το ότι γεννάει δίδυμα παιδιά. 

    Πώς;

    Ενώ δεν είχε τις αισθήσεις της, η πριγκίπισσα βιάζεται από έναν μονάρχη. 

    Στη συνέχεια, ο βιαστής μονάρχης επιστρέφει θριαμβευτικά στον πύργο που κρυβόταν η Ωραία Κοιμωμένη και υπόσχεται να στείλει συνοδεία για να πάρει αυτήν και τα παιδιά της, ξεχνώντας να της αναφέρει ότι είναι παντρεμένος. Όταν έφτασαν στο παλάτι, η γυναίκα του μονάρχη προσπαθεί να τους σκοτώσει όλους, αλλά ανατρέπεται από τον βασιλιά.

    Στο τέλος, η Ωραία Κοιμωμένη παντρεύεται τον βιαστή βασιλιά και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

    Γιατί να χάσω τη μαγεία, αγαπημένοι μου;

    Γιατί να μην ξεφύγω λίγο από την πραγματικότητα;

    Αμ το άλλο παραμύθι; Η Σταχτοπούτα;

    Η αλήθεια πίσω από τους αδερφούς Γκριμ

    Στις παλαιότερες εκδόσεις της ιστορίας, η ελαφρώς πιο σκοτεινή Σταχτοπούτα σκοτώνει την πρώτη μητριά της, έτσι ώστε ο πατέρας της να παντρευτεί την πραγματική οικοδέσποινα του σπιτιού, δηλαδή την κόρη του.  

    Σε άλλη παραλλαγή της ιστορίας, με τίτλο Ο Βασιλιάς που ήθελε να παντρευτεί την κόρη του, η βασίλισσα  πεθαίνει και ο βασιλιάς ορκίζεται ότι ποτέ δεν θα παντρευτεί ξανά, εκτός αν βρει γυναίκα που να ταιριάζει απόλυτα στα ρούχα της νεκρής βασίλισσάς του.

    Τα ρούχα ταιριάζουν απόλυτα στην κόρη του! Έτσι, ο ίδιος επιμένει να την παντρευτεί. Η βασιλοπούλα, προσπαθώντας να βρει έναν τρόπο να αποφύγει τον γάμο με τον πατέρα της, του λέει ότι θα δεχτεί να τον παντρευτεί αν της φέρει ένα μπαούλο που θα κλειδώνει από έξω και μέσα και θα μπορεί να ταξιδεύει πάνω από στεριά και θάλασσα.

    Τρελός από έρωτα για την κόρη του, ο βασιλιάς το βρίσκει και της το παίρνει, αλλά η ίδια λέει ότι πρέπει να βεβαιωθεί ότι το σεντούκι λειτουργεί. Για να το αποδείξει, ο ίδιος την κλειδώνει μέσα στο μπαούλο και την πετάει στη θάλασσα.  

    Έτσι, η βασιλοπούλα δραπετεύει από τον πατέρα της, αλλά καταλήγει σε μια ξένη χώρα να εργάζεται ως υπηρέτρια. Από εδώ ακολουθεί η γνωστή ιστορία της Σταχτοπούτας, με τον πρίγκηπα, το γοβάκι και το χαρούμενο, παιδικό τέλος του ρομαντικού γάμου.

    Τι να σας πω…

    Δεν ξέρω πώς να πιστέψω…

    Πώς να βάλω φραγμό στις παιδικές μου αναμνήσεις!

    Άλλη φορά, θα σας γράψω για ένα παραμύθι τους που δεν είναι γνωστό, άγριο, που δεν έπαιρνε επιδιόρθωση και δεν κυκλοφόρησε ποτέ!

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here