Η παλέτα των λέξεων

Γράφει η Καλαμαρά Γεωργία

 Κατακαλόκαιρο και πιάνει ξαφνικά βροχή. Ψάχνεις ζακέτα, αναζητάς κάτι ζεστό να πιεις και κολλάς το πρόσωπο στο παράθυρο. Τα μάτια κοιτάζουν μεν τις στάλες της βροχής μα ο νους καλπάζει στην κοιλάδα της έμπνευσης. Είναι κάτι στη μουντάδα του καιρού, στα γκρίζα σύννεφα, στο υγρό τοπίο που σου γεννάει την επιθυμία να βουτήξεις στον ωκεανό των λέξεων και να σαλπάρεις με το πλοίο της αγάπης. Δεν μπορείς να πράξεις διαφορετικά τη στιγμή που  οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη στην οθόνη του μυαλού σου σαν κινηματογραφική ταινία.

παλέτα
Η παλέτα των χρωμάτων

Ανοίγεις τον υπολογιστή και παραδίνεσαι άνευ όρων στις προσταγές της καρδιάς σου. Κρατάς ανοιχτά τα αυτιά για να εισακούς τις επιθυμίες των ηρώων σου καθώς επιμένουν να ψιθυρίζουν την ιστορία τους, μια ιστορία πότε τραγική πότε ρομαντική πότε περιπετειώδης και δυναμική, πότε ένα συνονθύλευμα αισθήσεων και καταστάσεων.  

Στρώνεις την ιστορία σου σε καταπράσινα λιβάδια και ολοφώτεινα τοπία, βάζεις πινελιές από φωσφορούχα χρώματα και βουτάς την πένα σου σε θάλασσες μαγευτικές ή διαλέγεις κόσμους σκοτεινούς και μονοπάτια που οδηγούν σε αδιέξοδα, στάζεις σταγόνες τρόμου, ενδεχομένως και λίγη δόση μεταφυσικού στοιχείου, επιμένεις στο μακάβριο που προσφέρει το αίμα κι έτοιμο το φίλτρο! Είσαι ο ζωγράφος που κρατάς στα χέρια σου την παλέτα των λέξεων. Παίρνεις το μαγικό πινέλο της έμπνευσης και βάζεις τις λέξεις στον καμβά για να του δώσεις διάσταση, χρώμα, βάθος , ζωντάνια. 

«Έχεις τα πινέλα, έχεις και τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα.» 

Είχε πει εύστοχα ο Νίκος Καζαντζάκης, κι αυτό ακριβώς είναι η συγγραφή, ένας άσπρος καμβάς που περιμένει καρτερικά να αποκτήσει υπόσταση.

Κρατάς, λοιπόν, στα χέρια σου την παλέτα των λέξεων και μπορείς να δημιουργήσεις τα πιο μοναδικά και ξεχωριστά έργα χρησιμοποιώντας το πινέλο της αγάπης σαν έμπειρος καλλιτέχνης. Κοιτάζοντας την παλέτα αντικρίζεις έναν ωκεανό από λέξεις και χάνεσαι.

Λέξεις κοινότοπες, άλλες φορές βαρετές και επαναλαμβανόμενες, κι άλλοτε αναγκαίες και χρήσιμες, λέξεις δύσκολες και πομπώδεις, που προκαλούν ερωτηματικά και δυσχεραίνουν την ανάγνωση, ωστόσο, ενίοτε ικανές να αλλάξουν το ύφος του κειμένου και να του αλλάξουν διάσταση -κάτι που λειτουργεί όχι απαραίτητα αρνητικά- λέξεις ιδιόρρυθμες και βαρύγδουπες, λέξεις εξεζητημένες και σπάνιες, λέξεις που αναδίδουν ζεστασιά, που εκφράζουν ψυχρότητα, λέξεις που ενώνουν και λέξεις που κρατάνε σε απόσταση. Γεμάτη η παλέτα κι ευρεία η επιλογή του δημιουργού, επομένως πώς είναι δυνατόν να μην γεννηθεί ένα έργο τέχνης;

Ακόμα κι αν μικρές, απλές, και οπτικά ασήμαντες, λέξεις μπουν η μια δίπλα στην άλλη, φτιάχνονται προτάσεις με νόημα, προτάσεις ικανές να επηρεάσουν και να στιγματίσουν την ψυχή. Μην αναρωτιέσαι αν όντως κατασκεύασες ένα έργο τέχνης. Άσε την καρδιά σου να δώσει την απάντηση. Εξάλλου…

«Η τέχνη δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που κάνεις τους άλλους να δουν»

(Edgar Degas, 1834-1917, Γάλλος ζωγράφος & γλύπτης)

Επεξεργασία εικόνας: Γκουτζουρέλα Παναγιώτα

Απάντηση