Ιστορία ή γραφή; 

Γράφει η Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

Πολλές φορές έχει τύχει να διαβάσω ένα βιβλίο και να με κεντρίσει η ιστορία, αλλά να με κουράσει ο τρόπος γραφής, όπως και το αντίθετο να είναι άψογη η ιστορία από θέμα γραφής, αλλά να υστερεί ως προς το περιεχόμενό της, να είναι αδύναμη, να είναι μία απλή ιστορία καθημερινότητας. Και στις δύο περιπτώσεις έχω μείνει με ένα αίσθημα ανεκπλήρωτης πνευματικής ικανοποίησης… Και αυτή η απογοήτευση είναι ακόμα πιο έντονη όταν το βιβλίο έχει καταταχθεί στα ευπώλητα, έχει γίνει best seller…

Πέρα από το γεγονός ότι δεν γίνεται να μας ικανοποιούν όλοι οι συγγραφείς, ότι το ύφος γραφής και οι ιστορίες ενός συγγραφέα δεν γίνεται να είναι αρεστοί σε όλους… έχω αναλογιστεί συχνά τι είναι αυτό που κάνει να ξεχωρίσει ένα μυθιστόρημα, σε όποια κατηγορία και αν ανήκει αυτό; Τι μετράει πιο πολύ; Η γραφή; Η άψογη χρήση της γλώσσας; Η ίδια η ιστορία; Η πρωτοτυπία της; Η ακριβής περιγραφή τοπίων; Η πλήρης παρουσίαση της ψυχολογικής κατάστασης των ηρώων;

Ιστορία ή γραφή; Σε συζητήσεις αναγνωστών πολλές φορές ακούγεται η άποψη ότι ναι πολύ καλή η ιστορία, αλλά δεν κατάφερε ο/η συγγραφέας να μεταφέρει την ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών, δεν κατάφερε να μεταδόσει τους φόβους, τις αγωνίες, τη χαρά, τον τρόμο και κάπου εκεί χάνει η ιστορίας. Επίσης, συχνά ακούγεται και η άλλη άποψη ότι η ιστορία ήταν μία απλή ιστορία καθημερινότητας, αλλά οι περιγραφές σκηνών, συναισθημάτων, ήταν τόσο δυνατές που το μυαλό έφευγε από την ιστορία αυτή κάθε αυτή και επικεντρωνόταν στην ψυχολογία των πρωταγωνιστών, δημιουργώντας έντονα συναισθήματα και στους αναγνώστες…

Ποιο από τα δύο, λοιπόν, θα θεωρηθεί επιτυχία; Αφήνοντας στην άκρη την διαφήμιση, την φήμη του συγγραφέα, τις πωλήσεις, κατά την προσωπική μου άποψη και ίσως του μεγαλύτερου μέρος των αναγνωστών… ένα μυθιστόρημα έχει επιτυχία όταν καταφέρνει να ικανοποιήσει και την ανάγκη για σωστή χρήση της γλώσσας, της γραμματικής, του συντακτικού και την ανάγκη για ικανοποίηση του πνεύματός μας μέσα από την ιστορία του…

Επιτυχία δεν είναι οι πωλήσεις, η τυφλή προσκόλληση σε έναν συγγραφέα – α, το έγραψε ο τάδε άρα είναι αριστούργημα – η διαφήμιση, το εξώφυλλο, ο εκδοτικός οίκος…

Επιτυχία είναι η συγκίνηση του αναγνώστη, η ενεργοποίηση συναισθημάτων που ίσως πίστευε ότι ποτέ δεν είχε μέσα του, ο προβληματισμός του σε σύγχρονα θέματα ή σε παλιότερες καταστάσεις, η ανάγνωση κειμένων ορθά ως προς τη χρήση της γλώσσας…

Γιατί μέσα από τη σωστή χρήση της γλώσσας, θα αποδοθούν καλύτερα και όλα εκείνα τα συναισθήματα, όλες εκείνες οι σκέψεις, τις οποίες θέλει να ενεργοποιήσει ο συγγραφέας στους αναγνώστες του…

Κάθε ένα μυθιστόρημα είναι ένα μικρό διαμαντάκι, όταν συνδυάζει γραφή και ιστορία… Ένα διαμαντάκι το οποίο θα κοσμεί για πάντα το μυαλό και την καρδιά μας…

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here