Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Άρθρα Συνεργατών Λογοτεχνικός κόσμος - Εσωστρεφής ή παρεμβατικός; - Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

    Λογοτεχνικός κόσμος – Εσωστρεφής ή παρεμβατικός; – Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

    -

    Λογοτεχνικός κόσμος – Εσωστρεφής ή παρεμβατικός;

    Γράφει ο Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

    Σε κάθε χιλιόμετρο της Ιστορίας, η Λογοτεχνία έστρωνε με το βήμα της τον δρόμο ώστε να περάσει ο λαός των ελπίδων, και όπου δέσποζε επαρμένα κάποιο αντιδημοκρατικό ή αιμοδιψές εμπόδιο, υπήρχαν Πένες που μονάχα με τον τηλαυγή τους λόγο το μετέτρεπαν σε μια γάργαρη αρχή για το γένος των ονείρων.

    Οι εκπρόσωποι των Τεχνών από την πρώτη στιγμή μιας εθνικής κρίσης οχύρωναν με τις λέξεις, τις εικόνες, τις κινηματογραφικές μετουσιώσεις της καθημερινότητας και τις μουσικές τους, τις ψυχές των ανθρώπων και ταυτοχρόνως μάχονταν το εκάστοτε σκοτάδι που διεκδικούσε βιαίως και αυθαιρέτως την πλήρη «υποταγή» των αρετών του τόπου μας.

    Αυτό, βεβαίως, συνέβαινε πριν την μεταδικτατορική τάση προς εσωστρέφεια της Τέχνης, κι ειδικότερα εκείνης του Λόγου, όπου είτε σταδιακώς σώπασε εντελώς και κλειδαμπαρώθηκε σε ένα είδος ιδιόμορφου ελιτισμού με σκοπό τη μεγιστοποίηση της προσωπικής φήμης, είτε στρατεύτηκε με συγκεκριμένα ιδεολογικά πεδία λόγω κάποιας, αναιτίως γεννημένης, μόδας, και η κάθε παρέμβαση αυτού του μέρους είναι και αυτοσκοπός.

    Λογοτεχνικός κόσμος – Εσωστρεφής ή παρεμβατικός

    Η καρδιά του αναγνώστη έμεινε μόνο να αγγίζεται από την καλαισθησία και την ευρηματικότητα ενός βιβλίου. Η λογοτεχνική ρητορεία αυτοεξορίστηκε από τις σελίδες της σύγχρονης βιβλιοπαραγωγής, και έτσι η Ελλάδα ξέχασε και την πνευματική της ηγεσία –ή μάλλον και το αντίστροφο.

    Σε αυτό το σημείο έρχεται ακάλεστο το ερώτημα: ο λογοτεχνικός κόσμος πρέπει να παρεμβαίνει μέσω της δουλειάς του ή δηλώσεών του με σοβαρότητα, μετριοπάθεια και γνώση της Ιστορίας;

    Θα προσπαθήσω να δώσω μια προσωπική απάντηση μέσα από ένα παράδειγμα: Σε έναν πόλεμο, αν στην πλευρά που αμύνεται αρχίσουν οι αψιμαχίες, οι λιποταξίες και οι προσταγές για άνευ όρων παράδοση, τότε ο εχθρός δεν θα χρειαστεί να γκρεμίσει τα τείχη διότι θα έχουν καταρρεύσει από μόνα τους.

    Και μια παράκληση για το τέλος, το όραμα της Λογοτεχνίας είναι επιτακτική ανάγκη να ξαναγίνει όχι μόνο το να περιφρουρηθούν οι ψυχές των ήδη υπαρχόντων αναγνωστών, όχι μόνο το να επιστρέψουν στο Βιβλίο όσοι ίσως απογοήτευσε, αλλά και το να επενδύσουν τον ψυχισμό τους σε όλα τα, γραμμένα από «αίμα», κείμενα και άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν διαβεί ποτέ τους την πύλη του γραπτού λόγου.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here