Τρίτη, 8 Ιουνίου, 2021
More
    ΑρχικήΕλληνική ΛογοτεχνίαΟ συγγραφέας - Ευτυχία Κοσμαδοπούλου

    Ο συγγραφέας – Ευτυχία Κοσμαδοπούλου

    -

    Ο συγγραφέας. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων κοινωνικού περιεχομένου. Κάποια περιγράφουν στιγμές από την καθημερινότητα απλών ανθρώπων, κάποια άλλα μιλούν για στιγμές που άλλαξαν την πορεία της ζωής των πρωταγωνιστών τους.

    Προσωπική άποψη: Ζηλιασκοπούλου Βίκυ

    Συναντάμε ανθρώπους που έχασαν μάχες χωρίς καν να τις δώσουν, άλλους που χωρίς να το κατανοούν ή να το θέλουν προκαλούν πόνο στους αγαπημένους τους, αλλά και ανθρώπους που μάχονται ή που αγαπούν και βοηθούν τους συνανθρώπους τους. Κάποια από τα διηγήματα βγάζουν στην επιφάνεια τον πόνο και τη στεναχώρια των πρωταγωνιστών, κάποια άλλα αποπνέουν παραίτηση και μοναξιά. Σε κάποια περιγράφεται κακοποίηση (ή καλύτερα, οι συνέπειες αυτής) και σε κάποια άλλα η συγγραφέας έχει αφήσει ελεύθερη τη φαντασία της μπλέκοντας την πραγματικότητα με το παραμύθι, δημιουργώντας ένα όμορφο αποτέλεσμα.

    Μικρά διηγήματα, καλογραμμένα, κάποια από αυτά δοσμένα με ασυνήθιστο τρόπο, ακόμα και εύθυμο σε θέματα που δεν συνηθίζεται.

    Ο κόσμος του θείου τον περιτριγύριζε. Ο χρόνος του θείου είχε σταματήσει σαν το ρολόι. Ο χρόνος. Η ζωή του θείου. Είχε σταματήσει έτσι απλά, σαν να ξεκουρδίστηκε ένα ρολόι. Ο χρόνος όλων είναι κάτι περιορισμένο. Ο χρόνος που περνάει. Το ρολόι της ζωής μας ξεκουρδίζεται και δεν το παίρνουμε είδηση.

    Θα σταθώ και θα πω δύο λόγια για κάποια από αυτά που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση.

    Μαύρο τριαντάφυλλο: Πολύ ωραίο. Εξαιρετικές περιγραφές, συναισθηματικά πολύ φορτισμένο, δυστυχώς πολύ αληθινό, με στεναχώρησε πολύ. Θα μπορούσε να είναι τμήμα μιας νουβέλας ή μεγάλου μυθιστορήματος αν η συγγραφέας ήθελε να αναλύσει τι προηγήθηκε και τι ακολούθησε μετά από τα γεγονότα που περιγράφει.

    Τραπέζι στο κεφάλι: Ένας άντρας βρίσκεται νεκρός στο σπίτι του. Με αυτό το γεγονός ξεκινά το διήγημα και μέσα σε λίγες σελίδες περιγράφονται τα βασικά στοιχεία της οικογενειακής ζωής του δολοφονημένου. Λίγα από το στόμα της γυναίκας του και άλλα τόσα από τη μεριά του γιου του. Από τα καλύτερα της συλλογής, αν και μιλά για φόνο κατάφερε να με κάνει να χαμογελάσω με τον τρόπο που ήταν γραμμένο, αφού ο λόγος που χρησιμοποιεί είναι θα έλεγα εύθυμος.

    Ο Ζαχαρίας: Η μια έκπληξη πίσω από την άλλη. Δεν νομίζω ότι υπάρχει αναγνώστης που θα το διαβάσει και θα τον αφήσει αδιάφορο, χωρίς να έχει καμία σημασία αν θα του αρέσει το θέμα και η πλοκή ή όχι (εμένα μου άρεσε).

    Πλανητικές ώρες: Μου έβγαλε το συναίσθημα της παραίτησης, της μοναξιάς. Με στεναχώρησε λίγο.

    Τριάντα χρόνια δουλειάς και αξιοπρέπειας δεν είχαν ωφελήσει στο παραμικρό. Λάδι από την ενορία! Αξιοπρέπεια πεταμένη. Στυμμένη λεμονόκουπα στα σκουπίδια του κράτους. Η Νίκη, αν το έβλεπε σαν κατάντια, θα έπρεπε να έχει αυτοκτονήσει εδώ και καιρό. Αλλά δεν θα τους έκανε το χατίρι. Θα περίμενε να βγει, επιτέλους, η παλιοσύνταξη και να τους τη φάει μέχρι τα ενενήντα εννιά της, χωρίς να δουλεύει. Δεν πλήρωνε τζάμπα τόσα χρόνια!

    Η γέφυρα της Κυράς: Νομίζω ότι θα του δώσω τον τίτλο του πιο περίεργου διηγήματος που έχω διαβάσει. Όχι από το συγκεκριμένο βιβλίο, γενικά μιλάω.

    Το κοράκι που την πρόσεχε: Στενάχωρο. Μου άρεσε που η πρωταγωνίστρια είναι κωφάλαλη, είναι από τις δυνατές ιστορίες, ο τρόπος που είναι γραμμένο δείχνει θυμό, ένταση. Εμένα όμως με στεναχώρησε.

    Σκοτεινή καντέντσα: Μεγάλο τμήμα του θα μπορούσε να είναι αληθινή ιστορία, αφού μιλά για μετανάστες από χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Είναι στο σύνολό του πολύ ωραίο, ανθρώπινο, μου έδωσε να καταλάβω την ψυχολογία της πρωταγωνίστριας και αιτιολόγησε όλες τις κινήσεις της.

    Ο συγγραφέας: Ωραία ιδέα το συγκεκριμένο διήγημα. Πολύ ταιριαστό για τελευταίο κεφάλαιο, μπράβο της που το σκέφτηκε, έκλεισα το βιβλίο με μια γλυκιά αίσθηση.

    Περίληψη: Το λιμάνι είχε γεμίσει βαπόρια, κιβώτια, καλοντυμένο κόσμο φερμένο από την πρωτεύουσα και κάθε λογής αντικείμενα που αράδιαζαν οι βαστάζοι στην προκυμαία. Ο μόλος είχε γεμίσει απ’ άκρη σ’ άκρη με σωρούς δοκάρια που χρησίμευαν για να στηρίξουν στέγες και κεραμίδια, άμμους και τσιμέντα, χρωματιστούς μπιντέδες για το πλύσιμο των απόκρυφων, καθρέφτες με χρυσές κορνίζες τυλιγμένους με φανελένιο ύφασμα για να μη γδαρθούν, τόπια υφάσματα για μεταξωτές κουρτίνες, μικρά σκαμπό ντυμένα με χρυσοκέντητα υφαντά για να ακουμπούν οι κυράδες τα λεπτεπίλεπτα πόδια, ασημένιες τσαγιέρες με καπάκια που κουδούνιζαν μέσα στα κιβώτια, ξύλινες κούτες που έγραφαν ‘πιάτα Βοημίας’ ή ‘σερβίτσιο Κίνας’ με γράμματα καλλιγραφικά ή ξενόφερτα, κι ένα σωρό άλλα συμπράγκαλα που οι ντόπιοι απόγονοι των Μακάρων δεν είχαν ποτέ την τύχη να αγγίξουν, αλλά ούτε και ποτέ τους ονειρευτεί.

    Ο συγγραφέαςΣτοιχεία βιβλίου

    Τίτλος: Ο συγγραφέας

    Συγγραφέας: Ευτυχία Κοσμαδοπούλου

    Εκδόσεις: Ελκυστής

    Σελίδες: 204

    ISBN: 978-618-5525-39-2

    Ημερομηνία έκδοσης: 31/3/2021

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here