Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη Ο Τζακ Παίρνει τη Συγχώρεσή του (Μέρος 3ο) - Νίκος Κατέχης

    Ο Τζακ Παίρνει τη Συγχώρεσή του (Μέρος 3ο) – Νίκος Κατέχης

    -

    Ο Τζακ Παίρνει τη Συγχώρεσή του 

    «Ήρθες μετά από τόσα χρόνια για να ζητήσεις συγγνώμη;» Η φωνή της ήταν περισσότερο ξαφνιασμένη, παρά γεμάτη από οργή. Ο Τζακ ανασήκωσε τους ώμους. «Ναι. Υποθέτω πως καθυστέρησα λιγάκι και με συγχωρείς για αυτό, όμως ο γλυκόπικρος δαίμονάς μου δεν με άφηνε να αντιμετωπίζω σοβαρά τις υποχρεώσεις μου».

    «Και είχες ένα σωρό από δαύτες, τις οποίες αγνοούσες παντελώς» γάβγισε η Λούσι και ύστερα πήρε μια πολύ βαθιά ανάσα για να ηρεμήσει. Εν τω μεταξύ, οι συγχορδίες της ηλεκτρικής κιθάρας από το δωμάτιο του μικρού συνέχιζαν κι έκαναν τα γυαλικά του σπιτιού να τρίζουν. «Τέλος πάντων» συνέχισε η Λούσι. «Δεν έχει και τόση σημασία πλέον. Ο Έντι έμαθε να ζει χωρίς πατέρα και δεν έχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Η δική μου φροντίδα του φτάνει και του περισσεύει».

    «Για αυτό ζει σε ένα αχούρι και κάνει παρέα με αλήτες, πίνοντας τις μπύρες με το λίτρο» απάντησε σαρκαστικά, όμως ύστερα το μετάνιωσε. Είχε έρθει να δει την Λούσι για να της ζητήσει συγγνώμη, όχι για να κατακρίνει τη ζωή της. Πόσο μάλλον, ενώ ήταν ο ίδιος που ευθυνόταν για αυτή. Προσπάθησε να της ζητήσει να ξεχάσει αυτό που άκουσε, όμως εκείνη είχε εξοργιστεί.

    Τι στο καλό είχε πάθει και ασχολιόταν με τη ζωή δύο ανθρώπων, η ύπαρξη των οποίων του ήταν αδιάφορη;

    «Δεν φταίω εγώ που το σπίτι μας δεν είναι παλάτι. Τι περιμένεις από μια γυναίκα που δουλεύει ως βραδινή υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ;»

    Ο Τζακ απέφυγε την οπτική επαφή με την μαινόμενη γυναίκα, παίζοντας με ένα μπρούτζινο, διακοσμητικό μήλο που βρήκε πάνω σε ένα τραπέζι κι ευχήθηκε όλα να τελείωναν γρήγορα.

    «Και όσο για τις παρέες του Έντι, ξέρω τι παιδιά είναι και δεν νομίζω πως ανταποκρίνονται στον χαρακτηρισμό που ανέφερες. Είναι ήρεμα παιδιά και δεν πίνουν. Τουλάχιστον, όχι όσο κάποιοι άλλοι».

    Η προκλητική απάντησή της πυροδότησε την οργή του. Άφησε το μπρούτζινο μπιχλιμπίδι κάτω και γύρισε προς το μέρος της. «Πριν λίγο είδα τις παρέες του γιόκα σου και έμοιαζαν με πρωταγωνιστές γκανγκστερικής σειράς με συμμορίες ανηλίκων. Και αν θες να ξέρεις, τους άκουσα κιόλας να συζητάνε για μια κλοπή που έκαναν σε ένα μίνι μάρκετ».

    Τα νύχια της Λούσι έγδαραν το ύφασμα της ποδιάς της. Το ύφος του προσώπου της αλλοιώθηκε από μια έντονη, οργισμένη πίκρα. Γνώριζε για τα καμώματα του γιου της. Αλλά δεν ήταν και περήφανη γι’ αυτά. «Ο Έντι είναι στην εφηβεία. Είναι λογικό να είναι εξοργισμένος και επιθετικός και αυτές οι μικρές αταξίες είναι ο τρόπος του για να ξεσπάει. Θα επικοινωνήσω με τον ιδιοκτήτη του μίνι μάρκετ και θα πληρώσω για όλα όσα πήρε από ‘κει. Το έχω ξανακάνει, έτσι κι αλλιώς. Δεν πιστεύω όμως πως σε ενδιαφέρει αυτό. Εσύ έφυγες μακριά, καιρό τώρα, και δεν κοίταξες πίσω σου».

    «Ναι, αλλά κι εσύ ποτέ δεν με έψαξες για να μου ζητήσεις χρήματα ή κάποια περαιτέρω βοήθεια» είπε εκείνος, τρίβοντας τον σβέρκο του. «Θ-θα σου την έδινα αν μπορούσα».

    «Δεν υπήρχε λόγος για να το κάνω. Ήμουν πεπεισμένη πως θα κατάφερνα να τα βγάλω πέρα μόνη μου, κι επιπλέον, δεν νομίζω πως ήσουν σε θέση να προσφέρεις την πιο ποιοτική βοήθεια. Χωρίς να θέλω να σε προσβάλλω, φυσικά».

    «Σωστά» είπε ο Τζακ και έριξε μια ματιά στη κουζίνα, στα αριστερά, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από τις αναμνήσεις μιας παλιότερης, άσωτης ζωής, που πάλευαν να χωθούν στο κεφάλι του. Ήταν χαμένος τότε. Δεν μπορούσε καν να φροντίσει τον εαυτό του και, παρ’ όλα αυτά, δημιουργούσε νέες ευθύνες από το πουθενά. Τώρα ήταν αποφασισμένος να αλλάξει ρότα. Πρώτα θα εγκατέλειπε το ποτό, μετά θα έβρισκε μια σταθερή δουλειά κι ύστερα ας ερχόντουσαν όσες υποχρεώσεις ήθελαν.

    «Τέλος πάντων. Εγώ ήρθα εδώ για να ζητήσω συγγνώμη. Θέλω να κάνω μια νέα αρχή και η εκκαθάριση του παρελθόντος είναι απαραίτητη, σύμφωνα με τον ψυχολόγο μου. Θα με συγχωρέσεις;»

    Το βλέμμα της Λούσι τον σάρωσε, ενώ το ύφος της χαλάρωνε σταδιακά. Το στήθος της ανεβοκατέβηκε μια φορά. Τα μάτια της έκλεισαν κι όταν ξανάνοιξαν ήταν καθαρά σαν καθρέφτης. Αναστέναξε. «Εντάξει, υποθέτω πως σε συγχωρώ. Απλώς, φρόντισε να ξεκουμπιστείς το γρηγορότερο δυνατό από εδώ μέσα. Δεν θα έκανε καλό στον Έντι να μάθει ότι ο άνθρωπος που μισεί περισσότερο από όλους βρίσκεται στο σπίτι του».

    «Ο άνθρωπος που μισεί περισσότερο από όλους;» επανέλαβε ο Τζακ. Αυτό ακούστηκε τόσο απαίσιο στα αυτιά του, όσο και λογικό. Ήταν ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την ζωή του Έντι, όσο και για τα σημαντικότερα προβλήματα που τη συνόδευαν. Ο άνθρωπος που δεν είχε νοιαστεί, ούτε είχε προσπαθήσει να λύσει κανένα από δαύτα. Τι περίμενε; Να τον λάτρευε σαν τον αγαπημένο του τραγουδιστή;

    Η Λούσι προσπάθησε να βρει μια ιδανική απάντηση, όμως ο Τζακ κούνησε καθησυχαστικά τα χέρια του. «Δεν πειράζει. Καταλαβαίνω. Θα σας αφήσω στην ησυχία σας αμέσως τώρα, αλλά πρώτα…». Έψαξε στις τσέπες του παλτού του και έβγαλε ένα μάτσο χαρτονομίσματα. «Αυτά είναι για σας. Χρησιμοποίησέ τα για να πληρώσεις τον ιδιοκτήτη του μίνι μάρκετ και να φτιάξεις το γκρεμισμένο πλακόστρωτο έξω από την πόρτα. Κάποια στιγμή θα βρεθεί κανείς με γυρισμένο αστράγαλο ή με σπασμένο σαγόνι, αν είναι γκαντέμης».

    «Ω, όχι, δεν μπορώ να…».

    Αλλά εκείνος είχε ήδη ανοίξει την πόρτα του σπιτιού και κατέβαινε τα τρία σκαλιά με προσοχή, με το ένα χέρι στην ανάταση. «Να αγοράσεις μερικά φάρμακα για την ανεμοβλογιά» είπε, όσο πιο σιγανά μπορούσε, για να τον ακούσει η Λούσι αλλά όχι ο Έντι. «Αν ο μικρός μοιάζει έστω και λίγο με τον πατέρα του, θα κολλήσει φέτος και θα είναι έντονη».

    «Π-περίμενε» είπε κάπως ατσούμπαλα εκείνη και έκανε να τον ακολουθήσει. Ο Τζακ γύρισε και τη σταμάτησε με το χέρι του.

    «Σε παρακαλώ, απλώς παρ’τα και ύστερα ξέγραψέ με από το μυαλό σου. Αυτό θα είναι το καλύτερο για όλους μας». Έκανε μια μικρή υπόκλιση και άρχισε πάλι να απομακρύνεται προς τη στάση λεωφορείου. Η Λούσι παρέμεινε στο πεζούλι της εισόδου, παρατηρώντας τον καθώς χανόταν.

    Εκείνος δεν γύρισε να της ρίξει ούτε μια ματιά.

    Η δεύτερη συμβουλή του ψυχολόγου ήταν να σβήνεις πάντα τον φούρνο μικροκυμάτων με το που γίνει το φαΐ σου.

    Αν τον αφήσεις ανοιχτό, θα καταλήξεις με πεσμένη ασφάλεια και κατεστραμμένη κουζίνα.

    Ο Τζακ Παίρνει τη Συγχώρεσή του 

    Νίκος Κατέχης

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here