Πέμπτη, 2 Απριλίου, 2020
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Πρόσωπο με πρόσωπο - Χριστίνα Μούτσου

    Πρόσωπο με πρόσωπο – Χριστίνα Μούτσου

    -

    Πρόσωπο με πρόσωπο. Η Ψυχή, απαρτιζόμενη από μυριάδες μαχόμενες μεταξύ τους έννοιες, που χάρη στην ανηλεή τους σύγκρουση συντηρούνται άλλες τόσες υπό-ψυχές, οι οποίες διαδοχικά κινούν το αόριστα γοητευτικό σύμπαν της Μίας, αποκαλύπτεται εξολοκλήρου μονάχα σε δυνάμεις, αν όχι ανώτερες από εκείνη, σίγουρα ισάξιές της, και η Λογοτεχνία ανέκαθεν έχριζε κάποιες Πένες ως εξομολογητές, του παρελθόντος, του παρόντος, μα κυρίως, του μέλλοντός αυτού του εν δυνάμει θεού που λέγεται Ψυχή.

    Προσωπική άποψη: Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

    Επομένως, μια από αυτές τις, διαγαλαξιακής εμβέλειας, Πένες είναι της κυρίας Χριστίνας Μούτσου. 

    «Βάλθηκα να περπατώ εκεί όπου το νερό συναντούσε την άμμο κάνοντάς τη μαλακή, μεταξένια λάσπη».

    Στα είκοσι δύο, ενοποιημένης φύσης από τα αυτόφωτα και αυτοεξελισσόμενα λογοτεχνικά και ψυχογραφικά διδάγματα των Φρόυντ και Νίτσε, διηγήματα της συλλογής «Πρόσωπο με πρόσωπο», από τις Εκδόσεις ΣΟΦΙΑ, η μαλακή άμμος ενός καλοκαιριού γίνεται ακουσίως η αυτοπαγίδα της ίδιας της επιβλητικής ευφορίας της εν λόγω εποχής, όπου πάσας καταγωγής συναίσθημα, αφήνοντας τον εαυτό του να βυθιστεί στο ετερόμορφο τέλος του, υπό το πρίσμα της, μη αποδεχόμενης ερμηνειών, ουσίας θα εισχωρεί στα κύτταρα της αρχής της ιστορίας του χρόνου για όλους μας, και μ’ αυτόν τον τρόπο θα συμμετέχει ενεργά στις μικρές, χιλιάδες εκρήξεις που αναζωογονούν το τίποτα και το πάντα, δηλαδή την ασυνείδητη επικοινωνία ζωής και θανάτου.

    «Ωστόσο, ήταν ακριβώς αυτή η αυθάδικη αντίδραση που έκανε τη μαμά να μου μιλήσει για την προέλευσή της εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα».

    Το αποστακτήριο του είναι, ένα τεχνητό δάκρυ των ενστίκτων της αυτοσυντήρησης του φόβου να μη φοβόμαστε πλέον, που συμπιέζοντας τη θνητή μας αφθαρσία, στάζει από τον ψυχισμό της το συμπέρασμα ότι και η πιο ακέρια ακόμα σκέψη θα αισθάνεται εντός της ημιτελής, και έτσι θα ωθεί τον κόσμο προς μία ιδανική μα ιδεατή ολοκλήρωση. Μια θάλασσα το χθες, ένα ουρανός το αύριο και μια γη έρημη, που από εμάς εξαρτάται να την πρασινίσουμε με ελπίδα, το σήμερα.

    «Το πώς χωρίστηκε στα δύο ο χρόνος στο μυαλό μου μετά τις αποκαλύψεις της μαμάς μου είχε να κάνει βασικά με την ντροπή».

    Το συγκεκριμένο ανάγνωσμα αποτελεί την πιο αρμονική και απλή, άρα τέλεια, εκδοχή της συνένωσης λογοτεχνικής και ψυχολογικής γραφής. Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο κυρία Χριστίνα Μούτσου.

    «Αργά το απόγευμα της τελευταίας μέρας του Αυγούστου στην αγαπημένη μου παραλία στη Χαλκιδική· μια μακριά χρυσαφένια λωρίδα ψιλής άμμου που τελειώνει στις πράσινες ξύλινες καμπίνες πλάι στους μυτερούς βράχους όπου μου άρεσε τόσο πολύ να σκαρφαλώνω».

    Περίληψη: Μπήκε στο γραφείο θριαμβευτικά. «Επιτέλους έχω καλά νέα!» ανακοίνωσε. «Ο πατέρας μου πέθανε. Η μάνα μου έστειλε ένα από τα σημειώματά της στα οποία δεν απαντώ ποτέ». Δεν είχε αναφέρει ποτέ μέχρι τώρα ότι λάβαινε σημειώματα από τη μητέρα της, αλλά και ο ενθουσιασμός της για τον θάνατο του πατέρα της, ακόμη κι αν αυτός ήταν -ας το παραδεχτούμε- ένα τέρας, μπορούσε να είναι ένα ύπουλο πρόσκομμα στη θεραπεία. Άλλωστε, πόσο συχνά η ζωή και ο θάνατος σμίγουν…

    Εκείνο το πρωινό είχε γεννηθεί ο πρώτος μου γιος νωρίτερα απ’ ό, τι περιμέναμε και είχα ακυρώσει όλες μου τις συνεδρίες για την εβδομάδα εκτός απ΄ αυτή με την Κάτια.” Στη συλλογή της των είκοσι δύο διηγημάτων που ξεκινούν από τη στιγμή ενός τραύματος στην εφηβεία, η Χριστίνα Μούτσου αποτυπώνει σύγχρονα κλινικά ζητήματα αλλά και τη σχεδίαση και διϋποκειμενική φύση της ψυχοθεραπευτικής σχέσης. Αυτό το συναρπαστικό και ασυνήθιστο έργο είναι θελκτικό για όλους τους ψυχαναλυτές και ψυχαναλυτικούς ψυχοθεραπευτές, καθώς και για το ευρύ κοινό.

    Πρόσωπο με πρόσωπο – Χριστίνα Μούτσου

    Στοιχεία Βιβλίου

    Τίτλος: Πρόσωπο με πρόσωπο

    Συγγραφέας: Χριστίνα Μούτσου

    Εκδόσεις: Σοφία

    ISBN: 978-960-633-010-0

    Έτος έκδοσης: 2019

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Επεξεργασία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή – Πουλτσίδη

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here