Πωλείται ελπίδα

Γράφει η Χρυσή-Σίσυ Αγγελίδου

«Ζητείται ελπίς» έγραψε σε ένα χαρτάκι και έσπευσε να προλάβει την εφημερίδα για να δημοσιεύσει την αγγελία του ο ήρωας του Αντώνη Σαμαράκη, στο ομώνυμο συλλογικό έργο του κορυφαίου αυτού συγγραφέα το 1954… Μία ελπίδα που την αναζητούσε ο κόσμος μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου…

ελπίδαΚαι την βρήκε την ελπίδα… Όπως όλοι μας… Μέσα από ψεύτικες υλικές ανάγκες… Μέσα από διαφημίσεις… Μέσα από προϊόντα τα οποία μας πλασάρονται ως απαραίτητα για την ευτυχία… Και πιάσαμε την ευτυχία, κατακτήσαμε την ελπίδα για μία καλύτερη ποιοτικά ζωή… Μία ζωή γεμάτη υλικά αγαθά… σπίτια, αυτοκίνητα, τηλεοράσεις, υπολογιστές, κινητά, ρούχα, και δεύτερο αυτοκίνητο και δεύτερο κινητό και το σπίτι γεμίζει υλικά αγαθά… Γιατί αυτά θα μας φέρουν την ελπίδα για μία καλή ζωή…

Μας χρύσωσαν την ελπίδα, την ευτυχία, την πληρότητα της ψυχής και του πνεύματος με στολίδια ψεύτικα… με ανάγκες ανύπαρκτες… και όλα αυτά στο βωμό του χρήματος… Γίναμε υπερκαταναλωτικοί για να καλύψουμε τις «ανάγκες» μας… Παραμελήσαμε την ψυχή μας, για να ικανοποιήσουμε το σώμα μας, το «εγώ» μας… Σκοπός το χρήμα και η απόκτηση υλικών αγαθών, γιατί αυτά θα μας κάνουν αγαπητούς σε όλους…

Αναρωτηθήκαμε, όμως, ποτέ ότι όλα αυτά είναι εφήμερα; Ότι όλα αυτά είναι αποτέλεσμα των μεγάλων/ παγκόσμιων εταιριών; Οι διαφημιστικές εταιρείες στην υπηρεσίες των παγκόσμιων οικονομικών συμφερόντων και το πλασάρισμα ψεύτικων αναγκών καλά κρατεί… Και πόσο προφητικά ακούγονται τα λόγια του Αντώνη Σαμαράκη…

Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη, όσο είναι σήμερα. Και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…

Πόσο εύκολο είναι να αντισταθούμε σε όλο αυτό; Πόσο εύκολο είναι να αντισταθούμε στον βομβαρδισμό ψεύτικων ελπίδων μέσω της κατάκτησης υλικών αγαθών; Δυστυχώς, καθόλου εύκολο. Είναι πολύ δύσκολο να πάμε ενάντια στη μάζα, να αντισταθούμε και να πούμε όχι σε όλα όσα μας παρουσιάζουν… Και αυτό γιατί είναι πολύ δύσκολο να βάλουμε πιο πίσω το «εγώ» μας και να κοιτάξουμε την αληθινή ουσία της ζωής… Την επικοινωνία με τον συνάνθρωπό μας, την αγάπη, την φιλία…

Αν καταφέρουμε να είμαστε χαρούμενοι με τις επιτυχίες του διπλανού μας, αν καταφέρουμε να αποβάλουμε το σύνηθες «Γιατί να έχει ο τάδες τόσο ακριβό αυτοκίνητο, και εγώ όχι;», «Δύο κινητά ο άλλος; Τρία θα έχω εγώ»… Όταν θα μας ενδιαφέρει να έχουμε τα βασικά αγαθά για να έχουμε μία ποιοτική ζωή… Όταν θα μας ενδιαφέρει η αγάπη, η ηρεμία, η επαφή με τους διπλανούς μας…Τότε θα καταλάβουμε πόσο ψεύτικες είναι οι ελπίδες που μας πουλάνε…Τότε θα καταλάβουμε ότι όλα αυτά είναι φύκια με μεταξωτές κορδέλες…Τότε θα καταφέρουμε να φέρουμε τις καρδιές μας κοντά όπως και τα σπίτια μας…

Φωτογραφίες: Jim Vene

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here