Συνέντευξη με τον Αλέξη Ζησιμόπουλο

Ρωτάει η Μαργαρίτα Κατσίπη

Με μεγάλη χαρά σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε τον Αλέξη Ζησιμόπουλο και τα «Σκοτεινά Βήματα». Ας τον γνωρίσουμε!

Συνέντευξη

Αλέξη, ευχαριστούμε για τον χρόνο που μας αφιερώνεις. Μίλησέ μας λίγο για τους πρωταγωνιστές του βιβλίου σου.

Α.Ζ.: Η αλήθεια είναι πως δεν μου αρέσει να λέω πολλά για τους πρωταγωνιστές και γενικά τους χαρακτήρες, καθώς αφιερώνεται αρκετός χρόνος στην ανάπτυξη και εξερεύνηση αρκετών προσωπικοτήτων μέσα στο βιβλίο. Ωστόσο, μπορώ να χαρακτηρίσω το «ensemble» των βασικών ηρώων με λόγια παρμένα από το βιβλίο:

«…Έναν που απογοητεύτηκε από τον κόσμο και κατέληξε να μην νοιάζεται ούτε για τον εαυτό του ούτε για το μέλλον, έναν που απογοητεύτηκε από τον κόσμο και διάλεξε να επιτεθεί με κακία κι οργή σε ό, τι μπορούσε, έναν που απογοητεύτηκε από τον κόσμο κι έχοντας φαινομενικά ξεπεράσει το τραύμα του τώρα δεν είναι σίγουρος για το τι πρέπει να γίνει κι έναν που απογοητεύτηκε από τον κόσμο και κατάφερε να επανέλθει πλήρως και να ευτυχήσει. Έφτασαν όλοι τους σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα από τις αρχικές τους σκέψεις άραγε;…»

Πιστεύω αυτό το απόσπασμα σκιαγραφεί, χωρίς να λέει πολλά αλλά ούτε και λίγα, όσο χρειάζεται τους 4 χαρακτήρες μας. Όσο για τη Λίλιαν, την 5η και τελευταία ηρωίδα απ’ τους κυρίως πρωταγωνιστές, ο δικός της ρόλος είναι του παρατηρητή. Καλείται να ταξιδέψει και να διαμορφώσει μια γνώμη ώστε να σφραγιστεί μια απόφαση. Δεν διαφέρει πολύ από τον αναγνώστη που μπαίνει ανήξερος και μαθαίνει κι αυτός μαζί με όλο το καστ των ηρώων για τον κόσμο των Σκοτεινών Βημάτων. 

Σκοτεινά Βήματα

Αντλείς έμπνευση για τους χαρακτήρες από ανθρώπους που γνωρίζεις ή βασίζεσαι αποκλειστικά στη φαντασία σου ;

Α.Ζ.: Ίσως, αναπόφευκτα υπάρχουν μικρά χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εαυτού μου σε όλους τους χαρακτήρες μου, αλλά δεν τους βασίζω σε γνωστά μου άτομα. Προτιμώ να φτιάχνω ολοκληρωμένες προσωπικότητες, ταιριαστές με τον κόσμο μου, από την αρχή.  

Πιστεύεις ότι είναι εφικτό να βρει τη δύναμη να ξεφύγει κάποιος από το παρελθόν του χωρίς να θυσιάσει κάτι όπως έκαναν οι εκλεκτοί ;

Α.Ζ.: Δεν θεωρώ ότι κανένας χαρακτήρας του βιβλίου κατάφερε να ξεφύγει πλήρως από το παρελθόν του, πόσο μάλλον χωρίς να θυσιάσει κάτι κατά τη διάρκεια. Γενικότερα, δεν πιστεύω ότι μπορεί ποτέ κανείς να ξεχάσει, ξεπεράσει ή διαγράψει κάτι που τον πληγώνει. Μπορεί ωστόσο να προσπαθήσει να το αγνοεί ή να το διαχειριστεί καλύτερα, υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις.

Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου αναγκάζονται να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους, να συμπεριφερθούν με τρόπο που δεν θα επέλεγαν στο παρελθόν, κατά την διάρκεια αυτής της αποστολής. Ωριμάζουν, θα έλεγα, μέσα από αυτό το ταξίδι. Θεωρείς πως ήταν εύκολο ή όχι ;

Α.Ζ.: Σίγουρα ήταν για άλλους περισσότερο και για άλλους λιγότερο εύκολο, μα, αν συνέβη, έγινε για όλους οργανικά και έμμεσα. Δεν τους ζητήθηκε ποτέ να αλλάξουν ούτε ασκήθηκε η πίεση της αλλαγής άμεσα από κάποιο άλλο πρόσωπο. Είναι σα να ωρίμασαν, όχι αλλάζοντας σε κάτι ξένο, αλλά ξεθάβοντας αυτό που πάντα υπήρχε μέσα τους. Νωρίτερα ή αργότερα, ευκολότερα ή δυσκολότερα, πολύ ή λίγο – δεν έχει τόση σημασία. Μόνο και μόνο η βαθύτερη συνειδητοποίηση  του εαυτού τους ήταν τεράστιο άλμα για όλους.

Τόσο η σημερινή κοινωνία όσο  και ο φανταστικός κόσμος στο βιβλίο «Σκοτεινά Βήματα» παρακμάζει οικονομικά και ηθικά. Αν δεν μπορούμε να έχουμε εκλεκτούς και ξωτικά να μας βοηθήσουν, τι πιστεύεις πως πρέπει να αλλάξουμε εμείς σαν άνθρωποι, προκειμένου να τα καταφέρουμε;

Α.Ζ.: Η αλήθεια είναι πως η βοήθεια του κάθε εκλεκτού και ξωτικού είναι πάντα σχετική και πιστεύω αυτό φαίνεται κατά τη διάρκεια και πολύ περισσότερο ξεφυλλίζοντας τα τελευταία κεφάλαια. Ο καθένας ξεχωριστά είναι υπεύθυνος να βοηθήσει τον εαυτό του και τους γύρω του, αν θέλει, εάν μπορεί και στο μέτρο της δικιάς του αντίληψης για το τι είναι σημαντικό.

Ποια ήταν η δυσκολότερη σκηνή που έπρεπε να γράψεις και γιατί;

Α.Ζ.: Νιώθω λίγο αμήχανα που δεν έχω μια καλύτερη απάντηση γιατί είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ερώτηση, μα το δυσκολότερο σημείο ήταν ένα σημείο στο Κεφάλαιο 17, όπου καμία λέξη δεν φάνταζε κατάλληλη γι’ αυτό που ήθελα να περιγράψω. Τελικά, συμβιβάστηκα με κάτι που θεώρησα αξιοπρεπές.

Η προοπτική έκδοσης ενός βιβλίου σε σχέση με τη δημοσίευση κειμένων σε γνωστή ιστοσελίδα πιστεύεις πως αλλάζει  τον τρόπο με τον οποίο κάποιος   αντιμετωπίζει την διαδικασία της συγγραφής;

Α.Ζ.: Σίγουρα, αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τον κάθε συγγραφέα και το κάθε εγχείρημα, ωστόσο θεωρώ θα έπρεπε ο καθείς να έχει κάποια στάνταρ για την ποιότητα των έργων του, είτε απευθύνεται σε ένα άτομο είτε σε όλον τον κόσμο και άσχετα αν το προορίζει για έκδοση ή δημοσίευση. Μόνο και μόνο για να μπορεί ο ίδιος να προοδεύει.

Θα επιλέξεις την ίδια κατηγορία  για το επόμενο βιβλίο σου ή θα δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό;

Α.Ζ.: Μιας και η φαντασία είναι ένα είδος που εύκολα παντρεύεται (χωρίς αυτό να υποβαθμίζει την πρόκληση) με άλλα είδη, νομίζω θα επιμείνω σε παρόμοιου είδους ιστορία, καθώς υπάρχει αρκετή, για μένα, ελευθερία έκφρασης.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σου;

Α.Ζ.: Σίγουρα, θα μπορούσα με πολλούς τρόπους να επεκτείνω τα Σκοτεινά Βήματα, έχω ενδιαφέρουσες, έτοιμες ιδέες και θα ήθελα να τις κάνω πράξη. Είναι, ωστόσο, αρκετά νωρίς ακόμα για να μιλήσω με σιγουριά ποιο θα είναι το αμέσως επόμενο βήμα.

Εάν θελήσουν οι αναγνώστες να επικοινωνήσουν μέσω κοινωνικών δικτύων πού μπορούν να σε βρουν;

Α.Ζ.: Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για οτιδήποτε αφορά τα Σκοτεινά Βήματα βρίσκονται στη σελίδα του βιβλίου στο facebook, είναι όλοι ευπρόσδεκτοι να διαδράσουν με μένα και τους λοιπούς φίλους και εκεί θα υπάρξουν ενδιαφέρουσες ανανεώσεις και ενημερώσεις σύντομα.

Μπορείτε να βρείτε τον Αλέξη, όπως ο ίδιος μας αναφέρει:

«…στο προφίλ μου στο facebook

Στο twitter, όπου είμαι μερικές φορές ενεργός.

Στο Wattpad, όπου συχνά–πυκνά μπορεί να υπάρξει κάποιο κείμενό μου.

Και τέλος, αν κάποιος ενδιαφέρεται και γι’ αυτήν την πλευρά, κάνω κριτικές/παρουσιάσεις βιντεοπαιχνιδιών στο game20.gr…»

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here