Κυριακή, 29 Νοεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Αργύρης Χριστομάγνος

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

    -

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπονόβας

    “Ένας συνδυασμός του σκοτεινού με τον φωτεινό εαυτό. Δύο εκφάνσεις του ίδιου ατόμου, δύο στοιχεία που όλοι κρύβουμε μέσα μας”.

    Αυτά έγραφα πριν από ενάμιση χρόνο για τον Αργύρη. Και επιβεβαιώθηκα. Γνωρίζοντάς τον ανακάλυψα τη φωτεινή και διαβάζοντάς τον τη σκοτεινή πλευρά ενός χαρισματικού ανθρώπου.

    Σήμερα, τον κάλεσα ξανά εδώ για να μας μιλήσει για τα δύο νέα του βιβλία, το “Μεταλιθικό μανιφέστο” και την ποιητική συλλογή “Οι Νέοι Θεοί”. Αλλά και για να μας πει πώς βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του μετά από ενάμιση χρόνο. Τι έχει αλλάξει; Τι έχει παραμείνει ίδιο; Θα μας τα πει όλα στη συνέντευξη που ακολουθεί.

    Με χαρά, λοιπόν, σας παρουσιάζω για ακόμα μια φορά τον Αργύρη Χριστομάγνο.

    Δύο νέα βιβλία λοιπόν. Μίλησέ μας λίγο για αυτά. Ποιο ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσεις τη συγγραφή τόσο της ποιητικής συλλογής, αλλά κυρίως του μανιφέστου, που δεν είναι κάτι στο οποίο μας έχεις συνηθίσει.

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

    Α.Χ.: Πράγματι, Δημήτρη! Και είναι δυο δουλειές πέρα μακριά απ’ το ύφος των προηγούμενων ποιητικών συλλογών:

    Το «Μεταλιθικό Μανιφέστο» είναι γραμμένο σε μια άλλη εποχή, λίγες εκατοντάδες χρόνια μπροστά απ’ τη γενιά μας, όταν όλα θα έχουν καταστραφεί. «Ιστορικά» στοιχεία αυτών των καταστροφών δεν δίνω, δίνω όμως ιστορικά δεδομένα της δικής μας εποχής (2020). Και αυτά τα στοιχεία (οικολογική καταστροφή, θάνατοι από πολέμους, από τη μόλυνση, κατανομή πλούτου και φτώχειας, παγκόσμια πείνα, κ.ά.), που είναι 100% πραγματικά και τα πήρα απ’ τις στατιστικές του ΟΗΕ, ήταν το έναυσμα για να γράψω το βιβλίο. Είναι, λοιπόν, ένα μανιφέστο του τρόπου σκέψης του μελλοντικού ανθρώπου.

    Όσον αφορά τους «Νέους Θεούς», αν δεν υπήρχαν οι στίχοι, το μέτρο και η ομοιοκαταληξία, κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Είναι 10 ύμνοι γραμμένοι από 10 πιστούς στους θεούς που θα υπάρξουν στο μέλλον (μετά από την Καταστροφή). Χειρόγραφες εισαγωγές, σύμβολα, φωτογραφίες και σχέδια, κομμάτια ανασκαφθέντα από δω κι από κει, συμπληρώνουν την (έτσι κι αλλιώς) αποσπασματική ιστορική προέλευση του καθενός. Είναι ένας κόσμος χαρούμενης παράνοιας το μεταπυρηνικό μέλλον, όπου ο πρωτογονισμός κυριαρχεί και η θρησκεία, όπως σε απώτατες εποχές σβησμένες στη λήθη του παρελθόντος, παίζει πρωτεύοντα ρόλο στις μάχες των διαφόρων φυλών, Δημήτρη. Είναι μια γκροτέσκα σπουδή στην τερατολογία που θα υπάρξει, βασισμένη σε πολύ απτά δεδομένα της υπάρχουσας σήμερα τεχνολογίας και του ιδιαίτερου χαρακτήρα των σημερινών λαών.

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

    Θα σου κάνω μια ερώτηση που προσωπικά μισώ, αλλά έχω πραγματικά την απορία, γιατί, δεν σου κρύβω, ότι τα γραπτά σου πάντα με παραξενεύουν στην πρώτη ανάγνωση. Ποια πρόσωπα ή γεγονότα σε ενέπνευσαν να γράψεις;

    Α.Χ. : Προβληματίζομαι πάντα για το μέλλον της Ανθρωπότητας.

    Στο άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο site μας, γράφεις ότι “το ‘Μανιφέστο’ δεν είναι μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο, αλλά ΚΑΙ τα δύο”. Ποια είναι όμως η ζητούμενη ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο; Πιστεύεις ότι υπάρχει ή κάποιο υπερισχύει;

    Α.Χ. : Η ισορροπία μαύρου-άσπρου σ’ ένα νόμισμα με τις δύο αυτές όψεις είναι μόνο στον αέρα, που μοιάζει γκρι. Όταν όμως προσγειωθεί, η μία θα ‘χει επικρατήσει πάνω στην άλλη. Θεωρώ ότι ο συνηθισμένος άνθρωπος στις καίριες στιγμές της ζωής του απλά… δεν αφήνει το νόμισμα ν’ αγγίξει το έδαφος. Θέλει ΚΑΙ τις δύο όψεις να εναλλάσσονται. Γι’ αυτό βάζει νερό στο κρασί του. Το να είσαι απόλυτος, όμως, μπορεί να σε κάνει αφοριστικό ως προς την «άλλη πλευρά», αλλά σου δίνει μια ξεκάθαρη ταυτότητα, έναν χαρακτήρα, μια προσωπικότητα. Είμαι π.χ. «άσπρος» και θα ζήσω και θα πεθάνω τέτοιος.

    Ήταν δύσκολη η μετάβαση σε ένα άλλο είδος;

    Α.Χ. : Μια πρόκληση. Απαίτησε αρκετή μελέτη και παρακολούθηση των τεκταινομένων.

    Ας περάσουμε τώρα σε μονοπάτια που γνωρίζω καλύτερα και ας μιλήσουμε για την ποιητική σου συλλογή “Οι Νέοι Θεοί”. “Πύρινος κατακλυσμός / ξηρασίες καὶ λιμός, ὁ πλανήτης Γῆ ἐάλω. Στὸ ὑπέδαφος φυλὲς/ ὑβριδίων μὲ μηχανές,πόλεις- κράτη κανιβάλων”. Από την εισαγωγή κιόλας μας δίνεις να καταλάβουμε ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο ρόδινα στον σημερινό κόσμο…

    Α.Χ. : Ας βγάλουμε αυτήν την απαισιοδοξία απ’ την οποία μου ’χουν πει ότι «πάσχω». Ας εστιάσουμε στις εφημερίδες, στο site της NASA που παρακολουθεί την τρύπα του όζοντος, στα στατιστικά του ΟΗΕ για το περιβάλλον και στους καλπάζοντες εξοπλισμούς όλο και περισσοτέρων κρατών. Το ήξερες ότι απ’ το ’45 ως το ’98 έλαβαν χώρα 2.053 πυρηνικές εκρήξεις-δοκιμές ανά τον κόσμο; Κι ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε συντελούνται 5 διαφορετικοί πόλεμοι-γενοκτονίες; Δεν έχω πρόβλημα με όλα αυτά, ειλικρινά. Μια χαρά είναι. Ο άνθρωπος όλα τα συνηθίζει όταν μεγαλώνει μ’ αυτά. Αλλά, δεν πρέπει κι εγώ να ξέρω, να ’χω και μια εικόνα στο πού θα οδηγήσουν κάποια στιγμή; Δεν έχω αλλού να πάω, εδώ θα ’μαι, αν είχα ένα διαστημόπλοιο δεν θα μ’ ένοιαζε.

    Όλα ξεκίνησαν λοιπόν απ’ τους EMegaton… Τι ρόλο παίζει γενικά η μουσική στη ζωή σου και πώς συνδέεται με αυτά που γράφεις και ειδικά με αυτά που αναλύουμε σήμερα;

    Α.Χ. : Το ’98 ήταν που πρωτοήρθα σ’ επαφή με το Heavy Metal. Πλέον ακούω κι αγαπώ όλα τα είδη εκτός απ’ τα μπουζούκια (τ’ απεχθάνομαι). Από Checaria Evora και ύμνους των Αβορίγινων μέχρι electro-industrial και soundtracks. Πραγματικά η μουσική είναι έμπνευση! Δεν μπορώ να γράψω χωρίς αυτήν. Είναι ο πυροκροτητής, ο σπινθήρας που πυροδοτεί τη γνώση και το συσσωρευμένο μου συναίσθημα. Ακόμη θεωρώ πάντως το Heavy Metal (της δεκαετίας του ’80) την κορυφαία έμπνευση και την πιο ψαγμένη μουσική που υπήρξε ποτέ. «Οι Νέοι Θεοί» είναι όλες οι μουσικές. Το «Μανιφέστο» μόνο 2.

    “Ἂς ποιήσουμε μοντέρνα / -ναί!- Τέχνη· μ’ ὅλα μας τ’ ἀκονισμένα / λεπίδια καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἐργαλεῖα. / Δὲν βρίσκοντ’ ἀεροπλάνα οὔτε πλοῖα / γιὰ νὰ ξεφύγει ὁ ἐπιλεγμένος ἀπ’ αὐτήν, / καμιὰ τρύπα ἀρκετὰ βαθιὰ στὴ γῆ!” Μπορεί αλήθεια να γίνει η τέχνη ένα “όπλο” ενάντια σε όλο αυτό το χάος που υφίσταται γύρω μας;

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

    Α.Χ. : Αν έχει ξεκάθαρο χαρακτήρα, ναι. Η τέχνη που δεν φάσκει κι αντιφάσκει. Αν έχει μία ταυτότητα και έναν στόχο, ναι, μπορεί να γίνει όπλο ενάντια στο χάος. Αν όχι, είναι απλά ένα ακόμα (ίσως πιο «εξωτικό») ναρκωτικό για να αντέχεις το χάος. Ξέρεις, ο κόσμος είναι παράξενος.

    Ο άνθρωπος ζει σε τσιμεντένια περιβάλλοντα, στοιβαγμένος, σε συνθήκες διαφορετικές απ’ αυτές για τις οποίες πλάστηκε κι εξελίχθηκε εκατοντάδες χιλιετίες πάνω στον πλανήτη. Και υιοθετεί συμπεριφορές πάλι διαφορετικές απ’ αυτές που του αρμόζουν.

    Το σύστημα που του τις επιβάλλει βλέπει ότι τον οδηγούν σε κατάθλιψη, αποξένωση, ξεσπάσματα και ως λύση του παρέχει και τα «αντικαταθλιπτικά» του (φαΐ, τρόπους διασκέδασης, ψυχανάλυση, κτλ.) για να μπορεί να προσαρμοστεί. Να μπορεί να πηγαίνει κύριος την άλλη μέρα στη δουλειά του και να λειτουργεί επαρκώς σαν μέρος του συστήματος. Ελπίζω η τέχνη όπως την εννοείς να μην είναι μέσα στα κατασταλτικά και τ’ αντικαταθλιπτικά αυτά.

    Κάποια στιγμή, στο “ώγμιον” της ποιητικής σου, μιλάς για την πιο διαδεδομένη και επικρατέστερη θρησκεία απ’ όλες. Θα σου κάνω μια κάπως δύσκολη ερώτηση – τι είναι οι θρησκείες για εσένα; Απόλυτο δόγμα ή απλό όχημα;

    Α.Χ. : Για τις θρησκείες ας πούμε εδώ τώρα ότι δεν έχω προσωπική άποψη πέρα απ’ το ότι υπάρχουν κι ότι θα υπάρχουν ό,τι κι αν γίνει. Μπορώ, όμως, να μεταφέρω απόψεις ιστορικών κι ανθρωπολόγων, όπως ότι οι πρώτες θρησκείες συνδέονται με τη Φύση και βιολόγων που παρατήρησαν «θρησκευτική» συμπεριφορά σε πιθήκους κι ελέφαντες. Προσωπικά, νομίζω ότι και οι μέλισσες που γεννιούνται, εργάζονται και πεθαίνουν ταγμένες στην απόλυτη υπακοή της βασίλισσας, και τα μυρμήγκια της αποικίας τους, βρίσκονται μέσα σ’ ένα είδος θρησκείας. Γι’ αυτό και το τελευταίο ποίημα είν’ ο «Θεός Έντομο».

    Τι θα μπορούσε να αλλάξει για να καλυτερεύσει η ζοφερή κατάσταση που περιγράφεις τόσο στο “Μανιφέστο” όσο και στην ποιητική σου;

    Α.Χ. : Χα! Καλό. Τίποτα. Άλλωστε το ξεκαθαρίζω στην εισαγωγή του Μανιφέστου, δεν ζητάω να καταργηθεί κάτι, τουναντίον τρέξτε το όλοι κι ακόμα πιο γρήγορα, να δούμε τι θα γίνει. Ίσως μόνο με καταστροφή της απανταχού τεχνολογίας θα μπορούσε ν’ αλλάξει κάτι. Κι αυτό συνεννοημένο απ’ όλα τα έθνη της Γης. Επιστροφή στη μικρής κλίμακας τεχνολογία των αυτόνομων οικισμών. Μεσαίωνας, με την καλή έννοια. Των παραμυθιών.

    Συνέντευξη – Αργύρης Χριστομάγνος

     

    Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

    Α.Χ. : Έχω ήδη ολοκληρώσει μια πέμπτη ποιητική συλλογή. Με εξώφυλλο και τα πάντα. Πιο καθομιλούμενο ύφος, τελείως απλουστευμένη γλώσσα, θεματολογία καθαρά αστική (με την έννοια του urban). Πενήντα κομμάτια στημένα σαν στίχοι τραγουδιών. Τίτλος «…και άλλες σκανταλιές». Δεν βλέπω την ώρα να το εκδώσω, όταν βρω τον κατάλληλο οίκο.

    Αργύρη, σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διέθεσες και σου ευχόμαστε ολόψυχα κάθε επιτυχία στο έργο σου!!!

    Α.Χ. Εγώ σ’ ευχαριστώ, Δημήτρη! Ήταν πολύ αναζωογονητική συνέντευξη. Και εσένα και εσάς, αναγνώστες των «Θεματοφυλάκων»: Είθε να σας συντρέχουν οι μεταπυρηνικοί θεοί!

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Αυτός είναι φίλος μου – Μαριάννα Κουμαριανού

    Το «Αυτός είναι φίλος μου» είναι το νέο βιβλίο της συγγραφέως Μαριάννας Κουμαριανού, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική με εξαιρετική εικονογράφηση της Γιώτας...

    Αγιοβασιλέματα – Μαριέττα Κόντου

    Το βιβλίο της συγγραφέως Μαριέττας Κόντου «Αγιοβασιλέματα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση Βασίλη Κουτσογιάννη. Απευθύνεται σε ηλικίες 7+. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αρχές Δεκέμβρη, τα...

    Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Πορτμπαγκάζ – Θοδωρής Καπετανάκης

    Το βιβλίο «Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Πορτμπαγκάζ» του συγγραφέα Θοδωρή Καπετανάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη και απευθύνεται σε εφηβικό, νεανικό και ενήλικο κοινό. Προσωπική...

    62 – Πόσο καλά γνωρίζεις την ελληνική γλώσσα;

    62 - Πόσο καλά γνωρίζεις την ελληνική γλώσσα; Υπάρχουν λέξεις που τις συναντάμε σε βιβλία που διαβάζουμε. Γνωρίζουμε όμως τη σημασία τους; Πόσες σωστές απαντήσεις...

    Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου – Μαρία Αλεξοπούλου

    Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου είναι ένα βαθιά συναισθηματικό βιβλίο. Είκοσι σπονδυλωτά διηγήματα-ύμνοι στην αδερφική αγάπη, στην οικογενειακή γαλήνη, στη φιλία και στην...

    Καλά Χριστούγεννα, κύριε Ντίκενς! (απόσπασμα) – Ελένη Κατσαμά

    Καλά Χριστούγεννα, κύριε Ντίκενς! (απόσπασμα) - Ελένη Κατσαμά Γνωρίζουμε τα παιδικά χρόνια του μεγάλου συγγραφέα Τσαρλς Ντίκενς, τον χαρακτήρα και τις συνήθειές του, τα γεγονότα...

    Οι Σκιές (απόσπασμα) – Alex North

    Οι Σκιές (απόσπασμα) - Alex North Πολ, Τζέιμς, Τσάρλι. Τρεις φίλοι. Ο ένας θύτης, ο άλλος θύμα, ο τρίτος έμεινε πίσω να μαζέψει τα κομμάτια...Πριν...