Πέμπτη, Αύγουστος 22, 2019
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα - Ζωγράφου

    Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου

    -

    Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου

    Ρωτάει η Χαρά Δελλή

    Η αλήθεια βγαίνει χυτή σαν το νιόκοπο άγαλμα, μόνον μέσ’ από τα καθάρια νερά της μοναξιάς· κι η μοναξιά της πένας είναι από τις πιο μεγάλες.

    Οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούν σήμερα την ταλαντούχα Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου, συγγραφέα από τη Λιβαδειά.

    Συνέντευξη

    Κυρία Ζωγράφου, ευχαριστούμε για το χρόνο σας και καλοτάξιδος ο ξένος σας. Μιλήστε μας λίγο για την ιστορία του Μπιλάλ. Πόση αλήθεια περιέχει; Από πού επηρεαστήκαμε στη σύλληψη της ιδέας; Γνωρίζοντας την παλαιότητα της ιστορίας, τρομάξατε όταν είδατε την αλήθεια της στην επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια;

    Α.Α.Ζ.: Ευχαριστώ εσάς για την φιλοξενία στην ιστοσελίδα σας και τους αναγνώστες σας για το χρόνο που θα αφιερώσουν να μας διαβάσουν, με την ελπίδα να τους παρακινήσουμε ώστε να αναζητήσουν την ιστορία του μικρού Μπιλάλ, του «δροσιστικού» ήρωα του παραμυθιού (Μπιλάλ στα αραβικά σημαίνει δροσιστικός). Τα φετινά Χριστούγεννα ας είναι διαφορετικά. Το ψυχικό απόθεμα θα μετρήσει. Η μέριμνα για τον συνάνθρωπο ας ανάψει τα λαμπιόνια στο δέντρο μας και μαζί με τα στολίδια ας φωτίσει και τις ψυχές κάποιων παιδιών, που κινδύνευσαν και κινδυνεύουν καθημερινά για να πατήσουν στεριά.

    «Ο ξένος των Χριστουγέννων» αναζήτησε ζεστασιά και στέγη στα φιλόξενα κλαδιά ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου κάποιου ελληνικού σπιτιού. Τον αποδέχτηκε άραγε η κοινότητα των παιχνιδιών; Ξεπεράστηκαν οι ανταγωνισμοί, οι  διακρίσεις, η ξενοφοβία, ο φόβος για το άγνωστο;

    Αργυρώ Αγγελίνα - ΖωγράφουΑ.Α.Ζ.: Είναι μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή, αφού σε καθημερινή βάση βιώνουμε αυτήν την τραγωδία της προσφυγιάς. «Ο ξένος» είναι αφιερωμένος στα χιλιάδες αποδημητικά πουλάκια που θα φιλοξενηθούν και στη δική μας πατρίδα. Αυτό το πουλάκι που τρύπωσε στα κλαδιά του Χριστουγεννιάτικου δέντρου μας για να σωθεί, ας τιτιβίσει στην αγκαλιά μας και ας τσιμπολογήσει από το τραπέζι μας με την ελπίδα να πετάξει δυνατά με ασφάλεια απ’ τα χέρια μας. Ο προβληματισμός απ’ αυτή την συνεχή εισροή προσφύγων στην χώρα μας αποτέλεσε την έμπνευση να γραφτεί αυτό το παραμύθι. Με τρομάζει η υποκρισία των πολιτισμένων χωρών, θα ’πρεπε να μην κινδυνεύει ούτε ένα παιδί. Ας γίνουμε αρωγοί σ’ αυτό. Παιδιά μαζί με τους γονείς τους, ποτέ μόνα, ορφανά ή νεκρά.

    Τι ρόλο παίζει η αγάπη στη ζωή σας; Τι φοβάστε; Πώς είναι η σχέση σας με το απαιτητικό αναγνωστικό παιδικό κοινό; Πώς να σας φανταστούμε την περίοδο που συγγράφετε;

    Α.Α.Ζ.: Είναι πρωταρχικό και αμετάκλητο δεδομένο η αγάπη στη ζωή μου. Φοβάμαι τους ανθρώπους που δεν αγαπούν.

    Αισθάνομαι οικεία και απολαμβάνω τη συντροφιά των μικρών φίλων μου σαν ταξίδι με βαρκούλα στα γαλήνια νερά της θάλασσας των ματιών και της σκέψης τους. Έχω ευθύνη απέναντι στα παιδιά. Φροντίζω να παρουσιάζω ένα καυτό θέμα χωρίς να πικραθούν και να τρομάξουν. Με τρόπο απαλό, πουπουλένιο, θα ’θελα να τους κεντρίσω το ενδιαφέρον. Το σχολείο τους έχει προσφυγόπουλα, που έχουν την πατρίδα μας δανεική και είναι ακριβώς όπως και τα ίδια, παιδιά με καρδιά, ψυχή, μυαλό και αλμυρά δάκρυα. Ας αναζητήσουν από τους δασκάλους τους πληροφορίες για να τα γνωρίσουν και να τα καλοδεχτούν. Το κουκούλι δεν ακολουθεί την πεταλούδα στο πέταγμά της, ούτε την εμποδίζει να είναι ζηλευτά πανέμορφη. Τώρα έχω ήσυχη τη συνείδησή μου.

    Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου

    Δυσλεξία και εκφοβισμός. Ρατσισμός και “κατώτεροι” άνθρωποι. Ποια η θέση σας; Αποστασιοποιημένα εντελώς, τι μηνύματα θα παίρνατε εσείς σαν απλός αναγνώστης των βιβλίων σας;

    Αργυρώ Αγγελίνα - ΖωγράφουΑ.Α.Ζ.: Μιλάτε, βεβαίως, για το πρώτο μου βιβλίο «Το δυσλεκτικό βραχιόλι του Μάρτη», που είναι βιωματική αφήγηση, δεδομένου ότι κι εγώ είμαι δυσλεκτική. Η αγάπη, η υπομονή και αποδοχή του προ-βλήματος μπορούν να βοηθήσουν ένα τέτοιο παιδί. Η οικογένεια δεν πρέπει να συγκαλύπτει το σύμ-πτωμα, αλλά να το συζητά. Σήμερα υπάρχουν καταξιωμένοι επιστήμο-νες στο χώρο του σχολείου αλλά και εκτός, που μπορούν να απευθύνονται δάσκαλοι και γονείς. Εμένα κάποτε με έσωσε η αγάπη της μητέρας και η άγνοια που υπήρχε στο συγκεκριμένο θέμα. Η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια, είναι μια δυσκολία που μπορεί να υπερπηδηθεί με γνώση και επίγνωση, με αγάπη και υπομονή. Κάποια στιγμή οι γονείς θα είναι υπερήφανοι για το παιδί τους. Τα συγκεκριμένα παιδιά υπερπροσπαθούν, δεν τεμπελιάζουν και αμείβονται πολλαπλά στη συνέχεια.

    Διακρίνοντας το θεωρητικό αλλά έντονα διαδραστικό υπόβαθρο στην πορεία σας στο χώρο, τι θετικά και τι αρνητικά στοιχεία έχετε βιώσει; Βρίσκετε πια αναγνωστικό χρόνο κι αν ναι, ποιους συγγραφείς επιλέγετε και γιατί; Πόση τεχνολογία χωρά στην καθημερινότητά σας;

    Α.Α.Ζ.: Τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα, τίποτα δεν σταματά τη δράση και τη θέληση των παιδιών να μαθαίνουν και να σκαρφαλώνουν, ατενίζοντας την κορφή. Κι αν δεν φτάσουν πρώτοι, σίγουρα θα είναι οι καλύτεροι δεύτεροι.

    Πάντα υπάρχει χρόνος για ένα ποιοτικό βιβλίο. Εκτός από τα μεγάλα σκαλοπάτια, τους κλασσικούς λογοτέχνες που πάνω στο έργο τους πατήσαμε για να εμπνευστούμε και να δημιουργήσουμε, υπάρχουν σύγχρονοι, νέοι δημιουργοί, τους οποίους επιδιώκω να παρακολουθώ και σας διαβεβαιώνω ότι απολαμβάνω το έργο τους. Είναι αξιόλογοι και ισάξιοι, κάποιες φορές, με τους κλασσικούς του είδους. Όσο για το έργο μας, υπάρχει ευγενής άμιλλα και στο διαδίκτυο που μας βοηθά να γινόμαστε καλύτεροι. Σχετικά με την τεχνολογία, έχω όση επαφή χρειάζεται για να μην μονάσω. Ευχαριστώ όσους με βοηθούν, και είναι αρκετοί.

    Αν δημιουργούσατε τώρα το δικό σας χριστουγεννιάτικο μήνυμα, ποιο θα ήταν αυτό; Αγαπάτε την εποχή αυτή; Με τι εικόνες την έχετε συνδέσει; Στερούνται κάτι τα τωρινά Χριστούγεννα σε σχέση με τα παλιότερα χρόνια;

    Α.Α.Ζ.: «Μόνο η αγάπη, όλοι ή κανένας, μια αγκαλιά», που είναι και το μότο του παραμυθιού μου. Και η αγκαλιά από τα παιδιά γύρω μου φθάνει τον κορμό ενός χιλιόχρονου πλατάνου.

    Τα Χριστούγεννα τα αγαπώ το ίδιο όπως παλιά. Έχω συνδέσει την ομορφιά τους με ένα ξερόκλαδο στολισμένο με τα φρεσκοψημένα, μυρωδάτα κουλουράκια της μητέρας μου.

    Από τα τωρινά Χριστούγεννα νομίζω ότι λείπει η ξεγνοιασιά, η φαντασία, η ανθρώπινη επαφή, η επικοινωνία. Και βέβαια το ότι τα παιδιά από πολύ μικρά γνωρίζουν ότι ο Άη Βασίλης είναι ο μπαμπάς. Αυτό χαλάει τη μαγεία της προσμονής του την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

    Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου

    Δυσκολευτήκατε σε κάποια φάση μέχρι να ολοκληρωθεί το βιβλίο; Απολαύσατε εξίσου τη συγγραφή με την εικονογράφηση; Ποιος λειτουργεί σαν τον αυστηρότερο κριτή των ενασχολήσεών σας;

    Α.Α.Ζ.: Ευτυχώς και στα δύο μου βιβλία μίλησε η πραγματικότητα, η οποία με βοήθησε σε μεγάλο βαθμό να περάσω τις λύσεις, τις διεξόδους, και να διευκολύνω τη σκέψη των παιδιών ώστε η πλοκή να γίνει κατανοητή και να αφομοιωθεί. Ένα πραγματικό γεγονός καθιστά τον συγγραφέα πιο συμπαθή και το βιβλίο του ευκολότερα αποδεκτό.

    Έχω ταυτιστεί με την παιδική ζωγραφική γιατί αυτό κάνουμε κάθε φορά που συναντώ τους ταλαντούχους μικρούς φίλους μου. Η δυσλεξία, βλέπετε, έχει φροντίσει ώστε να μοιάζουν οι ζωγραφιές μας!

    Οι αυστηρότεροι κριτές της δουλειάς μου είναι τα παιδιά και οι φίλοι, μικροί και μεγάλοι, που ανυπομονούν να μ’ ακούσουν και δελεάζονται από την ιδέα που θα τους ξεφουρνίσω σα ζεστή ξεροψημένη κουλούρα.

    Με τι ασχολείστε το διάστημα αυτό; Πού μπορεί να σας βρει κανείς; Τι περιέχει ιδανικά το συγγραφικό σας μέλλον; Εκτός από παραμύθια και διηγήματα, να περιμένουμε και ποίηση από σας; Αποκλείετε κάτι από τη συνέχεια;

    Α.Α.Ζ.: Βρίσκομαι συνεχώς στους δρόμους της Αθήνας· σε σχολεία, στο Θέατρο της Ημέρας και σε διάφορες εκδηλώσεις όπου διηγούμαι το παραμύθι, μιμούμενη τις φωνές των στολιδιών του δέντρου και του μικρού Μπιλάλ. Άλλωστε και στο cd που συνοδεύει το βιβλίο, εγώ είμαι η αφηγήτρια. Είμαι μόνιμα βραχνιασμένη αλλά πλημμυρίζω από ικανοποίηση, όταν επαινούν το έργο μου με κολακευτικά σχόλια.

    Ξεχειλίζω από συναίσθημα και επειδή γράφω με την ψυχή και όχι με τη διανόηση, μπορώ εύκολα να αναρριχηθώ και σε άλλα λογοτεχνικά είδη, αρκεί να με κρίνετε με επιείκεια. Δεν αποκλείω τίποτα στη ζωή μου, επίσης παροτρύνω και τους άλλους να λειτουργούν αυθόρμητα και δημιουργικά.

    Σας ευχόμαστε όμορφες γιορτές, με υγεία, πασπαλισμένες με αγάπη και ιδιαίτερες δημιουργικές εμπνεύσεις.

    Α.Α.Ζ.: Κι εγώ εύχομαι αγάπη στον συνάνθρωπο, ειρηνικά χρόνια, και ας μην ξεχνάμε ότι μ’ ένα βιβλίο χαρίζουμε ποιοτική ζωή σ’ όσους επιθυμούν να ζήσουν καλύτερα!

    Συνέντευξη Αργυρώ Αγγελίνα – Ζωγράφου

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Avatar
    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση