Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Άρτεμις Παπανδρέου

    Συνέντευξη – Άρτεμις Παπανδρέου

    -

    Συνέντευξη – Άρτεμις Παπανδρέου

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Αρτέμιδα Παπανδρέου, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Ίσκιοι στο φως» από τις Εκδόσεις Μ. Σιδέρη.

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Το τρίτο σας βιβλίο κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό. Ποια ήταν η αφορμή για την ενασχόλησή σας με τη συγγραφή και ποια η πηγή έμπνευσης για να γεννηθεί το νέο σας βιβλίο «Ίσκιοι στο φως»;

    Αρτ.Π.: Εγώ σας ευχαριστώ θερμά, κυρία Παπαθανασίου, τόσο εσάς προσωπικά όσο και τους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών για τη συνέντευξη και τη φιλοξενία.

    Η αγάπη για τη συγγραφή μού δόθηκε ως δώρο με τη γέννησή μου, μιας και η λογοτεχνία κυλάει στο αίμα της οικογένειάς μου πολλά πολλά χρόνια. Ήταν μια αγάπη που κρατήθηκε ζεστή στην καρδιά τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ως την εφηβεία μου κι ύστερα αποκοιμήθηκε σ’ έναν ύπνο βαθύ μαζί με υποχρεώσεις, φροντίδες και προβλήματα. Μια αγάπη που αναζωπυρώθηκε σε μια έκθεση ζωγραφικής πριν δέκα περίπου χρόνια, πάνω από ένα βιβλίο επισκεπτών, έχοντας ένα στυλό στο χέρι κι ένα χαμόγελο στα μάτια από τη χαρά που ζωγράφισε μέσα τους η ξαφνική ριπή έμπνευσης του νου, που ήρθε και τον σάρωσε. Μια ριπή που, ευτυχώς για μένα, μου τροφοδοτεί ψυχή και μυαλό με ιδέες, από εκείνο το βράδυ, συνεχώς.

    Ένα δικό μου όνειρο, αυτό της συγγραφής, ξεδίπλωσα στο κείμενο και το έντυσα με μια ιστορία που πονά τη σύγχρονη κοινωνία μας, θέλοντας να περάσω μηνύματα αντίστασης στην κακοποίηση των γυναικών, όσο και διεκδίκησης ονείρων…

    Συνέντευξη - Άρτεμις Παπανδρέου
    Συνέντευξη – Άρτεμις Παπανδρέου

    Η ηρωίδα σας, η Μελίνα, είναι μια δυστυχισμένη γυναίκα, εγκλωβισμένη σ’ ένα γάμο που την πνίγει, της στερεί τη χαρά και την οδηγεί στην απελπισία. Ως γραμματέας του Σωματείου «Ελληνική Μέριμνα Βόλου», φαντάζομαι ότι θα έχετε αντιμετωπίσει πολλές παρόμοιες περιπτώσεις με αυτή της Μελίνας. Πόσο δύσκολο είναι για τις γυναίκες αυτές ν’ αλλάξουν ρότα στη ζωή τους; Πιστεύετε ότι υπάρχει στήριξη από την Πολιτεία;

    Αρτ.Π.: Είναι εξαιρετικά δύσκολο για τις γυναίκες που βιώνουν τέτοιες σκιώδεις καταστάσεις ν’ αλλάξουν τη ζωή τους άρδην. Και είναι δύσκολο γιατί τους έχει γίνει πλύση εγκεφάλου πως δεν αξίζουν, πως μακριά από τον σύντροφό τους θα χαθούν, πως χάρη σ’ εκείνον υπάρχουν, κυριολεκτικά. Είναι η αυτοεκτίμηση που έχει σβήσει έντεχνα από το λεξιλόγιό τους. Ξέρετε όμως, κάποιες φορές χρειάζεται να μηδενίσουμε το κοντέρ της ζωής μας για να το ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή. Έτσι και κάποιες από αυτές, κατ’ εμέ ηρωίδες-γυναίκες, κατορθώνουν να σκύψουν μέσα τους και να βρουν ένα ξεχασμένο κομμάτι του εαυτού τους που διψά ακόμη για ζωή και δημιουργία, για όνειρα που κοντεύουν να ξεθωριάσουν στον χάρτη του μυαλού τους. Και τολμούν να κάνουν την επανάστασή τους με απόλυτη επίγνωση του Γολγοθά που έχουν να διαβούν. Ξέρουν πως θα πολεμήσουν, θα ματώσουν, θα πέσουν. Θα σηκωθούν όμως από κάτω πιο δυνατές κάθε φορά. Κάθε μάχη θα τις ντύσει με αυτοπεποίθηση πως μπορούν να διεκδικήσουν στόχους και όνειρα.

    Γιατί τα όνειρα δεν έχουν ηλικία.

    Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από τα προηγούμενα χρόνια, αφού η γυναίκα έχει συμμάχους την Αστυνομία, τις Εισαγγελικές Αρχές, τις δομές φιλοξενίας των Δήμων, την Ελληνική Μέριμνα, όπου μπορεί να αποταθεί και να ζητήσει άσυλο και στήριξη, τόσο συμβουλευτική όσο και νομική. Το σπουδαίο είναι να μη μείνει σιωπηλή σε μια κατάσταση που δεν της αξίζει. Να μιλήσει. Σε μια φίλη. Σ’ έναν δικό της άνθρωπο. Κι έπειτα να καταφύγει στις Αρχές.

    Η Μελίνα καταφέρνει να κυνηγήσει το όνειρό της και να ασχοληθεί με τη συγγραφή; Υπάρχουν κοινά σημεία με την ηρωίδα σας;

    Αρτ.Π.: Υπάρχουν κοινά σημεία με τη Μελίνα του βιβλίου. Η ηρωίδα μου πιστεύει στον εαυτό της και διεκδικεί το όνειρό της. Κι εγώ, όταν κούμπωσε ο χρόνος, διεκδίκησα με επιμονή και υπομονή το όνειρό μου. Και η ζωή με αποζημίωσε με τρία βιβλία, με αποδοχή από τους αγαπημένους μου αναγνώστες, με τόση χαρά και περηφάνια, που ώρες ώρες δακρύζω από συγκίνηση…

    Έχουν γίνει κάποιες παρουσιάσεις του νέου βιβλίου. Ποιες είναι οι αντιδράσεις των αναγνωστών σας; Υπάρχουν προγραμματισμένες παρουσιάσεις και για το φθινόπωρο;

    Αρτ.Π.: Η αλήθεια είναι πως αναγκαζόμαστε να προσαρμοστούμε σε μια νέα τάξη πραγμάτων. Έτσι, μιας και το βιβλίο κυκλοφόρησε την πρώτη ημέρα του Ιούλη, δεν υπήρχε πολύς χρόνος για παρουσιάσεις, μάλλον καλύτερα για υπογραφές του, μέσα στο καλοκαίρι. Παρ’ όλα αυτά όμως, το δέξιμο των αναγνωστών ήταν συγκινητικό! Τα μηνύματα έρχονται βροχή για το πόσο τους άγγιξε, για το πόσο τους καθήλωσε σαν κείμενο και γραφή, σαν ιστορία, για το πόσο έλαβαν βαθιά στην ψυχή τα διάσπαρτα μηνύματά του, με αποτέλεσμα να γεμίζουν τα στεγανά της ψυχής μου ευτυχία…! Με τον εκδοτικό του Μ. Σιδέρη είμαστε σε συζητήσεις με βιβλιοπωλεία για το επόμενο διάστημα του φθινοπώρου σε διάφορα σημεία της χώρας.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Ίσκιοι στο φως

    Συναντήσατε δυσκολίες, λάβατε αρνητικές απαντήσεις από εκδοτικούς μέχρι να κρατήσετε στα χέρια σας το πρώτο σας βιβλίο; Τι συμβουλές θα δίνατε σε επίδοξους συγγραφείς;

    Αρτ.Π.: Και βέβαια συνάντησα δυσκολίες. Και βέβαια έλαβα αρνητικές απαντήσεις από εκδοτικούς. Αυτές όμως με πείσμωσαν και ρίχτηκα με περισσότερη επιμονή στην κατάκτηση του στόχου δουλεύοντας τον λόγο μου και την ιστορία που είχα σκαρφιστεί. Η συγγραφή είναι πολύ απαιτητική. Θέλει χρόνο, θέλει μεράκι, προσήλωση στον στόχο, επιμονή και τρομερή υπομονή. Θέλει δουλειά. Θέλει διάβασμα. Λογοτεχνικά βιβλία. Βιβλία που έχουν να σου δώσουν κάτι. Μια λέξη από ένα κείμενο μπορεί να ξεκλειδώσει το μυαλό και να γεννήσει μια ολόκληρη παράγραφο. Θέλει λόγο που να ρέει, θέλει αγωνία, εναλλαγές, δημιουργία εικόνων, ανατροπές και το κυριότερο, θέλει συναίσθημα. Να ταυτίζεται ο αναγνώστης με τον ήρωα, να νιώθει πως είναι δίπλα του, κομμάτι από τη γραμματοσειρά του κειμένου…

    Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια; Υπάρχουν αυτή την περίοδο ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά, περιμένοντας να πάρουν σάρκα και οστά;

    Αρτ.Π.: Ένα ακόμα πόνημα έχει αρχίσει να πλέκεται στο μυαλό μου από τον χειμώνα, από τον εγκλεισμό μας. Ένα εγχείρημα απαιτητικό γιατί κινείται σε συγκεκριμένα ιστορικά πλαίσια και χρειάζεται πολύ διάβασμα ώστε να μπορέσω να εντάξω τις μικρές ιστορίες των ηρώων μου στην μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας μας. Ένα βιβλίο που μου κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, καθώς το διαβάζω κάθε φορά που τελειώνω ένα κεφάλαιο. Άνθρωποι απλοί, καθημερινοί, οι ήρωές του, που έζησαν σε πέτρινα χρόνια μιας Ελλάδας που μάτωνε και σπαρασσόταν από συμφέροντα ξένων που τη διαφέντευαν, από πολιτικές αναταραχές, από φίμωση του λόγου και των ιδεών…

    Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Αρτ.Π.: Το πέρασμά μας απ’ αυτή τη ζωή είναι μικρό. Μπορούμε όμως να το κάνουμε ουσιαστικό. Ας μην το σπαταλήσουμε δίχως νόημα. Τα όνειρά μας μπορεί να έχουν ξεθωριάσει με τον χρόνο, δεν έχουν όμως σβηστεί. Αρκεί μια σπίθα για να αναζωπυρωθούν μέσα μας. Το μυστικό είναι η πίστη στον εαυτό μας και η εκτίμησή του. Έχοντας αυτά στον νου μας μπορούμε να πάμε τη ζωή μας ένα βήμα πιο πέρα. Μπορούμε να κάνουμε πράγματα για τα οποία θα είμαστε περήφανοι!!!

    Γιατί τα όνειρά μας δεν είναι πουλιά να πετάξουν μακριά μας…

    (moto του βιβλίου)

    Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και σας εύχομαι καλή δημιουργική συνέχεια.

    Αρτ.Π.: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Παπαθανασίου, για την όμορφη συνέντευξη και τη φιλοξενία.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here