Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Δελίνα Βασιλειάδη

    Συνέντευξη – Δελίνα Βασιλειάδη

    -

    Συνέντευξη – Δελίνα Βασιλειάδη

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε την κ. Δελίνα Βασιλειάδη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της θεατρικού έργου ”Παράδεισος κατ’ οίκον” από τις εκδόσεις Κάπα.

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας, κυρία Βασιλειάδη. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Το τρίτο σας θεατρικό έργο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάπα. Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί ο «Παράδεισος κατ’ οίκον»; Τι σας γοητεύει στη συγγραφή ενός θεατρικού έργου;

    Δελίνα Βασιλειάδη

    Δ.Β: Καλησπέρα σας. Εγώ σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία. Πριν λίγες μόλις μέρες κυκλοφόρησε από την ΚΑΠΑ εκδοτική το τρίτο θεατρικό μου έργο (αλλά συνολικά έκτο βιβλίο μου) με τίτλο «Παράδεισος κατ’ οίκον» – την επιμέλεια υπογράφει η καταπληκτική Σωτηρία Αποστολάκη. Πρόκειται για την ιστορία τεσσάρων ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται σε ένα υπέροχο, θεόρατο σπίτι όπου τα πάντα –κυρίως καταναλωτικά αγαθά– υπάρχουν σε αφθονία και κάθε επιθυμία ικανοποιείται άμεσα. Ωστόσο, από αυτόν τον μαγευτικό κόσμο, οι τέσσερις ήρωες –ο Αντρέας, η Μαρκέλλα, η Ελένη και ο Νίκος– δεν μπορούν να φύγουν. Παράθυρα δεν υπάρχουν και τα ζώα απαγορεύονται. Μόνο οι μύγες κυκλοφορούν ανενόχλητες στον χώρο, ενώ απ’ έξω ακούγονται κρωξίματα από κοράκια. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και αυτές τις συνθήκες, οι ήρωές μου καλούνται να υπάρξουν. Μιλούν ή σιωπούν, ακούνε τους υπόλοιπους και συζητούν μαζί τους ή κλείνονται στον εαυτό τους αποκομμένοι πλήρως τόσο από τους υπόλοιπους όσο κι από το περιβάλλον. Μέσα από τον διάλογο ή τον μονόλογο, προσπαθούν να καταλάβουν, να μάθουν, να βρουν παρηγοριά και κατανόηση, ίσως ακόμα και συγχώρεση –από τους άλλους ή τον ίδιο τον εαυτό τους– για τα περασμένα λάθη.

    Το παρελθόν, αν και όπως πολλάκις αναφέρεται στο έργο «πλέον καμία σημασία δεν έχει», βρίσκει πάντα τρόπους κι εμφανίζεται στην επιφάνεια, παρά το ότι οι ήρωες είτε από επιλογή είτε από αδυναμία επιμελώς το κρύβουν ή το αλλοιώνουν ωραιοποιώντας το. Τελικά, τι είναι ο «Παράδεισος»; Ποιες είναι οι επιλογές που μας οδηγούν εκεί; Αν γνωρίζαμε το «μετά», αν το «αύριο» με κάποιον μαγικό τρόπο μας ανήκε και μας φανερωνόταν, αν το μέλλον ήταν ήδη γνωστό, θα επιλέγαμε διαφορετικά; Ποια η αξία του να μετανιώνεις αν είναι πλέον αδύνατο να επανορθώσεις; Αξίζει να κατανοήσεις έστω και αργά τις αδυναμίες και τα σφάλματα;

    Πολλά τα ερωτήματα, η απαρχή κάθε δημιουργίας, κάθε εξέλιξης και κάθε σκέψης. Άλλωστε, ο πιο ουσιαστικός ρόλος της τέχνης είναι να θέτει ερωτήματα και να καλεί το κοινό να τα απαντήσει, αν και εφόσον το επιθυμεί – ή τολμά. Αυτό με γοητεύει στο θέατρο και στη συγγραφή, αλλά και στην τέχνη γενικότερα. Το μήνυμα. Το να ψάχνω μέσω της δουλειάς μου, μέσω των ερωτημάτων που η τέχνη, ο λόγος και η εικόνα θέτουν, το βαθύτερο νόημα που πιστεύω, που ξέρω καλά πως υπάρχει.

    Το θεατρικό έργο αναφέρεται στον χρόνο και στη σχέση που έχουν οι άνθρωποι μαζί του. Ποια είναι η δική σας σχέση με τον χρόνο;

    Δ.Β.: Ο χρόνος είναι ένα από τα πολύ βασικά στοιχεία της δουλειάς μου και πρωταγωνιστεί, θα τολμούσα να πω, σε όλα τα θεατρικά έργα μου. Στο έργο «ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ», οι ήρωες βρίσκονται σε μια συνθήκη πλήρους ακινησίας και ταυτόχρονης κίνησης προς μια άγνωστη κατεύθυνση, την οποία καθορίζει ο χρόνος.

    Αναμφίβολα ο χρόνος είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της ανθρώπινης ζωής και μας επηρεάζει όλους. Ρέει ακατάπαυστα, κυλά και είναι απεριόριστος, αλλά ταυτόχρονα είναι και τόσο πεπερασμένος. Όλοι κινούμαστε μέσα στο ποτάμι του χρόνου προς την ίδια κατεύθυνση. Είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι. Το ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε –και αυτό εμένα με συναρπάζει– είναι αν συνειδητοποιούμε τελικά τη θνητότητά μας, ώστε, πάντα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, αλλά δίχως να λησμονούμε τα περασμένα, να μπορούμε να εκτιμήσουμε τα πραγματικά μεγάλα της ζωής και να ζούμε την κάθε στιγμή, το τώρα.

    Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου διαβάζουμε: «Ζήσε το τώρα αλλά μην αφήνεις τις αναμνήσεις να χαθούν». Πόσο εύκολο είναι να ζούμε τη στιγμή, το τώρα, σαν να μην υπάρχει αύριο;

    Δ.Β.: Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επικεντρωθεί κανείς μόνο στο τώρα, δίχως να σκέφτεται το αύριο κι έχοντας αποδεχτεί πλήρως το παρελθόν. Ίσως και ακατόρθωτο. Το θέμα, όμως, δεν είναι και δεν πρέπει να είναι να αποποιηθούμε εντελώς το παρελθόν και να αγνοήσουμε το μέλλον, ώστε να απολαύσουμε το παρόν. Θεωρώ πως ο στόχος πρέπει να είναι να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε τόσο το τώρα όσο και την κάθε στιγμή, αλλά ταυτόχρονα να αποδεχτούμε το παρελθόν, να κάνουμε ειρήνη με τις επιλογές μας και να κοιτούμε πάντα προς το αύριο, που, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν μας ανήκει.

    Διαβάστε την άποψή μας για το Παράδεισος κατ’ οίκον

    Από τα πρόσωπα του έργου σας, με ποιο/α ταυτίζεστε περισσότερο και γιατί; Συναντήσατε κάποιες δυσκολίες κατά τη συγγραφή με κάποιον από τους «ήρωές» σας;

    Δ.Β.: Τους ήρωές μου τους αγαπώ όλους ανεξαιρέτως. Με τον καθένα από αυτούς έχω κοινά στοιχεία, αλλά την ίδια στιγμή μας χωρίζουν και πάρα πολλά. Στο συγκεκριμένο έργο, τον «Παράδεισο», τέσσερις τελείως διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικών ηλικιών, με διαφορετικές πεποιθήσεις, μεγαλωμένοι σε πολύ διαφορετικές συνθήκες ο καθένας τους, ουσιαστικά, μιλούν συνεχώς, συμφωνούν και διαφωνούν. Προσπάθησα, λοιπόν, να κατανοήσω πλήρως από την αρχή πού στέκεται ο καθένας. Τι πρεσβεύει, ποιος είναι, τι θέλει, τι πιστεύει ότι θέλει, ποια λάθη έχει κάνει. Όταν αυτό ξεκαθάρισε μέσα μου, μετά οι ίδιοι οι ήρωες με καθοδήγησαν κατά κάποιον τρόπο από την αρχή του έργου μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε.

    Υπάρχουν όμως ευχάριστα νέα και για ένα ακόμα θεατρικό σας που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάπα, το «Πέρασμα». Θέλετε να μας πείτε τι πρόκειται να συμβεί;

    Δ.Β.: Με μεγάλη χαρά μπορώ πλέον να ανακοινώσω και επίσημα πως μια εξαιρετική επαγγελματική θεατρική ομάδα Ελλήνων στην Αυστρία αποφάσισαν να ανεβάσουν το «Πέρασμα», το πρώτο θεατρικό μου έργο, το οποίο οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών είχατε παρουσιάσει πρώτοι! Όμως, το έργο δεν θα ανεβεί στη σκηνή, αλλά στο ραδιόφωνο, και πιο συγκεκριμένα στο ομογενειακό ραδιόφωνο της Αυστρίας στα ελληνικά. Οι πρόβες έχουν ξεκινήσει και προχωρούμε με γρήγορους ρυθμούς. Σύντομα πιστεύω, ίσως και τον Σεπτέμβριο που έρχεται, αν όλα πάνε καλά, θα το παρουσιάσουμε.

    Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις εξαιτίας της πανδημίας. Ο καλλιτεχνικός χώρος έχει πληγεί φοβερά. Είστε αισιόδοξη για το μέλλον του θεάτρου στη χώρα μας;

    Δ.Β.: Όντως, ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες και εξαιρετικά δύσκολες. Το μέλλον, όχι μόνο του καλλιτεχνικού χώρου ή του θεάτρου, αλλά όλων μας, είναι αβέβαιο. Εγώ από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και πιστεύω πως τελικά όλα θα πάνε καλά. Η τέχνη, όπως και η ανθρώπινη ζωή, έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια πως ούτε δαμάζεται ούτε παραδίνεται, αλλά πάντα βρίσκει τον τρόπο και τον δρόμο και συνεχίζει, προχωρά μπροστά και προοδεύει.

    Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια; Να περιμένουμε νέες κυκλοφορίες μέχρι το τέλος της χρονιάς;

    Δελίνα Βασιλειάδη

    Δ.Β.: Στα επόμενα σχέδιά μου βρίσκεται μια ακόμα έκδοση θεατρικού έργου από την ΚΑΠΑ εκδοτική, το θεατρικό μου σπίτι, αλλά μάλλον όχι μέχρι το τέλος του έτους. Ίσως του χρόνου, αν φυσικά όλα πάνε καλά και οι συνθήκες το επιτρέψουν. Το έργο τιτλοφορείται «Χάρτινες Μοίρες» κι έχει ήδη ολοκληρωθεί. Μάλιστα, ήδη έχω ξεκινήσει να γράφω και κάτι καινούργιο, αλλά βρίσκομαι ακόμη στην αρχή. Επίσης, υπάρχουν σκέψεις να εκδοθούν και μερικά από τα βραβευμένα παιδικά παραμύθια μου σχετικά άμεσα. Αλλά ακόμη δεν υπάρχει κάτι σίγουρο ή ανακοινώσιμο. Κι εγώ είμαι άνθρωπος που επιλέγω να μη μιλώ χωρίς να είμαι απόλυτα βέβαιη για κάτι. Επομένως, –θα το ξαναπώ– εφόσον όλα πάνε καλά και οι συνθήκες το επιτρέψουν, ελπίζω σύντομα να έχω να μοιραστώ μαζί σας και με τους αναγνώστες σας πολλά όμορφα νέα.

    Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Δ.Β.: Εύχομαι υγεία σε όλον τον κόσμο. Και όμορφες δημιουργικές στιγμές με πολλά χαμόγελα και δυνατά γέλια.

    Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας και σας εύχομαι καλή δημιουργική συνέχεια.

    Δ.Β.: Εγώ σας ευχαριστώ και πάλι. Καλή συνέχεια και σε εσάς στο πολύ σημαντικό, δύσκολο αλλά και υπέροχο έργο σας.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Πηγή εικόνων: Δελίνα Βασιλειάδη

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here