Συνέντευξη με τη Δελίνα Βασιλειάδη

Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε τη Δελίνα Βασιλειάδη. Πολλές ιδιότητες συντροφεύουν το όνομά της. Εικαστικός, συγγραφέας, ποιήτρια, αρθρογράφος.

Συνέντευξη

Καλησπέρα σας, κυρία Βασιλειάδη. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.

Δ.Β.: Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μ. Σιδέρη το νέο σας παιδικό βιβλίο με τίτλο «Ρόμι και Μιράντα», με πανέμορφη εικονογράφηση της Λουΐζας Καραγεωργίου. Ποια ήταν η αφορμή για να γεννηθεί το συγκεκριμένο βιβλίο;

Δ.Β.: Δεν μπορώ να συγκεκριμενοποιήσω τη μία και μοναδική αφορμή, το μοναδικό ερέθισμα για αυτό το βιβλίο. Ό,τι ζω, ό,τι βλέπω, ακούω, διαβάζω, ένας ήχος, μια εικόνα, μια λέξη, μια πράξη… όλα αυτά καταγράφονται μέσα και αργότερα εμφανίζονται στο χαρτί. Ή στον καμβά. Υπάρχουν, βέβαια, φορές που συνειδητά αποφασίζω να γράψω για κάτι πολύ συγκεκριμένο, αλλά συνήθως αφήνομαι να με παρασύρει ο αγέρας της δημιουργίας.

Σχετικά με το παραμύθι μου «Ρόμι και Μιράντα», που, όπως πολύ σωστά προαναφέρατε, μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Πρόκειται για την ιστορία μιας ελεφαντίνας και μιας σκιουρίνας. Τα δυο αυτά υπέροχα πλασματάκια ζουν σε έναν κόσμο όπου επικρατεί μια ανεξήγητη, αλλά εξαιρετικά ισχυρή προαιώνια έχθρα ανάμεσα στους σκίουρους και τους ελέφαντες. Κάποια στιγμή, λοιπόν, η Ρόμι και η Μιράντα, λίγο και με τη βοήθεια της τύχης –πάντα χρειάζεται και λίγη τύχη στη ζωή μας- θα συναντηθούν και θα προσπαθήσουν να κάνουν την υπέρβαση, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και να γίνουν φίλες. Ουσιαστικά, είναι μια ιστορία, σε πρώτο επίπεδο, για τη φιλία, την καλοσύνη και τη διαφορετικότητα, την αποδοχή του άλλου όπως ακριβώς είναι, αλλά σε δεύτερο επίπεδο το μήνυμα είναι να είμαστε όλοι σκεπτόμενα πλάσματα που αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας εμείς οι ίδιοι. Τη μαγική, κατά τη δική μου άποψη, εικονογράφηση υπογράφει η Λουίζα Καραγεωργίου.

Δελίνα Βασιλειάδη

Η εικονογράφηση όπως προανέφερα μου άρεσε πολύ. Μιλήστε μας λίγο για τη συνεργασία σας με τη Λουΐζα Καραγεωργίου.

Δ.Β.: Η Λουίζα Καραγεωργίου είναι μια συγκλονιστική, γνήσια καλλιτέχνιδα. Από την πρώτη στιγμή λάτρεψε πολύ κι αυτή το βιβλίο και τις δυο μου ηρωίδες, τη Ρόμι και τη Μιράντα. Τολμώ να πω ότι τις αγάπησε όσο κι εγώ. Η Λουίζα έπιασε αμέσως την ατμόσφαιρα του παραμυθιού μου και τη μετέτρεψε σε εικόνες. Η συνεργασία μας ήταν με μια λέξη τέλεια. Είναι περιττό να πω πως το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε όλους. Και αξίζει να σημειωθεί πως όσο χαρήκαμε και η Λουίζα και εγώ μόλις ολοκληρώθηκε το βιβλίο, τόσο λυπηθήκαμε που τελείωνε η όμορφη συνεργασία μας. Αλλά και οι δυο είμαστε σίγουρες πως στο μέλλον, ίσως και πολύ σύντομα, θα ξανασυνεργαστούμε.

Εκτός όμως από το παιδικό βιβλίο, κυκλοφορεί και το θεατρικό σας έργο από τις εκδόσεις Κάπα με τίτλο «Το παιχνίδι της Αλίκης». Το δεύτερο θεατρικό σας έργο μετά το «Πέρασμα». Καλύτερα όμως να μας τα πείτε εσείς.

Δ.Β.: Εγώ πάλι θα προτιμούσα να τα λέγατε εσείς… Μόλις κυκλοφόρησε από την ΚΑΠΑ εκδοτική το δεύτερο θεατρικό έργο μου (ενηλίκων) –το πρώτο ήταν το Πέρασμα- με τίτλο Το παιχνίδι της Αλίκης (Α’ Βραβείο από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2018 και Έπαινος στον 37ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2018 της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών).

Πρόκειται καταρχάς για μια ιστορία με αφορμή την καλλιτεχνική δημιουργία. Ο Μάρκος είναι ένας διάσημος, πολυβραβευμένος συγγραφέας, ο οποίος αδυνατεί, εδώ και κάποιον καιρό, να γράψει. Βρίσκεται σε ένα άκρως βασανιστικό δημιουργικό αδιέξοδο (writer’s block). Η απόγνωση τον έχει καταβάλει, ο εκδότης τον πιέζει, οι θαυμαστές περιμένουν εναγωνίως το επόμενο του αριστούργημα, η εικόνα της επιτυχίας, που πρέπει με κάθε θυσία να διαφυλαχτεί, κινδυνεύει να καταρρεύσει. Οι επικλήσεις στη Μούσα αμέτρητες, μα για πολύ καιρό επικρατεί απόλυτη σιωπή. Ώσπου, κάποια στιγμή, η Μούσα εμφανίζεται…

Αλλά το μονοπάτι της δημιουργίας, στο οποίο αυτή προ(σ)καλεί τον Μάρκο να βαδίσουν μαζί, όχι μόνο δεν είναι στρωμένο με τις όμορφες φράσεις, τις λέξεις που αυτός επιθυμεί, αλλά ούτε οδηγεί τελικά στον επιθυμητό -από τον συγγραφέα- προορισμό. Ο Μάρκος παρασύρεται σε ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης, όπου όλα τα μυστικά έρχονται στο φως και όλα τα λάθη αποκαλύπτονται. Θα συνειδητοποιήσει ποιος είναι πραγματικά, τι επιθυμεί πλέον από τη ζωή του και πού ακριβώς τον οδήγησε το κυνήγι των νεανικών του ονείρων. Ουσιαστικά, πέρα από ένα σχόλιο πάνω στην καλλιτεχνική αναζήτηση και δημιουργία, πρόκειται για μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο συντρόφους, δύο εραστές, ανάμεσα στα δύο φύλα, όπου η αλήθεια είναι πάντα υποκειμενική, τα όρια δυσδιάκριτα και η μάχη ανηλεής, μέχρις εσχάτων.

Δελίνα Βασιλειάδη

Έχετε βραβευτεί αρκετές φορές για θεατρικά έργα, παιδικά, ποιήματα κ.α. Εκτός από χαρά, οι βραβεύσεις σάς δημιουργούν κι ένα μικρό άγχος για το επόμενο συγγραφικό σας βήμα; Θα δούμε στο μέλλον να εκδίδεται και το παραμύθι σας «Το αστεράκι»; Αν δεν κάνω λάθος έχει βραβευτεί και αυτό;

Δ.Β.: Κανένα λάθος δεν κάνετε. Το χριστουγεννιάτικο παραμύθι μου «Το αστεράκι» όντως βραβεύτηκε με έπαινο από τον όμιλο για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος το 2018. Η αλήθεια είναι πως αρκετά παραμύθια, διηγήματα και θεατρικά έργα μου έχουν αποσπάσει σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία. Και, βεβαίως, εννοείται πως μια τέτοια λογοτεχνική διάκριση, ιδίως όταν προέρχεται από έναν πολύ σπουδαίο οργανισμό, όπως είναι η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών ή ο όμιλος για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος (αλλά και πολλοί άλλοι), με γεμίζει πολύ μεγάλη χαρά.

Ωστόσο, έχετε δίκιο ως προς το τεράστιο αίσθημα ευθύνης, θα μπορούσαμε ίσως να το αποκαλέσουμε και άγχος απέναντι στο κοινό και τους αναγνώστες μου, αλλά και τον ίδιο μου τον εαυτό, που προσθέτει –δεν δημιουργεί- μια τέτοια βράβευση. Και λέω προσθέτει αλλά δεν δημιουργεί, επειδή η ανάγκη να συνεχίζω να γράφω ακόμη περισσότερο και αν είναι δυνατόν ακόμα καλύτερα υπάρχει μέσα μου ούτως ή άλλως. Ανεξάρτητα από το οποιοδήποτε βραβείο. Στόχος μου είναι η διαρκής κίνηση προς τα μπροστά. Το τέλμα, η οκνηρία, η αδράνεια, η αδιαφορία με τρομάζουν.

«Το αστεράκι» είναι μια πολύ τρυφερή ιστορία για ένα αγόρι κι ένα μικρό θαμπό αστέρι. Το αγόρι, ο Γιάννης, παραμονή Χριστουγέννων, ξαφνικά συναντά ένα αστέρι, τη Μυρτάλη (πρόκειται για το όνομα της κόρης μου), που κλαίει επειδή είναι μικρό και θαμπό και δεν θα μπορέσει να φωτίσει ποτέ τον Χριστουγεννιάτικο νυχτερινό ουρανό, όπως τα άλλα αστέρια, τα μεγάλα και λαμπερά.

Τότε, το αγόρι, αντί να ζητήσει από τον Άγιο Βασίλη δώρο για τον εαυτό του, ζητά κάτι για την αστεροφίλη του. Να γίνει τόσο λαμπερή, ώστε να πραγματοποιηθεί το όνειρό της και να φωτίσει αυτή τα Χριστούγεννα. Πραγματικά το μικρό θαμπό αστέρι τη νύχτα των Χριστουγέννων φωτίζει υπέρλαμπρο τον κόσμο. Όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Γιατί η πραγματική λάμψη δεν έχει καμία σχέση με την εξωτερική εμφάνιση, αλλά πηγάζει μόνο από μέσα μας.

Κι εκείνο το βράδυ το αγόρι και το αστέρι, με την πολύτιμη βοήθεια του Άγιου Βασίλη, αυτό το κατάλαβαν πολύ καλά. Το παραμύθι Το αστεράκι, μαζί με δύο βραβευμένα παραμύθια μου ακόμα –Η φύλακας των ξεχασμένων ονείρων (3ο βραβείο στον 18ο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Εταιρείας Τεχνών, Επιστημών και Πολιτισμού Κερατσινίου 2018) και Το κορίτσι που τάιζε τα πουλιά (2ο βραβείο στον 7ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2018 από τον Όμιλο για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος), καθώς και δύο καινούρια παραμύθια που έγραψα πολύ πρόσφατα, βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο συζητήσεων προς έκδοση.

Αυτή την περίοδο σας βασανίζουν νέοι ήρωες;

Δ.Β.: Μόνο αυτήν την περίοδο; Συνέχεια.

Υπάρχουν σκέψεις να δούμε στο σανίδι κάποιο από τα θεατρικά σας έργα;

Δ.Β.: Σκέψεις υπάρχουν, σαφώς, πολλές. Και, ταυτόχρονα, πολλές συζητήσεις πραγματοποιούνται σχετικά με το θέμα αυτό. Ακόμα δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο, αλλά μπορώ να σας εμπιστευτώ πως είμαστε πολύ κοντά στο να ανεβεί και το «Πέρασμα», αλλά και ένα παιδικό θεατρικό έργο μου την επόμενη θεατρική σεζόν σε σκηνή της όμορφης Θεσσαλονίκης μας.

Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

Δ.Β.: Να διαβάζετε βιβλία! Όσα πιο πολλά μπορείτε. Ποτέ δεν είναι αρκετό. Σας ευχαριστώ θερμά για την όμορφη συνέντευξη και τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.

Επεξεργασία φωτογραφίας: Δήμητρα Κωλέτη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here