Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Ελένη Λαμπράκη

    Συνέντευξη – Ελένη Λαμπράκη

    -

    Συνέντευξη – Ελένη Λαμπράκη

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, ο συνεργάτης μας Δημήτρης Μπουζάρας συνομιλεί με τη συγγραφέα Ελένη Λαμπράκη, συγγραφέα του βιβλίου “Με λένε Μουτζούρη”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλους.

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπουζάρας

    Συνέντευξη

    Το νέο σας βιβλίο έχει τίτλο “Με λένε Μουτζούρη” και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλους. Είναι η ιστορία του θρυλικού τρένου του Πηλίου. Γιατί επιλέξατε να διηγηθείτε τη συγκεκριμένη ιστορία;

    Συνέντευξη – Ελένη Λαμπράκη

    Ε.Λ. Το Τρενάκι του Πηλίου είναι ένα Μνημείο Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς με ιστορία (φυσικά) πάνω από έναν αιώνα. Είναι ιδιαίτερα αγαπητό, όχι μόνο στους κατοίκους της περιοχής μας, αλλά και στους χιλιάδες επισκέπτες που ονειρεύονται να ταξιδέψουν σ’ αυτή τη μυθική διαδρομή.

    Είναι το τρενάκι όλων μας, το παιχνιδάκι των παιδικών μας χρόνων! Έπρεπε η ιστορία του όχι μόνο να ξυπνήσει μνήμες, αλλά να γίνει γνωστή σε όλους. Πώς θα μπορούσε να αποκτήσει καινούργιους φίλους λοιπόν; Ο καλύτερος φίλος των παιδιών, το βιβλίο, έγινε κι ο καλύτερος φίλος του Μουτζούρη!

    Αποτελεί πρόσκληση, «Ελάτε όλοι…», αλλά και αναμνηστικό δώρο: «Έχω τόσες κι άλλες τόσες ιστορίες να σας πω. Πάντα θα σας περιμένω στων Κενταύρων το βουνό». 

    Αγαπώ πολύ τον τόπο μου και κάνω τη δική μου προσπάθεια να αναδείξω τις ομορφιές του.

    Χρησιμοποιήσατε έμμετρο στίχο, ποιος ο λόγος, τι προσθέτει σε ένα κείμενο;

    Ε.Λ. Η αλήθεια είναι πως ξεκίνησα να γράφω σε πεζό λόγο και δεν μου άρεσε καθόλου. Μου φαινόταν βαρετό. Δεν «τραβούσε»! Ο έμμετρος λόγος ήταν θεία έμπνευση.

    Αμέσως, η ιστορία μπήκε σε «ράγες»! Είχε κίνηση, ροή, ρυθμό… Οι εικόνες διαδέχονταν η μία την άλλη και μου έδινε την αίσθηση πως βρισκόμουν εγώ η ίδια μέσα στα βαγόνια του τρένου κι άκουγα όσα είχε να μου πει. Το όλο έργο με τα στιχάκια του μοιάζει σαν μια αμαξοστοιχία με τα στιχάκια-βαγονάκια του.

    Χρησιμοποιείτε πρωτοπρόσωπη αφήγηση και εσωτερικό μονόλογο σε κάποια σημεία, τι προσδίδει στο κείμενό σας;

    Ε.Λ. Ο ίδιος ο Μουτζούρης αφηγητής. Ο Μουτζούρης ως πρόσωπο! Ποιος θα μπορούσε να πει καλύτερα την ιστορία του; Ποιος θα μπορούσε να διηγηθεί καλύτερα τη ζωή του σαν παραμύθι από τον ίδιο τον «παππού» Μουτζούρη; Ποιος θα μπορούσε να μας πει τις «σκέψεις» του, τα συναισθήματά του σε τόσο σημαντικές στιγμές της πορείας του; Αυτό τον κάνει συμπαθή, «ανθρώπινο», παύει να είναι μηχανή. Έχει ζωή, έχει ανάσα, είναι δικός μας, αγαπητός μας. Μας συν-κινεί!

    Το κείμενο δεν είναι αποκλειστικά προϊόν μυθοπλασίας, εμπεριέχει πραγματικά στοιχεία, ποια είναι και για ποιους λόγους εντάχθηκαν στο κείμενο;

    Ε.Λ. Οι «ράγες», όπως είπα, είναι η φαντασία αλλά και η πραγματικότητα. Το καμπανάκι που χτυπούσε ο σταθμάρχης τρεις φορές για να ξεκινήσει το τρενάκι είναι πραγματικότητα. Το 1895 που ξεκίνησαν τα δρομολόγια, ή καλύτερα το 1903 που ξεκινάει η αφήγηση, δεν χρησιμοποιούσαν σφυρίχτρα ή σινιάλο.

    Η παραθαλάσσια διαδρομή, τα Ανθεστήρια στα Λεχώνια, το καφενεδάκι για όλες τις δουλειές στην Άνω Γατζέα, η υποδοχή του τρένου στις Μηλιές που τρόμαξε τον κόσμο, ο Αη Γιώργης πάνω από τον σταθμό των Μηλεών, οι γκρίνιες των ανθρώπων για τη μουτζούρα που έβγαζε, η παρουσία του Τζόρτζιο Ντε Κίρικο, γιου του υπεύθυνου μηχανικού για τα έργα Εβαρίστο Ντε Κίρικο, η προσφορά του στη βιομηχανική ανάπτυξη, στον πόλεμο, η συμμετοχή του στο καρναβάλι, η απόφαση να το σταματήσουν επί Χούντας, οι προσπάθειες των φίλων του να μπει ξανά στις ράγες… κι άλλα πολλά.

    Μ’ αυτόν τον τρόπο μαθαίνουν τα παιδιά και οι μεγάλοι την ιστορία καλύτερα. Τους δίνεται η αφορμή να ενδιαφερθούν, να ρωτήσουν, να διαβάσουν, να μάθουν ή να θυμηθούν, στην τελική να ταξιδέψουν με το τρενάκι!

    Πλήθος μηνυμάτων, σύμβολα, συμβολισμοί, θέματα για προβληματισμό και συζήτηση περιμένουν τον μικρό αναγνώστη μέσα στο υπέροχο ταξίδι του Μουτζούρη. Ποια είναι τα πιο σημαντικά μηνύματα του βιβλίου, κατά τη γνώμη σας, που ήταν προφανώς μερικοί από τους λόγους της συγγραφής του;

    Συνέντευξη – Ελένη Λαμπράκη

    Ε.Λ. Από τον τίτλο ακόμα «Με λένε Μουτζούρη», αν αλλάξει κανείς τον τόνο της φωνής του, από ‘κεί που μας συστήνεται, ξαφνικά μας παραπονιέται πως το… κοροϊδεύουν Μουτζούρη! Επομένως, οι διακρίσεις και η στάση του κόσμου απέναντι στο καινούργιο και το διαφορετικό είναι το βασικό μήνυμα του βιβλίου.

    Έτσι χλεύαζαν και τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, που έζησε το τρενάκι. Επίσης, η στάση του κόσμου απέναντι στο παλιό, μιας και απέσυραν το τρενάκι επειδή «γέρασε». Η αγάπη κι ο αγώνας των ανθρώπων να διατηρήσουν τις μνήμες και την πολιτιστική κληρονομιά επανέφερε σε λειτουργία το τρενάκι, που τώρα, ως «παππούς παραμυθάς», έχει ακόμα πολλά να προσφέρει (τρίτη ηλικία).

    Η αγωνιστικότητα ενάντια στην ακινησία και τη σκουριά πρέπει να γίνει τρόπος ζωής για όλους μας. Η προσφορά της μηχανής/τρένου στον πολιτισμό, ο σεβασμός του τρένου στο περιβάλλον/Πήλιο… Από τη νεότητα στην ενηλικίωση, με συντροφιά τον σοφό Κένταυρο Χείρωνα. Είναι τόσα πολλά, που πρέπει να μιλάμε ώρες.

    Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά επίπεδα ανάγνωσης, που δεν σταματά να εντυπωσιάζει, επίσης, δεν σταμάτα να χαρίζει απλόχερα γνώση, υλικό για σκέψη, πλήθος πληροφοριών και δραστηριοτήτων που έπονται της ανάγνωσης. Πόσο εύκολος ήταν αυτός ο συνδυασμός; Ήταν ένας από τους στόχους που είχατε θέσει εξαρχής;

    Ε.Λ. Πράγματι, αυτό το βιβλίο δεν τελειώνει με μια ανάγνωση. Είναι «πολλά ταξίδια» κι ο «επιβάτης» έχει πολλά να κερδίσει. Η ιστορία του Μουτζούρη είναι σαν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Από το εγώ στο εμείς. Δεν ήταν εύκολη αυτή η περιπέτεια, και γι’ αυτό μου πήρε πολύ καιρό να φτάσω στον τερματικό σταθμό. Ήθελα το βιβλίο να είναι πλούσιο, όπως πλούσια είναι η πορεία ζωής του τρένου του Πηλίου, του Μουτζούρη μας.

    Τι άλλα στοιχεία θα βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο σας;

    Ε.Λ. Εκτός από τα πραγματικά, μυθολογικά, λαογραφικά και θρησκευτικά στοιχεία, ο αναγνώστης μπορεί να ακούσει τους ήχους του τρένου (φσσσ, ουφφφ, τσαφ τσουφ…), να αναγνωρίσει λέξεις και ορολογία των σιδηροδρόμων (ατμομηχανή, συρμός, αποβάθρες, αγγέλω άφιξη…),να νιώσει το κοσμοπολίτικο πνεύμα της εποχής που δημιουργήθηκε χάρη στην προσφορά του τρένου, μέσα από λέξεις γαλλικές (σινέ, ρεστοράν, καφέ σαντάν, μπρά ντε φέρ), μιας και τα γαλλικά είναι ακόμη και σήμερα η επίσημη γλώσσα των σιδηροδρόμων.

    Τι ετοιμάζετε για το μέλλον;

    Ε.Λ. Κάτι έχω στο μυαλό μου, μα πρέπει να πιάσω το μολύβι…

    Πηγή εικόνων: Ελένη Λαμπράκη

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα – Έφη Αργυροπούλου

    Η Έφη Αργυροπούλου είναι γνωστή στις περισσότερες μητέρες από την ιστοσελίδα της Workingmoms.gr.  Μια σελίδα με θέματα για τη μητέρα, το παιδί, αλλά και...

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Αυτός είναι φίλος μου – Μαριάννα Κουμαριανού

    Το «Αυτός είναι φίλος μου» είναι το νέο βιβλίο της συγγραφέως Μαριάννας Κουμαριανού, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική με εξαιρετική εικονογράφηση της Γιώτας...

    Αγιοβασιλέματα – Μαριέττα Κόντου

    Το βιβλίο της συγγραφέως Μαριέττας Κόντου «Αγιοβασιλέματα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση Βασίλη Κουτσογιάννη. Απευθύνεται σε ηλικίες 7+. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αρχές Δεκέμβρη, τα...

    Καλό μου παιδί (απόσπασμα) – Romy Hausmann

    Καλό μου παιδί (απόσπασμα) - Romy Hausmann Μια καλύβα στο δάσος. Δυο παιδιά. Ένας άντρας που φροντίζει τα παιδιά να έχουν πάντα μία μητέρα.  Αυτός ο...

    Συνέντευξη – Έφη Γεωργάκη

    Συνέντευξη - Έφη Γεωργάκη Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε την ηθοποιό, συγγραφέα, αρθρογράφο Έφη Γεωργάκη, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Σελοφάν»...

    Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα – Έφη Αργυροπούλου

    Η Έφη Αργυροπούλου είναι γνωστή στις περισσότερες μητέρες από την ιστοσελίδα της Workingmoms.gr.  Μια σελίδα με θέματα για τη μητέρα, το παιδί, αλλά και...

    Ονείρου μονόπρακτο – Κωνσταντίνος Λίχνος

    Ονείρου μονόπρακτο Είχε πλέον βραδιάσει ολότελα και η κίνηση στους δρόμους ήταν ελάχιστη. Το ορμητικό ψιλόβροχο ανάγκαζε τους λιγοστούς διαβάτες να παραμένουν απρόθυμα κάτω από...