Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Εύα Γεωργίου

    Συνέντευξη – Εύα Γεωργίου

    -

    Συνέντευξη – Εύα Γεωργίου

    Εξαιρετική ποιήτρια, υπέροχος άνθρωπος, καλή φίλη. Τη γνώρισα πριν από δύο χρόνια και, αν και η σχέση μας μέχρι τώρα περιορίζεται σε συνομιλίες μέσω social media, νιώθω ότι είναι ένα άτομο που θα ήθελα πάρα πολύ να συναντήσω και να ανταλλάξω απόψεις. Μέχρι βέβαια να το καταφέρω αυτό, καθώς η καλεσμένη μας μεγάλωσε και ζει στην πανέμορφη Κύπρο, θα αρκεστώ σε αυτή τη συνέντευξη.

    Σας παρουσιάζω λοιπόν σήμερα την Εύα Γεωργίου, η οποία θα μας μιλήσει για την πορεία της γενικά αλλά και για την πρώτη της ποιητική συλλογή, με τίτλο “Πίσω από τη σιωπή”, που κυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Βεργίνα”.

    Ας τη γνωρίσουμε λοιπόν!!

    Συνέντευξη

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπονόβας

    Πώς αποφάσισες να ξεκινήσεις το ταξίδι σου στον κόσμο της ποίησης; Ποιο ήταν το έναυσμα;

    Ε.Γ. : Άρχισε εντελώς αυθόρμητα από τα μαθητικά μου χρόνια. Ήμουν πολύ ντροπαλή και ένιωθα πως εκφραζόμουν καλύτερα γράφοντας πάνω στο χαρτί. Κατά τη διάρκεια κάποιων αδιάφορων μαθημάτων με θυμάμαι πάντα να γράφω, ήταν μια ανάσα για μένα. Αυτό γινόταν συνήθως στα οπισθόφυλλα βιβλίων. Ήταν κάποιες μελαγχολικές μέρες που ξεχείλιζαν οι λέξεις, μετουσιωνόντουσαν σε ρίμες και πορεύονταν ευλαβικά σε στροφές.

    Ποιες οι επιρροές σου; Ποιους ανθρώπους του βιβλίου θαυμάζεις;

    Ε.Γ. : Οι κύριες επιρροές μου είναι ο ανθρώπινος πόνος, οποιασδήποτε μορφής, όπως μοναξιά, προσφυγιά, φτώχεια, και το συρματόπλεγμα της ντροπής, εδώ δίπλα μου.

    Είναι πολλοί και θα αδικήσω κάποιους. Εδώ θα αναφέρω τον Ο. Ελύτη, Κ. Καβάφη, Γ. Σεφέρη, Μ. Σαχτούρη, Μ. Αναγνωστάκη, Μ. Πολυδούρη, Κ. Ρουκ και Τ. Πατρίκιο.

    Είναι δύσκολο ή εύκολο κάθε φορά να αποτυπώσεις με λέξεις στο χαρτί αυτό που γυροφέρνει στο μυαλό σου;

    Ε.Γ. : Πολύ εύκολο. Όταν έχω κάτι να πω, μέσα σε λίγα λεπτά το αποτυπώνω στο χαρτί, και όταν γραφτεί, πολύ δύσκολο να διορθώσω έστω και μια λέξη. Μου αρέσει αυτό το αυθόρμητο, όπως ακριβώς μου βγαίνει.

    Γράφεις ακολουθώντας περισσότερο τη λογική ή το συναίσθημα και γιατί;

    Ε.Γ. : Γράφω μόλις ξεχειλίσει το συναίσθημα, τότε γίνεται επιτακτική πλέον ανάγκη. Μέσα σε όλο αυτό εμπλέκεται απόλυτα κι η λογική. Προηγείται όμως το συναίσθημα, γιατί είναι αυτό που σε ωθεί να εξωτερικεύσεις όλα όσα νιώθεις και βέβαια προκαλεί την παραγωγή ενέργειας. Συναίσθημα και λογική είναι αλληλένδετα και συνεργάζονται.

    Συνέντευξη – Εύα Γεωργίου.

    Υπάρχει κάποιο μήνυμα πίσω από αυτά που γράφεις και αν ναι, ποιο είναι αυτό; Πιστεύεις ότι γενικά ένας καλλιτέχνης θα πρέπει να διαπαιδαγωγεί μέσα από τα έργα του;

    Ε.Γ. : Η προσμονή της Άνοιξης… Η αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος της ζωής… Η πίστη και η ελπίδα εκεί που ο πλανήτης  νοσεί…

    Πιστεύω πως γενικά στην ποίησή μου υπάρχουν πολλά μηνύματα. Εύχομαι να μπορεί ο αναγνώστης να αφουγκραστεί, και αυτό θα είναι επίτευγμα αν μπορώ κάθε φορά να το καταφέρω. Ο καλλιτέχνης είναι ελεύθερο πνεύμα. Εκφράζει τον ψυχικό του κόσμο και σε παίρνει όπου θες, αρκεί να μπορείς να περιπλανηθείς και να ταξιδέψεις μέσα από το έργο του, και είναι το ιδανικό να μπορείς να βρεις ένα κομμάτι του εαυτού σου. Δεν είναι κατ’ ανάγκη κανόνας να διαπαιδαγωγεί, αλλά αν μπορεί να το πετύχει θα είναι ευχής έργο, γιατί πιστεύω πως ευρύτερα η επαφή με την τέχνη μπορεί να πετύχει τα μέγιστα, όπως για παράδειγμα η αφύπνιση του συνόλου. Η τέχνη λειτουργεί σαν ένα κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των λαών, αφού μοιράζονται τις ίδιες σκέψεις, ανησυχίες, προβληματισμούς. Αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο, αφού είναι αυτό που από τη φύση του αποζητά ο άνθρωπος, και εν προκειμένω, αφού μιλάμε για ποίηση, πιστεύω απόλυτα πως η ποίηση μπορεί να ενώσει ανθρώπους και λαούς.

    Πες μας λίγα λόγια για την ποιητική σου συλλογή, “Πίσω από τη σιωπή”. Πώς γεννήθηκε η ιδέα, ο τίτλος, τα ποιήματα;

    Ε.Γ. : «Πίσω από την σιωπή» κρύβονται μεγάλες αλήθειες. Είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή από τον εκδοτικό οίκο Βεργίνα. Η ιδέα γεννήθηκε όταν πριν λίγα χρόνια έμαθα την ιστορία του προπάππου μου, Ελευθέριου Παπαγιάννη, ο οποίος ήταν ο πρώτος ποιητής του χωριού μου, η οποία ιστορία με συγκίνησε και με ταρακούνησε, μπορώ να πω. Σε ηλικία μόλις 22 χρόνων ξεκίνησε από το χωριό, με το κάρο της τότε γραμμής, να διανύσει μια απόσταση 100 χιλιομέτρων για να πάει στην πόλη Λεμεσό, για να εκδώσει την πρώτη του ποιητική συλλογή. Δρόμοι κανονικοί δεν υπήρχαν, οπότε σίγουρα ήταν μια διαδρομή κάτω από αντίξοες συνθήκες και δεν μπορώ να σκεφτώ πόσες ώρες ή μέρες κράτησε. Αυτή η ιστορία με επηρέασε πολύ, ένιωθα ότι έχω χρέος απέναντι σε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και μεγάλο ποιητή, και θα ήταν κάτι σαν ένα μικρό μνημόσυνο να εκδώσω τη συλλογή μου και να του την αφιερώσω. 

    Η συλλογή περιλαμβάνει παλιά αγαπημένα μου ποιήματα που ξεχώρισα και πρόσφατα. Η θεματολογία ποικίλει. Γράφω για την αγάπη, το άδικο, τη φτώχεια, την προσφυγιά και πιο πολύ για τη μισή πατρίδα.

    “Τα πιο όμορφα ποιήματα γράφονται σε μικρές ώρες. Κει που το δάκρυ ξεχειλίζει και χαράζει σαν διαμάντι τα γυάλινα!” Πιστεύεις ότι η έμπνευση μάς επισκέπτεται πιο συχνά στις “πικρές” στιγμές μας; Είναι ένας τρόπος για να εξωτερικεύσουμε, ως επί το πλείστον, τον πόνο και τη στεναχώρια μας;

    Ε.Γ. : Προσωπικά σε εμένα αυτό συμβαίνει. Για μένα η ποίηση σημαίνει κραυγή. Όταν δεν γράφω σημαίνει πως είμαι καλά. Γράφω στην πίκρα, στη στεναχώρια, στον έντονο πόνο και θυμό. Είναι το μέσο το δικό μου να εξωτερικεύω όλα τα συναισθήματά μου. Ίσως ναι, να συμβαίνει σε πολλούς ποιητές.

    Συνέντευξη – Εύα Γεωργίου.

    “Αμμόχωστος Βασιλεύουσα”… Πόσο εύκολο είναι να ζεις τόσο κοντά στα πατρογονικά σου και να μην μπορείς να τα πλησιάσεις; Ποια τα συναισθήματα που δημιουργεί και πώς αυτά επηρεάζουν τα γραφόμενά σου;

    Ε.Γ. : Δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα να ζεις δίπλα στα συρματοπλέγματα. Πονάει πολύ να βλέπεις τόσο ορατά την κλειστή πόλη της Αμμοχώστου και να μην μπορείς να πλησιάσεις. Αυτό το άδικο με πνίγει και με γεμίζει με δυσβάστακτο πόνο και οργή. Δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να με αφήσει ανεπηρέαστη και να μη γράψω για την πιο όμορφη πόλη του νησιού μου, η οποία βρίσκεται στα ξένα χέρια του κατακτητή εδώ και 46 ολόκληρα χρόνια. 

    Θα αλλάξω λίγο την ερώτηση: “Ποιητής/ρια γεννιέσαι ή γίνεσαι;”. Ποια η δική σου άποψη;

    Ε.Γ. : Πιστεύω πως ο ποιητής γεννιέται. Είναι κάτι σαν θείο δώρο το ταλέντο. Αν δεν υπάρχει μέσα σου, δύσκολο πολύ να γράψεις. Υπάρχει βέβαια πάντα ο κατάλληλος χρόνος και τα εφόδια όπου μπορεί να ωριμάσει και να βελτιωθεί, αρκεί να το θέλεις πραγματικά.

    Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

    Ε.Γ. : Σίγουρα και άλλες ποιητικές συλλογές. Αλλά έχω στο μυαλό μου να γράψω εκτός από ποίηση και κάποιο μυθιστόρημα. Έχω αρκετές ιδέες και εύχομαι σε κάποια φάση να υλοποιηθεί και αυτό.

    Εύα, σε ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διέθεσες και σου ευχόμαστε ολόψυχα κάθε επιτυχία στο έργο σου!

    Ε.Γ. : Εγώ σε ευχαριστώ από καρδιάς για το βήμα που μου έδωσες και σου εύχομαι κάθε επιτυχία σε ό,τι κάνεις!

    Συνέντευξη – Εύα Γεωργίου

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Πηγή εικόνων: Εύα Γεωργίου

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here