Σάββατο, 15 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - John Emmans

    Συνέντευξη – John Emmans

    -

    Συνέντευξη – John Emmans

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τον συγγραφέα John Emmans, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Αφιερωμένο στον γιο μου» από τις εκδόσεις Γράφημα.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Παρασκευή Παρίσση

    Διάβασα το βιβλίο σας “Αφιερωμένο στον γιο μου” και μου άρεσε πάρα πολύ. Θα ήθελα να μάθω ποιος είναι ο John Emmans και γιατί υπογράφει με ψευδώνυμο; Έψαξα για εσάς πληροφορίες στο internet γιατί μου έκανε εντύπωση το βιβλίο σας.

    J.E. Καταρχάς σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία. Το John Emmans δεν είναι ακριβώς ψευδώνυμο, είναι το πραγματικό μου ονοματεπώνυμο στα Αγγλικά και μου το κόλλησε μια αγαπημένη φίλη, πριν από αρκετά χρόνια, επειδή έγραφα ερασιτεχνικά σενάρια, σκηνοθετούσα και συνέθετα μουσική για τις ταινιούλες μας. Στην πραγματικότητα δημιουργήθηκε για να με πειράζουν τα φιλαράκια μου, να μου κάνουν καζούρα. Με το πέρασμα του χρόνου όμως, το καλλιτεχνικό μου, Emmans, μετατράπηκε σε παρατσούκλι και όλοι με έμαθαν με αυτό. Έτσι, λοιπόν, το αγάπησα κι εγώ με τη σειρά μου, επειδή μου θύμιζε εκείνη την ανέμελη και υπέροχη εποχή. Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ σοβαρά με τη συγγραφή δεν μπορούσα να αλλάξω το John Emmans, αυτό που πάντα μου έφερνε γούρι και έμπνευση…

    Διαβάστε την άποψη μας για το βιβλίο Αφιερωμένο στον γιο μου

    Ποιο ήταν το έναυσμα για να γραφτεί αυτό το βιβλίο και τι είναι συγγραφή για εσάς;

    J.E. Θεωρώ τη σχέση γονιού-παιδιού κάτι πολύ ιδιαίτερο και εύθραυστο. Υπήρχε μέσα μου μια ακαθόριστη επιθυμία, ένα κάλεσμα για να αφηγηθώ τούτη την ιστορία χωρίς «πρέπει» και «γιατί». Ακολούθησα αυτό το κάλεσμα και το αποτέλεσμα είναι το βιβλίο «Αφιερωμένο στον γιο μου».

    Η συγγραφή για εμένα –όπως άλλωστε και για όλους όσοι ασχολούνται με τη συγγραφή– είναι ανάγκη, εκτόνωση, ψυχοθεραπεία.

    Το εξώφυλλο είναι πολύ όμορφο, απλό, με τον Κένεθ να προχωράει κρατώντας στα χέρια του το βιβλίο. Η επιλογή του εξωφύλλου ήταν δική σας; Το εξώφυλλο πιστεύετε ότι παίζει σημαντικό ρόλο για να το πάρει ο αναγνώστης στα χέρια του;

    J.E. Νομίζω πως το εξώφυλλο, κυρίως στην περίπτωση ενός άγνωστου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο για την αγορά ή την ανάγνωση ενός βιβλίου.

    Το συγκεκριμένο εξώφυλλο δεν ήταν δική μου ιδέα – για να είμαι ειλικρινής, εγώ είχα κάτι εντελώς διαφορετικό στο μυαλό μου, ωστόσο εμπιστεύτηκα τους ανθρώπους του εκδοτικού μου, οι οποίοι θέλησαν να του δώσουν μια διαφορετική και λιτή προσέγγιση, που τελικά του ταίριαξε.

    Συνέντευξη – John Emmans

    Στο βιβλίο έχουμε έναν επιτυχημένο συγγραφέα με πολλά βιβλία στο ενεργητικό του. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει έναν συγγραφέα και γίνεται πολύ αγαπητός;

    J.E. Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη και ιδιαίτερη ερώτηση. Πρώτα απ’ όλα, ένας συγγραφέας γίνεται αγαπητός από το είδος που επιλεγεί να υπηρετήσει. Στη συνέχεια, σημαντικό ρόλο παίζει το ύφος και η δεξιοτεχνία των γραπτών του, ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τα πράγματα. Όταν καταφέρει να μιλήσει βαθιά μέσα στις καρδιές των αναγνωστών, τότε τους έχει κερδίσει.

    Πόσο πολύ επηρεάζονται οι αναγνώστες από έναν συγγραφέα και πώς μπορεί να σου αλλάξει τρόπο σκέψης η ανάγνωση ενός βιβλίου;

    J.E. Η ανάγνωση ενός καλού βιβλίου είναι το πιο νόστιμο και θρεπτικό γεύμα του πνεύματος. Ταξιδεύουμε, φιλοσοφούμε, προβληματιζόμαστε, μαθαίνουμε… Το να επηρεαστείς θετικά από έναν σπουδαίο άνθρωπο, του οποίου οι απόψεις συμπνέουν με τις δικές σου, είναι νομίζω υγιές. Το πρόβλημα ξεκινά όταν επηρεαστείς από κάποιον μόνο και μόνο λόγω της φήμης του ονόματός του.

    Τι είναι η ανάγνωση για εσάς και ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο;

    J.E. Όπως σας είπα και πριν, η ανάγνωση είναι ένα υπέροχο ταξίδι, το οποίο μας βάζει να προβληματιστούμε, να νιώσουμε έντονα συναισθήματα, να φιλοσοφήσουμε τη ζωή και να μάθουμε καινούργια πράγματα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά όταν με ρωτάνε ποιο είναι το αγαπημένο μου βιβλίο πάντα επιλέγω το «Μόμπι Ντικ» του Χέρμαν Μέλβιλ και την «Απολογία Σωκράτους» του Πλάτωνος.

    Συνέντευξη – John Emmans

    Δεν υπάρχουν κανόνες για να είμαστε ιδανικοί γονείς και όσοι έχουμε παιδιά το ξέρουμε πολύ καλά, αλλά παρ’ όλα αυτά, ποια είναι η άποψή σας; Πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι γονείς στα παιδιά τους για να είναι ευτυχισμένα;

    J.E. Ο καθένας πράττει κατά το δοκούν. Η εποχή που ζούμε είναι αχόρταγη και επιθετική, ταΐζοντας το υπερτροφικό ΕΓΩ μας με οτιδήποτε δημιουργεί αποξένωση. Τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από οθόνες, εμείς οι γονείς την έχουμε, για να τα παρατάμε μπροστά από ένα τάμπλετ ή μια τηλεόραση και να κάνουμε ανενόχλητοι τις δουλειές μας. Ο χρόνος είναι χρήμα… αυτό δεν μας έμαθαν; Όμως τα παιδιά μεγαλώνουν, δεν μας περιμένουν και τότε θα είναι πολύ αργά, διότι θα τα έχει μεγαλώσει το τάμπλετ, θα τα έχει διαπαιδαγωγήσει η τηλεόραση. Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα όταν έχουν πλάι τους τούς γονείς τους. Τίποτα άλλο.

    Ο Κένεθ έχει μεγάλο πόνο, θλίψη στην καρδιά του, και προσπαθεί να παλέψει με τα θηρία του παρελθόντος. Ο εγωισμός ήταν αυτός που τον έχει τυφλώσει και δεν βλέπει καθαρά ώστε να λυτρωθεί; Πιστεύετε ότι ο ήρωάς σας στο τέλος βρήκε γαλήνη και ηρεμία;

    J.E. Νομίζω ότι καλύτερα είναι να μην απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, διότι έτσι καρατομείται η μαγεία και το μυστήριο που τόσο πολύ προσπάθησα να διατηρήσω για να δώσω πρωταγωνιστικό ρόλο στον αναγνώστη…

    Ως αναγνώστης θα ήθελα ο Κένεθ να είχε πάρει άλλες αποφάσεις στη ζωή του, μου φαίνεται ότι τον έχετε παιδέψει λίγο τον ήρωά σας. Γιατί πήρε αυτή τη συγκεκριμένη απόφαση στο τέλος του βιβλίου; Είναι καθαρά λόγω χαρακτήρα ή θέλατε να περάσετε κάποια μηνύματα;

    J.E Το βιβλίο μου είναι γεμάτο μηνύματα και αλληγορίες. Στόχος μου ήταν να αναδείξω την ομορφιά του κόσμου μας και να δυναμώσω την ελπίδα. Δεν είναι όλα άσχημα και μαύρα σε τούτη τη γαλάζια σφαίρα, υπάρχει ακόμη το ζείδωρο φως της αγάπης και της ανθρωπιάς για να μας δίνουν κουράγιο σε τούτους τους χαλεπούς καιρούς. Προσπάθησα να γράψω ένα γρήγορο και ανάλαφρο βιβλίο, διατηρώντας ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο, προσπαθώντας να αφήσω το ομιχλώδες τοπίο στο έλεος του αναγνώστη για να απαντήσει εκείνος στα ερωτήματα ανάλογα με τις επιθυμίες του. Ο ήρωάς μου, ο Κένεθ Κάμερον, είναι σκοτεινός, απόμακρος, πληγωμένος, όμως καταφέρνει να συμφιλιωθεί με την κόκκινη λέξη, που τόσο πολύ φοβάται να αντιμετωπίσει, και τελικά βάζει τους άλλους πάνω από τα θέλω του, συνεχίζοντας επάξια τον δρόμο του σπουδαίου πατέρα του…

    “Όταν αγαπάς κάτι, δεν το εγκαταλείπεις, προσπαθείς για αυτό”, είναι ένα μήνυμα που πήρα από την ανάγνωση του βιβλίου σας. Θα ήθελα να μου πείτε τη γνώμη σας για αυτό.

    J.E. Αυτό ισχύει στη ζωή μας για όλα τα πράγματα όταν υπάρχει κάτι αληθινό και ουσιώδες. Δεν εγκαταλείπουμε έναν έρωτα που αξίζει, ένα όνειρό μας που θέλουμε να πραγματοποιηθεί, μια επαγγελματική ευφορία.

    Συνέντευξη – John Emmans

    Οι αναμνήσεις είναι σαν τα ποτάμια που μας παρασέρνουν με τα ορμητικά τους νερά; Και τι πρέπει να κάνουμε για αυτό; Πώς πρέπει να αντιδράσουμε;

    J.E. Οι αναμνήσεις υπάρχουν για να μας θυμίζουν το παρελθόν και να μας διδάσκουν το μέλλον. Αν αφεθούμε έρμαιά τους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γκρεμοτσακιστούμε και να επαναλάβουμε τα παλιά μας λάθη, με μια ακόμα πιο άσχημη κατάληξη.

    Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο ή μπορεί να αναζωπυρωθούν και να δημιουργηθεί κάτι όμορφο; Θα πρέπει να υπάρχουν οι ιδανικές συνθήκες για αυτό;

    J.E. Έχω συναντήσει στη ζωή μου και τα δυο. Παλιοί έρωτες που κατέληξαν στον θάνατο και άλλοι που άνθισαν ξανά, με μια πιο ώριμη προσέγγιση, καταλήγοντας από το «εγώ» στο «εμείς». Αυτή είναι η μαγεία της ζωής, δεν υπάρχουν στερεότυπα και κανόνες.

    Η αγαπημένη μου ηρωίδα ήταν η κυρία Νόρα και θεωρώ ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του βιβλίου. Πιστεύετε ότι υπάρχουν στιγμές που μπορούμε να εμπιστευτούμε ανθρώπους που δεν τους ξέρουμε καλά; Γιατί οδηγούμαστε σε εξομολογήσεις που δεν θα λέγαμε σε αγαπημένα μας πρόσωπα;

    Συνέντευξη – John Emmans

    J.E. Χαίρομαι πολύ που η κυρία Νόρα είναι η αγαπημένη σας ηρωίδα διότι κι εγώ της έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Είναι η μάνα των ορφανών και κατατρεγμένων, εκείνη που αψηφώντας τον κίνδυνο χάρισε απλόχερα την ανθρωπιά της. Πιστεύω πως οι σχέσεις των ανθρώπων περνάνε κρίση, κανείς δεν ασχολείται με τα προβλήματα και τα βάσανα του συνανθρώπου του, όλοι θέλουν να μιλάνε, κανείς δεν θέλει να ακούει. Έτσι, λοιπόν, όταν βρίσκεται κάποιος που μας καταλαβαίνει, ακόμα και άγνωστος, που τις περισσότερες φορές είναι πιο εύκολο να ανοιγόμαστε σε αυτούς, εξομολογούμαστε με λαχτάρα, περιμένοντας την πολυπόθητη εξιλέωση. Στην περίπτωση της κυρίας Νόρας, τα πράγματα είναι διαφορετικά, καθώς πρόκειται για σπουδαίο άνθρωπο με ευαισθησίες και κατανόηση, ενσυναίσθηση…

    Σας ευχαριστώ ακόμα μια φορά για τη φιλοξενία. Εύχομαι ολόψυχα υγεία σε όλο τον κόσμο και υπομονή. Να μη χάσουμε τους εαυτούς μας μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα παράνοιας που έχουμε εγκλωβιστεί.

    Σας ευχαριστώ θερμά για την όμορφη συζήτησή μας.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here