Παρασκευή, Σεπτέμβριος 20, 2019
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Κατερίνα Κοφινά

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    -

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπουζάρας

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε τη συγγραφέα και αρθρογράφο Κατερίνα Κοφινά. Ας τη γνωρίσουμε μέσα από τις απαντήσεις που έδωσε στο συνεργάτη μας Δημήτρη Μπουζάρα.

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.

    Πότε και πώς έγινε η διαμόρφωσή σας σε συγγραφέα και ποιες ήταν οι ανάγκες που σας ώθησαν στη γραφή;

    Κ. Κ. Διάβαζα από πολύ μικρή, κυρίως τον Ιούλιο Βερν. Η μητέρα μου με μεγάλωσε με παραμύθια. Απλά μια μέρα στα 27 μου ξεκίνησα να γράφω ποιήματα. Ένα χρόνο μετά έγραψα τα πρώτα μου διηγήματα τρόμου και μυστηρίου. Δε νομίζω πως είχα κάποια εσωτερική ανάγκη που με ώθησε να γράψω. Απλά έτυχε και έγραψα και μετά δε σταμάτησα.

    Ποιήτρια, αρθρογράφος, συγγραφέας συν τις υπόλοιπες ιδιότητές σας, πώς γίνεται λοιπόν ο χρόνος ελαστικός όταν θέλουμε; Προς τα πού γέρνει η ζυγαριά; Καταφέρατε να την σταθεροποιήσετε και να μοιρασθεί ισάξια η αγάπη σε όλα;

    Κ.Κ. Ποιήτρια; Όχι, δεν είμαι. Έγραψα λίγα ποιήματα κάποτε όταν ήμουν νέα. Δεν έχω γράψει από τότε. Αρθρογράφος; Ίσως, μιας και έχω γράψει σε τοπικές εφημερίδες και σε ένα πολιτιστικό περιοδικό. Αυτό που είμαι πιο πολύ είναι φιλόζωη. Αυτό είναι το μεγάλο μου πάθος.

    Το βιβλίο σας «Στο δέλτα του αρχοντικού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δυάς Εκδοτική, είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο, με πλοκή, μυστήριο, αγωνία, σε δένει κυριολεκτικά από την αρχή. Πόσο εύκολο είναι για έναν συγγραφέα να το πετύχει αυτό, ποιο το μυστικό της τόσης αγάπης από τους αναγνώστες σας δεδομένου πως και το προηγούμενο μυθιστόρημά σας «Μεταμόρφωση της Πεταλούδας» αγαπήθηκε πολύ;

    Κ.Κ. Τι να σας απαντήσω σε αυτό; Δεν ξέρω αν το πέτυχα. Έγραψα το βιβλίο για να το αφιερώσω στη συγχωρεμένη τη φίλη μου. Είναι ένα βιβλίο αφιερωμένο στη φιλία μας. Νομίζω πως οι αναγνώστες αγάπησαν την ηρωίδα μου, την Έλσα Αλεξίου, γιατί ήταν αληθινή όπως και η πραγματική φίλη μου. Στο πρώτο μου μυθιστόρημα, την “ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ”, πάλι το ίδιο έγινε. Έγραψα το βιβλίο με αληθινά συναισθήματα και φαίνεται πως αυτό άγγιξε τους αναγνώστες.

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    Κατερίνα Κοφινά

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    Πώς σας συμπεριφέρθηκε η ηρωίδα σας η Έλσα στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα κατά τη διαδικασία της γραφής, την κατευθύνατε, σας κατεύθυνε; Γενικά σας παρασέρνουν οι ήρωές σας η εσείς έχετε τον πρώτο και τελευταίο λόγο οριοθετώντας τα πάντα από την αρχή και τηρώντας το σχέδιο κατά γράμμα;

     Κ.Κ. Η Έλσα Αλεξίου παραμένει η πιο αγαπημένη μου ηρωίδα. Την λατρεύω γιατί την έπλασα εσωτερικά με τα χαρίσματα της αληθινής μου φίλης. Ναι, εκείνη με κατεύθυνε για να την σκιαγραφήσω. Δεν πλάθω τους ήρωές μου σύμφωνα με ένα σχέδιο ή με πλάνο συγκεκριμένο. Επειδή συνήθως υπάρχουν στοιχεία μέσα στις ιστορίες μου αληθινά, και οι ήρωες που τους έχω συναντήσει, σε αυτά τα βιβλία γράφτηκαν ως είχαν.

    Τοποθετείτε τον αναγνώστη μέσα στο κέντρο του μυθιστορήματος, τον κάνετε να νιώθει το μυθιστόρημα, να νιώθει μέρος αυτού, πόσο εύκολο είναι αυτό να τον κάνετε κοινωνό των συναισθημάτων που διοχετεύετε και κατά πόσο το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου μυθιστορήματος πληροί την αρχική σας πρόθεση;

    Κ.Κ. Μα νομίζω πως όταν κάποιος γράψει με την καρδιά και όχι με το μυαλό, αυτό φαίνεται. Τα δικά μου συναισθήματα για την Έλσα είναι αληθινά. Ως η Αριάδνη στο βιβλίο, όλα αυτά που νιώθει εκείνη, τα ένιωθα εγώ για τη φίλη μου. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν οι αναγνώστες να το αγαπήσουν και εγώ να είμαι απόλυτα ευχαριστημένη από αυτό.

    Μέσα από μια εξαιρετική πλοκή στο βιβλίο σας αποδεικνύεται ένα έγκλημα πάθους. Στα εγκλήματα πάθους κυριαρχούν ως θύματα οι γυναίκες, τι είναι αυτό που κάνει τους άνδρες δολοφόνους τις περισσότερες φορές; Αγαπούν ενδεχομένως αρρωστημένα και με περισσότερο πάθος που φτάνει ευκολότερα στα όριά του;  Είναι ζήτημα σωματικής ρώμης;

    Κ.Κ. Δε νομίζω πως κυριαρχούν οι γυναίκες ως θύματα μόνο, έχουμε και άντρες που έχουν υποστεί δολοφονίες και μάλιστα στυγερές. Πιστεύω πως τα εγκλήματα πάθους γίνονται γιατί πολύ απλά αυτοί που τα κάνουν δεν είναι ισορροπημένοι χαρακτήρες. Και κακώς τα λέμε πάθους. Αυτός που αγαπά πραγματικά δε σκοτώνει. Δεν έχει να κάνει με την σωματική δύναμη. Ο φόνος χρειάζεται εξυπνάδα, όχι μυς.

    Πώς εμπνευστήκατε τη συγκεκριμένη ιστορία και γιατί επιλέξατε να γράψετε ένα μυθιστόρημα που καταλήγει σε ένα έγκλημα πάθους;

    Κ.Κ. Εμπνεύστηκα την ιστορία από τη βίλα του Αναστάσιου Παναγιωτόπουλου που υπάρχει στη Σαλαμίνα, στον τόπο μου, και που χτίστηκε στα 1920. Στο νησί μου έλεγαν πως το αρχοντικό ήταν στοιχειωμένο. Με αυτή την πεποίθηση μεγάλωσα και εγώ. Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια. Το σπίτι δεν υπήρξε ποτέ στοιχειωμένο. Δεν έγραψα το βιβλίο μου για να καταλήξω σε ένα έγκλημα. Δεν ήταν αυτό που με ενδιέφερε, αλλά η εξαφάνιση εκείνης της γυναίκας. Ο θάνατος της αδερφικής μου φίλης είναι ένα γεγονός που με σημάδεψε και δεν μπόρεσα ποτέ να τον δεχτώ. Απλά στο βιβλίο δεν μπορούσα να το παρουσιάσω έτσι.

    Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της γραφής, δεδομένου ότι χτίζετε έναν ολόκληρο κόσμο από την αρχή; Φτάνει η φαντασία τη ζωή ή την ξεπερνά;

    Κ.Κ. Δεν αντιμετώπισα καμία δυσκολία. Ο κόσμος μιας άλλης εποχής ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μας θέματα με τη φίλη μου. Μεγαλώσαμε διαβάζοντας κλασική λογοτεχνία. Αγαπήσαμε τις Μπροντέ, τον Ντίκενς, την Τζέιν Ώστιν. Την Αγκάθα Κρίστι και τον Άρθουρ Κόναλ Ντόιλ. Τις ταινίες του Χίτσκοκ και την Ρεβέκκα. Κάτι που το Αρχοντικό έχει πολλά από εκείνη. Νομίζω πως η ζωή ξεπερνά τη φαντασία.

    Η επιλογή των ονομάτων των ηρώων είναι τυχαία; Έχουν κάποιο συμβολισμό; Τι διαβάζετε ως αναγνώστρια, και από ποιους συγγραφείς έχετε επηρεασθεί;

    Κ.Κ. Ναι, η επιλογή ήταν τυχαία των ονομάτων αλλά της Έλσας το έψαξα. Ήθελα η ηρωίδα μου να έχει ένα κομψό όνομα και συνάμα αξέχαστο για τους αναγνώστες. Νομίζω το πέτυχα. Σαν αναγνώστρια διαβάζω αστυνομική λογοτεχνία, κυρίως την Κρίστι και λογοτεχνία τρόμου και φαντασίας. Έχω επηρεαστεί από πολλούς. Σίγουρα την Κρίστι η τον Λάβκραφτ και μακάρι να μπορούσα να γράψω σαν αυτούς. Χα, χα, χα. Και είναι από τους αγαπημένους μου αυτοί οι δυο συγγραφείς.

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    Έρωτας, ανθρώπινες σχέσεις, πάθη, έγκλημα, είναι τελικά τόσο δύσκολες στη διαχείρισή τους οι ανθρώπινες σχέσεις; Πόσο δύσκολος και τυφλός είναι ο έρωτας; Τι θέση κατέχει στη ζωή σας;

    Κ.Κ. Φυσικά και οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες και πολύπλοκες και θέλουν δουλειά για να έχουν διάρκεια. Ο έρωτας δεν είναι δύσκολος, εμείς του βάζουμε εμπόδια. Ο έρωτας τώρα για εμένα είναι αναγκαίο κομμάτι, όταν φυσικά με αφήνει ελεύθερη να δημιουργώ.

    Κατερίνα ΚοφινάΠοιο θεωρείτε δυσκολότερο μέρος της συγγραφής ενός μυθιστορήματος φα-ντασίας, ποιο στο συγκεκριμένο μυθι-στόρημα; Γιατί θελήσατε να πλάσετε μια άλλη πραγματικότητα; Ίσως γιατί η πραγματικότητα που σας έσπρωξε να γράψετε δεν ήταν αρκετή;

    Κ.Κ. Κοιτάξτε, δεν ξέρω ποιο είναι το δυσκολότερο κομμάτι της συγγραφής ενός μυθιστορήματος φαντασίας. Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν δυσκολεύτηκα να το γράψω. Ίσως γιατί ήξερα από την αρχή πως θα το έγραφα και το είχα όλο στο μυαλό μου. Σας είπα και πιο πάνω πως το Αρχοντικό για μένα είναι ένα βιβλίο που εξυμνεί τη φιλία. Απλά τοποθέτησα την ιστορία μέσα σε ένα ντεκόρ μεταφυσικό με πολλή ομίχλη, χιόνι και σκηνές αγωνίας. Όχι ιδιαίτερα τρόμου.

    Θα χαρακτηρίζατε τη πορεία του φανταστικού μυθιστορήματος στη χώρα μας ανοδική;

    Κ.Κ. Ναι, η πορεία του φανταστικού είναι πολύ ανοδική στη χώρα μας. Και αυτό με κάνει περήφανη πολύ, να έχουμε νέους ανθρώπους που με μεράκι και έμπνευση μας δίνουν αριστουργήματα. Θα σας κατονομάσω ενδεικτικά κάποιους που τυχαίνει να είναι ορισμένοι από αυτούς  φίλοι μου. Τον Μάριο Καρακατσάνη, τον Αντώνη Τουμανίδη, τον Αντώνη Αντωνιάδη, τον Μάριο Δημητριάδη, τον Παναγιώτη Δεληγιάννη, τον Βασίλη Κρουστάλη, τον Λευτέρη Μπούρο, τον Κωνσταντίνο Κέλλη, τον Γιώργο Γιώτσα, τον Βαγγέλη Γιαννίση, τον Δημήτρη Σίμο, την Χρυσάνθη Καλαφάτη, την Χριστίνα Νάκου, την Άννα Σπανογιώργου, την Καλλιόπη Βελόνια.   

    Τι είναι αυτό που μας έλκει στο χώρο του φανταστικού ενώ γνωρίζουμε την αλήθεια, πως αυτό που διαβάζουμε δεν αποτελεί πάρα αποκύημα της φαντασίας του δημιουργού; Ίσως για να μετρήσουμε τα όριά της;

    Κ.Κ. Αυτό που ελκύει εμένα στη χώρα της Φαντασίας και στον τρόμο είναι πιστεύω το ίδιο που ελκύει όλους μας. Η δίψα για το άγνωστο. Τον αρχέγονο φόβο μας ως παιδιά για το σκοτεινό δωμάτιο η για το τι κρύβεται κάτω από το κρεβάτι μας.

    Μπορεί τελικά η αλήθεια να μείνει κρυφή; Μπορεί ένα μυστικό να μείνει για πάντα κρυμμένο;

    Κ.Κ. Όχι, η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει κρυφή για πάντα, κάποια στιγμή θα αναδυθεί από τον πάτο της θάλασσας για να αποκαλύψει τα μυστικά της.

    Έχει όρια η φαντασία, η λογοτεχνία;

    Κ.Κ. Δε νομίζω ότι μπορούν να μπουν όρια στη φαντασία και στη λογοτεχνία.

    Εκφραζόμαστε ελεύθερα ως λαός; Κυριαρχούν τα στερεότυπα; Πόσο εύκολο θεωρείτε πως είναι να εκφράζεται ελεύθερα κάποιος;

    Κ.Κ. Ως λαός θεωρώ πως ανέκαθεν εκφραζόμασταν ελεύθερα, γι’ αυτό άλλωστε σε αυτόν το τόπο γεννήθηκε η δημοκρατία. Δυστυχώς, τα στερεότυπα συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν όσο κάποιοι δεν θέλουν να δουν πέρα από τα στενά όρια του μυαλού τους. Το αν είναι η όχι εύκολο να εκφράζεται κάποιος ελεύθερα νομίζω ότι είναι στη φύση του καθένα από εμάς. Προσωπικά, μόνο ελεύθερα μπορώ να εκφράζομαι.

    Έχουμε λόγο τελικά στο μέλλον μας; Τι το καθορίζει; Οι συνθήκες; Οι αποφάσεις; Ή κάτι άλλο ανώτερο;

    Κ.Κ. Μόνο εμείς μπορούμε να φτιάξουμε το μέλλον μας. Αυτό το καθορίζει η διαύγεια της σκέψης μας. Ο σεβασμός προς όλες τις μορφές ζωής και του περιβάλλοντός μας. Τις συνθήκες πάλι εμείς τις φτιάχνουμε, γι’ αυτό έχουμε καταντήσει έτσι. Έχουμε καταστρέψει ό,τι πιο ωραίο μας δόθηκε, την ίδια την πλάση. Και συνεχίζουμε να την καταστρέφουμε καθημερινά. Προφανώς οι αποφάσεις που παίρνουμε για χιλιάδες χρόνια είναι οι χειρότερες.

    Τι είναι λογοτεχνία; Πρέπει η λογοτεχνία να αμφιβάλλει;

    Κ.Κ. Η λογοτεχνία είναι το μέσο αυτό που μας βοηθά να σκεφτόμαστε, να μαθαίνουμε, να χαιρόμαστε, να αγαπάμε. Η λογοτεχνία δεν αμφιβάλλει, και δεν πρέπει.

    Τι ετοιμάζετε για το μέλλον;

     Κ.Κ. Κοντά στο Πάσχα θα βγει το νέο μου μυθιστόρημα τρόμου, αυτή τη φορά με τίτλο “ΣΚΙΣΜΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ”  από τις εκδόσεις Δυάς. Στα επόμενα σχέδιά μου είναι ένα μυθιστόρημα με αστυνομική πλοκή που έχω έτοιμο και μια συλλογή διηγημάτων φαντασίας και τρόμου. Φυσικά στα σχέδιά μου τα μελλοντικά έχω την επανέκδοση του πρώτου μου μυθιστορήματος την “ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ” με την Δυάς, μιας και το βιβλίο δεν υπάρχει πια αφού ο πρώτος μου εκδοτικός οι ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ έχουν κλείσει.  

    Συνέντευξη – Κατερίνα Κοφινά

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση