Πέμπτη, 20 Ιουνίου, 2024
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Λάμπρος Αναγνωστόπουλος

    Συνέντευξη – Λάμπρος Αναγνωστόπουλος

    -

    Στη σημερινή συνέντευξη, οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούν τον εξαίρετο δημοσιογράφο, συγγραφέα και ποιητή Λάμπρο Αναγνωστόπουλο, με αφορμή τη νέα ποιητική συλλογή του, «Θραψίμι». Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα. Ο Λάμπρος Αναγνωστόπουλος χρησιμοποιεί την ποίηση για να εκφράσει σκέψεις και απωθημένα, μετατρέποντας την προσωπική και συλλογική εμπειρία σε κάτι οικουμενικό. Η ποίηση γίνεται μέσο για την εξερεύνηση της κοινωνικής ανατομίας και των βαθιά ανθρώπινων συναισθημάτων μέσα από την καθημερινότητα.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Κύριε Αναγνωστόπουλε, σας ευχαριστώ για τον χρόνο που μας διαθέσατε για να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας. Στη διαδικασία δημιουργίας της ποιητικής συλλογής «Θραψίμι», ποιες ήταν οι βασικές ιδέες ή εμπειρίες που σας οδήγησαν να εξερευνήσετε την κοινωνική ανατομία μέσα από την ποίηση;

    Απ: Θραψίμι λέγεται το χωριό μου, στην Καρδίτσα. Είναι μετά τον Κέδρο. Ουσιαστικά από εκεί είναι εμπνευσμένη και όλη η συλλογή. Πέρασα όλα τα καλοκαίρια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας στα δυο μου χωριά στην Καρδίτσα (το δεύτερο είναι ο Άγιος Ακάκιος) και κουβαλάω μέσα μου έντονες μνήμες από εκείνες τις περιόδους. Εικόνες από τη γιαγιά και τον παππού, από το σπίτι και τους ανθρώπους. Πολλές φορές νοσταλγώ εκείνη την εποχή. Πλέον δεν υπάρχει σ’ αυτή τη μορφή ούτε το ένα χωριό ούτε το άλλο. Στο «Θραψίμι» ωστόσο ενυπάρχουν και ποιήματα τα οποία αναφέρονται και στην επόμενη φάση της ζωής, την ενήλικη. Σκέψεις και στίχοι με όλους τους προβληματισμούς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος, για πολλούς είναι δύσκολος ο βίος μας στις πόλεις σήμερα. Όλα αυτά συμπλέουν στους στίχους του βιβλίου.

    Κατά τη συγγραφή της συλλογής «Θραψίμι», πώς αντιμετωπίσατε την πρόκληση του να κρατήσετε τη γλώσσα ρεαλιστική ενώ ταυτόχρονα να διατηρήσετε την ποιητική δύναμη των στίχων σας;

    Συνέντευξη - Λάμπρος Αναγνωστόπουλος
    Συνέντευξη – Λάμπρος Αναγνωστόπουλος

    Απ: Η επιρροή μου για να ασχοληθώ με αυτό το είδος γραφής είναι ο Καναδός ποιητής του 20ού αιώνα Άλντεν Νόουλαν. Ο πολυτιμότερος ίσως Καναδός ποιητής. Η ανάγνωση των ποιημάτων του με καθόρισε.

    Εκείνος γράφει σε γλώσσα απλή και ρεαλιστική, όπως επίσης και άλλοι ποιητές που διαβάζω αρκετά και μου αρέσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί επίσης ο Σωτήρης Παστάκας, που με έβαλε και στον δρόμο της ποίησης, οπότε θεωρώ ότι από τη στιγμή που έχω αυτά τα αναγνώσματα και τις επιρροές, μου βγήκε κάπως αυθόρμητα να γράψω κατ’ αυτόν τον τρόπο.

    Πιστεύω ότι πρωτίστως είμαστε αναγνώστες. Αν δεν διαβάζεις άλλωστε, δύσκολα μπορείς να γράψεις.

    Υπάρχει κάποιο ποίημα στη συλλογή που θεωρείτε καταλυτικό για την κατανόηση του συνολικού θεματικού πλαισίου της; Πώς αυτό το ποίημα συνδέεται με το κεντρικό μήνυμα της συλλογής;

    Απ: Θα έλεγα δυο ποιήματα. Το ένα είναι το ομώνυμο, δηλαδή το «Θραψίμι». Οι αναφορές στον πατέρα, στο αναμμένο τζάκι όπου παράλληλα ετοιμάζεται το φαγητό, στην Τρανιλάκα, που είναι χαρακτηριστική τοποθεσία του χωριού, δίνουν το στίγμα όλης της κατάστασης και της ατμόσφαιρας τότε. Και ένα δεύτερο είναι το «Τέσσερα». Είναι αναφορά στο αστικό Νο 4 που έπαιρνα για πολλά χρόνια στην πόλη, στη Λάρισα, για να πάω στις διάφορες δραστηριότητες, τόσο ως μαθητής όσο και αργότερα ως ενήλικας πια. Δίνει το στίγμα της κατάστασης και των εικόνων στην πόλη, αποτελούν τη μετάβαση επί της ουσίας από μια συγκεκριμένη κατάσταση στην ύπαιθρο σε μια άλλη αστική κατάσταση αυτά τα δυο ποιήματα.

    Πώς πιστεύετε ότι η ποιητική συλλογή «Θραψίμι» μπορεί να επηρεάσει τη σύγχρονη κοινωνία και τη συζήτηση γύρω από τα θέματα που αναλύετε;

    Απ: Η συλλογή είναι εμπνευσμένη από το Θραψίμι, το χωριό μου, όπως σας είπα. Αν κάτι με προβληματίζει αρκετά σήμερα, είναι η εγκατάλειψη των χωριών μας και της υπαίθρου. Σήμερα και στα δυο χωριά μου κατοικούν ελάχιστοι, ηλικιωμένοι κατά βάση άνθρωποι. Ακόμη έχω πολύ έντονες τις μνήμες και πολλές φορές νοσταλγώ τη ζωή εκεί, όμως κι εγώ δεν πηγαίνω συχνά πλέον. Βλέπετε, δεν υπάρχει και το σημείο αναφοράς στα συγκεκριμένα μέρη, που ήταν ο παππούς και η γιαγιά. Αλλά κάθε τέτοιος τόπος έχει τη δική του ιστορία. Από την άλλη, βρισκόμαστε στις πόλεις, έχουμε κάποιες ανέσεις, αλλά είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι; Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν μέσα από την καθημερινότητα, τις δουλειές, τις απαιτήσεις που μονίμως υπάρχουν, ζούμε στην πραγματικότητα την ίδια τη ζωή, την απολαμβάνουμε δηλαδή ή εντέλει μας απομυζά αυτό που λέμε καθημερινότητα.

    Μπορεί η δύναμη της λογοτεχνίας από μόνη της να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τα βιβλία και την ανάγνωση; Τι πιστεύετε;

    Απ: Η λογοτεχνία γενικότερα μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, με την έννοια ότι διαβάζοντας οδηγείσαι αυτόματα σε νέους δρόμους, νέα μονοπάτια και νέους κόσμους. Το ένα βιβλίο μπορεί να σου δώσει ένα ερέθισμα για ένα επόμενο. Πιστεύω ότι όσο περισσότερο διαβάζει κάποιος, τόσο περισσότερο εξελίσσει την κριτική του ικανότητα και οξύνει τον νου του. Έχουμε εκδοτικούς που κάνουν εξαιρετική δουλειά, με ελληνικές και ξένες εκδόσεις. Οπότε ο δρόμος είναι ανοιχτός.

    Ποια είναι τα επόμενα βήματα για εσάς ως συγγραφέα; Υπάρχουν νέα έργα στον ορίζοντα που σχεδιάζετε να εξερευνήσετε στο μέλλον;

    Απ: Έχω εκδώσει δυο βιβλία από το «Γράφημα», τις «Ιστορίες βυσσινί τρέλας» και το «Θραψίμι». Τον τελευταίο καιρό γράφω πολύ αλλά μόνο δημοσιογραφικά κείμενα, δηλαδή στο πλαίσιο της δουλειάς μου. Ποιος ξέρει, στο μέλλον μπορεί να προκύψει κάτι. Για την ώρα θα συνεχίσω να διαβάζω και να παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στη λογοτεχνία ως αναγνώστης.

     Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ