Συνέντευξη με τον Μανώλη Σιμιτσάκη

Ρωτάει η Βασιλική Μπούζα

Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μανώλη Σιμιτσάκη. Ας την γνωρίσουμε.

Συνέντευξη

Κύριε Μανώλη Σιμιτσάκη θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο site μας και να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο που αφιερώνετε ώστε να διεκπεραιωθεί η συνέντευξη.

Τι είναι η συγγραφή  για εσάς και από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;

M.Σ: Εγώ ευχαριστώ εσάς, τους Θεματοφύλακες, για την πρόσκλησή σας και σας συγχαίρω για τη στήριξή σας στη λογοτεχνία.

Σιμιτσάκης ΜανώληςΕάν με ρωτούσες πριν από μερικά χρόνια θα σου έλεγα πως η συγγραφή είναι για μένα μια τελετουργία, μια ανεξήγητη επιθυμία των ιστοριών που γεννά η φαντασία μου να βγουν προς τα έξω. Πλέον όμως δεν είναι μόνο αυτό. Στην προσπάθειά μου να εξελιχθώ, όπως οφείλει ο καθένας σε όποιο στάδιο κι αν βρίσκεται και με ό,τι κι αν καταπιάνεται, βρέθηκα αντιμέτωπος με έναν Μανώλη γεμάτο απαιτήσεις, αλλά και μεγαλύτερα όνειρα. Έχοντας έως τώρα ανακαλύψει τουλάχιστον δύο «Μανώληδες» που τους γεμίζει ο όρος «βιβλίο», όποια κι αν είναι τα στάδιά του μέχρι την έκδοση, μπορώ να πω πως η συγγραφή ταΐζει ένα μεγάλο κομμάτι του είναι μου, ώστε να καταφέρει να ανακαλύψει ό,τι άλλο το αποτελεί. Και αυτή είναι συνήθως και η έμπνευσή μου. Η εξερεύνηση του αγνώστου. Όταν ανακαλύψω κάτι καινούργιο που αξίζει, τότε θα κάνω την προσπάθεια να το μεταδώσω όπως το βρήκα.

Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς ώστε να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες όχι μόνο ως συγγραφέα αλλά κι  ως προσωπικότητα;

Μ.Σ: Μπορώ να ζήσω όσα περιέγραψα στην προηγούμενη απάντηση, σε ένα σπίτι πάνω στο βουνό με θέα, παρέα με την αγαπημένη μου και το φλάουτό μου, δίχως τις ευθύνες που κουβαλώ τώρα ως διαχειριστής Πληροφοριακών Συστημάτων και τη βαβούρα της Αθήνας; Μπορώ να έχω περισσότερη έμπνευση και να προσφέρω περισσότερα σε περισσότερους; Μπορώ να γνωρίζω όποτε το επιθυμώ νέα μέρη και νέους ανθρώπους; Νέες ιστορίες;

Από την άλλη πλευρά και έως τώρα, δεν έχω αφήσει τίποτε να πέσει κάτω και ασχολούμαι με οτιδήποτε με συγκινεί, με πολλά ταυτόχρονα, προσπαθώντας να αγνοήσω την ανεπάρκεια του χρόνου. Πολλές φορές δεν κοιμάμαι για να προλάβω όσα πρέπει, να διασκεδάσω και να δημιουργήσω. Μέχρι να βρεθεί το σπίτι στο βουνό, αυτό θα κάνω. Ξέρω ότι μπορώ να καταφέρω οτιδήποτε θελήσω. Ο καθένας μας μπορεί.

Αυτό είναι στο βάθος ο Μανώλης.

«Κι ο θάνατος το τέλος δεν είναι». Χαρακτηριστικό «moto» της τριλογίας «Το Δέντρο του Άραυ». Τι κρύβεται πίσω από αυτή την φράση; Μήπως μια ολόκληρη ιστορία για την δημιουργία της σειράς;

Μ.Σ: Ακριβώς αυτό. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέλος σε όποια δημιουργία. Είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα και αυτό ακριβώς πρεσβεύουν τα τρία βιβλία. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος, είναι απλώς ένα νέο ξεκίνημα που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκμεταλλεύομαι την άγνωστη για όλους πτυχή του και την πλάθω όπως θέλω εγώ, ώστε να δημιουργήσω μια εντελώς νέα αντίληψη και κοσμογονία που θα στηρίξουν όσα θέλω να μεταφέρω. Ας δούμε πόσο ανοιχτοί ή πόσο κλειστοί είμαστε ως άνθρωποι, κι ας ορίσουμε το τέλος αρχή.

Δεδομένο ότι το σύμβολο του δέντρου έχει μυσταγωγική παρουσία στις αρχαίες λαϊκές δοξασίες του κόσμου,  τι  θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει το δέντρο του ΆραΫ  στην πραγματική ζωή;

Μ.Σ: Τίποτε περισσότερο από το να μην ξεχνούμε πως, ναι μεν ο κάθε ένας μας είναι μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά όλοι ανήκουμε σε έναν παγκόσμιο οργανισμό που πρέπει να του φερόμαστε με σεβασμό. Όσο μακριά και να βρισκόμαστε από τη ρίζα, τον κορμό, είμαστε ένα χρήσιμο κομμάτι στην εξέλιξη. Αλληλεγγύη και σεβασμός λοιπόν, προς όλες τις κατευθύνσεις.

Κεντρικός άξονας των δυο βιβλίων είναι το «Συναίσθημα» και η «Πίστη». Κίνητρα που ωθούν τους πρωταγωνιστές να προβούν σε υπεράνθρωπες ενέργειες. Δεν θα κρύψω πως στο πρώτο βιβλίο προβληματίστηκα για την λεπτομερή παρουσίαση της σχέσης μεταξύ  των ορολογιών «φανατισμένου» και «θρησκόληπτου» ενάντια στον όρο του πραγματικού «πιστού» στο πρόσωπο της Μαρίας και της μητέρας της. Τι θα θέλατε να πετύχετε με αυτό μιας κι είναι αξιοζήλευτος ο τρόπος που δομείτε τους μαγικούς κόσμους σας;

Μ.Σ: Να είμαστε σε θέση να σμιλεύσουμε τα δικά μας πιστεύω. Τις δικές μας απόψεις και να εξερευνούμε οτιδήποτε, όσο δεδομένο και αν θεωρούμε πως είναι. Να πετάξουμε από πάνω μας τις ταμπέλες και να αποκτήσουμε τη δική μας ταυτότητα, γιατί αυτόματα μέσω αυτής της ενέργειας αποκτούμε καθαρότερη συνείδηση. Καθαρότερη συνείδηση ισούται με σωστότερη κρίση και κατ’ εξέλιξη, έχουμε καλύτερους ανθρώπους. Υγιέστερο δέντρο, υγιέστερο παγκόσμιο οργανισμό.

Θα έλεγα πως στο πρώτο βιβλίο – Συναίσθημα – περισσότερο ρόλο παίζει το συναίσθημα ώστε να έρθει στην επιφάνεια η έννοια της Πίστης, χτίζεται διακριτικά και το αφήνω επιτηδευμένα στην άκρη. Στο δεύτερο βιβλίο – Πίστη – ξεκαθαρίζεται πόσο σημαντικό στοιχείο είναι για τον κάθε άνθρωπο, τι είναι ακριβώς η Πίστη, αλλά και πώς μπορεί κάποιος να εκμεταλλευθεί αυτήν την έννοια ώστε να εξαπατήσει τις μάζες στο όνομα οποιουδήποτε θεού.

Μέσα στο έργο σας αναλύετε την κοσμογραφία του υποχθόνιου κόσμου. Βραχώδεις σπηλιές, μυθικοί ποταμοί, εντυπωσιακά οχυρά, καστροπολιτείες, μπουντρούμια. Προεβήκατε σε έρευνα για την σκιαγράφηση του υποβάθρου αλλά και την διοικητική / ταξιαρχική διάταξη των κατοίκων του Σέρετον;

Μ.Σ: Πρώτον, θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως όλα όσα περιγράφονται ως τοποθεσίες, τα ονόματά τους, η γεωμορφολογία του κόσμου, είναι αλληγορικά και κομμάτι ενός μεγαλύτερου συστήματος που μόνο έτσι θα μπορούσαν να εξελιχθούν βάσει των αιτιών δημιουργίας τους.

Έρευνα υπήρξε μόνο στην κατασκευαστική πλευρά της θρησκόληπτης κοινωνίας του Σέρετον. Πόσο άρτια και πολύπλοκα θα μπορούσαν να είναι τα οικοδομήματά τους με τις πρώτες ύλες και τον χρόνο που διέθεταν; Δεν ήταν καθόλου εύκολο και γι αυτό παρουσιάζονται οι κακοτεχνίες και οι δυσμορφίες. Αλληγορικά και τελικά καταλήγουμε σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, κι ας ήταν μασκαρεμένη ως ουτοπία.

Ο Νταμιάνο είναι ένας μοχθηρός χαρακτήρας με δίψα για απόλυτη εξουσία και κυριαρχία. Ο Ιχώρ ένα πληγωμένο τρομακτικό πλάσμα. Οργή και θυμός χαρακτηρίζει τους δυο χαρακτήρες. Οι ενοχές, και τα λάθη μας χαράζονται στο κορμί μας ως αντίκρισμα των πράξεων μας; Μήπως τα φαινόμενα απατούν; Πώς μπορεί να «παρερμηνευτεί» η διάκριση του «καλού» από τον «κακό» στα μάτια των ανθρώπων μέσω της εμφάνισης είτε της χειραγώγησης;

Μ.Σ: Ο κάθε ένας μας συνήθως θέλει να ανήκει κάπου και κρίνει βάσει των θέλω του τι είναι λάθος και τι είναι σωστό. Θεωρώ πως δεν υπάρχουν αντικειμενικά αυτές οι έννοιες και για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι πολύ εύκολο να τις φέρει κανείς τούμπα με την κατάλληλη Σιμιτσάκης Μανώληςμεταμφίεση. Απλώς λοιπόν διακρίνεις τι θέλει η μάζα, βρίσκεις ένα θύμα που να ταιριάζει στο σενάριο που θες να στήσεις και το παρουσιάζεις ως «το κακό». Εάν αυτό το κάτι έχει και μια τρανταχτή διαφορά από το σύνολο, ακόμη καλύτερα.

Έτσι συνέβη και μεταξύ του Ιχώρ και του Νταμιάνο. Αν και ο Ιχώρ δεν ενδιαφέρεται για τη φήμη που διαδίδεται και άλλοι είναι οι σκοποί του, δεν αργούν να αποκαλυφθούν τα φαντάσματα του παρελθόντος και των δύο. Γιατί ό,τι κουβαλάμε, είτε ενοχές είτε άστοχες επιλογές, θα βγει τη στιγμή που τα χρειαζόμαστε. Είναι η δύναμή μας πολλές φορές και το πάθος για τη ζωή, ειδικά μέσα στον θάνατο, τεράστιο. Κανείς τους δεν είναι λάθος. Και οι δύο τους αυτό κυνηγούν. Και η σύγκρουσή τους είναι μία από τις κυριότερες αιτίες αυτής της ιστορίας.

Βλέπουμε ότι στο ανθρωποκυνηγητό της συντροφιάς του Γιώργου και της Μαρίας  ενάντια στο στρατό του Νταμιάνο, θριαμβεύει η «αποφασιστικότητα», η «αγάπη» και η «αυτοθυσία»; Είναι αξίες που πρέπει να καθορίζουν τη ζωή μας;

Μ.Σ: Όχι, δεν νομίζω. Εξαρτάται από το τι θέλει ο καθένας να πετύχει στη ζωή του. Αποφασιστικότητα… αλίμονο αν θες να αλλάξεις μια κατάσταση και δεν δρας άμεσα. Αυτή είναι μια έννοια που σίγουρα δρα θετικά σε κάθε περίπτωση. Αλλά η αγάπη και  η αυτοθυσία δεν είναι για όλους. Λειτουργεί σωστά στο συγκεκριμένο σενάριο και για τους συγκεκριμένους χαρακτήρες, αλλά δεν είναι πάντα έτσι.

Η αγάπη π.χ. μπορεί σε πολλά σημεία να αποδειχτεί εγωιστική και να σε κάνει να πάρεις αποφάσεις που δεν είναι σωστές για το υπόλοιπο σύνολο. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι επιλογές μας δεν είναι αξιοκρατικές. Γονείς, που έχουν τη δύναμη να το κάνουν, θα επιλέξουν τα παιδιά τους ανάμεσα σε άλλα ως καταλληλότερα για μια «καλή» θέση. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με δύο ερωτευμένους ή φίλους, η προώθηση του συντρόφου/φίλου σε κάποιον τομέα που οι ικανότητες του δεν επαρκούν.

Αλλά άνθρωποι είμαστε, και τα κατανοούμε όλα αυτά. Σίγουρα είναι καλύτερα να αγαπάς από το να μισείς. Πρέπει όμως, για να γίνει σωστά, να γνωρίζεις τους λόγους που αγαπάς κάποιον και αν έχεις διαχωρίσει/ορίσει τα είδη της αγάπης. Αλλιώς είναι επικίνδυνη και με την τάση να μεταμορφωθεί σε αυτοθυσία.

Στο ταξίδι της ζωής μας συναντάμε πειρασμούς και επωμιζόμαστε τις ευθύνες των πράξεων μας. Υπερπηδούμε εμπόδια αλλά, αποζητούμε δικαιοσύνη και άλλοτε πολλές φορές θαμπωνόμαστε από την υλική τέρψη. Κάτι εύθραυστο, προσωρινό και ψευδαίσθηση μπρος τον επιθυμητό «Ονειρώδη» παράδεισο;

Μ.Σ: Ναι, είναι ψευδαίσθηση. Κανένας δεν θα σε δικαιώσει ή θα σε ανταμείψει, παρά μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός.

Δυστυχώς, ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που για να διατηρήσει τους κανόνες ηθικής και να μην είναι απολίτιστος, χρειάζεται μια επιβράβευση ή έναν μπαμπούλα. Επίσης δυστυχώς, όλο αυτό μεταφέρθηκε και στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Να υπάρχει δηλαδή κάποιος που θα σε επιβραβεύσει όταν κάνεις κάτι σωστά και βάσει των κανονισμών που αυτός ορίζει. Έτσι, τι έχουμε δημιουργήσει; Έναν υπάκουο άνθρωπο που αντλεί ευχαρίστηση μόνο από ό,τι του δίνουν, ενώ θα έπρεπε ο ίδιος να καταλαβαίνει τι είναι αυτό που τον ευχαριστεί και να αντλεί από εκεί τη δύναμή του. Ο παράδεισος είναι προσωπική υπόθεση του καθενός, δεν δύναται να υπάρχει ένας για όλους. Ο Διάολος βρίσκεται στον παράδεισό του.

Μάγοι, πολεμιστές, μυθικά τέρατα. Εκπληκτικές σκηνές μάχης. Ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε στους λάτρεις της φανταστικής λογοτεχνίας;

Μ.Σ: Αποφύγετέ τις. Μην γρονθοκοπείτε ή ξοδεύετε τα ξόρκια σας σε τσαμπουκάδες. Το μυαλό και ο διάλογος είναι δυνατότερα όπλα. Αλλά εάν είναι να μπλεχτείτε σε μια μάχη, κάντε το τουλάχιστον με στυλ.

Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο για την ολοκλήρωση του έργου σας;

Μ.Σ: Ο χρόνος. Πάντοτε αυτός δεν είναι ο μεγαλύτερος μας εχθρός; Αλλά μας φοβάται και αυτός, γιατί τον παρατηρώ και βιάζεται πολύ.

Ποιες οι αντιδράσεις του αναγνωστικού κοινού; Τι θα θέλετε να πείτε στους αναγνώστες;

Μ.Σ: Ποικίλουν. Έχω δει τα πάντα, εκτός από απαξίωση. Το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνομαι έχει τις πιο γοητευτικές προς εμένα αντιδράσεις. Δέχομαι πολύ συχνά κριτικές και ενθουσιασμό που δεν περίμενα ότι θα έχω ποτέ. Πολλές φορές τα δέχομαι και από αναγνώστες που δεν είναι το είδος τους. Ήλπιζα για όλα αυτά όταν έγραφα τα βιβλία, αλλά δεν ήξερα εάν θα τα καταφέρω. Όλοι όμως, όσο κι αν τους άρεσαν ή δεν τους άρεσαν έως τώρα τα βιβλία, έχουν να πουν πως είναι κάτι φρέσκο και πολύ πρωτότυπο ως θέμα. Πως δεν έχουν διαβάσει ποτέ κάτι ανάλογο. Και αυτό είναι η μεγαλύτερή μου ανταμοιβή. Όλα τα υπόλοιπα, είτε θετικά είτε αρνητικά, είναι κολοκυθόπιτες.

Ετοιμάζετε κάτι νέο στα σκαριά, κύριε Μανώλη Σιμιτσάκη;

Μ.Σ: Ετοιμάζω κάτι καινούργιο, αλλά δεν θα πω απολύτως τίποτε για αυτό. Δεν κινείται στο πλαίσιο του φανταστικού όπως το γνωρίζετε, αλλά και πάλι εξετάζει τον άνθρωπο.

Επίσης, μόλις ολοκληρωθεί αυτό, θα συνεχίσω μια άλλη δουλειά που έχω αφήσει στη μέση λόγω ανεπαρκούς έρευνας. Χρειάζομαι στοιχεία και αρκετή μελέτη σε πολύπλοκα βιολογικά θέματα ώστε να συνεχίσω. Είναι λίγο «extreme» και αυτή και δεν μπορώ να πω πολλά.

Έχουμε όμως και αρκετές δουλειές μέσα στις οποίες θα βρίσκεται το όνομά μου, και όχι μόνο ως συγγραφέας.

Έχουμε την έκδοση του τρίτου βιβλίου της τριλογίας – φαντασία –  μέσα στις αρχές του 2018. Είναι έτοιμο και απλώς περιμένουμε τη σωστή στιγμή.

Θα εκδοθεί επίσης ένα αλληγορικό διήγημα στη συλλογή των διακριθέντων ιστοριών του λογοτεχνικού διαγωνισμού στον οποίο ήμουν ένας εκ των τριών κριτών. Το θέμα ήταν  «επιστροφή στο πατρικό σπίτι», και είναι πολύ πιο απαιτητικό από ό,τι φαίνεται.

Τέλος, σε λίγες ημέρες εκδίδεται το πρώτο βιβλίο μιας νέας σειράς φαντασίας, το οποίο επιμελήθηκα και θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον εκδοτικό οίκο Λυκόφως για τη συνεργασία μας και σε αυτό το επίπεδο, αλλά και τη συγγραφέα για το ταξίδι που μου χάρισε. Και επειδή έχω ήδη διαβάσει το δεύτερο βιβλίο της σειράς και προχωράμε και για όλα τα υπόλοιπα, θα σας πω απλώς ότι θα δείτε πάρα πολλά καλά από αυτήν.

Ποια κατά την γνώμη σας είναι τα  συστατικά που καθορίζουν την επιτυχία  ενός βιβλίου; Τι θα συμβουλεύατε τους νέους συγγραφείς που κάνουν τα πρώτα τους δειλά βήματα;

Μ.Σ: Εξαρτάται πώς ορίζει κανείς την επιτυχία. Θες εμφάνιση; Θες γεύση; Θες να χορτάσεις όσους περισσότερους μπορείς; Θες να τους φυτέψεις μια ιδέα; Εξαρτάται.

Σε κάθε περίπτωση, ας είστε ο εαυτός σας και σίγουρα θα κερδίσετε. Α, ναι: Και να προσπαθείτε να γράφετε κάθε μέρα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο σας και φυσικά για το μαγικό ταξίδι που μας προσφέρατε με τόση αγάπη. Και να σας ευχηθώ από καρδιάς όλα τα  βιβλία σας να είναι καλοτάξιδο και πάντα έμπνευση σε όλους τους τομείς της ζωής σας και επιτυχίες.

Μ.Σ: Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας. Ελπίζω να φανώ τουλάχιστον το ίδιο άξιος σε ό,τι και αν σας παραδώσω.  Εύχομαι και σε εσάς επιτυχίες στο έργο σας.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Μανώλης Σιμιτσάκης

www.Aray.gr facebook goodreads

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here