Κυριακή, 5 Απριλίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Μαρία Λιβυκού

    Συνέντευξη – Μαρία Λιβυκού

    -

    Συνέντευξη –  Μαρία Λιβυκού

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε την εκπαιδευτικό και συγγραφέα Μαρία Λιβυκού, με αφορμή το βιβλίο της «Ισμήνη» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελκυστής.

    Ρωτάει η Χαρά Ξένου

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας, κυρία Λιβυκού. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Είστε εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Ηράκλειο, πτυχιούχος αγγλικής φιλολογίας. Τι σας παρακίνησε άραγε και ασχοληθήκατε με τη συγγραφή;

    Συνέντευξη –  Μαρία Λιβυκού

    Μ.Λ. Είναι φορές που κατακλύζεσαι από συναισθήματα στα οποία θέλεις να δώσεις φωνή για ν’ ακουστούν, αλλά αισθάνεσαι πως δεν θα βρουν τον σωστό αποδέκτη. Είναι συναισθήματα κι απόψεις για πράγματα και καταστάσεις που μας θυμώνουν, μας αγανακτούν, μας θλίβουν, αλλά και που μας κάνουν να χαιρόμαστε και να γελάμε ταυτόχρονα. Έρχεται λοιπόν κάποτε η στιγμή που ξεχειλίζεις με όλα αυτά τα συναισθήματα και τότε αισθάνεσαι πως το χαρτί είναι το σωστότερο μέσο για να τα εκφράσεις∙ ο καταλληλότερος αποδέκτης, ο οποίος υπομονετικά θα σε ακούσει και σιωπηλά θα σε παροτρύνει να γεμίσεις τις σελίδες του. Είμαι ένας άνθρωπος που με αγγίζουν βαθιά αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Αγανακτώ και θυμώνω με την απάθεια απέναντι στα δικαιώματα του ανθρώπου, απέναντι στη βία, την αδικία, την κακοποίηση του σωματικά πιο αδύναμου ανθρώπου, όπως είναι μια γυναίκα ή ένα παιδί. Η επιθυμία μου λοιπόν να εκφράσω αυτό που αισθάνεται βαθιά η ψυχή μου ήταν το βασικό μου κίνητρο για ν’ ασχοληθώ με τη συγγραφή.

    Ποια ήταν η αφορμή για να γεννηθεί αυτό το μυθιστόρημα; Βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα ή αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας;

    Μ.Λ. Η αφορμή γι’ αυτό το μυθιστόρημα ήταν το τραγικό νέο της αυτοκτονίας ενός πατέρα δύο παιδιών, το οποίο άκουσα τυχαία στο δελτίο ειδήσεων ένα βράδυ. Μου ήταν αδύνατον να διανοηθώ πως τα δυο του παιδιά δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν το βασικότερο κίνητρο αποτροπής της πράξης του αυτής και πώς ήταν δυνατόν να μη σκεφτεί τις τραγικές συνέπειες που αναπόφευκτα θ’ ακολουθούσαν στη μετέπειτα ζωή τους. Κάποιες απ’ αυτές τις συνέπειες θέλησα να περιγράψω στο μυθιστόρημα αυτό, του οποίου η ιδέα γεννήθηκε όντως από ένα πραγματικό γεγονός. Τα θέματα τώρα που προσπάθησα να θίξω μέσα από τη δύσκολη ζωή της ηρωίδας, θεωρώ πως βασίζονται σε πολλά πραγματικά γεγονότα που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας. Η Ισμήνη είναι πολλές γυναίκες μαζί, που όμως τις συνδέει ένα βασικό στοιχείο: η ψυχική δύναμη του να παλεύεις κόντρα στο κύμα αποφασισμένος πάση θυσία να βρεις στεριά∙ να φτάσεις στο τέρμα του δρόμου σου κι ας είναι γεμάτος αγκάθια.

    Τι νιώθετε όταν ολοκληρώνετε ένα βιβλίο σας και ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης που σας εκφράζει τα συναισθήματα που του γεννήθηκαν από την ανάγνωση του βιβλίου σας ;

    Συνέντευξη –  Μαρία Λιβυκού

    Μ.Λ. Όταν ολοκληρώνω ένα βιβλίο αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση και χαρά που μπόρεσα να φτάσω τους ήρωές μου μέχρι το τέλος και μέσα απ’ αυτούς να πω όλα όσα ήθελα να πω∙ να απελευθερώσω όλο το συναίσθημα που πολλές φορές νιώθω να με πνίγει και να έρθει η κάθαρση. Μελαγχολώ όμως ταυτόχρονα όταν έρχεται η στιγμή να γράψω τη λέξη «τέλος», γιατί τότε είμαι αναγκασμένη να τους αποχωριστώ κι αυτό είναι δύσκολο, αφού μαζί τους συμπορευόμουν για έναν περίπου χρόνο.

    Ο πρώτος αναγνώστης που μου εξέφρασε συναισθήματα και απόψεις για τα δύο βιβλία που έχω γράψει μέχρι τώρα, είναι η αγαπημένη φίλη και συνάδελφος Ζαχαρούλα Κοτζαβακάλη, η οποία είναι λάτρης του καλού βιβλίου και η οποία παρακολουθεί τη συγγραφική μου προσπάθεια από την αρχή.

    Διαβάστε την άποψή μας για την Ισμήνη

    Από τις παρουσιάσεις του βιβλίου που έχουν γίνει μέχρι στιγμής, ποιες είναι οι αντιδράσεις του αναγνωστικού κοινού;

    Μ.Λ. Μέχρι στιγμής έχω κάνει μία παρουσίαση εδώ στο Ηράκλειο, την οποία μου έκαναν τη μεγάλη τιμή να παρακολουθήσουν 125 άτομα. Η παρουσία τους εκεί ήταν για μένα η μεγαλύτερη ενθάρρυνση για να προχωρήσω στο επόμενο βήμα. Η συγκίνηση ήταν αμοιβαία και το χαμόγελο της ικανοποίησης υπήρχε στα πρόσωπα όλων μας στο τέλος εκείνης της όμορφης βραδιάς.

    Σ’ ένα συγγραφικό έργο θεωρείτε ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία συναισθήματος και λογικής; Και πότε για εσάς ένα βιβλίο είναι «φλύαρο»;

    Μ.Λ. Σαφώς και θεωρώ πως σ’ ένα βιβλίο πρέπει να υπάρχει ισορροπία συναισθήματος και λογικής, αν και πολλές φορές το πρώτο μπορεί να υπερισχύσει. Ένα βιβλίο τώρα θα μπορούσε να γίνει φλύαρο κατά τη γνώμη μου όταν περιέχει υπερβολικά πολύ διάλογο, κάτι που κατά τη γνώμη μου μπορεί να κουράσει τον αναγνώστη. Η περιγραφή των σκέψεων και των συναισθημάτων των ηρώων, απ’ την άλλη πλευρά, μπορεί να τον οδηγήσει στην ταύτισή του μ’ αυτούς και η ιστορία του βιβλίου να τον αγγίξει συναισθηματικά περισσότερο.

    Πιστεύετε ότι εμείς οι Έλληνες αγαπάμε το βιβλίο; Από την εμπειρία σας ως εκπαιδευτικός, ποια εκτιμάτε ότι είναι η σχέση των ανθρώπων και κυρίως των νέων με το έντυπο βιβλίο και πόσο το ίντερνετ έχει επηρεάσει αυτή τη σχέση;

    Συνέντευξη –  Μαρία Λιβυκού

    Μ.Λ. Η εξέλιξη της τεχνολογίας θεωρώ πως έχει βλάψει σ’ έναν αρκετά μεγάλο βαθμό το έντυπο βιβλίο. Θα ήθελα να πιστέψω πως η πλειοψηφία των Ελλήνων διαβάζουν στον ελεύθερο χρόνο τους, αλλά αυτό μάλλον είναι ένας ευσεβής πόθος δικός μου. Η οικονομική κρίση, οι αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά και η ευκολία που τους προσφέρει το πάτημα ενός κουμπιού στον προσωπικό τους υπολογιστή, έχουν κάνει την ανάγνωση ενός βιβλίου λιγότερο αγαπημένη δραστηριότητα απ’ ό,τι ήταν στο παρελθόν. Κρίνοντας από την εμπειρία μου ως εκπαιδευτικός, μπορώ να πω με σιγουριά πως η σχέση των νέων με το διάβασμα γενικότερα, είναι κακή. Οι έφηβοι πλέον κυκλοφορούν μ’ ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι, γεγονός που με θλίβει βαθιά, αφού τους στερεί απ’ όλα τα αυτονόητα πλεονεκτήματα της ανάγνωσης ενός έντυπου βιβλίου.

    Τι θα συμβουλεύατε όσους θέλουν να ασχοληθούν με το γράψιμο, και κυρίως νέους ανθρώπους που ξεκινούν με προσδοκίες μέσα σε μια δύσκολη πραγματικότητα;

    Μ.Λ.  Το γράψιμο από μόνο του είναι μια πλήρως ψυχοθεραπευτική δραστηριότητα που μόνο απόλαυση θα μπορούσε να προσφέρει στον κάθε συγγραφέα. Θα συμβούλευα λοιπόν τους νέους ανθρώπους να μην πτοούνται από το εμπορικό κομμάτι, το οποίο μπορεί όντως να είναι απογοητευτικό, κυρίως στα πρώτα τους βήματα, να επικεντρωθούν στο να γίνουν καλύτεροι μέρα με την ημέρα και να αρκούνται στην ευχαρίστηση που αυτή καθ’ αυτή η συγγραφή μπορεί να τους δώσει.

    Αυτή την περίοδο γράφετε κάτι νέο;

    Μ.Λ. Αυτή την περίοδο έχω τη χαρά να βαδίζω προς την ολοκλήρωση του τρίτου μου βιβλίου, με τον τίτλο «Αίμα Αδερφικό». Είναι κι αυτό ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, το οποίο πραγματεύεται τη σχέση πάθους που υπάρχει ανάμεσα στ’ αδέρφια και τον αέναο ανταγωνισμό που επίσης υπάρχει μεταξύ τους.

    Ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο που μας διαθέσατε. Σας εύχομαι υγεία και δημιουργική έμπνευση.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Πηγή εικόνων: Μαρία Λιβυκού

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here