Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου, 2022
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Μαρίνα Πλούμπη

    Συνέντευξη – Μαρίνα Πλούμπη

    -

    Στη σημερινή μας συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Μαρίνα Πλούμπη, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Η τελευταία γουλίτσα» από τις Εκδόσεις Sweet Serendipities. Ελάτε να τη γνωρίσουμε.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Καλησπέρα. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήταν όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα;

    Μ.Πλ.: Εγώ σας ευχαριστώ θερμά, είναι τιμή μου.

    Συνέντευξη - Μαρίνα Πλούμπη
    Συνέντευξη – Μαρίνα Πλούμπη

    Ναι, ήταν όνειρο ζωής. Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν «Η καλύβα του Μπάρμπα Θωμά» της Stowe Harriet-Beecher, δώρο γενεθλίων στο δημοτικό. Κλείνοντας το βιβλίο θυμάμαι πως ήμουν σοκαρισμένη, λέγοντας «Αυτό δηλαδή το έχει γράψει κάποιος;». Έπειτα ήταν «Το καπλάνι της βιτρίνας» και «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» της Άλκης Ζέη και «Το ψέμα» της Ζωρζ Σαρή, στη συνέχεια ακολούθησε μια πορεία του να διαβάζω σχεδόν τα πάντα, με τις περισσότερες φορές να αναρωτιέμαι «Μα τι έμπνευση».

    Έγραφα ιστορίες επηρεασμένη από τα αναγνώσματά μου, μα δεν μοιράστηκα με κανέναν άλλον το όνειρό μου αυτό. Μέχρι που σε μια αυθόρμητη στιγμή σε ένα βιβλιοπωλείο, αγγίζοντας βιβλία, ευχήθηκα πως ίσως κάποτε να δω και ένα δικό μου στα ράφια του. Ο σύζυγός μου που στεκόταν δίπλα μου φύλαξε αυτές τις λέξεις μου, και όταν αλλάξαμε τόπο διαμονής (συνεπώς ελεύθερος χρόνος, μιας και άφησα τη δουλειά μου), με ώθησε να κάνω το μεγάλο βήμα και να ακολουθήσω το όνειρό μου. Ευγνώμων γι’ αυτό. Έτσι σπούδασα Λογοτεχνική Γραφή στη σχολή της Tabula Rasa. Κατόπιν, όταν μετακόμισα πια στο εξωτερικό, το πληκτρολόγιο είχε πια γίνει η καθημερινότητά μου και οι ιστορίες διαδέχονταν η μια την άλλη πιο δομημένες από κάθε άλλη φορά.

    Το πρώτο σας βιβλίο «Η τελευταία γουλίτσα» αναφέρεται στον απογαλακτισμό. Μια σημαντική στιγμή για τη ζωή του παιδιού αλλά και της μητέρας. Ποια ήταν η αφορμή για να γεννηθεί το βιβλίο σας;

    Μ.Πλ.: Όταν επαναπατριστήκαμε επισκέφτηκα όποιο βιβλιοπωλείο έβρισκα στον δρόμο μου. Στο εξωτερικό δυστυχώς δεν βρίσκεις εύκολα ελληνικούς τίτλους. Ένιωθα λοιπόν τεράστια «πείνα» και ήμουν «αχόρταγη». Πολλές φορές έμενα για ώρες μέσα σε ένα βιβλιοπωλείο. Κάποια στιγμή αναζήτησα ένα παιδικό βιβλίο που να μιλάει για τον αποθηλασμό και έκπληκτη άκουσα τον βιβλιοπώλη να μου απαντάει πως δεν υπάρχει. Ήταν απόφαση στην κυριολεξία δευτερολέπτου. Όταν ο βιβλιοπώλης έβαζε τελεία στο δεν υπάρχει, εγώ νομίζω πως είχα ήδη πει «Θα το γράψω εγώ».

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Η τελευταία γουλίτσα

    Εκτός από την τρυφερή ιστορία που μας παρουσιάζετε στο βιβλίο σας, και η εικονογράφηση κουμπώνει απόλυτα με το κείμενο. Θέλετε να μας πείτε λίγα λόγια για τη συνεργασία σας με την εικονογράφο Ειρήνη Θάνου;

    Συνέντευξη - Μαρίνα Πλούμπη
    Συνέντευξη – Μαρίνα Πλούμπη

    Μ.Πλ.: Όταν έψαχνα εικονογράφο για την «Τελευταία γουλίτσα», είχα αποφασίσει πως η εικονογράφηση θα ήταν όσο μπορούσε πιο ρεαλιστική. Καθώς ο θηλασμός-αποθηλασμός είναι μια πολύ σημαντική περίοδος, ήθελα να απεικονίζει όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται τις «σκηνές» οι οποίες ουσιαστικά είναι η καθημερινότητα μιας μητέρας και ενός νηπίου που θηλάζει. Ξεφύλλισα πολλά παιδικά βιβλία μα καμία εικονογράφηση δεν μου «ταίριαζε» σε αυτό που είχα φανταστεί. Την Ειρήνη Θάνου τη «συνάντησα» τυχαία στο διαδίκτυο. Είδα δουλειά της και ήταν πάλι απόφαση δευτερολέπτου να πω πως αυτή είναι η εικονογράφος της «Τελευταίας γουλίτσας». Το γεγονός ότι η Ειρήνη είναι ζωγράφος διευκόλυνε, κατά τη γνώμη μου, να αποτυπώσει στο χαρτί τις σκέψεις μου όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν. Ταιριάξαμε απόλυτα οι δυο μας, αγάπησε τη γουλίτσα πολύ, σεβάστηκε το κείμενο και τις επιθυμίες μου. Με μεράκι, χιούμορ και μια ηρεμία μεταδοτική, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερη πρώτη συνεργασία.

    Το βιβλίο σας είναι άκρως τρυφερό και γλυκό. Εξίσου τρυφερός είναι και ο τίτλος του εκδοτικού οίκου. Πώς προέκυψε αυτός ο τίτλος και τι βιβλία φιλοδοξεί να εκδίδει;

    Μ.Πλ.: Sweet Serendipities. Και μόνο που το προφέρω χαμογελώ. Serendipity είναι από μόνη της μια υπέροχη για μένα λέξη. Η εννοιολογική της σημασία είναι μία αλληλουχία γεγονότων, μία τυχαία συγκυρία που έχει ένα ευτυχές αποτέλεσμα. Καταστάσεις στη ζωή μου, εμπειρίες, φιλίες, είναι αποτέλεσμα τυχαίων συγκυριών. Πιστεύω πως πολλοί θα το ενστερνιστούν αυτό. Η ζωή μας πολλές φορές παίρνει άλλους δρόμους από το προβλεπόμενο για εμάς, στρίβει σε στενά, κοντοστέκεται, γυρνάει μια κυκλική πλατεία 360 μοίρες μέχρι να αποφασίσει σε ποια έξοδο θα βγει, συναντά και άλλους συνοδοιπόρους, έτσι απλά, τυχαία. Ο πληθυντικός Serendipities είναι γιατί ακριβώς οι τυχαίες συγκυρίες της ζωής μου είναι πολλές. Και το Sweet που σημαίνει γλυκό είναι ακριβώς επειδή αυτές οι συγκυρίες στάζουν μέλι. Στον οίκο τούτο φιλοδοξώ να είναι υπό τη στέγη του βιβλία καμωμένα με αγάπη. Ό,τι καμώνεται με αγάπη, αγάπη συναντά.

    Πόσο εύκολος ή δύσκολος είναι για έναν νέο συγγραφέα ο δρόμος προς την έκδοση;

    Μ.Πλ.: Μου αρέσει να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Επομένως, θα πω αυτό που μου έλεγε η αγαπημένη μου καθηγήτρια και συγγραφέας Αντιγόνη Πόμμερ, «Όταν γράφεις κάτι με αγάπη θα βρει το δρόμο του». Θα προσθέσω το πάθος, την υπομονή, την επιμονή, τη συνέπεια και… τις τυχαίες συγκυρίες.

    Αυτή την περίοδο υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά και περιμένουν υπομονετικά να πάρουν σάρκα και οστά;

    Μ.Πλ.: Υπάρχουν κάποιοι που σπρώχνουν το συρτάρι επίμονα να ξεμυτίσουν μα δεν είναι ακόμα η ώρα τους, γιατί κάποιοι άλλοι έχουν ήδη πάρει σάρκα και οστά έτοιμοι να κάνουν την εμφάνισή τους.

    Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Μ.Πλ.: Θα ήθελα να μοιραστώ μια σκέψη μου και σας ευχαριστώ που μου δίνετε αυτό το βήμα. Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ σχολιασμούς αναφορικά με το είδος των βιβλίων που επιλέγει κάποιος να διαβάσει. Με στενοχωρεί κάπως αυτό, καθώς όσο σημαντικό είναι το τι διαβάζουμε, άλλο τόσο σημαντικό είναι ότι διαβάζουμε. Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο είναι ανάταση ψυχής, είναι η αγαλλίασή της, είναι η ανακούφισή της, είναι η ίασή της. Αν η ψυχή επιθυμεί να γελάσει, να κλάψει, να προβληματιστεί, να ξεχαστεί, να «ψαχτεί», είναι σημαντικό να αναζητήσει το κατάλληλο βιβλίο. Αν το βιβλίο πετύχει τον σκοπό του, τότε μιλάμε για ένα πολύ καλό βιβλίο, ακριβώς γιατί πέτυχε τον σκοπό του. Την ανάταση ψυχής.

    Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή δημιουργική συνέχεια.

    Συνέντευξη – Μαρίνα Πλούμπη

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ