Σάββατο, Αύγουστος 24, 2019
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Μάριος Δημητριάδης

    Συνέντευξη – Μάριος Δημητριάδης

    -

    Συνέντευξη – Μάριος Δημητριάδης 

    Ρωτάει ο Παντελής Μαυρομμάτης

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «Οι Μακάριοι».

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας, κύριε Δημητριάδη. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε.

    Καταρχάς συγχαρητήρια για το καινούριο σας βιβλίο «Οι Μακάριοι», είναι μια εξαιρετική ιστορία φαντασίας και τρόμου. Ποιο θα αναφέρατε ως βασικό προτέρημά του σε κάποιον που δεν το έχει διαβάσει;

    Μάριο Δημητριάδη
    Συνέντευξη – Μάριος Δημητριάδης

    Μ.Δ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Χαίρομαι πραγματικά που σας άρεσε και γέμισε ευχάριστα το χρόνο σας. Στους Μακάριους προσπάθησα να κάνω κάτι πρωτότυπο, χτίζοντας μια ιστορία τρόμου και μυστηρίου σε ένα μέρος στο οποίο συνηθίζεται να εξιστορούνται ευχάριστα πράγματα. Τα νησιά του Αιγαίου φέρνουν συνήθως στο μυαλό ήλιο, θάλασσα, καλοκαίρι και διακοπές. Εγώ, από την άλλη, έδωσα μια σκοτεινή πλευρά σε όλο αυτό, το οποίο με βοήθησε αρκετά να αναπτύξω την ιστορία μου.

    Αν προσθέσω και τη μυθολογία την οποία χρησιμοποίησα αρκετά, καθώς και την απομόνωση την οποία βιώνουν οι κάτοικοι των μικρών νησιών, έχουμε ένα συνδυασμό στοιχείων τα οποία θεωρώ ότι κάνουν την ιστορία πρωτότυπη. Ίσως όλο αυτό το πάντρεμα, να είναι το προτέρημα του βιβλίου.

    Οι περιγραφές του νησιού Μακάρια είναι ιδιαίτερα αναλυτικές και πολύ ρεαλιστικές. Είχατε στο μυαλό σας κάποιο συγκεκριμένο νησί, από το οποίο ενδεχομένως έχετε περάσει ή διαμείνει για κάποιο διάστημα, όταν γράφατε το βιβλίο;

    Μ.Δ. Το νησί έχει στοιχεία από πολλά κυκλαδίτικα νησιά που πήγα, αλλά κυρίως βασίζεται στη Φολέγανδρο και τη Σίκινο. Λίγο περισσότερο στη Σίκινο. Πολλά από τα σημεία της Μακάριας βέβαια έχουν να κάνουν με άσχετα μέρη, και κάποια απ’ αυτά τα έβγαλα εντελώς από το μυαλό μου. Αν πάτε ποτέ πάντως συγκεκριμένα στη Σίκινο, θα νιώσετε λίγη από την αύρα του βιβλίου. Πολλά από τα μέρη εκεί με επηρέασαν αρκετά και δεν μπορούσα να μην τα βάλω στο βιβλίο.

    Κατά την ανάγνωση του βιβλίου σας διακρίνονται, άμεσα ή έμμεσα, αναφορές στον τεράστιο H.P. Lovecraft και το έργο του, οι οποίες δένουν υπέροχα με την πλοκή. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είχατε κάποιες επιρροές από κάποιους συγγραφείς αντίστοιχης θεματολογίας, Έλληνες ή ξένους, κατά τη συγγραφή του βιβλίου σας;

    Μ.Δ. Η επιρροή από τον H.P. Lovecraft είχε να κάνει κυρίως με την ιδέα των αρχαίων θεών και τον απόκοσμο φόβο που προκαλεί όλο αυτό. Εγώ προτίμησα βέβαια να χρησιμοποιήσω τη δική μας μυθολογία –η οποία είναι τεράστια και έχει πάρα πολλά για να καταπιαστείς – και να μη μείνω στη μυθολογία Κθούλου. Όσο για την επιρροή από άλλους συγγραφείς, δεν μπορώ να πω ότι δεν επηρεάστηκα από τον Stephen King, μιας και είναι αυτός που έχω διαβάσει περισσότερο. Σίγουρα όμως με επηρέασαν κι άλλοι. Το κατά πόσο, θα το κρίνουν οι αναγνώστες.

    Οι κάτοικοι των νησιών συχνά κρατάνε μυστικά τα οποία γνωρίζουν και συζητούν μόνο μεταξύ τους. Λίγο πολύ αυτό βγαίνει προς τα έξω από το βιβλίο σας, ενώ σχετική αναφορά έχει κάνει και ο Stephen King, στο βιβλίο του Storm of the Century (1999). Θεωρείτε ότι αυτή η θεωρία ισχύει γενικά;

    Μ.Δ. Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το έχω διαβάσει αλλά πιστεύω ότι η θεωρία αυτή ισχύει. Τα μικρά μέρη – πόσω μάλλον τα νησιά που είναι απομονωμένα – διατηρούν αυτή τη μυστικοπάθεια προς τα άτομα που είναι εκτός του χώρου τους. Πολλά μυστικά συνήθως κρύβονται εκεί, και αυτό ακριβώς είναι ένα από τα πράγματα που ήθελα να θίξω στους Μακάριους.

    Πολλές φορές η συγγραφή ενός βιβλίου ξεκινάει από κάποια εμπειρία ή ένα ερέθισμα του συγγραφέα. Είχατε κάτι αντίστοιχο όταν ξεκινούσατε να γράφετε τους Μακάριους;

    Μ.Δ. Ξεκινώντας να μελετάω την ιδέα των Μακάριων ήθελα να γράψω για ένα απομονωμένο μέρος όπου οι κάτοικοι είναι παράξενοι και κρύβουν πράγματα. Στη συνέχεια, ήθελα αυτό το μέρος να είναι νησί, αφενός γιατί δημιουργεί μια απομόνωση και αφετέρου γιατί έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα νησιά. Τα ταξίδια που έκανα στις Κυκλάδες ήταν το κύριο ερέθισμα ουσιαστικά, για να αρχίσω να γράφω τους Μακάριους.

    Συνέντευξη - Μάριος Δημητριάδης
    Συνέντευξη – Μάριος Δημητριάδης

    Από ένα σημείο του βιβλίου και έπειτα, ο αναγνώστης μπαίνει στην πολύ ευχάριστη θέση να αναρωτιέται τι θα γινόταν αν… Προσωπικά αναρωτήθηκα ποια θα ήταν η συνέχεια της ιστορίας αν ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο Αλέξανδρος, μοίραζε τελικά στα παιδιά στο σχολείο τα βιβλία των θρησκευτικών. Θα αλλάζατε κάτι στη ροή της ιστορίας αν σας δινόταν αυτή η δυνατότητα;

    Μ.Δ. Πολλά θα μπορούσαν να αλλάξουν αν ο ήρωας και τα άλλα πρόσωπα του νησιού έκαναν διαφορετικά πράγματα, και αναπόφευκτα μπαίνεις σε σκέψεις σχετικά με αυτό. Δε νομίζω όμως ότι θα άλλαζα κάτι, μιας και η ροή της ιστορίας με καλύπτει απόλυτα, δίνοντας την αγωνία και την περιέργεια στον αναγνώστη να δει τι θα γίνει παρακάτω. Αν έπαιρναν πάντως τελικά τα παιδιά τα βιβλία των θρησκευτικών, ίσως τα πράγματα να κλιμακώνονταν λίγο απότομα και το βιβλίο να ήταν εν τέλει μονάχα 100 σελίδες. Και δε νομίζω ότι θα θέλαμε κάτι τέτοιο, ε;

    Οι σκηνές του βιβλίου που αποτυπώνονται στη μνήμη του αναγνώστη ως κάτι το εντυπωσιακό είναι κατά την προσωπική μου άποψη αρκετές, καθώς οι εναλλαγές καταστάσεων και συναισθημάτων είναι συχνές και γίνονται με εξαιρετικά ομαλό τρόπο. Ποια σκηνή του βιβλίου θα ξεχωρίζατε και γιατί;

    Μ.Δ. Χαίρομαι που το βλέπετε έτσι και σας ευχαριστώ πολύ. Λίγο δύσκολο να διαλέξω την αγαπημένη μου σκηνή καθώς έχω «ζήσει» αρκετές από αυτές μαζί με τον Αλέξανδρο, προκειμένου να τις αποτυπώσω όσο γίνεται καλύτερα και πιο πειστικά. Θα έλεγα απλά ότι μια από τις αγαπημένες μου σκηνές, τώρα που το σκέφτομαι, είναι το σημείο που πηγαίνει για πρώτη φορά στη Λήθη, όπου χάνεται στο νησί και στη συνέχεια γίνονται όλα εκείνα τα παράξενα – μην πω κάτι παραπάνω και το χαλάσω σε αυτούς που δεν το διάβασαν.

    Σας ευχαριστούμε πολύ για αυτή τη συνέντευξη και σας ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδοι οι Μακάριοι, καθώς και κάθε επιτυχία στο μέλλον!

    Απάντηση