Κυριακή, 9 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη με τη Μυρτώ Μαραγκού

    Συνέντευξη με τη Μυρτώ Μαραγκού

    -

    Συνέντευξη με τη Μυρτώ Μαραγκού

    Ρωτάει η Νάντια Κίσκα

    Για σήμερα, οι Θεματοφύλακες κυνήγησαν τη συγγραφέα Μυρτώ Μαραγκού. Ας τη γνωρίσουμε καλύτερα!

    Συνέντευξη

    Ο «κυνηγός» δεν είναι μια συμβατική ιστορία. Εγώ εάν θα έπρεπε να το κατηγοριοποιήσω, θα το έβαζα στα βιβλία αυτογνωσίας. Εσείς σε ποια κατηγορία θα κατατάσσατε το βιβλίο σας;

    Μ.Μ.: Ο «Κυνηγός» έχει πολλά στοιχεία. Φαντασίας, ψυχολογίας, φιλοσοφίας, αυτογνωσίας…  Λόγω αυτών των στοιχείων, δεν θα έβαζα το βιβλίο μου σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία. Εξάλλου, αυτό που με εκπλήσσει και με συναρπάζει από την κυκλοφορία του μέχρι και σήμερα είναι το γεγονός πως ο κάθε αναγνώστης δημιουργεί ένα δικό του, διαφορετικό νόημα. Κι εγώ ανυπομονώ πάντα να το ακούσω!

    Η ιστορία σας αφήνει πάρα πολλά κενά όσον αφορά το παρελθόν της πρωταγωνίστριας. Ήταν σκόπιμο;

    Μυρτώ ΜαραγκούΜ.Μ.: Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν ήταν σκόπιμο. Σίγουρα η ιστορία με οδήγησε από μόνη της έτσι, από την αρχή μέχρι το τέλος. Η ηρωίδα μου δεν γνώριζε το παρελθόν της και ήθελα να δημιουργηθούν και στους αναγνώστες τα ίδια συναισθήματα άγνοιας, κενού και απόγνωσης που βίωνε και εκείνη. Επιπλέον, για μένα, το κέντρο της ιστορίας δεν βρίσκεται απαραίτητα στο παρελθόν της, καθώς δεν έχει πάντα σημασία από πού ερχόμαστε. Το πιο σημαντικό είναι ο δρόμος που θα ακολουθήσουμε και που θα μας οδηγήσει προς τον εαυτό μας και το κλείσιμο των πληγών μας.

    Η περίληψή σας, αποπροσανατολίζει τον αναγνώστη από αυτό που πραγματικά θα διαβάσει. Ολοένα και περισσότεροι συγγραφείς το κάνουν αυτό. Τι θέλετε να επιτύχετε με αυτό;

    Μ.Μ.: Η περίληψή μου ξετυλίγει, με λίγα λόγια, το κουβάρι της ιστορίας μέχρι να φτάσει στην κυρίως πλοκή. Φυσικά δεν θα αποκάλυπτα στον αναγνώστη τη μυστηριώδη ταυτότητα της Σκιάς ή το νόημα του βιβλίου, γιατί έτσι θα χαλούσα την περιέργεια και τη δίψα για ανακάλυψη του αναγνώστη, δεν νομίζετε;

    Τι σας δίνει έμπνευση; Ποια ανάγκη σας έσπρωξε στην συγγραφή του «κυνηγού»;

    Μ.Μ.: Εμπνέομαι κυρίως από τα άτομα που έχω γύρω μου, τις ανθρώπινες σχέσεις και τα συναισθήματα. Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτή την ιστορία, περνούσα μια περίεργη φάση στη ζωή μου. Μια φάση από την οποία περνάμε σχεδόν όλοι κάποια στιγμή στη ζωή. Και αυτή είναι να μάθουμε ποιοι είμαστε, ποιοι θέλουμε να γίνουμε και πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό. Όλα αυτά τα ερωτήματα στα οποία δεν έβρισκα λύση, αυτή η ανάγκη να κατανοήσω τον κόσμο, με ώθησαν να βάλω τις σκέψεις μου στο «χαρτί» και να κοιτάξω βαθιά μέσα μου.

    Συνέντευξη με τη Μυρτώ Μαραγκού 

    Ποιο θα είναι το επόμενο συγγραφικό σας βήμα; Να περιμένουμε κάποιο βιβλίο μέσα στο 2018; Θα κινηθείτε πάλι στην λογοτεχνία του φανταστικού;

    Μ.Μ.: Το επόμενο συγγραφικό μου βήμα ολοκληρώνεται σύντομα και αναμένω την κυκλοφορία του μέσα στο έτος. Αυτή τη φορά, θα αποχαιρετήσουμε για λίγο τη βοήθεια της αλληγορίας και του φανταστικού και θα γράψουμε την πραγματικότητα όπως είναι. Παρ’ όλα αυτά, το νέο μου βιβλίο θα κινηθεί ξανά γύρω από την αγαπημένη μου συνεργασία φιλοσοφίας-ψυχολογίας.

    Η ιστορία εξελίσσεται υπερβολικά γρήγορα και μετατρέπεται απότομα σε φανταστική νουβέλα. Ποιος ήταν ο στόχος σας με την τόσο απότομη μετάβαση;

    Μυρτώ ΜαραγκούΜ.Μ.: Προσωπικά, όταν διαβάζω ένα βιβλίο, προτιμώ να μπαίνω σχεδόν αμέσως στο νόημα, δίχως κουραστικές ή και περιττές λεπτομέρειες που δεν βοηθούν στην πλοκή και μπορεί να αποπροσανατολίσουν τον αναγνώστη. Και αυτό ακριβώς κάνω και όταν γράφω. Στα μάτια μου, η μετάβαση από το ένα μέρος στο άλλο, από το ένα συναίσθημα στο άλλο, γίνεται αργά και βασανιστικά αλλά ταυτόχρονα και όσο γρήγορα χρειάζεται για να βιώσει κάποιος την αλληλουχία των συναισθημάτων.

    Θα ήθελα να μοιραστείτε μαζί μας 5 αγαπημένα βιβλία, τα οποία θα συνιστούσατε και στους αναγνώστες σας.

    Μ.Μ.: Επειδή, γενικά, τα αναγνωστικά μου ενδιαφέροντα ποικίλουν ανάλογα με την εποχή, τα βιβλία που θα σας πω ανήκουν σε διαφορετικά είδη. Για τους λάτρεις του φανταστικού, προτείνω το Neverwhere του Neil Gaiman και  τη σειρά Chrestomanci της Diana Wynne Jones, τη Jane Eyre της Charlotte Brontë για πιο κλασικά γούστα, το Rosencrantz and Guildenstern are dead του Tom Stoppard για κάτι πιο θεατρικό, και τον Αιγύπτιο του Mika Waltari για μια ιστορική περιπέτεια. Θα ήθελα πολύ να αναφέρω και κάποιο βιβλίο στη σφαίρα της φιλοσοφίας-ψυχολογίας αλλά η λίστα είναι πολύ μεγάλη

    Παρόλο που η ιστορία σας ανήκει στην κατηγορία του μυθιστορήματος, εγώ θα το χαρακτήριζα νουβέλα λόγω της περιορισμένης έκτασής του. Δεν θυμάμαι να έχω ξαναπιάσει τόσο μικρό βιβλίο αυτού του είδους και ήταν για εμένα μια ευχάριστη αλλαγή αλλά και έκπληξη. Γιατί επιλέξατε τόσο λίγη έκταση, δεδομένου ότι η ιστορία είχε ακόμα πολλά να δώσει;

    Μυρτώ ΜαραγκούΜ.Μ.: Πιστεύω ότι, όπως πολλοί άλλοι συγγραφείς θα έχουν πει, η ιστορία σε διαλέγει. Συνήθως, σου έρχεται μια πρώτη ιδέα στο μυαλό και, αν σου αρέσει, αρχίζει και σε πηγαίνει μόνη της σε μονοπάτια ανεξερεύνητα, σε ταξίδια αναπάντεχα. Η αλήθεια είναι ότι αρκετοί έχει τύχει να μου πουν ότι θα ήθελαν το βιβλίο να είναι πιο μεγάλο. Και αυτό γιατί δεν χόρταιναν τη διαδρομή. Ίσως, ένα κομμάτι μου να ήθελε να συμπληρωθούν και άλλες σελίδες, όμως η ιστορία θέλησε να τελειώσει κατ’ αυτόν τον τρόπο κι εγώ προχώρησα στην καινούργια μου συγγραφική περιπέτεια.

    Μέσα από το βιβλίο σας εγώ πήρα ένα πολύ σημαντικό μάθημα. Ότι ο έρωτας δεν λογαριάζει διαστάσεις, φύσεις και πεπρωμένα. Ότι ο έρωτας δεν έχει όρια. Ήταν ένα από τα μηνύματα που θέλατε να περάσετε στον αναγνώστη;

    Μ.Μ.: Όπως σας είπα και πιο πάνω, στο τέλος προκύπτουν πολλά νοήματα και μηνύματα. Μηνύματα που μέχρι και εγώ, όταν ξαναδιαβάζω πια το βιβλίο, δεν είχα ανακαλύψει προηγουμένως. Και είναι ωραίο να ξαναδιαβάζεις τα ίδια βιβλία σε άλλες περιόδους, γιατί βρίσκεις κι άλλα, κι άλλα… Χαίρομαι ειλικρινά που πήρατε αυτό το σημαντικό μάθημα και χαίρομαι που μου «χαρίσατε» κι άλλο ένα μήνυμα για την ιστορία μου.

    Πιστεύετε ότι ο καταδικασμένος έρωτας αποτελεί την πιο ρομαντική μορφή συναισθήματος;

    Μ.Μ.: Υπάρχουν πολλές ρομαντικές μορφές συναισθήματος εκεί έξω, διαφορετικές για τον καθένα. Για μένα, δεν υφίσταται καταδικασμένος έρωτας αλλά άνθρωποι που συναντάμε για να μας δώσουν συναισθήματα και εμπειρίες για μια στιγμή στην πορεία της ζωής μας. Και αυτή η στιγμή δεν θα είναι ποτέ καταδικασμένη. Εξάλλου… «Η ύπαρξή μου δεν σου ανήκει. Η ύπαρξή σου δεν μου ανήκει. Όμως υπάρχει ένα ξεχωριστό μέρος όπου μπορείς να μείνεις όσο θες. Λέγεται καρδιά».

    Συνέντευξη με τη Μυρτώ Μαραγκού 

     

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here