Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γιαννίση

    Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γιαννίση

    -

    Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γιαννίση

    Ρωτάει η Ελισάβετ Κόλλια

    Ταξιδεύοντας με το τρένο από το Έρεμπρο προς τη Στοκχόλμη, συνάντησε τυχαία τον επιθεωρητή Άντερς Οικονομίδη. Σήμερα είναι και οι δύο φιλοξενούμενοί μας.

    Συνέντευξη

    Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στην συγγραφή; Γιατί διαλέξατε την αστυνομική λογοτεχνία και πώς γεννήθηκε ο ήρωάς σας, Άντερς Οικονομίδης; Ο επιθεωρητής είναι καθαρά φανταστικός ή έχει κοινά στοιχεία με σας ή κάποιον οικείο σας;

    Β.Γ.: Άρχισα να γράφω επειδή… βαριόμουν. Περνούσα μία στρεσογόνο περίοδο και το γράψιμο, μαζί με το διάβασμα, ήταν δύο πράγματα που με ευχαριστούσαν. Ο Άντερς ήρθε φυσικά και ομαλά, μέσα από αυτή τη διαδικασία. Χτιζόταν αργά, μέχρι που ήρθε η στιγμή που όλα τα κομμάτια του χαρακτήρα του μπήκαν στη θέση του.

    Όσο για το τελευταίο σκέλος της ερώτησης, ο Άντερς είναι 100% φανταστικός, δημιουρ-γημένος ωστόσο από υλικά που βρίσκονται στους γύρω μας.

    Έχετε γράψει τέσσερα βιβλία μέχρι στιγμής. Έχετε σε κάποιο ιδιαίτερη αδυναμία; Με μια λέξη, πώς θα περιγράφατε το κάθε ένα από τα βιβλία σας;

    Β.Γ.: Αγαπώ το καθένα για τους δικούς του λόγους: το Μίσος επειδή είναι το πρώτο. Το Κάστρο επειδή η υπόθεσή του είναι η αγαπημένη μου. Τον Χορό των νεκρών επειδή με παίδεψε. Και τη Σκιά επειδή είναι το πιο ολοκληρωμένο. Όσο για το πώς θα τα περιέγραφα:

    Το Μίσος: αιματοβαμμένο

    Το Κάστρο: πολυεπίπεδο

    Ο Χορός των νεκρών: εσωτερικό

    Η Σκιά: σκοτεινό

    Στα βιβλία σας αναφέρεστε σε μάστιγες της εποχής μας, όπως τα ναρκωτικά, η πορνεία, ο ρατσισμός, η παιδεραστία, η διαφθορά στην πολιτική και την αστυνομία και οι αιρέσεις και που οδηγούν φανατίζοντας κόσμο. Πόση έρευνα χρειάστηκε για να αναπτύξετε αυτά τα θέματα; Τι συναισθήματα βιώσατε γράφοντας το βιβλίο και τι αισθάνεστε πια; Ποιο ήταν το συναίσθημα που σας κατέκλυσε όταν πήρατε στα χέρια σας το πρώτο αντίτυπό του πρώτου σας βιβλίου;

    Β.Γ.: Ο όγκος της έρευνας είναι ομολογουμένως μεγάλος. Ευτυχώς που στις μέρες μας η έρευνα είναι ευκολότερη, λόγω του ίντερνετ. Επίσης, με τα χρόνια έχω χτίσει έναν κύκλο ειδικών οι οποίοι με βοηθούν, κάτι που δεν είχα στην αρχή, οπότε το έργο μου γίνεται συγκριτικά ευκολότερο από όσο ήταν στο παρελθόν.

    Δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο συναίσθημα ενώ γράφω. Δεν επηρεάζομαι από το γραπτό μου, είναι μυθοπλασία. Αν νιώθω κάτι, αυτό είναι ικανοποίηση, όταν τα πράγματα πάνε καλά, ή δυσφορία αν κάτι δεν μου βγαίνει. Ικανοποίηση αισθάνομαι, επίσης, κάθε φορά που παίρνω στα χέρια μου το πρώτο αντίτυπο των βιβλίων μου.

    Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το πιο δύσκολο είδος συγγραφής και γιατί; Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας να καταπιάνεται με κάποιο άλλο είδος; Πόσο καιρό σας παίρνει η συγγραφή ενός βιβλίου; Ποιο θεωρείτε το δυσκολότερο κομμάτι, την έρευνα ή το χτίσιμο της πλοκής;

    Β.Γ.: Δεν ξεχωρίζω κάποιο είδος, όλα χρειάζονται πειθαρχία, χρόνο και προσπάθεια να γραφτούν. Όχι, για την ώρα δεν έχω σκέψεις να επεκταθώ σε άλλα είδη. Νιώθω καλά γράφοντας αστυνομική λογοτεχνία. Ο χρόνος συγγραφής ενός βιβλίου ποικίλλει: το Μίσος μου πήρε τρεις μήνες, το Κάστρο ένα χρόνο, ο Χορός των νεκρών δύο χρόνια και η Σκιά χοντρικά έναν μήνα. Ανάλογα, ποικίλλει και ο βαθμός δυσκολίας σχετικά με την έρευνα ή τη δημιουργία της πλοκής. Το κάθε βιβλίο είναι ξεχωριστό, οπότε δεν μπορώ να δώσω μία γενική απάντηση.

    Χρειαστήκατε βοήθεια από τρίτους για τη συγγραφή των βιβλίων σας; Κι αν ναι, με ποιόν τρόπο σας βοήθησαν; Έχετε άτομα που τους εμπιστεύεστε τις ιστορίες σας πριν κυκλοφορήσουν; Έχετε ποτέ αλλάξει κάτι στα βιβλία σας μετά από προτροπή κάποιου;

    Β.Γ.: Είμαι τυχερός επειδή έχω έναν κύκλο φίλων, οι οποίοι με βοηθούν είτε συμβουλεύοντάς με σε τεχνικά θέματα, τα οποία αφορούν την αστυνομική έρευνα και το ιατροδικαστικό κομμάτι, είτε θέματα πλοκής. Όλοι έχουν βάλει ένα λιθαράκι στη δημιουργία του σύμπαντος του Έρεμπρο.

    Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γιαννίση

    Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να διαβάζετε λογοτεχνία και ποιος ή ποια είναι ο/η αγαπημένος/αγαπημένη συγγραφέας; Απολαμβάνετε ελεύθερο χρόνο για διάβασμα; Ακολουθείτε κάποια χνάρια ή έχετε τον δικό σας αποκλειστικό τρόπο γραφής; Ποιόν θεωρείτε κατά κάποιον τρόπο μέντορά σας; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σας άρεσε τόσο πολύ που θα θέλατε να το έχετε γράψει ο ίδιος; Κι αν ναι ποιο είναι αυτό;

    Β.Γ.: Ξεκίνησα να διαβάζω αρκετά μικρός και συνεχίζω μέχρι σήμερα να βρίσκω καθημερινά χρόνο για διάβασμα. Έχω περισσότερους αγαπημένους συγγραφείς από τα δάχτυλα των δύο χεριών μου και σίγουρα αρκετοί με έχουν επηρεάσει και τρόπο τινά παρακινήσει να γράψω -όσοι διαβάσουν τα βιβλία μου ίσως το νιώσουν.

    Στο τελευταίο σας βιβλίο αναφέρεστε σε παγανιστικές θρησκείες και black metal μουσική. Θεωρείτε τη black metal μουσική παρεξηγημένη και πόσοι επικαλούνται αυτές τους τις επιρροές ως έναυσμα για εγκλήματα και παρανομίες; Γιατί πιστεύεται ότι όσοι ακούν αυτό το είδος ακολουθούν αρχαίες θρησκείες, παίρνουν ναρκωτικά και ασκούν βία; Τι οδηγεί τους νέους σε αυτό το δρόμο, κατά τη γνώμη σας;

    Β.Γ.: Η black metal είναι ιδιαίτερη, με την έννοια πως δημιουργήθηκε για να μην ακούγεται από ένα mainstream κοινό. Δεν θεωρώ πως κάποιο είδος μουσικής ευθύνεται ούτε για ροπή προς τη βία, ούτε για παρακίνηση χρήσης ναρκωτικών. Οι άνθρωποι είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για αυτά. Πίσω από κάθε εγκληματία πρέπει να δούμε οικογενειακές, κοινωνικές και βιολογικές αιτίες, όχι τη μουσική που ακούει, τις ταινίες που ακούει ή τα βιντεοπαιχνίδια που παίζει.

    Υπάρχει κάποιος από τους ήρωές σας που σας εκνευρίζει και σας παιδεύει; Φτάσατε ποτέ στο σημείο να αναρωτηθείτε τι να κάνετε με κάποιον από αυτούς; Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τον Άντερς Οικονομίδη; Να μας τον συστήσετε καλύτερα, πέρα από τις πρώτες εντυπώσεις.

    Β.Γ.: Αγαπάω τους ήρωές μου, όλους με διαφορετικό τρόπο. Έπειτα από τέσσερα βιβλία, όλοι έχουν βρει τη θέση τους, οπότε τα πράγματα είναι πια ευκολότερα. Ο Άντερς με μία φράση είναι ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Έχει καθημερινά προβλήματα. Έχει μία οικογένεια που αγαπά. Το μοναδικό που τον διαχωρίζει από εμάς είναι η επαγγελματική του ζωή.

    Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γιαννίση

    Σας επηρεάζουν οι αρνητικές κριτικές στα βιβλία σας και πώς αντιδράτε σ’ αυτές; (Αν και δεν νομίζω να υπάρχουν!) Θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες που σας ακολουθούν και σ’ αυτούς που έχουν σκοπό κάποια στιγμή να σας διαβάσουν;

    Β.Γ.: Δεν επηρεάζομαι, επειδή πριν ακόμα εκδοθεί το Μίσος, πριν από τέσσερα χρόνια, είχα καταλήξει σε μία απλή συνειδητοποίηση: δεν αρέσουν σε όλους τα ίδια. Επομένως, δεν είναι παράλογο να μην αρέσουν σε κάποιον τα βιβλία μου. Με τους αναγνώστες μου -και μη- έχουμε καθημερινή επαφή μέσω της σελίδας μου στο Facebook -αλλά και μέσω των βιβλίων μου. Παρόλα αυτά, δεν μπορώ να μην εκφράσω για άλλη μία φορά την ευγνωμοσύνη μου. Σε όσους δεν με έχουν διαβάσει ακόμα, θα έλεγα να συνεχίσουν να διαβάσουν. Δεν έχει σημασία τι, σημασία έχει να διαβάζουν βιβλία που τους ευχαριστούν.

    Στις μέρες μας οι άνθρωποι που γράφουν είναι πολλοί. Τι κάνει κάποιον συγγραφέα, κατά τη γνώμη σας, και πόσο ρόλο παίζει το marketing στην προώθηση κάποιου βιβλίου; Μπορεί κάποιο βιβλίο που αξίζει να χαντακωθεί και κάποιο που δεν αξίζει να εξυψωθεί μέχρι να καταλάβουν όλοι περί τίνος πρόκειται και να πάρει τη θέση που του αξίζει; Σας έχει συμβεί;

    Β.Γ.: Δε νομίζω ότι είμαι αρμόδιος να πω τι κάνει κάποιον συγγραφέα. Δεν είμαι κριτικός λογοτεχνίας. Το marketing είναι ένα καλό εργαλείο και έχει βοηθήσει πολύ τη βιομηχανία της λογοτεχνίας. Τώρα, και πάλι θα απαντήσω ότι δεν είμαι αρμόδιος να πω ποιο βιβλίο αξίζει να διαβαστεί και ποιο να μείνει στο ράφι, αυτό το κρίνουν οι αναγνώστες. Ο καθένας διαβάζει ό,τι θέλει, είτε το έμαθε μέσω κάποιας διαφήμισης, είτε μέσω word of mouth, είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. Νομοτελειακά, κάποια βιβλία θα ακουστούν περισσότερο, άλλα λιγότερο. C’est la vie.

    Τέλος, αφού σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας και την ευκαιρία που μας δώσατε να γνωρίσουμε εσάς και τα βιβλία σας, έχετε βρει το θέμα για το επόμενό σας βιβλίο; Έχετε ξεκινήσει να γράφετε ή είναι πολύ νωρίς;

    Β.Γ.: Φυσικά, και όχι μόνο του επόμενου. Ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς για γράψιμο. Η συγγραφή είναι μία συνεχής διεργασία για όποιον έχει τη φιλοδοξία να γίνει επαγγελματίας συγγραφέας.

    Επεξεργασία εικόνας: Αναστάσιος Τριανταφύλλου 

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here