Παρασκευή, Νοέμβριος 22, 2019
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    -

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπουζάρας

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη μουσικό, συγγραφέα, ηθοποιό και όχι μόνο, Ναντίνα Κυριαζή.

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών. Ηθοποιός, μουσικός, τραγουδίστρια, ποιήτρια, σκηνοθέτης. Πώς καταφέρνετε να τα εντάξετε όλα αυτά στο εικοσιτετράωρό σας και τι ενδεχομένως αφήνετε απ’ έξω;

    Ν.Κ. Όλες αυτές οι δραστηριότητες, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κατεκτημένους τίτλους και χαρακτηρισμούς, δεν είναι παρά εκφάνσεις του εαυτού μου ή καλύτερα αναζητήσεις της ύπαρξης και ίσως προσπάθειες να βρω μέσα μου τα στοιχεία εκείνα που θα με ολοκληρώνουν και θα με γαληνεύουν. Δε χωρούν στο εικοσιτετράωρο, αλλά διατρέχουν το χρόνο της μέχρι τώρα ζωής μου. Είναι διάσπαρτες, αλλά όχι συγκεχυμένες και πανικόβλητες. Είναι πειραματικές και ελπίζω κάποτε, έστω μερικές από αυτές να γίνουν σύμφυτες με την προσωπικότητά μου.

    Επίσης συγγραφέας, μέσα σε όλα αυτά λοιπόν βρέθηκε ένα κενό για τη γραφή. Τι κενό συμπληρώνει;

    Ν.Κ. Δεν πρόκειται για κενό αλλά για πλήρωση, και σίγουρα δεν συμπληρώνει κενά, αντιθέτως, έρχεται να αναλάβει ένα εσωτερικό φορτίο σκέψεων, ιδεών, συναισθημάτων και καθημερινής παρατήρησης που συσσωρεύεται μέσα μου. Αποτελεί μόνη διέξοδο! Η γραφή με συντροφεύει από τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια και δηλώνει κάποτε την παρουσία της δυναμικά, διεκδικώντας χρόνο και “αίμα”. Κατά καιρούς γίνεται πιο απαιτητική. Εμφανίζεται με διάφορα πρόσωπα: ποίηση, στίχος, παραμύθι. Τιθασεύεται μόνον όταν αποτυπωθεί και τότε ηρεμώ κι εγώ μέχρι την επόμενη “θύελλα”.

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Ναντίνα Κυριαζή

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Πώς εμπνευστήκατε τον «Φεγγαρόλουστο», από πού συνήθως αντλείτε έμπνευση και από πού δεν μπορείτε να αντλήσετε;

    Ν.Κ. Ο Φεγγαρόλουστος με επισκέφτηκε όταν σε κάποια στιγμή στη ζωή μου η αλήθεια και το ψέμα είχαν γίνει κουβάρι. Το “ψέμα” ότι το φεγγάρι που κανονικά εμπνέει τα όνειρα στους ανθρώπους, δεν είναι παρά μία μηχανή που τελικά στερεί από τους ανθρώπους το ονείρεμα, ήταν η αρχή. Μετά ήρθε η σιγουριά ότι το φεγγάρι υπάρχει, άρα και το όνειρο! Η αποστολή ήταν ξεκάθαρη και μετά ήρθαν και οι ήρωες και όλο το παραμύθι πήρε ζωή.

    Η έμπνευση σε επισκέπτεται συνήθως εκεί που δεν το περιμένεις. Έχω καταλάβει ότι μπορεί να έρθει σε στιγμές ευδαιμονίας, αλλά και μεγάλης λύπης ή απόγνωσης. Την έχω νιώσει επίσης να έρχεται κι επειδή δεν είμαι έτοιμη να τη δεχτώ αποχωρεί ταχύτατα αφήνοντάς με “γυμνή”. Τελικά έχω αποδεχτεί ότι θέλει σεβασμό και δέουσα προσοχή, ετοιμότητα και αφιέρωση. Μακάρι να μπορούσα να πω ότι “αντλώ έμπνευση”. Αυτό θα σήμαινε ότι έχω κάποιον έστω έλεγχο επάνω της. Προς το παρόν μου κάνει τη χάρη, αλλά μου αρέσει όταν αποφασίζει να παίξει μαζί μου. Σίγουρα πάντως δεν μπορώ να αντλήσω έμπνευση από μια έντονη και πεζή καθημερινότητα. Οφείλω να κάνω μετατροπή των εντυπώσεων!

    Ο «Φεγγαρόλουστος» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλους είναι το τρίτο σας παραμύθι. Γιατί παραμύθι; Τι είναι αυτό που σας μαγεύει σε αυτό το είδος και το επιλέξατε;

    Ν.Κ. Σας ευχαριστώ για την ερώτηση αυτή. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι πρόσφατα: το παραμύθι είναι για μένα μια επιστροφή στο παιχνίδι με απόλυτη συνείδηση της ενηλικίωσής μου. Και εκεί, μέσα στο παιχνίδι, συνειδητοποιώ ότι οι ρόλοι αλλάζουν, δηλαδή, καθώς η ιστορία εξελίσσεται διαπιστώνω ότι τελικά είμαι ένα παιδί που γράφει με απόλυτη σοβαρότητα και χωρίς διάθεση για “παιχνίδια”. Αυτό που με μαγεύει στα παραμύθια είναι αυτή η εναλλαγή ρόλων, τόσο από την πλευρά του συγγραφέα όσο και του αναγνώστη, ο ενήλικας που θέλει να παίξει γίνεται παιδί που με σοβαρότητα διατυπώνει την άποψή του και η άποψη αυτή είναι το ίδιο το παραμύθι!

    Ένα γλυκό και τρυφερό παραμύθι για το κυνήγι των ονείρων, την αποδοχή πρωτίστως του δικού μας εαυτού. Ο Μυστήριος, με χαμένο το δικό του πρόσωπο, προσπάθησε να κλέψει τα όνειρα και τις επιθυμίες των άλλων, βρήκε τον πραγματικό του εαυτό και το πρόσωπό του όταν…

    Πόσο σημαντικό είναι από μικροί να φοράμε τη δική μας μάσκα και να την αποδεχόμαστε, συνηθίζουμε από μικροί να αναζητούμε τη μάσκα κάποιου αλλού και έτσι τις περισσότερες φορές χάνουμε τον εαυτό μας. Πόσο σημαντικό είναι τα παιδιά να υιοθετούν τα σωστά πρότυπα, στάσεις και τρόπους ζωής και πόσο δύσκολο είναι αυτό στις μέρες μας;

    Ν.Κ. Το πιο δύσκολο σε όλο αυτό που μόλις περιγράψατε είναι η συνειδητοποίηση, η επίγνωση. Επειδή όλοι –λίγο πολύ- ζούμε σε συνθήκες “ύπνωσης”, απλώς διάγουμε τον βίο μας προσπαθώντας να είμαστε αρεστοί στους άλλους και όχι σε εμάς τους ίδιους, είναι σημαντικό, για να μπορούμε να βρούμε το αληθινό μας πρόσωπο, να “αφυπνιστούμε”. Η οικογένεια, το σχολείο, οι φίλοι θα μπορούσαν να είναι αρωγοί σε αυτόν τον δρόμο της προσωπικής αφύπνισης. Αν δεν μπορούν να είναι, τότε ο δρόμος γίνεται πολύ μοναχικός, αλλά και πολύ ενδιαφέρων.

    Ένα κυνήγι ονείρων μέσα από μια εξαιρετική εικονογράφηση που παραπέμπει σε κόμικς. Πιστεύετε πως η εικονογράφηση βάζει όρια στη φαντασία του παιδιού;

    Ν.Κ. Μια εικονογράφηση μπορεί να απογειώσει ένα κείμενο και άλλοτε μπορεί να το περιορίσει. Μπορεί να εμπνεύσει τη συνέχιση της ιστορίας στη φαντασία ενός παιδιού, μπορεί και να χαλάσει τη μαγεία ενός παραμυθιού. Προσωπικά θεωρώ ότι στάθηκα τυχερή ως τώρα στις εικονογραφήσεις των παραμυθιών μου. Οι καλλιτέχνες – εικονογράφοι υπήρξαν συνεργάσιμοι και σχεδόν επαναστάτες, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις δεν πίστευα αυτό που έβλεπα: η εικόνα είχε ξεπεράσει τις προσδοκίες μου!

    Κυνηγάμε τα όνειρά μας; Θα έπρεπε; Ποιο είναι πιο σημαντικό κατά τη γνώμη σας, το κυνήγι ενός ονείρου και ίσως η ανασφάλεια, ή μια ζωή στην ασφάλεια αλλά με πολλούς συμβιβασμούς;

    Ν.Κ. Η αναζήτηση -και όχι το κυνήγι- του ονείρου είναι η μόνη οδός που θα μπορούσε να μας δώσει μια στοιχειώδη ασφάλεια.

    Η αποδοχή είναι ένα ακόμη μήνυμα που μπορεί να πάρει ο αναγνώστης από τα παραμύθι σας, όλοι μπορούν να βοηθήσουν όσο μικροί και αδύναμοι να είναι. Πόσο κοντά είμαστε σε αυτό σαν λαός; Αποδεχόμαστε το διαφορετικό, το ξένο, έχουμε ακόμη βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση τους;

    Ν.Κ. Είμαστε, νομίζω, ανώριμος λαός, με έντονα συναισθήματα και αντιθέσεις. Κι εδώ η συνειδητοποίηση θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο βήμα: να αποδεχτούμε τη φύση μας, όχι όμως με τη λογική “εγώ αυτός είμαι, έτσι είμαι και δεν αλλάζω”, αλλά με τη θέση ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας να κατακτήσουμε. Τα παραμύθια, οι ιστορίες –όχι κατ’ ανάγκην οι σύγχρονες, αλλά και οι παλαιότερες που βρίσκονται μέσα στις παραδόσεις μας- βοηθούν συχνά σε αυτή τη συνειδητοποίηση. Η ανάγνωση, το διάβασμα, η παιδεία είναι εργαλεία που μπορούν να γίνουν θαυματουργά όπλα στα χέρια ενός λαού που έχει δίψα για να μάθει. Διψάμε όμως; Κι όταν διψάμε τι πίνουμε; Νερό από την πηγή ή αναψυκτικά;

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Ναντίνα Κυριαζή

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Ο «Φεγγαρόλουστος» είναι ένα παραμύθι που μας δείχνει το φως πίσω από το σκοτάδι, μας λέει πως υπάρχουν τα εμπόδια αλλά πως αυτά δεν είναι απροσπέλαστα όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας και είμαστε ανοικτοί, όταν έχουμε δυο καλούς φίλους δίπλα μας. Το παραμύθι φυσικά είναι ένα μέσο για να πετύχει το παιδί αυτούς τους στόχους. Διαβάζουμε όμως παραμύθια στα παιδιά μας ή μήπως έχουμε αφήσει την τεχνολογία να κάνει αυτή τη δουλειά για να κερδίσουμε μια στιγμή ξεκούρασης, ησυχίας που ως γονείς δικαιούμαστε τρέχοντας όλη μέρα; Πόσο κακό όμως κάνουμε στα παιδιά με αυτό;

     Ν.Κ. Πάντα σκεφτόμουν ως στιγμή ξεκούρασης το παιχνίδι με τα παιδιά… δεν ξέρω αν όσοι είναι γονείς έχουν ανάγκη να “ξεκουράζονται” μακριά από τα παιδιά. Έχω φίλους που έχουν κατακτήσει την ξεκούρασή τους μέσω της επαφής τους με τα παιδιά και του παιχνιδιού μαζί τους. Θεωρώ αυτό το μοντέλο ως πρότυπό μου και μακάρι, αν γίνω γονιός, να είμαι κοντά σε αυτό.

    Τα παιδιά μιμούνται: τις συμπεριφορές μας, τους τρόπους που εκδηλώνουμε την κούρασή μας. Μιμούνται και τους τρόπους που ξεκουραζόμαστε: το διάβασμά μας, το βιβλίο μας, την επιλογή μας. Αργότερα, ως έφηβοι ή ενήλικες, τα ίδια παιδιά ανασύρουν από τις αναμνήσεις τους μυρωδιές, αρώματα βιβλίων, τόνους φωνής και φράσεις ή λέξεις που εμείς τους διαβάσαμε και τονίσαμε στο πέρασμα των ιστοριών που τους διαβάσαμε ή που αφηγηθήκαμε.

    Μπορεί να μη θυμούνται όλη την ιστορία, αλλά σίγουρα έχουν κρατήσει την ατμόσφαιρα και η ατμόσφαιρα γεννά τη σφαίρα της φαντασίας. Συνεπώς, δεν μπορώ να πιστεύω ότι ξεκουραζόμαστε όταν αφήνουμε την διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας στην “τεχνολογία”. Μάλλον επαναπαυόμαστε.

    Στο «Φεγγαρόλουστο» διακρίνονται πολλές αναγνώσεις, αναλόγως με την ηλικία, ήταν αυτή μια επιθυμίας σας εξ αρχής;

    Ν.Κ. Και αυτή σας η ερώτηση με χαροποιεί ιδιαίτερα… Ήλπιζα να είναι έτσι… να έχει δηλαδή πολλές αναγνώσεις. Είναι η πιο βαθιά μου επιθυμία. Ξέρετε, το αγαπημένο μου παραμύθι, “Ο μικρός πρίγκιπας” του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ πάντα με μάγευε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

    Κάθε που το διάβαζα σε απόσταση πέντε ή έξι χρόνων, άλλαζε ολόκληρο, σα να το έγραφε ο συγγραφέας ξανά από την αρχή. Κι ενώ ήξερα πως πρόκειται για το ίδιο κείμενο, ήταν κάθε φορά μια καινούρια περιπέτεια εικόνων, νοημάτων και συγκινήσεων. Δεν ξέρω ειλικρινά αν το πετυχαίνω με τις ιστορίες μου, αλλά θα το ήθελα πολύ.

    Ποια είναι τα κριτήριά σας ως αναγνώστρια; Τι διαβάζετε αυτή την περίοδο;

    Ν.Κ. Προσπαθώ να λειτουργώ με το ένστικτο. Ένα καλό βιβλίο πάντα μου αποκαλύπτεται στην πορεία. Έχω ακούσει γνώμες και έχω αρχίσει να διαβάζω βιβλία που στην πορεία δεν μου είπαν τίποτα. Οι μικρές εκπλήξεις από αναγνώσματα που φαίνονται τυχαία είναι η πιο δυνατή εμπειρία ανάγνωσης για μένα. Θέλω να λειτουργώ με ελευθερία. Αν ένα βιβλίο δεν μου αρέσει κατά την ανάγνωσή του, θέλω να νιώθω ελεύθερη να το εγκαταλείψω.

    Αυτή την περίοδο διαβάζω μικρές ποιητικές συλλογές και το τελευταίο βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη “Ο Εαυτός”.

    Τι ετοιμάζετε για το μέλλον;

    Ν.Κ. Μια ποιητική συλλογή που βρίσκεται υπό έκδοση και ελπίζω, ένα ακόμα παραμύθι. Και αφήνομαι στο τι ετοιμάζει το μέλλον για μένα.

    Σας ευχαριστώ πολύ!

    Συνέντευξη Ναντίνα Κυριαζή

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα 

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση