Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Ντίνος Χατζηγιώργης

    Συνέντευξη – Ντίνος Χατζηγιώργης

    -

    Συνέντευξη – Ντίνος Χατζηγιώργης

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον κ. Ντίνο Χατζηγιώργη, συγγραφέα του βιβλίου «Στάχτη στα Μάρμαρα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή.

    Ρωτάει η Ζωή Τσούρα

    Συνέντευξη

    Καλησπέρα σας, κύριε Χατζηγιώργη, και σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Είστε βραβευμένος σεναριογράφος, έχετε συμμετάσχει με διηγήματά σας σε πολλές συλλογές, ενώ το 2019 κυκλοφόρησε η νουβέλα σας «Στάχτη στα Μάρμαρα». Υπάρχει κάποιο από τα τρία (σενάριο, διήγημα, νουβέλα) που να θεωρείτε πιο δύσκολο, κάποιο που να θεωρείτε πιο αγαπημένο σας, και γιατί; Σκέφτεστε να δοκιμάσετε στο μέλλον και ένα μεγάλης έκτασης μυθιστόρημα;

    ΝΤ.Χ.: Θεωρώ το σενάριο ως πιο δύσκολο, γιατί σε αντίθεση με τη λογοτεχνική έκφραση που είναι ιδιωτική υπόθεση, το σενάριο είναι συνεργατικό μέσο. Ο σεναριογράφος, αν είναι ένας, θα πρέπει να αποδεχτεί τη συνεισφορά του παραγωγού, του σκηνοθέτη, των ηθοποιών στη δημιουργική διαδικασία. Όλοι συντελούν στο τελικό αποτέλεσμα, μέχρι και το μοντάζ της ταινίας. Δύσκολα τιθασεύονται τόσοι πολλοί εγωισμοί, αλλά αυτή είναι η συνταγή. Αγαπημένο μου είδος, δημιουργικά, είναι η νουβέλα και το μυθιστόρημα. Η ευκαιρία να χτίσεις μια νοητική ταινία, από την αρχή ως το τέλος στον έλεγχό σου. Έχω γράψει μυθιστόρημα, απλά δεν έχει βρει τον δρόμο του ακόμη.

    Επιλέγετε ως συγγραφέας να κινείστε στο φάσμα της Λογοτεχνίας του Φανταστικού. Γιατί πιστεύετε αυτό το είδος είναι τόσο παρεξηγημένο στην Ελλάδα; Τι μπορούν να κάνουν οι συγγραφείς –αλλά και οι λάτρεις του είδους γενικότερα– ώστε να διαλύσουν τις προκαταλήψεις που το συνοδεύουν και να προσεγγίσουν νέους αναγνώστες;

    ΝΤ.Χ.: Η καλύτερη θεωρία που μπορώ να σκεφτώ, έχει να κάνει με την ιστορία της χώρας, που πέρασε απανωτά δεινά, όπου δεν γνώρισε στο παρελθόν της μια Αναγέννηση, έναν Διαφωτισμό. Γενεές Ελλήνων πάσχισαν για τη βασική επιβίωση, δεν είχαν μια χαλαρή στιγμή να αναμοχλεύσουν τους μύθους της αρχαιότητας και να δημιουργήσουν καινούργιους. Τίποτα δεν είναι τυχαίο λοιπόν. Ο συγγραφέας δεν θεωρείται «εργαζόμενος», καθώς δεν μοχθεί στα χωράφια, και παραπέρα, το Φανταστικό δεν θεωρείται «λογοτεχνία» που, για κάποιο λόγο, όταν υπάρχει, πρέπει να είναι μόνο «σοβαρή».

    Διαφήμιση, προώθηση και φυσικά καλά βιβλία του φανταστικού είναι αυτό που χρειάζεται για να αλλάξει η αντίληψη του κοινού. Αλλά μήπως πρώτα να γινόταν κάτι για να αρχίσουν να διαβάζουν βιβλία περισσότεροι Έλληνες; Χτίζεις ξεκινώντας από τα θεμέλια (με το Φανταστικό να εδρεύει στην ευήλια σοφίτα).

    Ο βρικόλακας είναι ένα μυθικό πλάσμα το οποίο –για να το θέσω όσο πιο ευγενικά μπορώ– έχει… μεταλλαχθεί και περάσει των παθών του τον τάραχο στη σύγχρονη παγκόσμια λογοτεχνία. Η δική σας προσέγγιση στον μύθο και τα χαρακτηριστικά του, όμως, του προσδίδει τη σοβαρότητα και την αίγλη παλαιότερων έργων vampire fiction. Από πού αντλήσατε έμπνευση για να δημιουργήσετε τον δικό σας βρικόλακα; Ποια περαιτέρω βιβλία ή συγγραφείς θα προτείνατε να διαβάσει κάποιος που του άρεσε αυτή η προσέγγιση στο μυθικό αυτό πλάσμα;

    ΝΤ.Χ.: Είναι αλήθεια ότι με ενοχλούσε πάντα η προσέγγιση τύπου Twilight και True Blood. Ένιωθα ότι είχαν ξεδοντιάσει τους βρικόλακες. Ή με το απαράδεκτο, ισοπεδωτικό χιούμορ σε σειρές όπως το Angel. Ενώ το αγαπημένο μου κτήνος στον τρόμο είναι ο λυκάνθρωπος, ο ήρωάς μου ήταν βρικόλακας γιατί αυτόν χρειαζόμουν για να πω τη συγκεκριμένη ιστορία. Ακολούθησα τις δοξασίες του μύθου που ήξερα και μου άρεσε, χωρίς να αντιγράφω ακριβώς τις ιδιαιτερότητες του κάθε συγγραφέα. (Ο Δράκουλας του Στόκερ π.χ. κυκλοφορεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάτι που δεν μου ταιριάζει.) Απέφυγα το χιούμορ και πήρα το βαμπίρ μου στα σοβαρά, για να γράψω κάτι που θα μπορούσα να διαβάζω χωρίς να ξινίζω. Θα παραδεχτώ ότι δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία με βρικόλακες, καθώς προέρχομαι κυρίως από τον κινηματογράφο. Αλλά μου έκανε εντύπωση το βιβλίο Salem’s Lot του Στίβεν Κινγκ.

    Το «Στάχτη στα Μάρμαρα», εκτός από vampire fiction, είναι και μία νουβέλα ιστορικής φαντασίας, στην οποία μας ταξιδεύετε –μεταξύ άλλων– στην επαναστατημένη Ελλάδα των αρχών του 19ου αιώνα και στη σύγκρουση Ελλήνων και Τούρκων σε στεριά και θάλασσα. Γιατί διαλέξατε τη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο; Τι σας γοητεύει σε αυτήν;

    ΝΤ.Χ.: Η ιστορία που ήθελα να πω με έφερε σε αυτά τα τοπία. Φυσικά, από πάντα με γοήτευαν οι γκραβούρες των Ευρωπαίων περιηγητών στην οθωμανική Ελλάδα και αυτό ήταν μια εικόνα που θέλησα να ζωντανέψω. Επίσης με γοητεύει να διαβάζω και να μαθαίνω τα αυθεντικά γεγονότα εκείνης της εποχής, πέρα της επιτηδευμένης λάμψης που της ρίχνουν τα σχολικά βιβλία. Είναι εκπληκτικό τι μαθαίνεις όταν κάνεις μια πιο εμπεριστατωμένη έρευνα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στόχος μου ήταν ο διδακτισμός. Γράφω για να απολαμβάνετε το ποπ κορν σας.

    Πώς εμπνευστήκατε την ιστορία του βιβλίου; Ο Ζήνων και ο Λόρδος Βύρωνας μοιάζουν να είναι αντίθετοι, το Φως και το Σκότος, όμως ταυτόχρονα να είναι και οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Ποιος από τους δύο γεννήθηκε πρώτος στη φαντασία σας και γιατί επιλέξατε τον Λόρδο Βύρωνα συγκεκριμένα;

    ΝΤ.Χ.: Το Στάχτη γεννήθηκε σαν ιδέα ως διήγημα. Ο θνήσκων Βύρωνας και το βαμπίρ στο προσκέφαλό του. Ο πειρασμός της αθανασίας. Και μετά έσκασε στο κεφάλι μου ο «Ύμνος Εις Την Ελευθερίαν» του Σολωμού, με την εικόνα των γυναικών του Μεσολογγίου να ζητιανεύουν στη Ζάκυνθο, ενώ ακούγονται τα κανόνια από απέναντι. Και το Ζάντε, με τον βρικόλακά μου να εδρεύει εκεί, θα μου δικαιολογούσε γιατί ο Ζήνωνας ήταν ντυμένος σαν κόντες, χωρίς να κουβαλάει τίτλους από την Τρανσυλβανία. Στην πηγή του, ήταν μια ιστορία αγάπης. Από ένα σημείο και μετά είναι οι ήρωες που μου υπαγορεύουν τι να γράψω. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, την πορεία καθόριζε το ερωτικό τους πάθος.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Στάχτη στα Μάρμαρα

    Το «Στάχτη στα Μάρμαρα» είναι μία από τις ωραιότερες και πιο συγκινητικές ερωτικές ιστορίες που έχω διαβάσει ποτέ. Θεωρώ ιδιαιτέρως σημαντικό για τον εκδοτικό μας πολιτισμό στην Ελλάδα το ότι σε αυτή τη νουβέλα διαβάζουμε την ιστορία αγάπης μεταξύ δύο αντρών. Στο εξωτερικό, το αναγνωστικό κοινό απαιτεί πλέον τη σωστή και υγιή αντιπροσώπευση/απεικόνιση (representation) και συμπερίληψη (inclusivity) όλων των πληθυσμιακών ομάδων στη λογοτεχνία. Γιατί στην Ελλάδα είμαστε ακόμη τόσο πίσω σε αυτό το θέμα και δεν έχουμε δώσει στη LGBTQ κοινότητα τη θέση που δικαιωματικά της ανήκει στη λογοτεχνία μας, πέραν φωτεινών εξαιρέσεων όπως το βιβλίο σας; Είναι έλλειψη γνώσεων; Είναι κάποιος φόβος; Ποιο είναι αυτό το θεριό που μπαίνει εμπόδιο στην πένα μας και πώς μπορούμε επιτέλους –ως συγγραφείς και ως αναγνώστες– να το νικήσουμε;

    ΝΤ.Χ.: Μπορώ κατ’ αρχάς να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου. Το φύλο του βρικόλακα δεν ήταν αυτοσκοπός, για να δώσω κάποιο μήνυμα. Εξαρχής ήταν πρακτικό το θέμα. Αν το βαμπίρ ήταν γυναίκα, την εποχή που διαπραγματευόμαστε, μια γυναίκα δεν θα μπορούσε να κυκλοφορεί μόνη της, ανεξάρτητη αλλά και ινκόγκνιτο. Ειδικά ως βαμπίρ, το τελευταίο που θα ήθελε θα ήταν να τραβάει τα βλέμματα και να ελέγχεται από τους πάντες. Ασχέτως της δύναμής της, τα πράγματα θα ήταν λίγο στριμωγμένα για τα σχέδιά της. Ήθελα λοιπόν ο ήρωάς μου να είναι ο Ζήνωνας και δεν σκόνταψα καμία στιγμή αναρωτώμενος πώς να εκφράσω την αγάπη τους. Πώς αλλιώς; Σαν αγάπη. Όλοι αγαπάμε και ερωτευόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Έχω ερωτευτεί στη ζωή μου και ξέρω τι είναι πάθος και ερωτική αγωνία. Το φύλο δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο.

    Η ελληνική κοινωνία, στη βάση της (που στην πλειοψηφία της είναι θρησκευόμενη – που αυτό θα έπρεπε να μην παίζει ρόλο, το αντίθετο μάλιστα), έχει πολύ δρόμο για να ξεπεράσει τις προκαταλήψεις της. Το βλέπει κανείς με λύπη σε σημερινούς νέους που είναι συντηρητικότεροι των γονιών τους. Βιβλία σαν το δικό μου δεν νομίζω ότι θα κάνουν τη διαφορά, ας ελπίσω έστω ως ένα λιθαράκι. Συνήθως γίνεται πάντα κάτι τρομερό, που κουβαλά πολύ πόνο, για να ταράξει τον κόσμο και να φέρει αλλαγές. Το έχουμε δει στο εξωτερικό, όπως τα γεγονότα που παρατηρούμε στην Αμερική. Δεν ξέρω πώς «να ευχηθώ» να συμβεί και κάτι αντίστοιχο εδώ.

    Τι να περιμένουμε από εσάς λογοτεχνικά στο μέλλον; Ετοιμάζεστε να κυκλοφορήσετε κάποιο καινούργιο βιβλίο; Έχετε κάποια νέα ιστορία στα σκαριά; Θα χαρούμε πολύ να μοιραστείτε μαζί μας λίγες πληροφορίες για αυτά.

    ΝΤ.Χ.: Την άνοιξη που μας πέρασε έγραψα συνεχόμενα δύο βιβλία, δύο άτυπες συνέχειες στο «Στάχτη στα Μάρμαρα». Εύχομαι οι Εκδόσεις Πηγή να μου δείξουν κι εδώ την ίδια εμπιστοσύνη που μου έδειξαν με το πρώτο βιβλίο. Θα ξέρω στα σίγουρα από τον Σεπτέμβριο. Πάντα έχω αρκετό υλικό στα συρτάρια μου, ιστορίες που περιμένουν τη σειρά τους στον ήλιο.

    Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο που μας διαθέσατε και σας ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο σας, όπως επίσης και κάθε επιτυχία στα μελλοντικά σας εγχειρήματα.

    ΝΤ.Χ.: Ευχαριστώ. Τιμή μου που ασχοληθήκατε μαζί μου.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα – Ελευθερία Παπαδημητρίου

    Από τις εκδόσεις Φίλντισι κυκλοφορεί το βιβλίο της παιδαγωγού και συγγραφέως Ελευθερίας Παπαδημητρίου «Η κοκκινοσκουφίτσα σήμερα», σε εικονογράφηση Δανάης Δάφνη-Μητσάκου. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αναμφισβήτητα, η...

    Η οδύσσεια του μικρού Οδυσσέα – Έφη Αργυροπούλου

    Η Έφη Αργυροπούλου είναι γνωστή στις περισσότερες μητέρες από την ιστοσελίδα της Workingmoms.gr.  Μια σελίδα με θέματα για τη μητέρα, το παιδί, αλλά και...

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Το Πέρασμα – Χάρης Οικονομόπουλος

    Το «Πέρασμα» είναι το τρίτο βιβλίο του Χάρη Οικονομόπουλου το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή, μετά την «Τελευταία Πόρτα» και την «Αποκαθήλωση». Προσωπική άποψη:...

    Αστέρια στη Δαχτυλήθρα – Τζίνα Καρδιόλακα

    Από τις εκδόσεις Οσελότος, κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Τζίνας Καρδιόλακα «Αστέρια στη Δαχτυλήθρα». Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Πρόκειται για μια ευφάνταστη ιστορία, με χιούμορ, δράση,...

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) – Lucinda Riley

    Το δωμάτιο με τις πεταλούδες (απόσπασμα) - Lucinda Riley Στην αγγλική εξοχή η Πόουζι μεγάλωσε κυνηγώντας πεταλούδες με τον πατέρα της. Όταν τα χρόνια περνούν και...

    Ο γραφέας του παλατιού – Ahmet Ümit

    Στη σύγχρονη Τουρκία, η αρχαιολογική ανασκαφή φέρνει στο φως τις πινακίδες του γραφέα του παλατιού, Πατασάνα, που έζησε πριν σχεδόν τρεις χιλιετίες. Με έναν...