Κυριακή, 29 Νοεμβρίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    Συνέντευξη – Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    -

    Συνέντευξη – Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    3η θέση στον Λογοτεχνικό διαγωνισμό “Χωρίς Οξυγόνο” με το

    Χωρίς Οξυγόνο

    Η τρίτη θέση του συλλογικού βιβλίου “Χωρίς Οξυγόνο”, κυκλοφορία των Εκδόσεων Γράφημα, ανήκει στο ομώνυμο κείμενο Χωρίς Οξυγόνο της μοναδικής κυρίας των νικητών, της Παρασκευής-Χριστίνας Αντωνίου από τη Θεσσαλονίκη επίσης. Καλύτερα να της δώσουμε την ευκαιρία να μας πει περισσότερα για την ίδια.

    Ρωτάει η Χαρά Δελλή 

    Συνέντευξη

    Παρασκευή-Χριστίνα, καλησπέρα -αν μου επιτρέπεις τον ενικό- και συγχαρητήρια για τη διάκρισή σου στο διαγωνισμό μας. Θα ήθελες να μας μιλήσεις λίγο για σένα; Ποια είσαι και γιατί γράφεις; Θεωρείς πως έπαιξε σημαντικό ρόλο το θεωρητικό σου υπόβαθρο για να ασχοληθείς και με τη συγγραφή και με τη λογοτεχνία, πέρα από το βασικό σου επάγγελμα; Με τι παθιάζεσαι; Τι μισείς; Σαν εντατική αναγνώστης, θα μπορούσες ίσως να ξεχωρίσεις έναν εγχώριο κι ένα ξένο λογοτέχνη των οποίων το έργο τοποθετείς πολύ ψηλά, σύμφωνα με τα δικά σου αναγνωστικά κριτήρια;

    Π.-Χρ.Αντ.: Καλησπέρα σας και ευχαριστώ θερμά για αυτή την συνέντευξη. Είμαι απόφοιτος του τμήματος Αγγλικής γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στη δυσλεξία σε σχέση με την εκμάθηση αγγλικών. Η λογοτεχνία ήταν πάντοτε η μεγάλη μου αγάπη και νιώθω τυχερή που κατά τη διάρκεια των σπουδών μου μπόρεσα να γνωρίσω και να μελετήσω σε βάθος τα σπουδαιότερα λογοτεχνικά έργα μεγάλων Άγγλων και Αμερικανών συγγραφέων. Θεωρώ ότι τα δικά μου συγγραφικά έργα έχουν συνειδητά αλλά και ασυνείδητα επηρεαστεί σε ένα βαθμό από τη μελέτη πολλών κλασσικών λογοτεχνών.

    Κάτι το οποίο με παθιάζει είναι η συγγραφή ιστοριών οι οποίες κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Στόχος μου είναι να γράφω ιστορίες που συναρπάζουν πρώτα εμένα την ίδια. Αυτό που μισώ είναι η έλλειψη πρωτοτυπίας και η απουσία λογοτεχνικότητας στη συγγραφή.

    Αν και υπάρχει πληθώρα συγγραφέων, θεωρώ ότι οι καλές πένες ξεχωρίζουν αμέσως. Από τους εγχώριους συγγραφείς μου αρέσει η γραφή του κ. Θοδωρή Παπαθεοδώρου ενώ από ξένους ξεχωρίζω την Hannah Kent  η οποία έχει την ικανότητα να χειρίζεται με εκπληκτική λογοτεχνικότητα την αφήγησή της.

    Ήταν το πρώτο σου εγχείρημα σε λογοτεχνικό διαγωνισμό που έμελλε να ανοίξει τον δρόμο για τη συνέχεια; Ποια ήταν η εμπειρία σου απ’ τη συμμετοχή σου στο “Χωρίς Οξυγόνο”; Οι πρώτες αντιδράσεις όταν έμαθες το θέμα; Ένιωθες πως θα έφτανες στην τελική τριάδα;

    Π.-Χρ.Αντ.: Θεωρώ ότι οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί αποτελούν μια καλή ευκαιρία τόσο για να αναδεικνύονται νέοι ταλαντούχοι συγγραφείς αλλά προσωπικά για εμένα ήταν μια δοκιμασία για τις συγγραφικές μου δυνατότητες. Στο διαγωνισμό που διοργάνωσαν οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών με τις εκδόσεις Γράφημα εκτός από το πολύ ενδιαφέρον θέμα, το σημαντικό ήταν ότι την κριτική επιτροπή αποτελούσαν καταξιωμένοι συγγραφείς. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό εφόσον τα έργα κρίθηκαν αξιοκρατικά από τους κατάλληλους ανθρώπους.

    Όσον αφορά το δικό μου διήγημα, το θέμα ήρθε και έδεσε με μια από τις πολλές ιστορίες που έχω στο μυαλό μου. Σκοπός μου ήταν να την αποδώσω όσο πιο πετυχημένα μπορούσα και όπως την είχα φανταστεί χωρίς να με απασχολήσει καθόλου αν θα ήταν στις τρεις πρώτες. Ωστόσο η διάκριση με χαροποίησε ιδιαίτερα και μου έδωσε δύναμη να συνεχίσω την ενασχόλησή μου με την συγγραφή.

    Σε βοήθησε το εγχείρημα αυτό για την εξέλιξή σου συγγραφικά; Υπάρχει κάποιο βασικό μήνυμα που θα ήθελες να περάσει το κείμενό σου; Πώς επέλεξες να παρουσιάσεις την έλλειψη οξυγόνου;

    Π.-Χρ.Αντ.: Κατά τη γνώμη μου ο συγγραφέας μοιάζει με έναν αθλητή. Οι συγγραφείς πρέπει να προπονούν την πένα τους όπως οι αθλητές το σώμα τους. Επομένως κάθε συγγραφικό βήμα είναι σημαντικό και αναμφίβολα βοηθά στην εξέλιξή τους. Για εμένα κάθε μου συγγραφικό έργο είναι βελτιωμένο σε σχέση με το προηγούμενο.

    Το βασικό μήνυμα του διηγήματός μου είναι ότι ακόμα και όταν νιώθουμε ότι η ζωή μας καταρρέει μπορούμε να βρούμε τη δύναμη να σταθούμε στα πόδια μας και να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας. Η Άννα, η ηρωίδα του διηγήματός μου, παρ’ όλη την πίκρα του διαζυγίου της τολμάει να ταξιδέψει μόνη της μέχρι την Αφρική για να υιοθετήσει ένα παιδάκι.   Επίσης η κινητήριος δύναμη στην ιστορία μου είναι η αγάπη για τα παιδιά.

    Η έλλειψη οξυγόνου παρουσιάζεται στο διήγημά μου στις κρίσεις πανικού της ηρωίδας, από τη μια όταν καταρρέει ο ιδανικός γάμος της και από την άλλη όταν κινδυνεύει πραγματικά η ζωή η δική της και του υιοθετημένου παιδιού της στην Αφρική.

    Εμπνέεσαι κάπου απ’ τις καθημερινές ιστορίες στη δουλειά σου; Για να ξεχωρίσει και ν’ αγαπηθεί μια ιστορία απ’ το αναγνωστικό κοινό, τι θεωρείς πως είναι απαραίτητο να διαθέτει και γιατί; Διηγήματα, νουβέλες, παραμύθια, μυθιστορήματα. Θα μπορούσες να τα ταξινομήσεις μέσα σου μετά την ενασχόλησή σου μαζί τους; Μοιράζεσαι κοινά με την πρωταγωνίστριά σου, την Άννα; Σε άγχωσε να θίξεις ένα τόσο ιδιαίτερο θέμα στο κείμενό σου και πώς; Διαβάζοντας το βιβλίο, έχεις ξεχωρίσει κάποιο άλλο κείμενο που πλησιάζει στα αναγνωστικά σου γούστα;

    Π.-Χρ.Αντ.: Η έμπνευση είναι κάτι το οποίο μπορεί να σε βρει παντού. Ένα τοπίο, κάποιος ασυνήθιστος άνθρωπος, μια ιστορία που άκουσες τυχαία ή ακόμα και ένα τραγούδι. Προσωπικά εμπνέομαι όταν περπατώ δίπλα στη θάλασσα, όταν κάνω περιπάτους στη φύση αλλά κυρίως όταν κλείνω τα μάτια μου βομβαρδίζομαι από ήρωες και ιστορίες που πρέπει να ειπωθούν.

    Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια συνταγή για να ξεχωρίσει και να αγαπηθεί μια ιστορία από το κοινό. Σίγουρα όμως θα πρέπει να είναι καλογραμμένη και να αγγίξει συναισθηματικά τους αναγνώστες. Συγγραφικά έχω ασχοληθεί κυρίως με διηγήματα αλλά και νουβέλες και παραμύθια. Το δυσκολότερο είδος θεωρώ ότι είναι το παραμύθι καθώς πρέπει να γνωρίζεις καλά την παιδική ψυχολογία όπως και ποια παραμύθια είναι κατάλληλα για κάθε ηλικία. Τα παιδιά είναι το δυσκολότερο κοινό. Στην παρούσα φάση έχω ξεκινήσει τη συγγραφή του πρώτου μου μυθιστορήματος και είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι’ αυτό.

    Κάθε ήρωάς μου έχει στοιχεία είτε δικά μου είτε ανθρώπων που γνωρίζω. Η Άννα είναι μια ηρωίδα που αγάπησα πολύ γιατί συνδυάζει την ευαισθησία με το δυναμισμό. Αυτό που σίγουρα έχουμε κοινό είναι η ανυπέρβλητη αγάπη για τα παιδιά.

    Το ιδιαίτερο θέμα του διηγήματός μου είναι το θέμα της υιοθεσίας και μάλιστα της υιοθεσίας ενός παιδιού από χώρα της Αφρικής. Νομίζω ότι αυτό το ταμπού έχει ξεπεραστεί σε ένα βαθμό όμως όχι εντελώς. Αρκετοί άνθρωποι υιοθετούν παιδιά όμως πολλοί διστάζουν να υιοθετήσουν κάποιο παιδί από την Αφρική, την Ασία κλπ. Δυστυχώς ο ρατσισμός είναι ακόμα υπαρκτός και σίγουρα χρειάζεται κι άλλος χρόνος για να ωριμάσουν οι άνθρωποι και να αποδεχτούν το διαφορετικό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάθε παιδί χρειάζεται αγάπη και η αγάπη δεν διακρίνει χρώματα και φυλές.

    Η ανθολογία διηγημάτων “Χωρίς Οξυγόνο” περιλαμβάνει 21 αξιόλογα διηγήματα. Κάθε ένα είναι διαφορετικό και μοναδικό. Σίγουρα οι αναγνώστες θα ξεχωρίσουν κάποια για το ύφος και το περιεχόμενό τους. Αν και έχω ξεχωρίσει κάποια διηγήματα περισσότερο δεν θα ήθελα να τα αναφέρω, όμως είμαι σίγουρη ότι κάθε αναγνώστης θα απολαύσει την ανθολογία στο σύνολό της και θα επιλέξει τα δικά του αγαπημένα. Ελπίζω και το δικό μου να είναι μέσα σε αυτά.

    Υπάρχουν για σένα αγαπημένα θέματα ή χώροι έμπνευσης; Πόση σημασία δίνεις στις ανθρώπινες σχέσεις; Θεωρείς πως είναι ένας τομέας που χωλαίνει στις μέρες μας; Γιατί συναντάμε τόση δυσκολία να ισορροπήσουμε την ισότητα και τα προνόμια, κατά τη γνώμη σου; Με ποιο τραγούδι ή μελωδία θα επέλεγες να ντύσεις το συγκεκριμένο κείμενό σου; Με ποιο χρώμα; Με ποια μυρωδιά;

    Π.-Χρ.Αντ.: Τα αγαπημένα μου θέματα κινούνται στον άξονα της περιπέτειας και των δραματικών ανατροπών. Χώροι έμπνευσης για μένα, όπως προείπα, αποτελεί η φύση αλλά και ο ανθρώπινος ψυχισμός.

    Οι ανθρώπινες σχέσεις στις μέρες μας βιώνουν τη δική τους κρίση. Σε μεγάλο βαθμό βασίζονται στο συμφέρον και όχι στην ανιδιοτέλεια και στην ανθρωπιά. Παρόλο που η τεχνολογία θεωρητικά συμβάλλει στη βελτίωση της επικοινωνίας, η ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων έχει συρρικνωθεί δραματικά. Οι σχέσεις μεταξύ των γονέων και των παιδιών έχουν διασαλευτεί σε μεγάλο βαθμό. Οι γονείς  αποξενώνονται από τα παιδιά τους ενώ σχέσεις αγάπης, εμπιστοσύνης και φιλίας δύσκολα δημιουργούνται. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καθένας μας έχει μερίδιο ευθύνης και οφείλουμε να δουλέψουμε πρώτα με τον εαυτό μας για την βελτίωση των ανθρωπίνων σχέσεών μας.

    Το διήγημά μου θα μπορούσα να το φανταστώ σαν μια ταινία. Η μουσική επένδυση θα περιελάμβανε το soundtrack της ταινίας Out of Africa, που είναι από τα αγαπημένα μου, ενώ τα χρώματα θα ήταν σίγουρα στην αρχή το γκρι ενώ μετέπειτα το ζεστό πορτοκαλί και το χρυσαφί του ήλιου. Η μυρωδιά θα είχε μια αίσθηση περιπέτειας, με νότες από αρώματα αφρικανικών δέντρων και άγριων χόρτων.

    Συνέντευξη – Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    Συνέντευξη – Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    Πού μπορεί να σε βρει κανείς το διάστημα αυτό; Δυο λόγια για τον Γρίφο της Θεσσαλονίκης; Τι εμπεριέχει ιδανικά το μέλλον σου στο χώρο; Αν θέλεις, μοιράσου μια ευχή για το κοινό μας.

    Π.-Χρ.Αντ.: Ο “Γρίφος της Θεσσαλονίκης” είναι η πρώτη μου νουβέλα, η οποία κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό «Ένα βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εντύποις. Πρόκειται για μία περιπέτεια η οποία εξελίσσεται στη Θεσσαλονίκη του σήμερα. Η ηρωίδα του έργου, η Σοφία, επιστρέφει  στο πατρικό της στη Θεσσαλονίκη αφήνοντας πίσω της το Λονδίνο και την προοπτική μιας επιτυχημένης καριέρας στο χώρο της δημοσιογραφίας. Η απόφασή της να επιστρέψει έχει σχέση με τη μητέρα της η οποία περνάει μια περιπέτεια με την υγεία της. Η επιστροφή της ωστόσο  στον τόπο όπου μεγάλωσε της επιφυλάσσει μια μεγάλη έκπληξη. Η Σοφία θα βρεθεί μπροστά σε ένα μυστήριο γρίφο και ένα κυνήγι θησαυρού στη Θεσσαλονίκη που σχετίζεται με τη γιαγιά της. Η αναζήτηση θα την οδηγήσει σε καταιγιστικές αποκαλύψεις που αφορούν το παρελθόν και που ποτέ δε θα μπορούσε να φανταστεί.

    Το μέλλον μου στο χώρο ευελπιστώ να περιλαμβάνει τη δημιουργία ιστοριών οι οποίες θα μιλούν στις καρδιές των αναγνωστών και θα τους ταξιδεύουν μαγικά στον κόσμο των ηρώων μου.

    Εύχομαι το κοινό σας να εμπνέεται από τον κόσμο των ηρώων των βιβλίων όχι μόνο για να ξεφεύγει από την καθημερινότητά του αλλά και για να καλλιεργεί και να ενδυναμώνει τη δική του ζωή.

    Οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών σου εύχονται να είσαι πάντα δημιουργική, να απολαμβάνεις κάθε είδους έμπνευση και να διακρίνεσαι σε ό,τι αγαπάς. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.

    Π.-Χρ. Αντ.: Σας ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συνέντευξη.

    Συνέντευξη – Παρασκευή-Χριστίνα Αντωνίου

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    Οι άθλοι του Ηρακλή – Λεύκη Σαραντινού

    Οι «άθλοι του Ηρακλή» είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς Ελληνική μυθολογία και αρχαιότητα της συγγραφέως Λεύκης Σαραντινού και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γράφημα,...

    Αυτός είναι φίλος μου – Μαριάννα Κουμαριανού

    Το «Αυτός είναι φίλος μου» είναι το νέο βιβλίο της συγγραφέως Μαριάννας Κουμαριανού, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελληνοεκδοτική με εξαιρετική εικονογράφηση της Γιώτας...

    Αγιοβασιλέματα – Μαριέττα Κόντου

    Το βιβλίο της συγγραφέως Μαριέττας Κόντου «Αγιοβασιλέματα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε εικονογράφηση Βασίλη Κουτσογιάννη. Απευθύνεται σε ηλικίες 7+. Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου Αρχές Δεκέμβρη, τα...

    Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Πορτμπαγκάζ – Θοδωρής Καπετανάκης

    Το βιβλίο «Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Πορτμπαγκάζ» του συγγραφέα Θοδωρή Καπετανάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη και απευθύνεται σε εφηβικό, νεανικό και ενήλικο κοινό. Προσωπική...

    62 – Πόσο καλά γνωρίζεις την ελληνική γλώσσα;

    62 - Πόσο καλά γνωρίζεις την ελληνική γλώσσα; Υπάρχουν λέξεις που τις συναντάμε σε βιβλία που διαβάζουμε. Γνωρίζουμε όμως τη σημασία τους; Πόσες σωστές απαντήσεις...

    Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου – Μαρία Αλεξοπούλου

    Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου είναι ένα βαθιά συναισθηματικό βιβλίο. Είκοσι σπονδυλωτά διηγήματα-ύμνοι στην αδερφική αγάπη, στην οικογενειακή γαλήνη, στη φιλία και στην...

    Καλά Χριστούγεννα, κύριε Ντίκενς! (απόσπασμα) – Ελένη Κατσαμά

    Καλά Χριστούγεννα, κύριε Ντίκενς! (απόσπασμα) - Ελένη Κατσαμά Γνωρίζουμε τα παιδικά χρόνια του μεγάλου συγγραφέα Τσαρλς Ντίκενς, τον χαρακτήρα και τις συνήθειές του, τα γεγονότα...

    Οι Σκιές (απόσπασμα) – Alex North

    Οι Σκιές (απόσπασμα) - Alex North Πολ, Τζέιμς, Τσάρλι. Τρεις φίλοι. Ο ένας θύτης, ο άλλος θύμα, ο τρίτος έμεινε πίσω να μαζέψει τα κομμάτια...Πριν...