Κυριακή, 5 Απριλίου, 2020
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη

    Συνέντευξη – Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη

    -

    Συνέντευξη – Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τη συγγραφέα Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη με αφορμή το βιβλίο της «Ο πόνος της αγάπης» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.

    Ρωτάει η Παρασκευή Παρίσση

    Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη που παραχωρείτε στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

    Κ.Π.Δ. Σας ευχαριστώ πολύ και εγώ για την τιμή που μου κάνετε να με φιλοξενήσετε στο περιοδικό σας.

    Πριν ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας, θα ήθελα να μου πείτε δυο λόγια για εσάς και για το βιβλίο «Ο πόνος της αγάπης», για να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες μας.

    Κ.Π.Δ. Εργάζομαι ως πολιτικός μηχανικός στην πόλη που γεννήθηκα, την Καλαμάτα. Η συγγραφή μπήκε στη ζωή μου τυχαία. Άρχισα να γράφω γιατί είχα ανάγκη να ακουστεί η φωνή μου για θέματα κυρίως επαγγελματικά, αλλά που είχαν επέκταση στην ανθρώπινη υπόστασή μου. Όταν είμαστε οικονομικά καλά, στη ζωή μας όλα είναι ικανοποιητικά. Η καθημερινότητά μας είναι ευχάριστη, με αποτέλεσμα και οι σχέσεις μας, απαλλαγμένες από την έγνοια του βιοπορισμού, να είναι πιο εύκολες. Όταν όμως η μόνη μας σκέψη είναι πώς θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε, τότε αρχίζουν τα δύσκολα. Εκεί καταλαβαίνουμε τις αντοχές μας, εκεί ανακαλύπτουμε τον πραγματικό μας εαυτό και τι είναι ικανός να κάνει, τότε αποκαλύπτονται οι πραγματικές προθέσεις των ανθρώπων που έχουμε δίπλα μας και τι αισθάνονται για εμάς. Είναι οι στιγμές που πρέπει να ταπεινωθείς και να ζητήσεις βοήθεια. Είναι οι στιγμές που ανακαλύπτεις πόσο δοτικοί μπορούν να γίνουν κάποιοι άνθρωποι χωρίς να ζητούν αντάλλαγμα. Δυστυχώς έζησα μία τέτοια περίοδο, ευτυχώς όμως ανακάλυψα πόσο τυχερή είμαι.

    Το βιβλίο “Ο πόνος της αγάπης” το έγραψα εκείνη την περίοδο, η οποία αποδείχτηκε ως μία από τις πιο δημιουργικές φάσεις της ζωής μου. Η υπόθεση είναι η εξής: Μία οικογένεια δοκιμάζεται από τον αφόρητο πόνο της απώλειας του πιο αγαπημένου μέλους της. Το συγκλονιστικό αυτό γεγονός επισκιάζει τις ζωές των μελών της για χρόνια, μέχρι που εμφανίζεται στο δρόμο τους η Άννα, μία νεαρή γιατρός. Γίνεται ο συνδετήριος κρίκος της άτυχης οικογένειας και επηρεάζει τη ζωή του καθενός με διαφορετικό τρόπο. Όλοι θα θελήσουν τη βοήθειά της, για να καταφέρουν να σωθούν, αλλά στο τέλος είναι και η ίδια που θα σωθεί.

    Όποιος αγαπήσει αληθινά είναι αναπόφευκτο πως θα πονέσει, κυρίως λόγω της απώλειας; Θα ήθελα να μου πείτε την άποψή σας.

    Συνέντευξη - Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη
    Συνέντευξη – Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη

    Κ.Π.Δ. Αυτό το βιβλίο το αφιερώνω σε αυτούς που αγάπησαν και αναπόφευκτα πόνεσαν. Σε αυτούς που παρόλο που πόνεσαν πολύ, κατάφεραν και αγάπησαν ξανά. Θεωρώ ότι ο άνθρωπος αλλάζει δύσκολα. Ίσως το μόνο κίνητρο για να αλλάξει είναι όταν πονέσει ή όταν αγαπήσει αληθινά. Και επειδή αγάπη και πόνος είναι αλληλένδετα, μάλλον αλλάζει μόνο όταν καταφέρει να αγαπήσει.

    Ο χειρότερος πόνος της αγάπης είναι η απώλεια. Από τη στιγμή που θα γεννηθούμε, οδεύουμε προς τον θάνατο, κανείς δεν μπορεί να υπερβεί τον απαράβατο κανόνα της φύσης. Το ενδιάμεσο είναι η ζωή. Όποιος γεννιέται, αναπόφευκτα θα πεθάνει, όποιος πεθαίνει όμως δεν σημαίνει ότι έζησε αληθινά. Αν σε αυτή τη ζωή είμαστε τυχεροί και αγαπήσουμε βαθιά, θα πονέσουμε ακόμα πιο βαθιά.

    Ο χειρότερος φόβος δεν είναι αν τελειώσει η αγάπη, αλλά αν φύγει ο αγαπημένος μας. Τι θα απογίνουμε μετά;

    Κ.Π.Δ. Ο καθένας θα πάρει τις δικές του απαντήσεις διαβάζοντας το βιβλίο. Μερικές φορές, δεν μας αρκεί μία απάντηση. Δεν μας ενδιαφέρει κιόλας. Τι νόημα έχει να μας δώσει ο καθένας μια συνταγή για τα ανθρώπινα συναισθήματα; Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Άλλωστε, αν όλα τα ανεξήγητα έβρισκαν την ερμηνεία τους, θα καταλαβαίναμε ότι το ανικανοποίητο του ανθρώπου δεν έγκειται στην ικανοποίηση της εύρεσης των απαντήσεων.

    Ο πόνος της αγάπης είναι ένας μικρός θάνατος. Όμως δεν θα υπήρχε ανάσταση χωρίς να έχει προηγηθεί ο θάνατος και δεν θα υπήρχε λύτρωση αν δεν αισθανόμασταν πρώτα τον πόνο. Όλα αυτά είναι αλληλένδετα και συνδετήριος κρίκος είναι η αγάπη.

    Όπως μου αρέσει να παίζω με τα γράμματα των λέξεων, για εμένα αγάπη είναι: “Η αρχή που γεννάει την αλήθεια και ο πόνος που σε ηρεμεί”.

    Το βιβλίο αναφέρεται σε όλες τις μορφές αγάπης. Πόσο σημαντική είναι η αγάπη και πώς επουλώνει τις πληγές τελικά;

    Κ.Π.Δ. Η αγάπη σε όλες τις μορφές της, γονική, αδερφική, ερωτική, συντροφική, φιλική, είναι η ίδια η ζωή. Αν δεν τροφοδοτούσαμε με αγάπη ό,τι κάνουμε, όλα θα μας φαίνονταν ανούσια. Αν δεν επιλέξουμε με αγάπη τους ανθρώπους που είναι δίπλα μας, θα ήταν απλά συνοδοιπόροι σε μία κοινή πορεία. Ο Ορφέας Περίδης στο τραγούδι “Φωτοβολίδα” έχει γράψει τον απίστευτο στίχο: “Όλα είναι ίδια αν δε τ’ αγαπάς, όλα μένουν ίδια άμα δε τα πας. Κι όλα αυτά που είναι γίνονται ξανά μέσα από τη δική σου τη ματιά”. Και όπως λέει η αγαπημένη Μάρω Βαμβουνάκη, ο έρωτας δεν είναι μάτια αλλά ματιά, δεν είναι χέρια αλλά χειρονομία.

    Πιστεύω ότι η ζωή μας καθορίζεται από αυτούς που μας αγαπάνε και αυτούς που επιλέγουμε να ανταποδώσουμε την αγάπη μας. Είμαστε σε αυτόν τον κόσμο για να ενωθούμε και να αγαπήσουμε.

    Δεν ξέρω αν η αγάπη επουλώνει τις πληγές, γιατί κάποιες πληγές αφήνουν πάντα το σημάδι τους επάνω μας, αλλά αυτό που ελπίζω είναι η αγάπη να τις καταπραΰνει.

    Το βιβλίο τελειώνει με τον Ύμνο της αγάπης, ένα από τα πιο αξιόλογα κείμενα της Αγίας Γραφής, γιατί έτσι θα ήθελα να τελειώσει πολλά χρόνια αργότερα και η ζωή μου, εξυμνώντας την αγάπη.

    Διαβάστε την άποψη μας για το βιβλίο Ο Πόνος της Αγάπης

    Η Άννα είναι μία ατσαλάκωτη γιατρός, διαλέξατε αυτό το επάγγελμα για την ηρωίδα σας γιατί ήταν πιο εύκολο να ταυτιστεί ο αναγνώστης με αυτό;

    Κ.Π.Δ. Λόγω συχνών επισκέψεων στο νοσοκομείο, παρατηρούσα πώς συμπεριφέρονται οι γιατροί στους ασθενείς. Θεωρώ ότι είναι ένα από τα δυσκολότερα επαγγέλματα. Ίσως να ακουστεί σκληρό, αλλά αν ο γιατρός δεν μπορεί να συμπεριφερθεί ανθρώπινα στους ασθενείς του, τότε έχει επιλέξει λάθος επάγγελμα.

    Μία φίλη μου πρόσφατα μου είπε: “δεν υπάρχει ασθένεια, αλλά μόνο ασθενείς”. Συμφωνώ απόλυτα μαζί της, γιατί η ψυχική υγεία είναι αλληλένδετη με τη σωματική υγεία, κάτι που γνώριζαν καλά οι πρόγονοί μας. Χώρος ίασης στην Αρχαία Ελλάδα ήταν τα Ασκληπιεία. Ο εξαγνισμός του σώματος και της ψυχής αποτελούσε την κύρια θεραπεία, σε συνδυασμό με νηστεία, γυμναστική, αν ήταν δυνατόν, και θεραπευτικά βότανα. Συνεπώς, τα Ασκληπιεία ήταν εστίες πολιτισμού, όπως θα έπρεπε να είναι και τα σημερινά νοσοκομεία. Να λειτουργούν ως θεραπευτήρια.

    Όταν πονάς, τα συναισθήματα που σε κυριεύουν είναι απογοήτευση, θυμός και παραίτηση. Αυτά γίνονται ακόμα πιο έντονα όταν αντιλαμβάνεσαι ότι το άτομο που είναι υπεύθυνο για την πορεία της υγείας σου, σε αντιμετωπίζει ως ένα περιστατικό. Το ξέρω ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να συμπαραστέκεται ο γιατρός στον κάθε ασθενή του, αλλά χρειάζεται να σέβεται τον καθημερινό αγώνα που δίνει για την υγεία του και να αντιλαμβάνεται τη μοναδικότητά του. Η χειρότερη ασθένεια των ημερών μας είναι η αδιαφορία. Ο γιατρός θα αντιμετωπίσει την ασθένεια και θα την καταπολεμήσει ή όχι. Το πιο σημαντικό όμως είναι να αντιμετωπίσει τον ασθενή ως άνθρωπο, δίνοντάς του ανθρωπιά. Αυτή θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του.

    Επέλεξα το επάγγελμα του γιατρού γιατί η καθημερινότητά του τον υποχρεώνει να γίνει “ατσαλάκωτος”. Είναι δύσκολο να είναι πολύ ευαίσθητος και να έχει να αντιμετωπίσει τον θάνατο. Αν δεν προσπαθήσει να βάλει όρια σε συναισθήματα και σκέψεις, θα γίνει εμπόδιο στη δουλειά του. Νομίζω ότι είναι σε μία συνεχή μάχη να εξισορροπήσει τα πράγματα. Μας έλεγαν στη σχολή ότι το λάθος του γιατρού φαίνεται αμέσως, ενώ του μηχανικού σε μερικά χρόνια. Ήδη αυτό είναι ένα βαρύ φορτίο για τον κάθε γιατρό που έχει συνείδηση.

    Η Άννα σε μία στιγμή απόγνωσης λέει: “Έχει έρθει η ώρα να τσαλακωθώ, μήπως και μπορέσω να αισθανθώ”. Πιστεύω μόνο έτσι αισθανόμαστε, όταν αφεθούμε.

    Χρησιμοποιείτε στο βιβλίο σας το μεταφυσικό στοιχείο για να περάσετε τα μηνύματά σας. Πείτε μας δυο λόγια για αυτό. Ποια είναι η άποψή σας για την ψυχή του ανθρώπου;

    Κ.Π.Δ. Η αφορμή για να γραφτεί αυτό το βιβλίο ήταν ένας γάμος, και συνήθως μέσα στη χαρά υποθάλπεται πάντα και η θλίψη. Σε αυτόν τον γάμο είδα τη μεγάλη χαρά του νιόπαντρου ζευγαριού, αλλά γνώρισα και τη θλίψη ενός παντρεμένου ζευγαριού. Το ζευγάρι αυτό καθόταν δίπλα μου, και όταν μιλούσαμε κατάλαβα ότι συμμετείχαν σε αυτό το χαρμόσυνο γεγονός έχοντας αμηχανία. Η αμηχανία τους πιστεύω ότι προερχόταν από την προδοσία της θλίψης τους. Πριν καιρό είχαν χάσει τον γιο τους σε δυστύχημα και είχαν υποβάλει τους εαυτούς τους σε ένα παρατεταμένο πένθος. Βέβαια, αυτές είναι δικές μου ερμηνείες για τα συναισθήματα που μπορεί να αισθάνεται κάποιος. Έστω και για δευτερόλεπτα, προσπάθησα να μεταφέρω στον εαυτό μου αυτό το συναίσθημα και αμέσως το απομάκρυνα, μην αντέχοντας καν στη σκέψη. Αντανακλαστικά μου προέκυψε η απορία, αν ο γιος με κάποιον τρόπο μπορούσε να τους δει, θα ήθελε να βλέπει τους γονείς του θλιμμένους εξαιτίας της απουσίας του; Με αυτόν τον τρόπο θέλησα να ενσωματώσω το μεταφυσικό στοιχείο στην πλοκή του βιβλίου.

    Όσο για το ερώτημά σας σχετικά με την ψυχή του ανθρώπου, θα σας δώσω την απάντηση που έχω δώσει η ίδια στον εαυτό μου. Πιστεύω ότι η ψυχή φιλοξενείται στο σώμα μας και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του. Κάποια στιγμή το σώμα μας θα πάψει να υφίσταται, αλλά η ψυχή θα έχει τη μνήμη του. Για να σεβόμαστε την ψυχή μας, πρέπει να φροντίζουμε και το σώμα μας. Όταν ξεσπάει μερικές φορές το σώμα είναι ίσως γιατί κάτι ενοχλεί την ψυχή. Πρέπει να δίνουμε σημασία στα σημάδια που μας στέλνει.

    Ο Χρήστος Γιανναράς γράφει: “Η ψυχή δεν κατοικεί απλώς στο σώμα, αλλά εκφράζεται με το σώμα, που κι αυτό, όπως και η σάρκα ή η καρδία, αντιστοιχεί στο εγώ μας, στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούμε τη ζωή. Ψυχή είναι ένας άνθρωπος, είναι κάποιος. Η ψυχή δεν είναι η αιτία της ζωής, αλλά είναι κυρίως ο φορέας της ζωής”.

    Τώρα, η δική μου ερμηνεία τι είναι η ψυχή μας, θεωρώ ότι είναι αυτό που είμαστε τώρα και πώς μπορούμε να εξελιχθούμε μέχρι να φτάσουμε στο τέλος της ζωής μας. Η αγαπημένη μου έκφραση είναι από τη Μάρω Βαμβουνάκη: “Πέτα ψηλά πριν γίνεις χώμα”. Ας ελευθερώσουμε την ψυχή μας διοχετεύοντάς της αγάπη, πριν πεθάνει το σώμα μας. Δεν είμαστε μόνο ανθρώπινα όντα που έχουν μία πνευματική εμπειρία, αλλά πνευματικά όντα που έχουν ανθρώπινη εμπειρία.

    Ποια είναι η άποψή σας για τη δωρεά οργάνων; Είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα για συζήτηση αλλά πολύ σημαντικό αν σκεφτούμε ότι έχουν σωθεί άνθρωποι από τον θάνατο ή ζουν αρτιμελείς λόγω της δωρεάς.

    Συνέντευξη - Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη
    Συνέντευξη – Κωνσταντίνα-Παρασκευή Δουβόγιαννη

    Κ.Π.Δ. Η δωρεά οργάνων απαιτεί μεγαλοψυχία και ευαισθησία, ενώ αποτελεί πράξη που τιμά τη μνήμη του ανθρώπου που φεύγει από τη ζωή. Είναι το καλύτερο δώρο ενός ανθρώπου στον συνάνθρωπό του, γιατί έχει το περιτύλιγμα της ίδιας της ζωής.

    Όπως είπα και πριν, η ψυχή μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι του σώματός μας, οπότε και κάθε κυττάρου μας. Η δωρεά ενός οργάνου είναι κυριολεκτικά και μεταφορικά δώρο ενός κομματιού της ψυχής μας. Είναι συγκλονιστικό αν σκεφτούμε ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να ζήσουν επειδή τους δωρίστηκε καρδιά, ή να βλέπουν γιατί τους δωρίστηκε ο κερατοειδής χιτώνας οφθαλμού, ή να είναι αρτιμελείς και να αγκαλιάζουν τους αγαπημένους τους γιατί τους δωρίστηκαν ιστοί και κύτταρα. Είναι θαύμα αν συνειδητοποιήσουμε ότι ένα κομμάτι ενός ανθρώπου που πλέον δεν είναι σε αυτόν τον κόσμο, εξακολουθεί να υπάρχει επειδή φιλοξενείται στο σώμα ενός άλλου ανθρώπου.

    Είναι πολύ δύσκολο να τα σκεφτούμε όλα αυτά όταν είμαστε υγιείς, αλλά δυστυχώς καλούμαστε κάποια στιγμή να έρθουμε αντιμέτωποι με τα δύσκολα ερωτήματα στη ζωή μας.

    Ένα χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι το χιούμορ, που μου άρεσε πάρα πολύ. Πιστεύετε ότι μέσα από το χιούμορ λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες; Πόσο σημαντικό είναι για εσάς;

    Κ.Π.Δ. Οι μεγαλύτερες αλήθειες θέλουν χιούμορ για να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν. Κάποιος μπορεί να προσποιηθεί ότι είναι σοβαρός, κυρίως μέσω της σιωπής. Αυτό όμως που δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι διαθέτει, είναι το χιούμορ. Κατά τη γνώμη μου, το διαθέτουν οι άνθρωποι με εξυπνάδα και καλοσύνη, γιατί είναι αυθόρμητο και καλοπροαίρετο, αφού δεν θεωρώ χιούμορ τον σαρκασμό εις βάρος των άλλων.

    Για εμένα είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιείται ως τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας. Είναι απαραίτητο συστατικό της ίδιας της ζωής.

    Μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου, ο αναγνώστης θα έρθει σε επαφή με στίχους από τραγούδια, καθώς και με ταινίες. Πιστεύετε ότι συνδυάζεται η μουσική και ο κινηματογράφος με τη λογοτεχνία;

    Κ.Π.Δ. Προσωπικά, κατά την ανάγνωση ενός βιβλίου ακούω πάντα μουσική και ταυτόχρονα μετατρέπω τις λέξεις που διαβάζω σε εικόνες. Ομοίως όταν γράφω, η κατάλληλη μουσική είναι απαραίτητη για να εμπνέομαι, και οι σκηνές που περιγράφω είναι ήδη σκηνοθετημένες στο μυαλό μου.

    Εύχομαι τα βιβλία μου να ενεργοποιήσουν στους αναγνώστες όλες τις αισθήσεις και οι πρωταγωνιστές να είναι τόσο αληθινοί, ώστε να τους παρασύρουν μαζί τους στο ταξίδι των λέξεων.

    Θα θέλατε να μας πείτε ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο και πώς το επιλέξατε;

    Κ.Π.Δ. Μόλις τελείωσα το βιβλίο της Χρυσηίδας Δημουλίδου με τίτλο “Οι τρεις υποσχέσεις”, το οποίο μου δάνεισε η αδερφή μου. Συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να εκπληρώνεις την υπόσχεση που δίνεις, αλλιώς θα χάσεις τη γαλήνη σου. Όταν λες αυτές τις τρεις λέξεις “Σ’ το υπόσχομαι” πρέπει να είσαι σίγουρος ότι θα προσπαθήσεις να τηρήσεις τον λόγο σου. Είναι μία ιερή δέσμευση, όχι τόσο στον άνθρωπο που δίνεις την υπόσχεση, αλλά απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό.

    Ποια είναι τα λογοτεχνικά σας σχέδια μετά από το πολύ όμορφο βιβλίο σας «Ο πόνος της αγάπης»;

    Κ.Π.Δ. Το επόμενο βιβλίο μου, που θα εκδοθεί από τις εκδόσεις Πηγή, έχει τον τίτλο “Το άγγιγμα του αρώματος”. Διαπραγματεύεται την ιστορία της Κατερίνας και του Άντζελο, και αφορμή προσέγγισης της ντροπαλής Ελληνίδας από τον πανέμορφο Ιταλό είναι το άρωμά της.

    Εύχομαι να εκδοθούν σύντομα και δύο ακόμα βιβλία που έχω γράψει, με τους τίτλους “Τα 3Α” και “Κοιτάζοντας προς τους αιθέρες”.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here