Σάββατο, Αύγουστος 24, 2019
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη Ανδρέας Πολυκάρπου

    Συνέντευξη Ανδρέας Πολυκάρπου

    -

    Συνέντευξη Ανδρέας Πολυκάρπου

    Ρωτάει ο Δημήτρης Μπονόβας

    Μπορείς να καταλάβεις αμέσως ότι πρόκειται για ένα άτομο που μπορεί να χειρίζεται αρκετά καλά τη γλώσσα και γνωρίζει τα τερτίπια της. Την πιάνει και την πλάθει όπως αυτός θέλει. Τη φέρνει στα μέτρα του και τη σερβίρει με έναν τρόπο πολύπλοκο αλλά και εξαιρετικά απλό ταυτόχρονα.

    Στην ποιητική συλλογή “Μυθιστορείν” ο Αντρέας Πολυκάρπου μας παρουσιάζει δύσκολες έννοιες, χωρίς όμως να μας δυσκολεύει. Μας πηγαίνει από τον Τειρεσία μέχρι τον Άη Νικόλα και πάλι πίσω, μέσα από μια σειρά ποιημάτων που περιλαμβάνουν αρκετές αναφορές σε σημαντικά πρόσωπα και γεγονότα, προσπαθώντας έτσι, κατά τη γνώμη του γράφοντος, να δημιουργήσει συνδέσεις με τα λεγόμενά του και να τα κάνει πιο εύκολα κατανοητά στον αναγνώστη. Το “Μυθιστορείν” είναι ένα από τα καλά βιβλία ποίησης που έπεσαν στα χέρια μου το τελευταίο διάστημα. Και αυτό γιατί το διάβασα άκρως ευχάριστα και απρόσκοπτα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του σελίδα.

    Έτσι, αποφάσισα να “ανακρίνω” σήμερα τον Αντρέα, για να μάθω περισσότερα για αυτή του την προσπάθεια, αλλά και να γνωρίσω καλύτερα το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τους στίχους. Γιατί οποιοδήποτε καλλιτεχνικό δημιούργημα αποκτά πιο βαθύ νόημα όταν μαθαίνεις τις καταστάσεις που οδήγησαν σε αυτό.

    Συνέντευξη

    Τι είναι εκείνο που σε ωθεί να γράφεις;

    Α.Π. : Στιγμές από τη ζωή, από την καθημερινότητα και γενικά από καταστάσεις που μπορεί να με επηρεάσουν. Συνήθως «καρφώνεται» στο μυαλό μου ένας στίχος και καθώς περνούν οι μέρες αυτός «μεγαλώνει» στο χαρτί και αρχίζει να λέει μιαν ιστορία…

    Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσένα να καταφέρεις να “εκφράσεις” τη σκέψη σου πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί;

    Α.Π. : Ούτε εύκολο αλλά ούτε και δύσκολο. Είναι μια ανάγκη προκειμένου να αφήσεις ένα «βάρος» στο μυαλό ή στην ψυχή. Αν δεν περάσει στο χαρτί υπάρχει ένα αίσθημα ανολοκλήρωτου που ταλανίζει.

    Ανδρέας ΠολυκάρπουΠοιες οι επιρροές σου;

    Α.Π. : Σε μεγάλο βαθμό οι ποιητές που με συντρόφεψαν όλα αυτά τα χρόνια. Οι Ρομαντικοί, ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Καρυωτάκης και ο Μπωντλαίρ. Επίσης, οι ελληνικοί μύθοι, η ιστορία, η παράδοση και η Βίβλος αποτέλεσαν και αποτελούν ένα γόνιμο υλικό μέσα μου.

    Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σου; Συναίσθημα ή λογική και γιατί;

    Α.Π. : Συναίσθημα και λογική γίνονται ένα στην ποίηση. Μάλλον, για να το πούμε καλύτερα, η ποίηση παίρνει τη λογική και την κάνει συναίσθημα προκειμένου να μην παραμείνει ένα πεζό κείμενο. Έτσι και η όποια θεματολογία (στο «Μυθιστορείν» η αρχαιοελληνική μυθολογία και ιστορία) γίνονται στίχοι εμπλουτιζόμενοι από τα συναισθήματα και τον τρόπο που ο ποιητής φιλτράρει τα σημεία και βγάζει τα δικά του σημαινόμενα.

    Συνέντευξη Ανδρέας Πολυκάρπου

    Πες μας λίγα λόγια για τη ποιητική σου συλλογή, “ΜΥΘΙΣΤΟΡΕΙΝ”. Πώς γεννήθηκε η ιδέα, ο τίτλος, τα ποιήματα;

    Α.Π. : Μέσα από την αρχαιοελληνική ιστορία και μυθολογία. Μυθιστορείν ως μια σειρά από ιστορίες που περιέχουν το μύθο και την αρχαία ιστορία. Η ιδέα έρχεται από μόνη της και σε βρίσκει, δημιουργώντας το νήμα που ενώνει τα ποιήματα. Έτσι, κατά τη διάρκεια των διδακτορικών μου σπουδών, όλοι αυτοί οι μύθοι και τα ιστορικά στοιχεία/ πηγές πήραν τη μορφή της ποίησης. Ασφαλώς, όμως, και δεν κράτησα τους μύθους και τα γεγονότα ως είχαν, διαφορετικά θα μιλάγαμε για δοκίμιο. Όλα αυτά ζυμώνονται μέσα μας και γεννιέται το ποίημα, σύμφωνα και με τον ενδότερο εαυτό μας.

    Υπάρχουν στιγμές που η δημοσιογραφική σου ιδιότητα και η αντικειμενικότητα με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζεις τα θέματά σου μπαίνουν εμπόδιο στη διαδικασία συγγραφής; 

    Α.Π. : Ποτέ. Ασχολούμαι με το οικονομικό ρεπορτάζ και αυτό απέχει σε μεγάλο βαθμό από την ποίηση. Εκεί τα πράγματα είναι τηλεγραφικά και μετρήσιμα. Στην ποίηση υπερέχει το συναίσθημα, χωρίς βέβαια να χάνεται η δομή. Για μένα η ποίηση, όπως και ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, πρέπει να έχουν αρχή, μέση και τέλος. Να οδηγούν τον αναγνώστη μέσα από τις εικόνες και τις σκέψεις σε μια άλλη πραγματικότητα (ποίηση) ή σε ένα συμπέρασμα αν μιλάμε για δημοσιογραφία.

    Ανδρέας ΠολυκάρπουΠοιητής γεννιέσαι ή γίνεσαι;

    Α.Π. : Γεννιέσαι. Από εκεί και πέρα αποκτάς και άλλα επίκτητα χαρακτηριστικά τα οποία – αν έχεις το τάλαντο – τα μετατρέπεις σε ποίηση. Η ποίηση είναι φύση και γι’ αυτό μεγαλώνει μόνη της μέσα στον ποιητή. Δεν την ανακαλύπτεις αλλά αυτή σε ανακαλύπτει και σε ξεθάβει.

    Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι –  στον τομέα της λογοτεχνίας – τι θα ήταν αυτό;

    Α.Π. : Τίποτα. Η λογοτεχνία είναι ένας ζωντανός οργανισμός που υπόκειται στους νόμους της εξέλιξης. Έχει τον τρόπο να αφήνει στην άκρη αυτά που δεν της κάνουν και να ντύνει με την υστεροφημία αυτούς που το αξίζουν. Δεν μας έχει ανάγκη για να μείνει στο βάθρο της.

    Όλο και νέοι επίδοξοι καλλιτέχνες εμφανίζονται στον ορίζοντα. Αν έπρεπε να τους δώσεις μια συμβουλή, ποια θα ήταν;

    Α.Π. : Η τέχνη δεν είναι ούτε ψυχοθεραπεύτρια, ούτε η μάνα μας για να μας ακούσει σε μια στιγμή ανάγκης, ενός χωρισμού ή σε μια οικονομική κρίση. Η τέχνη θέλει σεβασμό και ταλέντο. Αν δεν τα έχει κάποιος και τα δύο, δεν είναι καλλιτέχνης. Κυρίως οι νέοι καλλιτέχνες – όποιας μορφής τέχνης – πρέπει να μάθουν να ζουν και λίγο στη σιωπή…

    Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

    Α.Π. : Σκέψεις υπάρχουν πολλές. Προς το παρόν ετοιμάζω μια νέα ποιητική συλλογή η οποία θέλει αρκετό χρόνο – αν όχι χρόνια – για να ολοκληρωθεί, και να ανεβάσω ξανά το θεατρικό μου έργο η «Απολογία του Ιησού» που ανέβηκε στο Off Off Athens το 2017.

    Αντρέα, σε ευχαριστούμε πολύ για το χρόνο που μας διέθεσες και σου ευχόμαστε ολόψυχα κάθε επιτυχία στο έργο σου!

    Συνέντευξη Ανδρέας Πολυκάρπου

    Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Απάντηση