Κυριακή, 5 Απριλίου, 2020
More
    Αρχική Λόγω Τεχνών Το κορίτσι που εξαφανίστηκε

    Το κορίτσι που εξαφανίστηκε

    -

    Το κορίτσι που εξαφανίστηκεGone Girl (2014) Σκηνοθέτης: David Fincher Καστ: Ben Affleck, Rosamund Pike, Neil Patrick Harris

    Γράφει η Σοφία Σαμιώτη

    Πλοκή: Με την εξαφάνιση της συζύγου του να έχει γίνει το επίκεντρο ενός έντονου τσίρκου των μέσων ενημέρωσης, ένας άνθρωπος βλέπει τον τύπο να στρέφεται ενάντια σε εκείνον όταν υποψιάζεται ότι μπορεί να μην είναι αθώος.

    Άλλη μια κριτική για μια ταινία που δεν βγήκε τα τελευταία δυο χρόνια. Μπορεί να αναρωτηθείτε γιατί δεν γράφω για κάποια ταινία που είδα πρόσφατα και η απάντηση είναι απλή: μ’ αρέσουν οι παλιές ταινίες. Επίσης, το έχω λιώσει το Netflix και πλέον δεν κοιτάω την ημερομηνία, απλά βάζω την ταινία. Και όταν είπα να γράψω κριτικές για ταινίες, αυτή ήταν μια από τις πρώτες ταινίες που μου ήρθαν στο μυαλό μιας και την έχω δει πρόσφατα.

    Αρχικά, το Gone Girl ακολουθεί την ιστορία της Amy Dunne, η οποία το πρωί της 5ης επετείου με τον άντρα της εξαφανίζεται από το σπίτι της σε ένα προάστιο στο Missouri. Ο άντρας της, Nick, βρίσκει τον εαυτό του στο επίκεντρο των μέσων ενημέρωσης, καθώς κάθε του κίνηση τον καθιστά ύποπτο και μάλλον ένοχο για την εξαφάνισή της. Καθώς ο Nick κρύβεται στο σπίτι της αδερφής του και μένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η ντετέκτιβ Boney, μετά από μια αναλυτική έρευνα στο περιβάλλον του Nick και της Amy, ανακαλύπτει ότι ο Nick ίσως είναι όντως ένοχος. Όμως, ο Nick δεν μπορεί να θεωρηθεί ύποπτος για φόνο, καθώς δεν υπάρχει πτώμα ούτε αποδείξεις ότι ο Nick ήταν υπεύθυνος για την εξαφάνιση της γυναίκας του.

    Η ταινία είναι απολύτως φανταστική. Είναι δύσκολο να περιγράψω πόσο ικανοποιητικό ήταν να δω μια ταινία σχεδόν 3 ωρών όπου κάθε σκηνή και διάλογος σε τραβά να προσέξεις. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας εμφανίζονταν νέα στοιχεία τα οποία δεν με άφηναν να αναπτύξω μια θεωρία για το τι θα γίνει μετά. Δεν ήξερα πώς θα συνεχίσει η ιστορία και μου άρεσε που με τραβούσε με τέτοιο τρόπο.

    Το κορίτσι που εξαφανίστηκε
    Το κορίτσι που εξαφανίστηκε

    Στην αρχή νόμιζα θα είναι μια κλασική ταινία μυστηρίου, αλλά γρήγορα η γνώμη μου άλλαξε. Η ταινία μοιάζει σαν ψυχολογικό θρίλερ, αλλά δεν είναι. Το Gone Girl αναφέρεται στο τι φτιάχνει και τι διαλύει έναν μοντέρνο γάμο, ενώ δείχνει την πείνα των μέσων ενημέρωσης. Αν και μια σκηνή είναι κάπως σαν θρίλερ με αίματα και γρήγορο μοντάζ, δεν την ένιωσα σαν θρίλερ. Στην ταινία υπάρχουν μερικές απότομες στροφές στην πλοκή και ευτυχώς αυτές την εμπλουτίζουν ακόμα περισσότερο.

    Ακόμη, η ταινία δεν δίνει ξεκάθαρη εικόνα του τι θα συμβεί, ακριβώς γιατί σκοπός είναι να κάνει τον θεατή να χάσει την εμπιστοσύνη του απέναντι στους χαρακτήρες. Το Gone Girl παίζει τόσα παιχνίδια με το μυαλό του θεατή, με το τίμημα ότι γίνεται δύσκολο ο θεατής να πάρει τοις μετρητοίς οτιδήποτε του παρουσιάζεται. Καθώς η ταινία τελειώνει εκεί που ξεκίνησε, με την αινιγματική σκηνή της αρχής, η ταινία κινείται μπρος και πίσω μέσω των flashbacks αλλά και των στροφών στην πλοκή, με σκοπό να εμφανίσει περισσότερες πληροφορίες για το δυσαρεστημένο κεντρικό ζευγάρι. Η ταινία όμως παραμένει στην κατηγορία της ταινίας μυστηρίου, καθώς αποκαλύπτει στοιχείο μετά το στοιχείο. Όλα μοιάζουν λογικά, μέχρι που δεν είναι.

    Παράλληλα, το Gone Girl δίνει στο κοινό του αρκετούς λόγους να πιστεύει ότι ο Nick και η Amy είναι αρχέτυπα τα οποία αντιπροσωπεύουν όλα τα παντρεμένα ζευγάρια, και ένας από αυτούς τους λόγους έρχεται κατευθείαν από το στόμα της Amy. “Αυτός είναι ο γάμος” ανακοίνωσε η Amy μετά το τέλος μιας αρκετά βίαιης σκηνής, μια ανακοίνωση που μπορεί και να θεωρηθεί ένας λόγος για να οδηγηθεί ο θεατής στο να πιστεύει ότι η Amy είναι ειλικρινής σε όσα λέει στη διάρκεια της ταινίας. Αλλά δεν μπορεί, και αυτό είναι το νόημα. Το Gone Girl δεν είναι απλά μια ταινία για τον γάμο, τις σχέσεις, τους άντρες και τις γυναίκες, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχηματίζουν οικεία αρχέτυπα για να ικανοποιήσουν, να χειραγωγήσουν και να εγκλωβίσουν ο ένας τον άλλον. Η συμπεριφορά των δύο πρωταγωνιστών είναι προβλέψιμη, μόνο γιατί παίζουν ρόλους για τους γονείς τους, τα μέσα και τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι είναι ο άλλος. Το μυστήριο που κρύβεται στην ταινία είναι η ερώτηση τι συμβαίνει στα κεφάλια τους. Αυτό μένει αναπάντητο.

    Στην τελική, το Gone Girl είναι μια εικόνα για το είναι και το φαίνεσθαι. Στο πιο ευρύ επίπεδο, η ταινία πραγματεύεται το πώς τα μέσα χτίζουν κατασκευάσματα που γρήγορα καταστρέφονται καθώς πλασάρονται σαν αλήθεια, και η αστάθεια του κοινού που θα καταπιεί κάθε είδους αφήγημα που θα του πουληθεί. Σε ένα πιο συγκεκριμένο επίπεδο, είναι για τις προσόψεις που χτίζουν οι άνθρωποι και τις μάσκες που φοράνε. Η ανικανότητα να ξέρουμε αυτούς που είναι πιο κοντά μας είναι το επικρατές θέμα της ταινίας. Η ταινία είναι στιλάτη, γεμάτη θάρρος, σκοτεινή και επικίνδυνη. Την προτείνω ανεπιφύλακτα.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here