Προσωπική άποψη: Αλέξανδρος Δαμουλιάνος

Τρυφερή Επανάσταση. Η εσωτερικότητα μια αλλαγής, η οποία έχει κατακτήσει τα ανώτατα ύψη της αυτογνωσίας, όταν μένοντας στάσιμη προκαλεί την ουσιαστικότερη μεταβολή στο είναι των καιρών, που βαπτισμένοι ανάγκη στην κολυμπήθρα του συμβιβασμού διεκπεραιώνουν με τεχνοκρατικό τρόπο κάθε ματαίωση ή εκπλήρωση μιας μοναδικής, για τον ίδιο της το εαυτό, στιγμής, είναι απ’ τα μεγαλύτερα επιτεύγματα για μια πένα, και στην συγκεκριμένη περίπτωση για την γραφή της κυρίας Φρίντας Μήτσιου.

«Παράκαιρα, είν’ αλήθεια, πέθανε ο άνθρωπος. Ούτε εξήντα πέντε και γερός, ταύρος. Αλλά τι να κάνουμε, αυτά έχει η ζωή. Ένας χρόνος πέρασε. Χθες του ’κανε ένα εξαιρετικό μνημόσυνο, με κόσμο, με κεράσματα, με το πρέπον στους παπάδες και τους ψάλτες, να μην έχουν να λένε· όλα πρώτης τάξεως».

Τρυφερή ΕπανάστασηΣτα δεκαπέντε, εκτυφλωτικής ταχύτητας φωτός που στον διάβα του ανασταίνονται όλα τα νιάτα των αναμνήσεων, διηγήματα της συλλογής «ΤΡΥΦΕΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ», από τις εκδόσεις Πνοή, το αστραπιαίο βίωμα γίνεται μέσω του ανεκπλήρωτου πόθου του για την αιωνιότητα αθάνατο και σωτήριο προς τα, εξαγνισμένα στην πυρά της συνέχειας, λάθη μιας ηθικής που γνέθει ατέρμονα ένα φεγγάρι ως παρηγοριά στους σκλάβους των σκλάβων. «Μόνο η παρουσία της Γλαύκης δίπλα του τον πλημμύριζε με μια αίσθηση θριάμβου, σαν μια μαγευτική δόξα που στραφτάλιζε και τραγουδούσε στα κύτταρά του μέσα».

«Ο δρόμος είναι κεντρικός. Μόλις έχουν τελειώσει τα έργα που, κατά τη δημοτική αρχή, τον αναβαθμίζουν. Μεγάλα πλατιά πεζοδρόμια, στη μέση με ανοιχτό κεραμιδί χρώμα ο ποδηλατόδρομος. Κατά διαστήματα, παγκάκια και παρτέρια με λουλούδια».

Τρυφερή Επανάσταση

Μια γεννημένη, από τα γάργαρα σπλάχνα της Δόξας, φωτιά σεργιανάει τα απόκρημνα όρη του ύπνου μας, και διατάζει τα σύμπαντα να δέσουν τις ψυχές μας στον ημιτελή όρκο της, πενθούσας το αύριό της, σιωπής των υπέρμετρων Υδάτων της ζωντάνιας του πόνου. Η σκιά του έρωτα ψάχνει, ούσα τυφλή, δια του αγγίγματος την αρχή της μα τελικά βρίσκει ένα τέλος πρόθυμο να αλλάξει σε ξεκίνημα.

«Στην καθημερινή του ζωή ήταν ο Αντώνης. Τεχνοκράτης, επιστήμονας γερός με καλή δουλειά, ως τύπος λίγο παράξενος, ήσυχο και μοναχικό τον χαρακτήριζαν οι συνάδελφοί του. Φίλους δεν είχε. Τι να μοιραστεί μαζί τους;». 

Στο εν λόγω ανάγνωσμα συνυπάρχουν αρτιότατα το Θείο παρελθόν της λογοτεχνίας μαζί με το, προβλεπόμενα “ηρωικό”, μέλλον της.

 Συγχαρητήρια και καλοτάξιδο κυρία Φρίντα Μήτσιου.

Περίληψη: Ένας ψεύτικος Άγιος Βασίλης βρίσκει μέσα στα μάτια του παιδιού που τον κοιτάζουν με εμπιστοσύνη τη χαμένη του αθωότητα. Κάπου ανάμεσα σε γυναίκες που ξεχνούν εκείνους που ξέρουν ν’ αγαπούν, θαμπωμένες από τα φώτα ενός σκιρτήματος που ξεφουσκώνει σαν μπαλόνι μέχρι ν’ αποχωρήσει από τη σκηνή ο προδομένος σύντροφος. Ένας κόσμος αφυδατωμένος, που η φλογέρα ενός ηλικιωμένου αρκεί για να ξυπνήσει βιώματα και συγκινήσεις, καθώς τα σπίτια γίνονται άφιλα κτίρια και τα γέρικα χέρια μάλλον ανεπιθύμητα. Πίσω από τα κάγκελα μιας μακρινής φυλακής όπου ένας δάσκαλος ελπίζει να φωτίσει με μια ακτίνα ανθρωπιάς την γκρίζα καθημερινότητα των κρατουμένων. Κάπου, όπου η ταυτότητα ενός αγοριού υφίσταται την κριτική μιας στενόμυαλης κοινωνίας που τον θάβει πριν πεθάνει και ξεχνά να τον καμαρώσει στη λαμπρή μα μοναχική πορεία του. Ένας κόσμος όπου άνθρωποι ξεκινούν ταξίδι μεγάλο, με σκοπό όχι να λάβουν περιουσίες που δικαιωματικά τους ανήκουν, μα να πουν το στερνό αντίο. 
Ένας κόσμος. Ο κόσμος μας. Άνθρωποι διαφορετικοί, που όμως έζησαν και ζουν, γοητεύουν, συγκινούν και οδηγούν τον αναγνώστη στα δύσβατα μονοπάτια της αυτογνωσίας.

Τρυφερή ΕπανάστασηΣτοιχεία Βιβλίου

Τίτλος: Τρυφερή Επανάσταση

Συγγραφέας: Φρίντα Μήτσιου

Εκδόσεις: Πνοή

Σελίδες: 132

ISBN: 978-618-5307-57-8 

Ημ. Έκδοσης: 2/2019

Επεξεργασία εικόνας: Χρυσούλα Παπαβασιλείου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here