Χειμώνας

Χειμώνας

Κόκκινα  σύννεφα  οι  μέρες  κρύβονται, πίσω

απ΄ το  γέλιο  του  ήλιου. Ψυχές  νεαρών, σαν

ξύλινα  είδωλα  καίγονται  τα  βράδια  στις  παρυφές

των  επιθυμιών.

Ο  χειμώνα , ποτήρι  άδειο  από  μέλλον  ψυχορραγεί

στις  λέξεις. Δίχως  άλλο, εγκλωβίζεται  στα  θέλω  της. Μια

λεπίδα  οι  φόβοι, γυαλίζει  στην  σκέψη. Ανυπάκουες  οι

ελπίδες, υποταγμένοι  οι  μήνες  στην  ροή  του  χρόνου.

Χειμώνας  ο  άνδρας,  που  ερωτεύτηκε  πάλι. Πριν  την

λύτρωση  έρχεται  η  νοσταλγία  ως  τραύμα.

Νίκος Βαρδάκας

Φωτογραφία: jim vene

Από την ποιητική συλλογή “Συναισθήματα”

Περισσότερα στο http://nicosvardakas.blogspot.gr/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here