Σάββατο, Σεπτέμβριος 21, 2019
More
    Αρχική Συγγραφής Τέχνη Χρύσα - Κεφάλαιο 5 - Στέλλα Στραύκου

    Χρύσα – Κεφάλαιο 5 – Στέλλα Στραύκου

    -

    Χρύσα – Κεφάλαιο 5

    Πέτρος

    Με λένε Πέτρο και είμαι 36 χρονών. Έχασα τη γυναίκα που αγαπούσα πριν τρία χρόνια επειδή μου προτάθηκε μία θέση καθηγητή στην Αμερική που χρόνια κυνηγούσα και περίμενα. Αυτό που δεν περίμενα, ήταν αυτήν. Η Χρύσα μπήκε στη ζωή μου για να τα καταρρίψει όλα και να μου θυμίσει πώς είναι να ζεις. Τόσο απλά και τόσο όμορφα… Αλλά όταν ήρθε η στιγμή να διαλέξω, διάλεξα εμένα. Επέλεξα να φύγω και να αφήσω πίσω μου ό,τι με κράταγε… τη Χρυσούλα μου. Παραλίγο να πράξω γάμο από συμφέρον. Η Τόνια ήταν μία ακόμα λάθος απόφαση και ευτυχώς το πήραμε χαμπάρι και οι δύο και το λήξαμε ειρηνικά. Τώρα είναι με τον άνθρωπο που την κάνει ευτυχισμένη και χαρούμενη.

    Η Χρυσούλα μου είναι εδώ μπροστά μου. Έχει αδυνατίσει αρκετά, λόγω της μητέρας της, αλλά η ομορφιά της λάμπει στα μάτια μου. Είχα ξεχάσει πώς είναι να σε αγαπούν και να αγαπάς πραγματικά… και τρελαίνομαι που πρέπει να περιμένω και να μην της το δείξω όπως ξέρω ότι της αρέσει. Πρέπει να παίξω το παιχνίδι της… Πρέπει για μία φορά να βάλω τον εγωισμό μου στην άκρη και να την ακούσω.

    Μου μιλάει για την επιστροφή της στον τόπο της, για την αδερφή της, αλλά εγώ δεν ακούω, προσέχω τις αλλαγές στο βλέμμα της, τη στεναχώρια, τη λύπη… την απόσταση μεταξύ μας. Αχ, κορίτσι μου, τι κακό σου έκανα… Τώρα είμαι εδώ όμως… θέλω να φωνάξω αλλά μόνο γνέφω καταφατικά σε ό,τι ακούω.

    Συνεχίζει να μου αφηγείται τα νέα της, τη ζωή της μετά από εμένα, και περιμένει να της πω τι έκανα εγώ μακριά της. Λάθη πολλά, θέλω να της πω, αλλά δεν είναι η ώρα. Θέλω και εγώ χρόνο να συνέλθω, δε μου είναι εύκολο. Η επιστροφή μου στην Ελλάδα είναι μόνιμη, της απαντώ μόνο, και εκείνη ταράζεται.

    Μου λέει ότι ο κάθε τόπος είναι μοναδικός, με τις ομορφιές του. Τσινάω… Μου ξεκινάει τις γενικότητες λες και είμαστε ξένοι. Γιατί το κάνεις αυτό; αναρωτιέμαι… Συνεχίζει να μιλάει αλλά πρέπει να την διακόψω, κάτι να πω… Δεν υπάρχει αύριο… Υπάρχει το τώρα και καλύτερη στιγμή από το τώρα δεν υφίσταται.

    “Χρυσούλα μου… Καρδιά μου… Εύχομαι πραγματικά να ήμουν εδώ για ό,τι πέρναγες μόνη σου…”

    “Δεν ήσουν όμως…” Την πνίγει το δίκιο της, το καταλαβαίνω… Βαθιά ανάσα και πάμε.

    “Είμαι τώρα όμως…”

    “Για πάντα;” Είναι έτοιμη να κλάψει, δεν αντέχει την πίεση, πρέπει να προσέξω…

    “Ναι, μωρό μου… Για πάντα μαζί…”

    Επόμενη μέρα

    Χρύσα

    Έσκισα τα φύλλα που κουβαλούσαν το παράπονό μου τόσα χρόνια. Αφήνω ένα αναστεναγμό ανακούφισης και τα πετάω στα σκουπίδια. Θυμάμαι… δεν μπορώ να ξεχάσω… αλλά μπορώ να συγχωρέσω. Θα πάρει καιρό σίγουρα, δε σβήνονται από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάζομαι εξηγήσεις, τις οποίες είναι διατεθειμένος να μου δώσει με τον καιρό. Το μόνο που ζητάει είναι να τον εμπιστευτώ και να τον αγαπήσω ξανά.

    “Δεν μπορώ…”

    “Γιατί;” ρωτάει φοβισμένος.

    “Γιατί δεν σταμάτησα ποτέ…”

    Τα βλέμματα συναντήθηκαν και κοιτάχτηκαν όπως παλιά και ο χρόνος γύρισε μερικά χρόνια πριν.

    “Έτσι είναι η αγάπη, Χρυσούλα μου… Είναι αλώβητη στο χρόνο… Με την ευχή μου, κόρη μου…”  Αχ μανούλα μου… 

    The end

    Χρύσα – Κεφάλαιο 5

    Στέλλα Στραύκου

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση