Το «Σκοτεινό Άγγιγμα» είναι ένα βιβλίο που σε ελκύει από την πρώτη στιγμή, ιδιαίτερα αν αγαπάς την ελληνική μυθολογία, ειδικά όταν αυτή παρουσιάζεται με μια πιο σύγχρονη ματιά. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας. Η μετάφραση ανήκει στη Στέργια Καββάλου.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Αποτελεί το πρώτο μέρος μιας νέας σειράς φαντασίας. Η Scarlett St. Clair μεταφέρει τον γνωστό μύθο του Άδη και της Περσεφόνης σε ένα αστικό και μοντέρνο σκηνικό, κάτι που δημιουργεί μια μοναδική αίσθηση.
Η Περσεφόνη, η θεά της Άνοιξης, βρίσκεται μεταμφιεσμένη ανάμεσα στους ανθρώπους στη Νέα Αθήνα, ελπίζοντας να ζήσει μια ζωή ως θνητή. Η συνάντησή της με τον μυστηριώδη Άδη, θεό των νεκρών και ιδιοκτήτη μιας αυτοκρατορίας τυχερών παιχνιδιών, την οδηγεί σε μια συμφωνία που είναι σχεδόν αδύνατον να εκπληρωθεί: να δημιουργήσει ζωή στον Κάτω Κόσμο ή να χάσει για πάντα την ελευθερία της. Από εκεί ξεκινά μια επικίνδυνη αλλά έντονη σχέση, όπου ο έρωτας αναπτύσσεται παρά τις αντιξοότητες και τις προκλήσεις.
Η Περσεφόνη δεν είχε πάει ποτέ σε κάποιο από τα κλαμπ του Άδη, όμως έπρεπε να το παραδεχτεί, ήταν περίεργη – για τον κόσμο που σύχναζε σε αυτά και για τον θεό που τα είχε. Τι έπιανε τους ανθρώπους και ήθελαν να παζαρέψουν την ψυχή τους; Ήταν η επιθυμία για χρήματα, για αγάπη ή για πλούτη; Και αυτό τι έλεγε για τον Άδη; Ότι είχε όλα τα πλούτη του κόσμου και το μόνο που επιδίωκε ήταν κι άλλα αντί να βοηθάει τον κόσμο;
Τι μου άρεσε διαβάζοντας το «Σκοτεινό Άγγιγμα»; Πρώτα απ’ όλα, η σχέση μεταξύ της Περσεφόνης και του Άδη που σίγουρα κρατάει το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αν και ο Άδης ξεκινάει ως ο απόλυτα μυστηριώδης και «κακός» θεός, σιγά σιγά αποκαλύπτεται η πιο τρυφερή και ευαίσθητη πλευρά του, κάνοντάς τον έναν από τους πιο συμπαθητικούς χαρακτήρες του βιβλίου. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που η συγγραφέας τον ξετύλιξε, δείχνοντάς μας έναν θεό που παλεύει με τη φήμη του και προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν είναι έτσι όπως τον φαντάζονται όλοι.
Επίσης, η αναδημιουργία του μύθου σε ένα σύγχρονο πλαίσιο είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη. Οι θεοί έχουν θνητές επιχειρήσεις και ζουν σαν διασημότητες, με δημοσιογράφους να ακολουθούν κάθε τους βήμα και ταμπλόιντ να καταγράφουν τα πάντα!
Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως η Εκάτη και ο Ερμής, είναι επίσης πολύ καλογραμμένοι. Η φιλία της Περσεφόνης με την Εκάτη ήταν από τα πιο ωραία σημεία στην ιστορία, όπως και η αφοσίωση της Λέξας προς την Περσεφόνη. Μου άρεσε και η Σίβυλλα, αντιπάθησα τη Δήμητρα και φυσικά τον Άδωνη.
«Μας έβαλα στο Nevernight!» Η Λέξα μετά βίας μπορούσε να συγκρατηθεί, και στην αναφορά του διάσημου κλαμπ πολλοί ήταν αυτοί που γύρισαν να κοιτάξουν.
«Σσς!» τη διέταξε η Περσεφόνη. «Θέλεις να μας σκοτώσουν;»
«Μη λες βλακείες». Η Λέξα γούρλωσε τα μάτια της, όμως χαμήλωσε τη φωνή της. Ήταν αδύνατον να μπεις στο Nevernight. Υπήρχε τρίμηνη αναμονή, και η Περσεφόνη ήξερε τον λόγο.
Ιδιοκτήτης του Nevernight ήταν ο Άδης.
Ωστόσο… στο «Σκοτεινό Άγγιγμα» βρήκα τον χαρακτήρα της Περσεφόνης κάπως απογοητευτικό. Αν και αρχικά παρουσιάζεται ως δυναμική και ανεξάρτητη, πολλές φορές οι πράξεις της έρχονται σε αντίθεση με αυτό. Φαίνεται να παίρνει αποφάσεις που δεν έχουν πολλή λογική και συχνά βρίσκεται να ακολουθεί τις καταστάσεις, χωρίς να τις αμφισβητεί πραγματικά. Αυτό μάλλον κάνει τον χαρακτήρα της να μοιάζει άχρωμος.
Επίσης, η αγάπη μεταξύ των πρωταγωνιστών αναπτύσσεται με έναν αρκετά γρήγορο ρυθμό. Παρόλο που η ιστορία βασίζεται στον απαγορευμένο έρωτα, η ερωτική τους σχέση μοιάζει λίγο επιφανειακή και βιαστική. Να αναφέρω ότι το «Σκοτεινό Άγγιγμα» περιλαμβάνει ερωτικές σκηνές και τολμηρό λεξιλόγιο.
Τέλος, ενώ η ελληνική μυθολογία αποτελεί τη βάση της ιστορίας, η χρήση της σε ορισμένα σημεία μοιάζει κάπως αδύναμη. Το σκηνικό της Νέας Αθήνας δεν είναι αρκετά ισχυρό για να δημιουργήσει την αίσθηση ενός μαγικού κόσμου και οι θεοί συχνά μοιάζουν πιο ανθρώπινοι παρά μυθικοί, κάτι που με ξένισε, επειδή περίμενα έναν πιο «μυθικό» κόσμο.
Όμως, προτείνω το «Σκοτεινό Άγγιγμα» ως μια καλή επιλογή για όσους αγαπούν τις ιστορίες που είναι γεμάτες πάθος, ένταση και διαθέτουν έναν πιο σύγχρονο τρόπο παρουσίασης της ελληνικής μυθολογίας. Αν ψάχνεις για μια ελαφριά, γρήγορη ανάγνωση με αρκετή δράση και μυστήριο, σίγουρα αξίζει να του δώσεις μια ευκαιρία. Θέλω να διαβάσω τα επόμενα βιβλία της σειράς για να δω την εξέλιξη τόσο του ειδυλλίου όσο και της γραφής της Scarlett St. Clair.
Περίληψη: «Άσε με να σε λατρέψω» ΤΗΣ είπε. Αυτό που της ζητούσε ήταν αμαρτωλό και ΠΟΝΗΡΟ, κι εκείνη το καταχάρηκε.
«ΝΑΙ» του απάντησε.
Η Περσεφόνη είναι η θεά της άνοιξης, μόνο όμως κατ’ όνομα. Η αλήθεια είναι ότι από μικρό κορίτσι τα λουλούδια μαραίνονταν στο άγγιγμά της. Μόλις μετακομίζει στη Νέα Αθήνα, μεταμφιεσμένη σε κοινή θνητή, ελπίζει να απολαύσει τις χαρές της επίγειας ζωής. Όλα όμως θα ανατραπούν με την είσοδό της σε ένα απαγορευμένο κλαμπ και τη συνάντησή της με έναν γοητευτικό και μυστηριώδη ξένο.
Ο Άδης, ο θεός των νεκρών, έχει χτίσει μια αυτοκρατορία με τυχερά παιχνίδια στον κόσμο των ανθρώπων και τα αγαπημένα του στοιχήματα είναι αυτά που δεν μπορούν να κερδίσουν οι θνητοί. Τίποτα όμως δεν τον ιντριγκάρει περισσότερο από τη συμφωνία που πετυχαίνει με την ακαταμάχητη θεά.
Η τυχαία γνωριμία τους οδηγεί σε ένα συμβόλαιο με όρους που είναι αδύνατον να εκπληρωθούν: Η Περσεφόνη πρέπει να δημιουργήσει ζωή στον Κάτω Κόσμο, αλλιώς θα χάσει για πάντα την ελευθερία της. Κι ενώ παλεύει γι’ αυτό, η απαγορευμένη αγάπη της για τον θεό των νεκρών ολοένα και μεγαλώνει…
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Σκοτεινό άγγιγμα
Συγγραφέας: Scarlett St. Clair
Εκδόσεις: Μίνωας
Μετάφραση: Στέργια Κάββαλου
ΙSBN: 978-618-02-5322-1
Σελίδες: 448
Ημερομηνία έκδοσης: 01-09-2024
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
