H Γαλάτεια Αλεξίου-Καζαντζάκη ήταν η πρώτη σύζυγος του συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη, με τον οποίο γνωρίστηκε το 1901 και παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1911 στο εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, παρά τη θέληση του πατέρα του Καζαντζάκη, Μιχάλη.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Η Γαλάτεια γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 8 Μαρτίου 1881. Ήταν η πρωτότοκη κόρη του τυπογράφου, εκδότη και λόγιου Στυλιανού Αλεξίου. Σπούδασε στη «Γαλλική Σχολή Ηρακλείου», όπου μεταξύ άλλων έμαθε άπταιστα τη γαλλική γλώσσα. Αδέλφια της ήταν η συγγραφέας Έλλη Αλεξίου, ο ποιητής και φιλόλογος Λευτέρης Αλεξίου και ο Ραδάμανθυς Αλεξίου (παππούς του μουσικού Παύλου Σιδηρόπουλου).
Μετά τον γάμο τους εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αθήνα. Η Γαλάτεια Καζαντζάκη ασχολήθηκε με όλα τα είδη του γραπτού λόγου: νουβέλα, διήγημα, μυθιστόρημα, ποίηση, πεζογραφία, θεατρική γραφή, παιδική λογοτεχνία και μετάφραση. Έχει βραβευθεί για τη συγγραφή αναγνωστικών βιβλίων για όλες τις τάξεις του Δημοτικού.
Ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολυσυζητημένα κείμενά της είναι το μυθιστόρημά της «Άνθρωποι και υπεράνθρωποι», το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά από τις Εκδόσεις Πυξίδα το 1957 και αναφέρεται στη θυελλώδη σχέση της με τον Νίκο Καζαντζάκη.
Το μυθιστόρημα γράφτηκε αρκετά χρόνια μετά τον χωρισμό της από τον συγγραφέα. Το διαζύγιό τους εκδόθηκε το 1926, ενώ το βιβλίο κυκλοφόρησε σε μια περίοδο όπου ο Καζαντζάκης είχε ήδη καθιερωθεί ως κορυφαία μορφή της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Το έργο προκάλεσε αίσθηση, καθώς θεωρήθηκε ότι απομυθοποιεί τον διάσημο συγγραφέα, παρουσιάζοντας μια διαφορετική, πιο ανθρώπινη και αντιφατική εικόνα του. Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία μιας έντονης και συγκρουσιακής σχέσης ανάμεσα σε δύο κεντρικά πρόσωπα, τη Δανάη και τον Αλέξανδρο, χαρακτήρες που παραπέμπουν ευθέως στη Γαλάτεια και τον Νίκο Καζαντζάκη αντίστοιχα.
Η αφήγηση επικεντρώνεται στις ιδεολογικές, ψυχολογικές και συναισθηματικές συγκρούσεις του ζευγαριού, καθώς και στη διαρκή ένταση ανάμεσα στη φιλοδοξία, τη δημιουργία και τις ανθρώπινες ανάγκες. Μέσα από τις συγκρούσεις αυτές αναδεικνύεται το χάσμα ανάμεσα στον «υπεράνθρωπο» διανοούμενο και στον καθημερινό άνθρωπο. Άλλα εύκολα αναγνωρίσιμα πρόσωπα στο μυθιστόρημα είναι ο Άγγελος Σικελιανός, η Εύα Πάλμερ-Σικελιανού, ο Κώστας Βάρναλης και ο Μάρκος Αυγέρης.
Κατά την κυκλοφορία του, το μυθιστόρημα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και συζητήσεις στον λογοτεχνικό κόσμο, κυρίως λόγω της άμεσης σύνδεσής του με τον Νίκο Καζαντζάκη. Μεταγενέστερα, το έργο επανεκτιμήθηκε ως σημαντική μαρτυρία:
- Για την προσωπικότητα της Γαλάτειας Καζαντζάκη.
- Για τις πνευματικές ζυμώσεις της εποχής.
- Για τη θέση της γυναίκας δημιουργού στη νεοελληνική λογοτεχνία.
Σήμερα θεωρείται πολύτιμο τόσο ως λογοτεχνικό έργο όσο και ως κείμενο αυτοβιογραφικού και ιστορικού ενδιαφέροντος. Το μυθιστόρημα επανεκδόθηκε το 2007 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη με πρόλογο του Αλέξανδρου Αργυρίου.
Η Γαλάτεια, για να συναινέσει στην έκδοση του διαζυγίου, έθεσε ως όρο να κρατήσει το επώνυμο του Καζαντζάκη, με το οποίο και συνέχισε τη συγγραφική της πορεία. Από το 1926 θα συμβιώσει με τον διανοούμενο της Αριστεράς, ποιητή και κριτικό Μάρκο Αυγέρη, τον οποίο παντρεύτηκε το 1933.
Η Γαλάτεια Καζαντζάκη έφυγε από τη ζωή στις 17 Νοεμβρίου 1962 στην Αθήνα, έπειτα από αυτοκινητιστικό δυστύχημα, σε ηλικία 81 ετών.
Πηγή: https://el.wikipedia.org/
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
