Η κυρία Πετούλη-Γλάρου, στο πρώτο της λογοτεχνικό εγχείρημα, παρουσιάζει το μυθιστόρημα φαντασίας “Η Αφαιρετική Μέθοδος – Βαθύ Σκούρο Μπλε”. Μια κυκλοφορία των Εκδόσεων Πηγή.
Προσωπική άποψη: Χαρά Δελλή
«Ο έρωτας διαπιστώνει την ομορφιά, αντιστέκεται στο σκοτάδι και αναβάλλει την προδοσία. Κανείς όμως δεν μπορεί να αποκλείσει ότι μπορεί να συμβεί και ακριβώς το αντίθετο…»
Ένα ερωτικό μυθιστόρημα συνωμοσίας και πλοκής. Και προφητικής φαντασίας.
«Κάθε καρδιά τραγουδάει ένα τραγούδι ημιτελές, ώσπου κάποιος να μουρμουρίσει την απάντηση».
Πλάτων
Ένα ακόμα επίκαιρο βιβλίο για την ανθρώπινη κοινωνία και τα δύσκολα που περνάει. Για την αλλοίωση του ατόμου. Προφητικό, γιατί; Επειδή γράφτηκε πριν κάμποσα χρόνια, αλλά αποτυπώνει πλήρως τη σημερινή κατάσταση που υφιστάμεθα όλοι μας. Ένα πρωτότυπο, ανατρεπτικό, απρόβλεπτο ανάγνωσμα που γεννά πλήθος έντονων εναλλασσόμενων συναισθημάτων και ζωντανών εικόνων.
Αφυπνίζει και κερδίζει κάθε απαιτητικό αναγνώστη με την τρυφερότητα και τις αλληγορίες του.
Μια εταιρεία-φάντασμα με εφτά απόλυτους, σκοτεινούς επόπτες-ρυθμιστές ανθρωπίνων τυχών και κατ’ επέκταση της ιστορίας. Μια οικονομικά πανίσχυρη κάστα, ένας παντοδύναμος μηχανισμός που έχει σκοπό την εξόντωση και τον αφανισμό της ανθρωπότητας, ξεκινώντας από ατομικούς στόχους σκοτεινού παρελθόντος. Το ομολογεί και ο τίτλος του βιβλίου. Η Αφαιρετική Μέθοδος είναι εκείνη που εφαρμόστηκε (α)θέμιτα στον ανθρώπινο πληθυσμό ώστε να μειωθεί άμεσα και γρήγορα.
Ο γηραιότερος σηκώθηκε και διάβασε:
«Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με πλήρη επιτυχία, η απόφαση βγήκε ομόφωνα και χωρίς ενστάσεις. Η επιτακτική ανάγκη της μείωσης του ανθρώπινου γένους θα επιτευχθεί με νέες μεθόδους. Το πλάνο και η υλοποίηση του σχεδιασμού συνοψίζονται ως εξής:
«Σκοπός: Η μείωση πληθυσμών. Μέθοδος: Η αφαιρετική, με απότομη παρέμβαση σε βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου, σε τρία στάδια, στοχεύοντας στη διατάραξη της ανθρώπινης ισορροπίας και την απουσία οποιασδήποτε μορφής αντίστασης. Μέγεθος στατιστικού δείγματος: 0.000000001%. Διάρκεια δοκιμαστικής περιόδου ανά δείγμα: Δύο εβδομάδες. Κόστος απώλειας: Μηδενικό».
Χειροκρότησαν. Πριν αποσυρθούν, ενημερώθηκαν:
«Κύριοι, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας ‒ οι κυβερνήσεις των χωρών που χρειάζεται να εμπλακούν, δέχτηκαν με προθυμία να συνεργαστούν και να συμβάλλουν σε αυτή την ιδέα».
Γάλλος και σγουρομάλλα
Εκεί κάπου ανάμεσα μπλέκονται η αθώα, συναισθηματική κι αυθόρμητη, εικοσάχρονη Μελίζα (Λιζ) Τζέρεσον και ο ψυχρά υπολογιστικός τριαντάρης αριβίστας Λεονάρντο (Λεόν) Κολμπέρ. Δυο αντίθετοι, άνισοι κόσμοι. Διαφορετικές πορείες, στόχοι κι εμπειρίες. Χαρά, ζωντάνια και ανάγκη απαλοιφής αδικίας VS αποφασιστικότητας και σκληρού επαγγελματισμού με κάθε κόστος. Μυστήριο και χημεία… Ο ισχυρός σε αγώνα με τον αδύναμο, το κακό ενάντια στο καλό.
Θα μπορούσαμε να ζούμε σε έναν δίκαιο κόσμο και όλοι να είμαστε ευτυχισμένοι, αλλά το ανθρώπινο είδος έκανε άλλες επιλογές, έβαλε το συμφέρον και τις προσωπικές του φιλοδοξίες πάνω από όλα, ακόμα και από τον συνάνθρωπο.
Η αγνή, δοτική Μελίζα σε κατακτά σχεδόν αμέσως. Άγουρη ερωτικά, άτυχη κι απρόσεχτη. Πεισματάρα. Ατίθασο νιάτο. Διαφορετική. Μεγαλωμένη σε περιφρουρούμενο, αποκομμένο περιβάλλον, ανέπτυξε τον δικό της ξεχωριστό τρόπο σκέψης και μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Με αυθεντική χάρη, παντελώς ανεπιτήδευτη. Την πετυχαίνουμε τη στιγμή που από κορίτσι μεταμορφώνεται σε γυναίκα. Ξεχειλίζει ξεχασμένο αλτρουισμό και κοινωνική προσφορά. Μαθημένη να ανοίγεται και να δίνεται χωρίς ανταλλάγματα ή δεύτερες σκέψεις. Τα σκυλιά δεν μυρίζονται τα άτομα που έχουν αυτά τα στοιχεία ιδιαιτέρως ανεπτυγμένα; Έτσι και ο γαλανομάτης Τομ στην ιστορία μας. Δένονται με αμφίδρομους δεσμούς αγάπης οι δυο τους. Ένας σκύλος που επιλέγει συνειδητά το αφεντικό του. Αλλά δεν είναι ο μόνος…
Παραπλάνηση. Τεχνάσματα. Η λεκτική επίθεση που γίνεται ερωτικό κάλεσμα.
Ο Λεονάρντο μετά από σχετική υπόδειξη και έρευνα, απομνημονεύει τις επιλογές κι αδυναμίες της Λιζ, πλέκει τον ιστό του για να συναντηθούν τυχαία, και κάνει τα πάντα για να της γίνει απαραίτητος. Την βομβαρδίζει με ιπποτική αβρότητα, ακαταμάχητο συναίσθημα έρωτα και συμπόνιας, μα και τύψεις κι ενοχές, ώστε να την κάνει ευάλωτη και διαχειρίσιμη. Καθηλωτικό, αυθάδικα ερωτικό βλέμμα. Γοητευτικό ταμπεραμέντο και κοσμοθεωρία. Ένας ευχάριστος υπερόπτης νάρκισσος. Προικισμένος με την ικανότητα να οδηγεί άτομα ή καταστάσεις εκεί που βόλευαν τον ίδιο. Με πλήρη έλεγχο των πάντων. Γεμάτος μίσος και θυμό διαιώνισης πατρογονικής μιζέριας παιδιόθεν.
«Oh! Melisa, Oh! Melisa, si l’ amour te manquait demain, j’ en aurai moins de chargin».
Και όταν τελείωσε, έσκυψε και τη φίλησε.
Εκεί, κάτω από τον χαμηλό, κίτρινο φωτισμό που έβγαζε το ψηλό φαναράκι του δρόμου, για πρώτη φορά, φιλήθηκαν.
Εκείνη ένιωσε μια ζεστή, γλυκιά ζάλη να διαπερνάει όλο της το σώμα, που σχεδόν την παρέλυσε.
Εκείνος είδε τα φώτα της παράστασης να κλείνουν.
…
Εκεί τους είδε ο Θεός και τους άνοιξε. Και βρέθηκαν σε μέρος άγνωστο, που χώρος και χρόνος δεν υπάρχει. Μόνο η αρωματισμένη διάφανη ύλη του έρωτα υπάρχει, που αιωρείται χωρίς καθόλου βάρος και χωρίς καθόλου αέρα. Βρέθηκαν εκεί που το τίποτα βρίσκει το πάντα, εκεί που λίγοι έχουν καταφέρει να φτάσουν.
…
Μετά, την κοίταξε. Και χάθηκε μέσα στα μάτια της.
Και ξέχασε ποιος ήταν, και μαζί ξέχασε πού έπρεπε να πάει.
Η κάστα απαιτεί τη Λιζ από τον Λεόν… Υπάρχει σωτηρία για τα θύματα των ισχυρών του κόσμου; Ή οι στόχοι πληρώνουν πάντα το υψηλό τίμημα των πράξεών τους εκβιαστικά;
Δεύτερες σκέψεις. Εναντίωση και συνέπειες.
Ήξερε από καιρό ότι το κορίτσι που στεκόταν μπροστά του ήταν έτοιμο να πέσει γυμνό σε ζεστά ποταμίσια νερά μαζί του και να κολυμπήσουνε μέχρι να τους παρασύρει το ρέμα.
Το ήξερε. Το μόνο που τον κράταγε, ήταν μια μικρή σπιθαμή εντιμότητας που του είχε απομείνει· αυτή η ελάχιστη ποσότητα ήταν που τον κράταγε, και ήταν ό, τι του είχε απομείνει μέσα του να θυμίζει άνθρωπο.
…
Εκείνη του είχε προσφέρει απλόχερα αυτό που εκείνος έπρεπε να της πάρει έστω και με το ζόρι.
Η μεγαλύτερη αδικία έχει στοχεύσει το πιο αθώο χαμόγελο…
Το -άλλοτε φωτεινό, άλλοτε σκοτεινό- σκηνικό εξελίσσεται στο μικρό Όρλεν της Σκωτίας. Ανάμεσα σε κάμπους και πεδιάδες, όπου μεταφέρεται ο αναγνώστης σε κάθε κεφάλαιο. Η σφιχτή ροή τρέχει ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν, συνωμοσίες και εξαπατήσεις, εκβιασμούς και “δολώματα”, σε πειραματόζωα και τυχαία δείγματα, σε πόνο, ελπίδα και υποψίες. Συνονθύλευμα μουσικών, χρωμάτων, αρωμάτων, συναισθημάτων, ερώτων, επιλογών, λαθών και παραλείψεων. Δεν μπόρεσα να μη διακρίνω τα ισχνά ανθρωπιστικά/κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα. Τις εξαφανισμένες αξίες και τα ιδανικά. Τη χαμένη σπίθα. Το κατεστημένο που θρέφεται από την αδράνεια και το βόλεμα.
«Ο κόσμος μας φτιάχτηκε με αρμονία. Καθώς η οντότητα που ονομάζεται άνθρωπος βρήκε τον τρόπο να διαταράξει αυτή την αρμονία, τότε η μόνη οντότητα που ξέρει τον τρόπο να την επαναφέρει, είναι και πάλι ο άνθρωπος.»
Η έλλειψη ηθικών αναστολών -που ονομάζεται σκληρή φιλοδοξία- μάχεται στήθος με στήθος με την αθωότητα, την ανιδιοτέλεια και την αλληλεγγύη μέσω ενός πληρωμένου (απ’ τη μια μεριά) ειδυλλίου.
Υπαρξιακές αγωνίες και αλλοίωση. Ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξής μας στη γη; Ποια σύγκρουση προμηνύει το τέλος;
Το ντεμπούτο της κυρίας Πετούλη Γλάρου είναι αξιοθαύμαστο. Η γραφή της σφύζει περιεχομένου και πυκνότητας. Με όπλο τον απλό της λόγο -διανθισμένο με ταιριαστά σχήματα λόγου όπου χρειάζεται- και τα μικρά μα ουσιαστικά κεφάλαια, σε καθηλώνει σε συνταξιδιώτη της. Οι ανατροπές, οι προδοσίες και οι συγκρούσεις διαδέχονται η μια την άλλη ως το έντονο, απρόβλεπτα τολμηρό φινάλε, καλώντας μας να σκεφτούμε έξω από τη ζώνη ασφαλείας μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Αλλαγή ρόλων θύτη-θύματος
Στο δυναμικής ευρηματικότητας βιβλίο αντικατοπτρίζεται η ανησυχία, αποτέλεσμα των όσων συμβαίνουν στην κοινωνία. Η ταλαιπωρία που δεν λέει να μας αποχωριστεί. Όλες αυτές οι αλλαγές που μας στέρησαν το πλέον πολυπόθητο αγαθό, την ελευθερία μας.
Το γαλάζιο, η απόχρωση των ωκεανών, του ουρανού, του παραδείσου, του άφθαρτου, της ελπίδας, της αισιοδοξίας, της αρμονίας της πλάσης, της νιρβάνας δίνει τη θέση του στο αφιλόξενο, βαθύ σκούρο μπλε των άπατων ωκεανών, των χειμωνιάτικων καταιγίδων, της μοναξιάς και της απόγνωσης.
Ο ρυθμός και η μουσική αρμονία απαλείφονται από μία και μόνο νότα. Η συμπαντική μελωδία οδηγείται στην παραφωνία. Έτσι χάνεται κι ο κύκλος της ζωής.
Ένα βασικό, χαρακτηριστικό συναίσθημα της Λιζ… Η συμπόνια που διαχωρίζει τα όντα από τα αντικείμενα. Η ψυχή της ολάκερη…
Όπως σταδιακά αρχίζουν να αφαιρούνται από την πρωταγωνίστρια βασικά στοιχεία της ύπαρξής της, έτσι αφαιρετικά ξεκίνησαν να στερούν -στη σημερινή μεταμοντέρνα κοινωνία- πράγματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα. Χειραψίες, αγκαλιές, φιλιά, χαμόγελα, μαζώξεις, διασκεδάσεις, ταξίδια, αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία. Όλα καλύφθηκαν πίσω από μάσκες και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Σαν η μοίρα να σχεδιάζεται ερήμην μας, η καθημερινότητα να ξημερώνει για μας, χωρίς εμάς…
Ποια θα είναι η απάντηση του σύμπαντος; Αχνοφαίνεται ελπίδα;
Η αφαιρετική επίσης μέθοδος δίνει το παρόν λίγο πριν το κλείσιμο του βιβλίου, σαν μια μαθηματική-φιλοσοφική πράξη. Εκεί, η μονάδα (1) της ανθρώπινης υπόστασης παύει οριστικά (-1);
Θα αφήσω τις υπόλοιπες αγωνίες αναπάντητες γιατί το βιβλίο ανήκει σε επερχόμενη τριλογία.
Περίληψη: Η Λιζ στεκόταν µπροστά στην τζαµαρία του µικρού της δωµατίου και κοίταζε τη θάλασσα. Ξαφνικά, γύρισε το κεφάλι της προς το µέρος του και είπε ενθουσιασµένη: «Τοµ, αγόρι µου, σήµερα προβλέπεται να είναι µια ιδιαίτερα εξαιρετική µέρα, µόλις πέρασαν από µπροστά µου δυο ερωτευµένοι υπεροπτικοί γλάροι, και ξέρεις, οι γλάροι που φλερτάρουν είναι το γούρι µας!».
- • •
Είχε τη βεβαιότητα ότι διέθετε τον µηχανισµό που του εξασφάλιζε τον πλήρη έλεγχο των καταστάσεων, των ερωµένων, των εχθρών. Πίστευε ότι είχε προικιστεί µε την ικανότητα να οδηγεί τους ανθρώπους και τα γεγονότα εκεί που βόλευαν τον ίδιο. Όπως και στις τρεις προηγούµενες περιπτώσεις που είχε αναλάβει αποστολή, ο Λεόν έλαβε µήνυµα στο κινητό του, που τον ενηµέρωνε ότι στην ταχυδροµική θυρίδα που είχε ανοιχτεί στο όνοµά του, υπάρχουν έγγραφα, οδηγίες και προκαταβολή. Μόλις επέστρεψε από το ταχυδροµείο, άνοιξε τον φάκελο και βρήκε µια δεσµίδα µε χρήµατα, δύο φωτογραφίες µε το πρόσωπο ενός κοριτσιού, δεκατρείς εκτυπωµένες σελίδες και ένα εισιτήριο κινηµατογράφου µε ηµεροµηνία της ίδιας ηµέρας. Η πρώτη σελίδα ανέφερε «Έχεις στη διάθεσή σου µία εβδοµάδα για να σε εµπιστευτεί» και τίποτα άλλο.
- • •
Και ξαφνικά, την είδε να µπαίνει.
Ένα κορίτσι µε σγουρά µαλλιά, φορώντας ένα κόκκινο µπουφάν και κρατώντας µια κόκκινη οµπρέλα, µπήκε µέσα στην αίθουσα. Τίποτα το ιδιαίτερο, σκέφτηκε ο Λεόν. Έβγαλε το ρολόι πολυτελείας από τον καρπό του και το έχωσε βαθιά στην τσέπη του τζάκετ που φορούσε.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Η Αφαιρετική Μέθοδος (Βαθύ Σκούρο Μπλε)
Συγγραφέας: Γεωργία Πετούλη Γλάρου
Εκδόσεις: Πηγή
ISBN: 978-960-626-335-4
Σελίδες: 244
Ημερομηνία έκδοσης: 2020
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
