Το βιβλίο της Στέλλας Κάσδαγλη «Ήθελα μόνο να χωρέσω» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη. Πρόκειται για ένα εφηβικό μυθιστόρημα που αναφέρεται στη νευρική ανορεξία. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου έγινε το 2013 κι από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει έξι ανατυπώσεις και έχει αγαπηθεί πολύ.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ηρωίδα του βιβλίου η Ζωή, ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι που αναγκάζεται λόγω οικονομικών δυσκολιών των δικών της να αφήσει το ιδιωτικό σχολείο και να πάει σε δημόσιο. Πολλές οι αλλαγές στη ζωή της και δεν είναι καθόλου έτοιμη για να τις αντιμετωπίσει.
Θα έλεγα ότι δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την πρώτη μέρα σε ένα καινούριο σχολείο αν δεν είχα μόλις ζήσει την πρώτη μέρα σε ένα καινούριο σχολείο στο οποίο θεωρούν τα παιδιά που έχουν περάσει έστω και έξω από ιδιωτικό πιο ξενέρωτα και από μηχανή κουρέματος γκαζόν.
Η κολλητή της, η Θάλεια, έμεινε στο ιδιωτικό σχολείο και η Ζωή προσπαθεί να δείξει σε όλους, και κυρίως στους συμμαθητές της, πόσο άνετη είναι στο νέο σχολικό περιβάλλον. Θα είναι μια δύσκολη χρονιά για εκείνη. Θα τα καταφέρει άραγε;
Η συγγραφέας του βιβλίου, έχοντας αντιμετωπίσει και η ίδια αντίστοιχο πρόβλημα με την ηρωίδα της, έγραψε ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα που διαβάζεται με μια ανάσα. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση που χρησιμοποιεί, μας φέρνει πιο κοντά στην ηρωίδα της. Γινόμαστε ένα με τη Ζωή, παρακολουθούμε βήμα βήμα τις αλλαγές στο σώμα, στην ψυχολογία της. Τον αγώνα που δίνει με τη νευρική ανορεξία. Παράλληλα όμως βλέπουμε πώς αντιμετωπίζουν το πρόβλημα ο πατέρας και η μητέρα της Ζωής.
Με πήραν από το σχολείο. «Κύριε Κακαλέτρη, η Ζωή λιποθύμησε. Είναι στον Ευαγγελισμό. Παρακαλώ ελάτε».
Με πείραξε το «παρακαλώ ελάτε». Λες και υπήρχε περίπτωση να μην έρθω.
Ένα μυθιστόρημα που φωτίζει πολλές πλευρές της νευρικής ανορεξίας και βοηθά να κατανοήσουμε τον μηχανισμό σκέψης του έφηβου που βασανίζεται από αυτή τη διατροφική διαταραχή. Ένα μυθιστόρημα αληθινό, ουσιαστικό, που αγγίζει όλους τους έφηβους, αλλά και τους γονείς.
Θέλω να τρώω, αλλά στην πράξη το κάνουν όλο και πιο δύσκολο. Θέλουν να είμαι καλά, αλλά, αν το καλοσκεφτείς, το σπίτι μας είναι συνεχώς σαν να περιμένει βομβαρδισμό: Ή όλοι θα παρακολουθούν εμένα ή εγώ θα προσπαθώ να ξεφύγω από τα σκάγια ή οι υπόλοιποι θα σκοτώνονται μεταξύ τους – και πάλι θα φταίω εγώ, υποψιάζομαι.
Αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο από εφηβικό κοινό, αλλά και από ενήλικο. Θα μάθουν ότι αυτή η διατροφική διαταραχή έχει κυρίως ψυχολογικό υπόβαθρο και σίγουρα θα έρθουν πιο κοντά στα προβλήματα των εφήβων.
Περίληψη: Η Ζωή είναι 15 χρονών και καθόλου έτοιμη για το Λύκειο, για την αλλαγή σχολείου, για τις αλλαγές στο σώμα της, για τις αλλαγές γενικώς.
Στην προσπάθειά της να ταιριάξει στο νέο περιβάλλον, να κρατήσει τους φίλους της και να κερδίσει αυτόν που δε λέει να γυρίσει να την κοιτάξει, διαλέγει να ελέγξει την κατάσταση με τον μόνο τρόπο που ξέρει: να γίνει αυτό που πιστεύει ότι όλοι θεωρούν όμορφο, ακόμα κι αν έτσι ρισκάρει να χάσει τον ίδιο της τον εαυτό.
Μέσα από το blog της, τις διηγήσεις των γονιών της, τις συζητήσεις με την κολλητή της στο chat και τα μικρά ντοκουμέντα της καθημερινότητάς της, η Ζωή θα χάσει και θα ανακαλύψει ξανά από την αρχή τον τρόπο να προχωράει, να βρίσκει τη θέση της, να αγαπάει τον εαυτό της και να χαίρεται την κάθε στιγμή.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Ήθελα μόνο να χωρέσω
Συγγραφέας: Στέλλα Κάσδαγλη
Εκδόσεις: Πατάκη
Σελίδες: 296
ΙSBN: 9789601651521
Ημερομηνία έκδοσης: 11/2013
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
